Chapter 1518 - Sacrificing the Contracted Beas

Published May 5, 2026, 03:38 AM

1518 การเสียสละสัตว์ผูกมัด แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth ฮัลลาเจ๋งตกใจอย่างรุนแรง เขามองไปข้างหน้าอย่างใกล้ชิดแล้วหน้าก็ซีดซีด! “พวกเราติดอยู่แล้ว พวกมันเจอเราแล้ว! แต่…ทำไมเป็นแบบนี้ ได้ยินลมพัดใกล้กันตรงกันข้ามเลย!” ฮัลลาอุทาน โมฟานตามสายตาไปและสังเกตเห็นมิดูซาโลว์เวอร์ตัวเล็ก ๆ ยังลอยลงและหมุนคลานลงสู่พื้น ภูเขาเริ่มพังทลายกลายเป็นรูปร่างบิดบวนและคลำคล้อยเป็นจำนวนมาก สิ่งที่น่าสยดสยองที่สุดคือ พวกมันเร่งตัววิ่งตรงไปที่คณะรถพาหนะ... เกล็ดของมิดูซาโลว์เวอร์แวววาวสะท้อนแสงเหมือนผิวน้ำเมื่อเคลื่อนที่ แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ได้สวยงามอะไรเลย! “อะไรเกิดขึ้นกัน? ไม่ได้เลือกเส้นทางปลอดภัยแล้วหรือ? พวกเรานั่งบนอูฐสัตว์ตามที่เจ้าเรียก!” ผู้นำทหารรับจ้างตะโกนขณะมองเจอภาพอาถรรพ์ “ไม่รู้ พวกมันไม่น่าจะเจอเราอยู่ที่นี่...” “พวกมันกำลังมาทางเรา!” “รู้แล้ว ทำไมต้องบอก!” ฮัลลาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที เขาจ้องฟีเรโรแล้วบอก “มันคือเธอที่ใส่น้ำหอมให้พวกมัน! น้ำหอมดึงเพศเม็ดมิดูซาที่เป็นเมียมา และตัวผู้ก็ตามตามไปด้วย!” “มนต์หยดฟ้า (Magical Dew) ของฉันควรไล่ศิลาปีศาจออกไป ทำไมมันกลับดึงพวกมันเข้ามานะ!?” ฟีเรโรโกรธแค้น เขาไม่เข้าใจทำไมต้องโทษเขา! “มนต์หยดฟ้าของเจ้าอาจผสมกับส่วนผสมที่มีกลิ่นคล้ายกับแร่หลินบำบัดในยาจีนของเรา ฉันเชื่อว่ามิดูซาโลว์เวอร์ดมกลิ่นนั้นแล้ว...” มูบัยกล่าว “มูบัย, ช่วยบอกข้อมูลสำคัญแบบนั้นให้เร็วกว่านี้ได้ไหม?” เจ่าว์แมนนียนถาม “ผมไม่รู้อะไรเลยว่ามิดูซาโลว์เวอร์จะโจมตีกลิ่นนั้นขนาดนี้!” มูบัยโต้แย้ง “เจ้าเป็นห่วงเรื่องนั้นจริงหรือ? ไม่รู้หรือว่าเรากำลังจะตายเหมือนกัน?” ผู้นำทหารรับจ้างชื่อชาดพูดด้วยเสียงเย็นชา พ่อค้าก็มีสีหน้าท้อแท้เช่นกัน เขาอาศัยอยู่ที่นี่นานหลายปีแล้ว ทำไมเขาถึงไม่รู้ผลที่ตามมาของการเป็นเป้าหมายของภูเขางู? แม้กาฐจะส่งกองทหารมาปกป้อง พวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสพาเราข้ามเข้าต่างประเทศได้อย่างปลอดภัย! สิ่งเลวร้ายที่สุดคือ เราไม่อาจวิ่งหนีเพื่อชีวิต! พวกเขาเพิ่งย่างเท้าสัมผัสพื้นที่อยู่ใกล้กัน กอร์กอนพวกนั้นก็วิ่งเข้ามาเหมือนคลื่น ทำให้ไม่มีโอกาสหนี พวกเขายังไม่มีความหวังว่าจะวิ่งตามมิดูซาโลว์เวอร์ที่เร็วกว่าอูฐสัตว์ได้เลย นี่คือเหตุผลที่ชาดบอกว่าเราตายแน่! “อย่าลงจากอูฐสัตว์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!” ฮัลลาตะโกนอย่างเร่งรีบเมื่อเห็นผู้หญิงสองสามคนกำลังกระโดดลงอูฐสัตว์เพื่อรอดชีวิต “เราจะนั่งที่นี่ตายหรือยัง? อูฐสัตว์เหล่านี้ช้ามาก!” ผู้ชายสองสามคนตอบ “พวกเราถูกจ้างให้ปกป้องเจ้าโดยไม่มีเงื่อนไข แต่ถ้าเจ้าไม่ทำตามคำสั่งและทำให้ศิลาปีศาจเพิ่มจำนวนจนเราควบคุมไม่ได้ ฉันสัญญาว่าจะฆ่าเจ้าให้ก่อนที่ศิลาปีศาจจะทำ!” ชาดสัญญาด้วยความเยือกเย็น คำสั่งเพียงหนึ่งประโยค ทำให้ทหารรับจ้างเก่าสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ทันที โมฟานคิดว่า ควรเรียนรู้อย่างทหารรับจ้างบ้าง การปกป้องผู้อื่นเป็นงานที่ยากลำบาก โดยเฉพาะในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ แม้ว่าจะบอกคนให้ไม่แยกจากกลุ่ม แต่เมื่อคนหลงกลความกลัว คนก็จะวิ่งกระจัดกระจายและมักตายไปตามหาง ศิลาปีศาจชอบไล่ตามคนที่วิ่งก่อน ดังนั้นคำขู่นั้นของชาดไม่เพียงปกป้องพวกเขา แต่ยังช่วยให้กลุ่มยังคงอยู่เป็นระเบียบ ซึ่งเพิ่มโอกาสรอดชีวิตอย่างมหาศาล! คนหลั่งไหลความคิดที่จะลงจากอูฐสัตว์ ชาดเป็นทหารรับจ้างที่มีประสบการณ์มาก เขามองฟีรโรแล้วพูดในน้ำเสียงเย็นชาว่า “ยังมีน้ำหอมอยู่หรือเปล่า?” “มีก็” ฟีรโรตอบ “ให้มาที่ฉัน!” ชาดพูด “ให้คุณล่ะ?” “ตัดเรื่องเลย ให้ฉันตอนนี้เลย!” ชาดออกร้านอย่างไม่อดทน ดวงตาฟีรโรส่องแสงโกรธ เขาไม่เข้าใจว่าทายาทหารรับจ้างที่ดูไม่มีอำนาจจะสั่งให้เขาทำอะไรได้อย่างนั้น “ฟีรโร, ให้เขาไปเลย” วานีสั่ง ฟีรโรไม่ได้ท้าทายคำสั่งของอาจารย์ของเขา เขาจึงให้น้ำหยดฟ้าที่เหลือกับชาด ชาดร่ายรูปดาวสีขาวเดือนเต็ม หลังจากนั้นก็ปรากฏสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กขึ้นหน้ากลุ่ม สิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กยืนข้างชาด ค่อย ๆ ลดศีรษะลง ชาดยื่นมือและลูบหัวเขางอันอ่อนโยน “ขอโทษนะ เพื่อนเก่า” ชาดปิดตาขณะก้มศีรษะ เสียงหน้ากระพือเล็กน้อย ตอนที่คนอื่นงงงันว่าชาดทำอะไร เขาก็ฉีดน้ำหยดฟ้าไปที่ส่วนต่าง ๆ ของสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็ก เขายังให้มันดื่มน้ำหยดฟ้าหลายขวด... “กัปตัน ทำอะไรอยู่!?” สมาชิกกองทัพตะโกนเมื่อเห็นพฤติกรรมแปลกของกัปตัน ชาดเมินคำถามของเพื่อนร่วมทีม เขาลูบเขางของสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กอีกครั้งเหมือนกับกำลังบอกลามัน “กัปตัน!” คนอื่น ๆ ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขารู้อย่างดีว่ากัปตันของพวกเขาใกล้ชิดกับสัตว์ผูกมัดของตนมากแค่ไหน พวกเขาไม่คาดคิดว่ากัปตันจะเสี่ยงทำเช่นนั้น สิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กส่งเสียงคำรามแล้ววิ่งออกไปในทิศทางตรงกันข้าม กลิ่นน้ำหอมพิเศษกระจายอย่างรวดเร็วเมื่อมันวิ่งไกลออกไป พวกเขายังได้กลิ่นนั้นแม้สัตว์จะอยู่ห่างไกล เมื่อมันวิ่งเข้าไปกิโลเมตรหนึ่ง กลุ่มคนสังเกตว่ามิดูซาโลว์เวอร์ที่เคยมุ่งหน้าเข้าหาพวกเขา ตอนนี้กลับไล่ตามสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็ก! มิดูซาโลว์เวอร์เพิ่มจำนวนไล่ตามสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็ก พวกมันตอบสนองต่อกลิ่นของน้ำหยดฟ้าอย่างแรง กลิ่นหอมแรงที่เทใส่ทั่วตัวสัตว์ทำให้พวกมันโกรธจัด... สิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กไม่ได้เร็วเท่าที่ทุกคนคาดคิด มิดูซาโลว์เวอร์ล่าตัวได้ดี พวกมันแยกออกเป็นกลุ่มบางส่วนปิดกั้นทางออกของเหยื่อ ส่วนอีกฝั่งค่อย ๆ ล้อมรอบไม่มีทางหนี! อูฐสัตว์เดินช้าๆ ไปข้างหน้า ผู้โดยสารก้มศีรษะไม่กล้ามองความตายโหดร้ายของสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กที่จงใจเสียสละ ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กจะไม่รอด ชาดได้บอกลามันแล้วหลังจากเรียกสัตว์ผูกมัดของตน โมฟานสงสัยว่าควรบรรยายชาดว่าไร้หัวใจหรือฉลาดเมื่อเห็นมิดูซาโลว์เวอร์ถูกเบียดแทงโดยเหยื่อ “กัปตัน คุณยังเป็นคนที่เชื่อถือได้ในยามสำคัญ” พ่อค้าบอกด้วยรอยยิ้ม การใช้น้ำหยดฟ้าเป็นกับดักล่ามิดูซาโลว์เวอร์! พ่อค้าเห็นความสามารถของกัปตันในการปรับตัวต่อสถานการณ์ น้ำหยดฟ้าได้ดึงมิดูซาโลว์เวอร์ออกจากกลุ่มมิดูซาโลว์เวอร์มีจำนวนมหาศาล แม้ว่านักศึกษาจาก European University Institute จะรับมือได้ พวกเขาก็ยังปกป้องคนและทรัพย์สินได้ยาก จึงหลีกเลี่ยงมิดูซาโลว์เวอร์เป็นทางเลือกที่ดีกว่า “ฉันจะบวกค่าเสียหายเข้าไปในค่าใช้จ่าย” ชาดพูดด้วยความเยือกเย็น “ไม่มีปัญหา! ฉันจะชดเชยค่าเสียสละของเจ้า” พ่อค้าตอบ ชาดไม่ค่อยพอใจ แม้แต่จะกลอกตากลับไป “คิดว่ายังเร็วเกินไปที่จะเฉลิมฉลอง” มูบัยพูด มิดูซาโลว์เวอร์ไม่ชอบเนื้อของสิ่งมีชีวิตเกราะเหล็กเมื่อรู้ว่ามันเป็นเพียงสัตว์เกราะเหล็กที่มีกลิ่นแปลก พวกมันอาจกลับมาล่าแผนกของกลุ่มแทน เพราะกลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นของมนุษย์ที่ยังมีชีวิต! — มูบัยพูดถูกจริง ๆ หลังจากประมาณห้านาที พวกเขาเห็นมิดูซาโลว์เวอร์ตามตามพวกเขา! “เร็ว ไปกันเถอะ เราต้องไปถึงเมืองได้ทัน!” ฮัลลาโห่ “อย่าบอกเรานะ บอกอูฐสัตว์เหลือกกี้เถอะ!” เจ่าว์แมนนียนสาป อูฐสัตว์รับรู้อันตรายที่ใกล้เข้ามา พวกมันเคลื่อนย้ายก้ำใหญ่ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้... “ฉันจะทำให้ทรายแข็ง!” โซเฟียพูด “ถูกต้อง!” “ฉันจะเพิ่มความเร็วด้วยลม!” “ใช้ทุกอย่างที่มี!” ฮัลลาอุทาน อูฐสัตว์วิ่งเร็วขึ้นหลังจากที่ทรายเปียกแห้งและการสนับสนุนความเร็วจากพลังลม ทำให้ได้เวลามากกว่าก่อนที่มิดูซาโลว์เวอร์จะตามตาม จำนวนมิดูซาโลว์เวอร์นับไม่ถ้วน ภาพอาถรรพ์ของพวกมันคลานบนพื้นดินสยองขวัญยิ่งขึ้นเมื่อเข้าใกล้ ลิ้นสีแดงที่โผล่ออกมาทีละน้อย ดวงตาเหลี่ยมสีเหลืองและร่างกายขนาดมหาศาลสร้างพรมสีดำ น้ำตาล และแดงของสิ่งมีชีวิตคล้ายงูคลานไปข้างหน้าเหมือนคลื่น! “ข้างหน้าแล้ว เราเกือบถึง!” ฮัลลาตะโกน พื้นดินเริ่มเลื่อนลง พวกเขาจะเข้าสู่พื้นที่ใกล้เคียงของไคโรหลังจากข้ามหุบเขา กองทัพจะรอที่ฝั่งตรงข้ามของหุบเขา อูฐสัตว์พุ่งเข้าไปในหุบเขาและปีนขึ้นอย่างดุเดือด มิดูซาโลว์เวอร์ได้ถึงล่างของเนินแล้ว พวกมันกระโดดและฉีกอูฐสัตว์ของผู้เดินทางที่อยู่ด้านหลังของคณะ “ระวัง!” โซอี้ตะโกน ไฮดีหันหลังกลับ ดวงตาของเธอส่องแสงสีน้ำเงินสว่างตามด้วยพลังงานมองเห็นไม่ได้เคลื่อนที่ผ่านอากาศ ศิลาปีศาจที่พุ่งเข้ามาที่อูฐสัตว์หยุดนิ่งในอากาศ เหมือนเวลาหยุดหยุดนิ่ง สองสามวินาทีต่อมาพวกมันตกลงสู่หุบเขาอย่างไร้ชีวิต “ธาตุอวกาศ!” วานีมองไฮดีด้วยความอัศจรรย์ ไฮดีไม่ได้ตอบ เธอหันกลับอีกครั้งและเห็นมิดูซาโลว์เวอร์ไล่ตามพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง จำนวนของพวกมันทำให้อึ้ง ในขณะเดียวกันกองทัพที่คุ้มกันเขตแดนไคโรแสดงความเย็นชากันอย่างเต็มที่ พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดเพื่อคุ้มครองคนในโซนปลอดภัย แต่จะไม่ช่วยเหลือคนที่อยู่นอกโซนแม้จะอยู่แค่ห้าสิบเมตร!

React

Discussion