1499 ผลกระทบภายหลัง แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth อิซิช่าเดินออกจากหอศิลป์ของเทพเจ้า รอยยิ้มเยือกเย็นของเธอยังคงหลงเหลืออยู่ในใจของโมฟาน ทำให้เขามั่นใจยิ่งขึ้นว่าการทิ้งซินซี๋ที่วัดพาร์เธนอนได้เป็นความผิดพลาด เขาจะทำอย่างไรให้ซินซี๋หลอกหลีกหลีกหญิงอย่างเธอได้? เมื่อผู้คนเคารพเธอเพราะอำนาจในการฟื้นคืนชีพผู้ตายและรักษาบาดแผล พวกเขาก้มลุกบนบันไดหน้าปราสาทหนาวเย็นโดยไม่เคยคิดว่า ผู้หญิงอสูรนี้กำลังกลืนกินพวกเขาโดยไม่ทิ้งแม้กระดูกไว้ แม้แม่น้ำวิญญาณของคนที่ตายแล้วก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้ก่อให้เกิดความตายของพวกเขา! สถาบันแอลป์และวัดพาร์เธนอนได้เป็นศัตรูลึกมานานอันยาวนาน อิซิช่าก็น่าจะรู้สึกเช่นเดียวกัน เธอใช้ยูเรียซึ่งหลงใหลในศาสตร์เวทมนตร์อย่างมหาศาล แล้วก็บิดเบือนความอิจฉาอันแรงกล้าของเอ็ดิธเพื่อส่งจุดสลับยักษ์เข้าสู่สถาบันแอลป์ เธอยังสร้างความสัมพันธ์มหัศจรรย์กับสกุลอันแข็งแกร่งสุดในยุโรปผ่านสิ่งนั้น ทำให้ได้การสนับสนุนเต็มที่จากกลุ่มอำนาจ! เขายังคงได้ยินเรื่องอิซิช่าเป็นผู้ปกครองโหดเหี้ยมในอดีต แต่ตอนนี้ ถึงตานี้เขากลับต้องเป็นตัวหมากรุกที่อิซิช่าเล่น การคิดนี้ทำให้ขั้วกระดูกสั่นสะเทือน และยิ่งคิดยิ่งกลายเป็นความสยองขวัญ! — โมฟานตามสาวใช้ไปยังห้องของบรีอันคา เขายังคงสับสนว่าจะบอกความจริงกับเธอหรือไม่ โมฟานไม่มีหลักฐานใดเลย ความจริงเมื่อเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับยูเรียเกิดขึ้น อิซิช่ายังนอนตายในหีบผลึกอยู่ อย่างไรก็ตามโมฟานมั่นใจอย่างแน่นอนว่าเธอเป็นคนดึงด้านหลังฉากหลังจากที่เห็นเธออยู่ที่นี่ อย่างชัดเจนว่าอิซิช่ารู้ว่าเอ็ดิธคือใคร จากปฏิกิกิยังเมื่อเขาพูดชื่อเธอ! เอ็ดิธน่าจะเป็นหมากรุกที่เงือกเก่าๆ ของอิซิช่าใส่เข้ามาในสถาบันแอลป์ มีคนต้องกระจายข่าวว่า ยูเรียตัดสินใจเข้าวัดพาร์เธนอนเพื่อทำลายชื่อเสียงของโรงเรียนโดยเจตนา วิธีเดียวที่จะพิสูจน์การคาดเดาของเขาคือถามเอ็ดิธ อิซิช่าไม่มีวันบอกความจริง! “นี่คือตั้งของมิสบรีอันคา กรุณากดกระดิ่งนี้หากต้องการกลับสู่หอศิลป์ของเทพเจ้า เราจะส่งสลีทไปรับคุณ,” แม่บ้านพูดด้วยความสุภาพ “ได้เลย,” โมฟานพยักหน้า โมฟานเคาะประตู บรีอันคาให้สิทธิ์เขาเข้าภายในหลังถามว่าเป็นใคร อากาศข้างนอกถ้ำหนาวเย็นสุดขีด ลมโห่ร้องพัดหิมะหนักหน่วง แต่ภายในอุ่นอับมาก ไฟล้อมโบยในเตาเผา ห้องสะอาดสบายแสงสว่างเต็มที่ แม้ไฟดับก็ยังมองเห็นได้ชัด “อะไรหรือ? ไม่ได้จะพักบ้างไหม?” บรีอันคาปิดประตูให้แน่นเพื่อไม่ให้มันแหว่งกับลม “…ผมอยากไปเยี่ยมเอ็ดิธ,” โมฟานบอก การสันนิษฐานของเขาเป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น ไม่ทราบว่าตอนนี้ควรบอกใครดีหรือไม่ เพราะอาจทำให้หญิงสาวในสถาบันแอลป์ต้องแบกรับความโกรธและความกังวลเพิ่มขึ้น สถาบันแอลป์ได้แตกแยกกับคาซ่าแล้ว หากพวกเขาอีกครั้งเผชิญวัดพาร์เธนอนอีกครั้ง สถาบันอาจต้องพักหลังในยุโรปเป็นเวลาใกล้สิบปี นี่คือผลที่ตามมาจากการต่อต้านกลุ่มอำนาจแข็งแกร่ง! “เธอติดคุมตัวอยู่ คุณต้องทำขั้นตอนหลายอย่างเพื่อขออนุญาตเจอเธอโดยตรง เพราะว่ามีแต่คนศาลพิพากษาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์สอบสวนค囍ขัง,” บรีอันคาพูดอย่างรวดเร็ว โมฟานสังเกตว่าเธอดูแปลกไปหน่อย “มีอะไรหรือเปล่า?” บรีอันคาถาม “ไม่มีอะไร ผมแค่ไม่เข้าใจว่าเธอทำไมต้องสาปคาซ่าไว้ ถ้าเธอเป็นสุดโต่งที่ห่วงใส่สถาบันแอลป์ก็ควรรู้าผลของการทำเช่นนั้นแล้ว...” โมฟานพยายามบอกใบ้บรีอันคา “โอ้ โอ้ คุณเหนื่อยมากหลังจากที่เกิดทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องคิดมากแล้ว พอตกเย็นข้างนอก ฉันทำชาให้แล้ว มากดดื่มเผื่อให้ร่างกายอุ่นขึ้น คุณควรกังวลตัวเองมากกว่านี้ รายนัซจะไม่ยอมให้คุณผ่านไปได้ง่ายๆ!” บรีอันคาเดินเข้าหาเตา โมฟานมองเป็นธรรมดาที่กำแพง แสงไฟจากเตาสะท้อนรูปร่างของบรีอันคา ขาเพรียวและโค้งเว้าอย่างดึงดูดเมื่อเปลวไฟลุกโยก อากาศภายในอุ่นสุดยอด บรีอันคาใส่กางเกงลินิน ซึ่งอาจยังไม่คุ้นเคยกับความกระชับของยีนส์ กางเกงลินินเป็นชุดนอนที่เธอใส่เมื่ออยู่ข้างนอกโรงเรียน แต่เธอไม่ได้คาดคิดว่าจะมีใครมาเยี่ยมในเวลานี้ เธอคิดว่าโมฟานมีเรื่องสำคัญจะพูดจึงลืมเปลี่ยนเสื้อ โมฟานเริ่มชื่นชมเงาของบรีอันคา ก่อนจะเปลี่ยนความสนใจไปที่ขาแล้วค่อยค่อยมองขึ้น… หลังจากชื่นชมรูปร่างของเธออย่างถี่ถ้วน โมฟานเปลี่ยนมุมนไปยังใบหน้า บรรดาความงามของเธอทำให้เขานึกถึงสุภาษิตโบราณของแผ่นดินของเขา: มีคนที่ดีกว่าคุณเสมอ! โมฟานเคยคิดว่าการฝึกของเขาน่าประทับใจพอแล้ว เขาเชื่อว่ามีน้อยคนจะเทียบเท่าเขา ยกเว้นผู้มาดิกอายุเยอะ แต่ถ้าเผชิญบรีอันคา เขาจะพังย่อยยับ! บรีอันคาเป็นผู้มาดิกระดับซูเปอร์ และน่าจะมีธาตุสี่อย่างอยู่ที่ระดับซูเปอร์ ทั้งศักยภาพของเธอในสถาบันแอลป์อยู่ใต้ระดับของเซย์ลาน แสดงว่าเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญแม้ในหมู่ซูเปอร์มาดิก! ไฮดี้เป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งสำหรับโมฟานแล้ว ถ้าเขาไม่มีเปลวไฟระดับวิญญาณสามระดับและโอกาสสะสมพลัง เขาก็อาจพ่ายแพ้ในการต่อสู้ บรีอันคายิ่งบ้ากว่า โมฟานไม่แน่ใจว่าตนเองจะถึงระดับซูเปอร์ได้ในวัยของเธอหรือไม่ แต่อย่างไรก็ตาม ธาตุสี่ของเธออยู่ที่ระดับซูเปอร์แล้ว… เมื่อนึกถึงเหล่าสัตว์อสูร บรีอันคากลับเป็นอสูรที่แท้จริง! โมฟานสงสัยว่าทำไมคนที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถึงอยู่ห่างไกลจากความสำเร็จโลกียะ? “ขอโทษนะ ฉันค่อนข้างยุ่งที่โรงเรียน จึงไม่ได้พักผ่อนได้เต็มที่ หรืออาจอากาศเย็นเกินไปที่นี่ ผมรู้สึกแป๊บหน่อย” บรีอันคาอธิบายเมื่อเธอคิดว่าโมฟานสังเกตอะไรบางอย่าง เพราะเขามองเธออยู่ตลอด โมฟานรวบรวมตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วตะโกนออกมาด้วยความตกใจ “คุณป่วยหรือ?” “อืม แค่ไข้เบาๆ ฉันดื่มชาอีโพลาตาเมียหลังอาหาร เย็นแล้วจะโอเค,” บรีอันคานำถ้วยชาเข้ามา เธอเอนไปวางบนโต๊ะข้างโมฟาน กลิ่นหอมแรงพุ่งเข้าจมูกโมฟานทันที เขาเห็นสีหน้าบริบูรณ์ของเธอในระยะใกล้ “โห ฉันจะไม่รบกวนคุณต่อไปแล้ว ให้คุณได้พักเร็วขึ้น” โมฟานแปลกใจว่าผู้หญิงที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถึงได้เป็นโรค แสดงให้เห็นว่ามาเดียมนั้นอ่อนแอแค่ไหน! “ไม่เป็นไร ฉันยังไม่ได้ขอบคุณคุณเลย คุณควรดื่มชาอุ่นๆ ก่อน” บรีอันคาพูดด้วยความเร็วขึ้น เสียงของเธอฟังดูแปลกเล็กน้อย… โมฟานมองหญิงสาวและเห็นสีหน้าที่โก่งขึ้น ดวงตาเหมือนดวงจันทร์เงินแต่ดูสลัวไม่ชัดเหมือนทะเลเคยเป็น ตอนนั้นเธออยู่ใกล้กับเขามาก และลมหายใจก็ไม่เป็นจังหวะ “เดี๋ยวคุณดื่มอะไรมาละ?” โมฟานถามระลึกถึงบางอย่าง “ชาอีโพลาตาเมีย นั่นคือชาที่ฉันเพิ่งชง” บรีอันคาดื่มจากถ้วยเล็กๆ บรีอันคารู้สึกร่างกายร้อนขึ้นหลังดื่มไม่กี่เช็ด ชาอุ่นไหลลงคอแล้วกลายเป็นลมร้อนพุ่งในตัว เธอไม่เพียงรู้สึกหัวไข้ แต่หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่มองผู้ชายตรงหน้าที่อยู่ตรงหน้า โมฟานมีประสบการณ์พอที่จะแยกแยะได้ระหว่างหญิงป่วยกับหญิงที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของสารกระตุ้นทางเพศ บรีอันคาไม่ได้แสดงอาการใดเมื่อดื่มสารกระตุ้นคุณภาพต่ำที่โรงเรียน แต่ส่วนผสมหลักของยานั้นยังคงเหลืออยู่ เมื่อสมุนไพรอีโพลาตาเมียที่ไม่มีประสิทธิภาพเติมเต็ม มันจะทำงานเป็นสารกระตุ้นตามที่ตั้งใจ! -ผลเหล่านี้ช้าเกินไปหรือเปล่า!- “ผม…จริงๆ อยากคุยกับเอ็ดิธ…” โมฟานเปลี่ยนเรื่องอย่างรีบเร่ง “อย่าพูดถึงเธอเลย เรื่องนั้นผ่านไปแล้ว,” บรีอันคาโบกมือปัดหัวข้อ “ถ้าคุณไม่สบาย ผมจะแยกออกไปก่อน…” โมฟานอยากจะวิ่งหนี ผลกระทบเพิ่งเริ่มต้น บรีอันคาอาจยังไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่เธอไม่โง่ เธอจะรู้ในที่สุด เธออาจฆ่าเขาเพราะใช้ประโยชน์จากเธอได้ ดังนั้นการหนีคือทางเลือกที่ดีที่สุด! “จริงๆ ไม่เป็นไร ฉันก็อยากคุยกับคุณต่อเลย,” บรีอันคาไม่ให้เขาออก เธอบ่งบอกให้เขาอยู่ต่อ โมฟานเชื่อว่าตัวเองทำผิดพลาดครั้งนี้ แม้เขาจะคาดหวังให้ยาออกผลตามที่ต้องการ แต่เขาก็รู้ว่าผลลัพธ์อาจรุนแรง เขาไม่มีทางปล่อยให้เรื่องราวเป็นไปตามกระแส ชีวิตของเขาอยู่ในความเสี่ยง! “เราคุยกันพรุ่งนี้เมื่อคุณรู้สึกดีขึ้น,” โมฟานพูดพลู “คุณเกลียดผมใช่ไหม?” ดวงตาบรีอันคาเต็มไปด้วยความโกรธขณะเห็นโมฟานรีบออก เธอไม่เคยทำแบบนั้นเลย เขาเกินขีดจำกัด! สิ้นหวังแล้ว! “ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่คิดว่าควรให้คุณพักผ่อน เพราะมันดึกแล้ว ฉันไม่อยากรบกวนคุณ,” โมฟานพูดอย่างอึดอัด บรีอันคายืนตรงหน้าตัวเขา เขายกตัวไม่ให้เธอออก แล้วร่างกายก็บอกว่าอยากลบสลังกายออกยากเกินไป! ร่างกายชายค่อนข้างน่าเบื่อ ตั้งแต่สมัยวัยรุ่น พวกเขาถูกชักจูงด้วยสัญชาตญาณจากพระเจ้าให้กดดันผู้หญิงลงบนพื้น ดังนั้น การต้านการล่อลวงจึงยากเย็น เหมือนการต้านความอยากดื่มน้ำ ความตั้งใจต้องแข็งแกร่งเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้ แม้การตื่นเช้าก็เป็นการต่อสู้ใหญ่สำหรับหลายคน… มนุษย์ต้องฝึกการควบคุมตนเอง ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็แค่สัตว์เท่านั้น แต่การควบคุตัวเองและการใช้พลังใจยังเป็นการต่อต้านต่อพระเจ้า! โมฟานรู้สึกเหมือนจะระเบิด! เขายินดีจะฆ่าเรดคอร์ดินัลเพิ่มอีกหลายตัวยากกว่าถูกทรมานเช่นนี้! “เป็นไรไหม? คุณรู้สึกไม่สบายเช่นกันหรือ?” บรีอันคาถามด้วยความเชื่อมั่นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของโมฟาน โมฟานรู้สึกเหมือนร่างกายเต็มไปด้วยมด เขาสามารถก้าวหน้าได้ง่ายแค่ก้าวหนึ่งแต่เขาให้สัญญาว่าเป็นนักบวชแล้ว จะยอมยอมตามความต้องการได้อย่างไร… เขาตระหนักว่าประตูถูกล็อคจากด้านใน บรีอันคาน่าจะปิดสนิทเพื่อกันลมเข้า -อะไรนะ? ทำไมถึงจำได้รายละเอียดเล็กๆ แบบนั้น-