1508 ราชินีปิดำ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth โมฟานไม่ได้อยู่รบอย่างเกรี้ยวกราด เขาอยู่กลางสนามรบอยู่แล้ว แม้ว่าเขาจะไม่เข้าร่วมการต่อสู้ก็ได้ แต่พอเขาเกินขีดจำกัดโดยการฆ่าผีดิบอ่อนแอหลาย ๆ ตัว สิ่งมีชีวิตปีศาจที่แข็งแรงกว่าจะปรากฏตัวมาจับจบเขา! โมฟานรีบตามกลุ่มที่บรีแคนคาเป็นผู้นำ กองทัพปรากฏตัวในที่สุดเมื่อพวกเขามาถึงอาคารทางฝั่งตะวันตกของสนามบิน “แล้วสิ่งมีชีวิตอันทรงพลังที่อยู่ข้างหลังเราล่ะ?” บุคเกอร์ถามด้วยความเป็นห่วง หมอกสีดำกำลังก่อตัวขึ้นอยู่เบื้องหลัง พวกเขามองไม่เห็นอะไรเลยในความมืด แต่บุคเกอร์ก็รู้สึกถึงพลังอันแรงที่มารุนแรงเหมือนพายุดำ พัดพาอากาศเย็นซาบซึมจนกระดูกสั่น ไม่ต้องอธิบายคำพูดว่า สิ่งมีชีวิตปีศาจนั้นมีพลังแค่ไหน แม้สัตว์ระดับผู้บังคับการอย่าง “หนูหิมะไหล่วาน” ก็ต้องวิ่งหนีเพื่อหาชีวิตของมัน! “คงจะไม่ใช่สิ่งมีชีวิตระดับราชา ถ้าเป็นเช่นนั้นสุนัขจิ้งจริตของฉันคงไม่มีวันรอดชีวิต ถ้าไม่ใช่ระดับราชา มันก็ไม่มีความกล้าที่จะทำอะไรอันโง่เง่า” โมฟานพูด สิ่งมีชีวิตระดับผู้บังคับการในระยะก้าวหน้าก็น่ากลัวเช่นกัน ความแข็งแกร่งของ “บลิสไฟเล็ก” ที่ระดับผู้บังคับการสูงสุดเทียบเท่ากับสิ่งมีชีวิตระดับผู้บังคับการในระยะก้าวหน้า โมฟานจะไม่ยอมท้าทายมัน หากเขาถูกยาพิษหรืออัมพาตโดยบังเอิญ ชีวิตของเขาจะดับสูญโดยเร็ว! เช่นเดียวกัน สิ่งมีชีวิตที่ทำให้ฝูงสุนัขจิ้งจริตขุ่นเคืองก็ไม่ได้ปรากฏตัวทันที มันซ่อนตัวอยู่ในหมอกที่มีพิษ ไม่กลัวผู้ร้อยรบระดับก้าวหน้าอย่างโมฟาน แต่ก็รับรู้ถึงบรีแคนคาที่อยู่ระดับสุดพิเศษ บรีแคนคาก็รู้สึกถึงการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตปีศาจอันทรงพลังนั้น ดวงตาของเธอไม่เคยละสายตาจากหมอกหลังจากที่เธอพาผู้โดยสารไปสู่ความปลอดภัย โมฟานมองไม่เห็นสิ่งมีชีวิตนั้น แต่บรีแคนคาเห็นเงารูปร่างของมันอยู่แล้ว เธอรู้ว่ามันกำลังจ้องมองเธอด้วย! พายุดำยังคงพุ่งเข้ามาหาพวกเขา คราบคลานจ่าหน่วยโจมตีพังลงอย่างไร้สติ แผนกลามิอาซต่าง ๆ กลายเป็นเป้าหมายของปืนใหญ่ พุ่งเข้ามาเป็นจำนวนมหาศาล สิ่งอ่อนแอเหล่านั้นไม่มีที่อยู่ในสายตาของบรีแคนคาอีกต่อไปหลังจากที่เธอไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของผู้โดยสารแล้ว เส้นผมตรงของเธอปลิวไสวตามลม ทุกผู้ร้อยรบที่มีสัมผัสคมชัดจะสั่นกลัวแม้ตัวเองภายใต้อัดอั้นมหาศาล แต่สายตาแหลมคมของบรีแคนคาก็หยุดการเคลื่อนที่ของคราบคลานและลามิอาซไม่ให้เข้ามาใกล้! หลังจากนั้นไม่นาน แสงออร่าต่าง ๆ ที่ต่อสู้กันก็หายไป โมฟานสังเกตเห็นหมอกสีดำจางหายไปเล็กน้อย เขามองเห็นรูปร่างของหญิงแมงป่องสีแดงที่มีหกแขนค่อย ๆ จางหายไปในระยะไกล! แมงป่องสีแดง? โมฟานตะลึง เขาเคยคิดว่าสิ่งมีชีวิตนั้นเป็นระดับผู้บังคับการก้าวหน้า ดังนั้นหนูหิมะไหล่วานและสุนัขจิ้งจริตอื่น ๆ จะไม่มีโอกาสต่อสู้กับมันเลย อย่างไรก็ตาม มันกลับเป็น “ราชินีแมงป่องสีแดง” แท้ ๆ! นี่คือสายพันธุ์ระดับราชา! โมฟานเดินเข้าไปหา​บรีแคนคาและถามด้วยความเป็นห่วง “สิ่งมีชีวิตระดับราชาเนี่ย?” เขาโชคดีที่ตัดสินใจรีบถอยหนี หากเป็นสิ่งมีชีวิตระดับราชาที่ซุ่มโจมตี เขาอาจจะตายแน่นอน การปรากฏตัวของหนูหิมะไหล่วานต้องเป็นเหตุให้สิ่งมีชีวิตนั้นสนใจ เพราะอาหารที่ดีที่สุดของสิ่งมีชีวิตระดับราชาคือสิ่งมีชีวิตระดับผู้บังคับการ! “ไม่ใช่ระดับราชา แต่ก็ใกล้เคียงมาก” บรีแคนคาตอบ “มันเป็นราชินีแมงป่องสีแดงอายุน้อยใช่ไหม? ฉันสังเกตว่ามันเล็กกว่าตัวเต็มวัยมาก” โมฟานคาดเดา “อืม มันจะโตขึ้นเป็นสิ่งมีชีวิตระดับราชาในที่สุด ฉันกำลังคิดจะทำลายมันก่อน” บรีแคนคามองไปที่ผู้โดยสารที่กำลังถูกพาตัวออกไป บรีแคนคาอาจจะเริ่มต่อสู้ถ้าไม่มีผู้โดยสารอยู่ใกล้ ๆ การสังหารราชินีแมงป่องสีแดงจะทำให้เมืองได้สัมผัสความสงบสุขหลายปี บรีแคนคาไม่มีปัญหาใด ๆ ที่จะฆ่าอันนั้นด้วยพลังของเธอ! “ลืมเรื่องนั้นไปเถอะ ถ้าแมงป่องราชินีตัวเล็กมาปรากฏที่นี่ แสดงว่าราชินีแมงป่องที่แท้จริงก็ไม่ไกลเกินไป ถ้าเราสังหารมัน นัวซูเอซจะต้องรับผลกระทบ” โมฟานพูด เมดูซาและกอร์กอนอาศัยอยู่จำนวนมากเกินไป รัฐของพวกมันจึงส่งพวกมันไปบุกดินแดนมนุษย์เพื่อหาแหล่งอาหาร พร้อมทั้งลดจำนวนลงเพื่อไม่ให้พวกมันทำร้ายพวกตนเอง ดังนั้นจึงเป็นไปได้น้อยที่เมดูซาและกอร์กอนจะส่งกองทัพทั้งหมดมาสงคราม เป็นสถานการณ์ที่พบได้บ่อยในหลายประเทศทั่วโลก... อย่างไรก็ตาม หากเผ่าพันธุ์ของผู้ปกครองตาย บางชนิดที่แค้นจะส่งกองทัพทั้งหมดมาดุเดือดเมืองมนุษย์ พวกมันจะพอใจแค่ทำลายเมืองจนหมดเมดูซาและกอร์กอนคือหนึ่งในชนิดที่โหดแค้นที่สุด ดังนั้นเมื่อโมฟานรับรู้ว่าเป็นราชินีแมงป่องอายุน้อย เขาก็รีบหยุดบรีแคนคาไม่ให้ฆ่าอันนั้น หากพวกเขายังไม่พร้อมจะฆ่าราชินีแมงป่อง การหลีกเลี่ยงไม่ให้เจอเผ่าพันธุ์ของมันก็เป็นทางเลือกที่ดีกว่า! บรีแคนคาตระหนักถึงสถานการณ์หลังจากได้ยินคำพูดของโมฟาน เธอไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องปีศาจเท่าโมฟาน เธอนั่งหัวเราะเบา ๆ และบอก “ผู้โดยสารปลอดภัยแล้ว เราก็ควรจะออกจากที่นี่ด้วย” —— โมฟาน, มู่ไบ, จ้าวแมนหยาน, บรีแคนคา และไฮดี้ มีพลังพอที่จะปกป้องตนเองและพาผู้โดยสารไปปลอดภัย หากผู้ร้อยรบระดับก้าวหน้าธรรมดา ๆ อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน พวกเขาอาจพาผู้โดยสารไปปลอดภัยได้บ้างแต่คงมีผู้เสียหายแน่นอน! “นี่ไม่ใช่เมออสใช่ไหม? ตั้งแต่เมื่อไหร่คุณทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสนามบิน?” โมฟานสังเกตเห็นผู้ร้อยรบหญิงคนหนึ่งในเกราะเกล็ดอยู่ในแถวทหาร เมออสกำลังจะขอบคุณพวกร้อยรบมังกรที่ช่วยทำให้ผู้โดยสารปลอดภัย แต่ใบหน้าของเธอก็มืดมนทันทีที่เห็นโมฟานและจ้าวแมนหยาน ถ้าไม่มีพวกเขา อียิปต์คงชนะการแข่งขันมหาวิทยาลัยโลก! “พวกคุณมานี่ทำอะไร!?” เมออสพูดด้วยสีหน้าที่ไม่ยินดี “เราถูกเชิญโดยเจนเนรัลเฟนน์าให้ช่วยแก้ปัญหาที่ประเทศของคุณกำลังเจอ เหตุบังเอิญ เราได้ช่วยเหลือประชาชนของคุณมากกว่าหนึ่งร้อยคนตั้งแต่ลงจอด เราเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือที่แท้จริงของคุณ!” โมฟานยิ้มตอบ “ผู้โดยสารทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว พนักงานต้อนรับและคนขับเครื่องบินก็อยู่ที่นี่ด้วย...” นักรบอาวุธวิเศษนับผู้โดยสารอย่างรวดเร็ว “ฮึ่ะ ถ้าเราต้องรอให้พวกคุณมาถึง เราน่าจะกลายเป็นกองกระดูกรูกันแล้ว!” “ฉันจะไม่บินกับสายการบินของคุณอีกเลย!” “รีบออกจากที่นี่เถอะ…” เมออสเป็นตัวแทนของอียิปต์แอร์ เธอรู้สึกไม่พอใจหลังจากถูกผู้โดยสารตำหนิ แต่พวกเขาก็ทำพลาดอย่างร้ายแรงตอนลงจอด นักบินลงจอดเครื่องบนเลนผิดพลาดจากการสื่อสารที่ล้มเหลวอย่างรุนแรง! —— หลังจากออกจากสนามรบ พวกเขาได้รับการขับรถโดยกองทัพไปยังนิวซูเอซ นิวซูเอซยังคงสวยงามเหมือนเคย เหมือนกับว่าการต่อสู้ที่ห่างไปหลายสิบกิลโลเมตรไม่ได้เกี่ยวกับมันเลย ประชาชนทำท่าทางเหมือนกองทัพเมดูซาและกอร์กอนจะไม่มีวันผ่านกำแพงการป้องกันของพวกเขา “โมฟาน ฉันเกือบลืมว่าคุณเป็นผู้เรียกมอนสเตอร์ด้วย!” ผู้หญิงคนนั้นนั่งข้างโมฟาน “ฉันคงเป็นผู้เรียกมอนสเตอร์แบบพิเศษ” โมฟานยิ้ม “ลิตเติลไฟเล็กมีความสามารถในการครอบครองร่างของฉันได้ ส่วนใหญ่เวลาฉันจะเปลี่ยนเป็นราชาปีศาจเพลิงด้วยการช่วยเหลือของลิตเติลไฟเล็กแล้วก็ลืมคาถาเรียกมอนสเตอร์อื่น ๆ ไปเลย” “ฉันกำลังคิดว่าจะต้องขอบคุณคุณอย่างไร ฉันคิดว่าอาจมีเครื่องมือเวทย์ที่เหมาะกับคุณ” บรีแคนคาพูดต่อ.