บทที่ 1510 หนึ่งหมาป่าเพิ่มเติม แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “คุณบรีอานคา คุณไม่ต้องหา “ภาชนะวิญญาณ” ให้ฉันแล้ว เพราะฉันมีอยู่แล้ว มันเป็นของครอบครัวที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุ แหวนกลางเวทมนตร์นั้นสุดยอดตามที่คุณบอกจริงหรือเปล่า?” โมฟานพูด “ถ้าคุณมี ‘สารวิญญาณ’ เหลือไว้ก็ลองใช้ดูได้” บรีอานคาตอบ “ได้เลย! ไปที่ชายแดนตอนใต้กันเถอะ!” โมฟานอดใจไม่ไหวที่จะเห็นมันทำงาน บรีอานกากำลังคิดจะซื้​‘สารวิญญาณ’ ที่ตลาด เธอมีเงินมากพอสมควร และเพราะเธอตัดสินใจให้แหวนกลางเวทมนตร์แก่โมฟานเป็นของขวัญ เธอเลยไม่อยากให้ของขวัญนั้นเปล่าเปลือย จึงคิดจะเติม ‘สารวิญญาณ’ ลงไปเพื่อให้คาถาอัญเชิญของโมฟานแรงขึ้น โมฟานชื่นชมในความใส่ใจของบรีอานคาที่ทำให้กระเป๋าเต็มแม้จะมอบของเป็นของขวัญ แต่ราคาของ ‘สารวิญญาณ’ ที่ตลาดกลับสูงเกินไป ‘สารวิญญาณ’ ระดับผู้รับใช้ (Servant‑class) อยู่ที่ประมาณสี่ล้านหนึ่งหน่วย ‘สารวิญญาณ’ ระดับนักรบ (Warrior‑level) อยู่ที่ประมาณสิบเจ็ดล้าน ‘สารวิญญาณ’ ระดับผู้บังคับ (Commander‑level) อยู่ที่หลายร้อยล้าน! เหล่านี้คือราคามาตรฐานในนิว‑ซูเอซ ประเทศอียิปต์กำลังต่อสู้กับซอมบี้ตลอดเวลา ทำให้พวกเขาผลิต ‘เศษวิญญาณ’ และ ‘สารวิญญาณ’ อย่างอุตสาหกรรม ราคาถูกกว่าตลาดจีนมาก แต่คุณภาพก็ประเมินได้ยาก… บรีอานคาเป็นแม่มดระดับซูเปอร์ เธอจ่าย ‘สารวิญญาณ’ ไม่ได้ยากเลย แต่ในสายตาโมฟานถือว่าเป็นการเสียเงินเปล่า! เขาไม่มีปัญหาในการเก็บ ‘สารวิญญาณ’ เอง เพียงแต่ปัญหาคือ… แหวนกลางเวทมนตร์จะรับ ‘สารวิญญาณ’ ที่น้อยหลอน (Little Loach) สกัดมันได้หรือไม่? ถ้าได้ โมฟานก็จะมีวันที่ดีที่สุดในชีวิต! — พวกเขาเดินไประหว่างชายแดนจนเจอที่หลบซ่อนอยู่ไกลจากสนามรบในป่าขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้แห้งแล้ง ที่เคยเป็นอูซซี่บนแม่น้ำไนล์แต่พังลงเพราะสารพิษที่สิ่งมีชีวิตปีศาจปล่อยออกมา พื้นดินของป่าแตกเป็นรอยเล็ก ๆ ทรายจากเนินทรายไกลออกไปค่อย ๆ เลื่อนเข้ามา มี ‘ลามิอา’ ตัวเล็ก ๆ หลายตัวที่หลงทางอยู่ พวกมันก็ไม่รู้เมืองนั้นอยู่ที่ไหน! “ลองดูซิ!” บรีอานคายแหวนกลางเวทมนตร์ให้โมฟาน โมฟานสวมแหวนบนนิ้ว แหวนค่อย ๆ ละลายเป็นของเหลวและซึมเข้าสู่ร่างกายทันทีที่สัมผัส อุปกรณ์เวทมนตร์ต้องผูกกับวิญญาณของแม่มดเท่านั้น ของวิเศษก็คล้ายอุปกรณ์เสริม ใครก็ใส่ถอดได้ตามใจ! “น้อยหลอน ขอ ‘สารวิญญาณ’ ระดับนักรบหน่อย!” โมฟานกระซิบถึงบรรพบุรุษน้อยหลอนของเขา น้อยหลอนตอบสนองราบรื่น ส่ง ‘สารวิญญาณ’ ระดับนักรบที่เพิ่งสกัดไปไม่นานเข้าไปในร่างของโมฟาน โดยปกติสารวิญญาณเหล่านี้เข้าถึง ‘โลกวิญญาณ’ของโมฟานเพื่อเสริม ‘ดวงดาว’ ของเขา แต่ครั้งนี้โมฟานตั้งใจย้ายเข้าแหวนใหม่! โมฟานรู้สึกสั่นสะท้านเล็กน้อย กลัวว่าอุปกรณ์สองชิ้นอาจทำงานไม่เข้ากัน และกลัวว่าแหวนกลางเวทมนตร์จะไม่รับ ‘สารวิญญาณ’ ที่น้อยหลอนสกัด บี๊บ… ความกังวลของเขาไร้เหตุผล แหวนกลางเวทมนตร์ดูดซับ ‘สารวิญญาณ’ ระดับนักรบจากน้อยหลอนได้ทันที เมื่อโมฟานเปิดตาเห็น “อาทิตย์ลับจันทร์ครึ่งวงกลมสีเหลือง” พันรอบนิ้วที่สวมแหวน “เรียบร้อยแล้วหรือ?” โมฟานถามบรีอานคา “ใช่ ลองส่ายคาถาดูสิ!” บรีอานคาตอบ — คาถา ‘คลื่นอสูร’ ต้องใช้พลังอย่างมหาศาล ยิ่งคาถายาวนานก็ยิ่งต้องการพลังมากขึ้น โมฟานหายใจลึก ๆ เขายังคงรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง “ประตูอัญเชิญ: คลื่นอสูร!” หลังจากสร้าง ‘ดวงดาวจักรราศี’ เสร็จ ประตูที่ส่องแสงสีขาวเหมือนดวงจันทร์ค่อย ๆ เปิดออก เฝ้าต่อจากนั้นฝูง ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ โหดร้ายหลายตัววิ่งออกมาจากประตูพร้อมกรี๊ดร้องอึกอัก ไม่นานหลังจากนั้น มากกว่าสี่สิบตัวของ ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ปรากฏจากประตูอัญเชิญ พวกมันวิ่งวนรอบโมฟานเป็นวงกลมเล็ก ๆ ก่อนที่จะหยุดและมองเขาด้วยสีหน้าสงสัย เขาไม่ได้เรียกพวกมันมาสู้ใช่ไหม? ศัตรูคือใคร? “ต้องนับจำนวน!” โมฟานสั่งให้พวกมันเรียงแถว ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ สับสนเล็กน้อย แต่ก็เรียงแถวตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์ โดยปกติ สิ่งมีชีวิตใน ‘คลื่นอสูร’ ไม่ได้รับคำสั่งจากผู้อัญเชิญ จุดประสงค์หลักคือทำลายและฝ่าฝืนทุกอย่างที่อยู่ข้างหน้า หาก ‘หมาป่าหิมะไหลลม’ (Flying Creek Snow Wolf) ไม่คอยจับตามอง พวก ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ เหล่านี้คงกำลังทำความวุ่นวายในป่าอยู่แล้ว! “สี่สิบห้า… พ่อหมาป่า คนนี้ใหม่หรือเปล่า?” โมฟานเดินจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งระหว่างหมาป่า เขาไม่ได้พึ่งพาการนับของพวกมันเอง ‘หมาป่าหิมะไหลลม’ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเหมือนนายทหาร บังคับให้ ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ที่เล็กกว่าตัวอื่นก้าวออกมาข้างหน้า ‘หมาป่าหิมะไหลลม’ สามารถจำแนก ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ทุกตัวที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาได้ แม้ว่าจะไม่ได้อัญเชิญทุกครั้ง แต่อย่างใดก็ตามเขาก็รู้ว่าตัวนั้นไม่ใช่ของกลุ่มเขา! เมื่อดูใกล้ ๆ พบว่าสัตว์นั้นไม่ใช่ชนิดเดียวกับที่เหลือ มันเป็น ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’ (White‑Marked Wolf) ที่หัวมีลายสัตว์ร้าย! “มีหนึ่งตัวเพิ่มแล้ว!” โมฟานรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเจอ ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’ ตัวพิเศษ ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’ เป็นสายพันธุ์ระดับนักรบที่อ่อนกว่ ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ในมิติอสูรอัญเชิญ พวกมันอ่อนแอเพราะ ‘สารวิญญาณ’ ที่โมฟานใส่ในแหวนกลางเวทมนตร์ไม่ได้มีคุณภาพสูง… ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ที่เหลือช้าในการตอบสนอง พอเห็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่างกันอยู่ในฝูง พวกมันยิ้มแล้วเปิดฟันคมออกอย่างอึดอัด “พอแล้ว ทักทายสมาชิกใหม่ของพวกเจ้า” โมฟานครั่นแคร่กับ ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ที่พยายามทำร้ายตัวใหม่ ‘หมาป่าอขาวยักษ์’ ทันทีที่ได้ยินคำสั่งก็หยุดทำหน้าตาโหดร้าย ไม่กล้าผิดตามคำสั่งของโมฟาน “ถ้าฉันให ‘สารวิญญาณ’ ระดับผู้บังคับกับมัน จะทำให้ฉันอัญเชิญสิ่งมีชีวิตระดับผู้บังคับเพิ่มอีกหรือเปล่า?” โมฟานถาม “ใช่ แต่จะทำให้พลังของคุณใช้เร็วขึ้น” บรีอานคาตอบ “ของเวทมนตร์นี้บ้าไปแล้ว! ขอบคุณมาก, บรีอานคา” โมฟานดีใจและตื่นเต้นเหมือนเห็นกองหมาป่าทั้งกอง แม้จริง ๆ แล้วเขาอัญเชิญแค่ ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’ ตัวเดียวเพิ่ม “ยินดีค่ะ มันเคยอยู่กับฉันมานานแล้ว ฉันคิดว่ามันควรได้เจ้าของที่เหมาะสมกว่า” บรีอานคายิ้ม “โชคดีจริง ๆ ครั้งนี้ ฉันแทบไม่เคยอัญเชิญคลื่นที่มีสัตว์มากกว่าสี่สิบตัว แต่ครั้งนี้มีสี่สิบสี่ตัวและเพิ่ม ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’ อีกตัว!” โมฟานพูดอย่างตื่นเต้น “ฉันลืมบอก… แหวนกลางเวทมนตร์ยังมีผลอื่นอีก มันจะเพิ่มจำนวนสูงสุดของสิ่งมีชีวิตที่คุณอัญเชิญ นั่นคือจากตอนนี้คุณจะอัญเชิญอย่างน้อยสี่สิบห้าตัวเสมอเมื่อสวมคาถา” บรีอานคาทันสติขึ้น “จริงหรือ? นั่นงามมาก!” โมฟานตื่นเต้นอีกครั้ง จำนวนสิ่งมีชีวิตที่อัญเชิญโดย ‘คลื่นอสูร’ โดยทั่วไปสุ่มเปลี่ยนแปลงตามระดับการเพาะของผู้อัญเชิญ ยิ่งฝึกฝนสูงขึ้นขอบเขตบน‑ล่างของจำนวนก็ยิ่งกว้าง จำนวนที่โมฟานสามารถอัญเชิญได้ในปัจจุบันอยู่ระหว่างสามสิบถึงสี่สิบ แม้เขาจะไม่รู้ว่าจำนวนสูงสุดที่เขาจะอัญเชิญได้คือสี่สิบสี่ตัวโดยไม่รวม ‘หมาป่าเครื่องหมายขาว’!