บทที่ 421: เก้าพิภพคลั่ง! ฝูงชนระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาทันทีเมื่อจิตธาตุเม็ดที่สองถูกเปิดเผย! ในยามที่ทุกคนต่างก็เป็นจอมเวทระดับกลาง การมีจิตธาตุถือเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความแตกต่างระหว่างบุคคล เหล่าผู้ที่ติดอันดับท็อปสี่ร้อยต่างมีความได้เปรียบอย่างมากในตารางอันดับ เนื่องจากทุกคนในระดับนั้นต่างก็มีจิตธาตุอย่างน้อยหนึ่งเม็ด ส่วนผู้ที่มีจิตธาตุถึงสองเม็ดนั้น จะถูกจัดอยู่ในอันดับท็อปหนึ่งร้อยสี่สิบ! ไม่ต้องใช้คำบรรยายใดๆ มาอธิบายเลยว่าผู้ที่มีจิตธาตุสองเม็ดนั้นแข็งแกร่งเพียงใด หากพวกเขาฝึกฝนเวทมนตร์ระดับกลางจนถึงขั้นที่สามได้สำเร็จ พวกเขาก็สามารถก้าวเข้าสู่ท็อปห้าสิบได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นเหนือกว่านักเรียนคนอื่นๆ อย่างเทียบไม่ติด ความแข็งแกร่งที่ม่อฟานแสดงออกมานั้นสามารถติดอันดับท็อปหนึ่งร้อยสี่สิบได้สบายๆ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีเวทมนตร์ระดับพื้นฐานขั้นที่สี่ถึงสองธาตุ ทำให้เขาสามารถเอาชนะผู้ที่มีระดับพลังฝึกตนเท่ากันได้อย่างง่ายดาย ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาน่าจะอยู่ภายในท็อปหนึ่งร้อยด้วยซ้ำ มิน่าเล่าเขาถึงกล้ากล่าววาจาดูหมิ่นเช่นนั้นออกมา เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องเกรงกลัวการต่อสู้ที่ติดต่อกันเลย ในเมื่อเขาสามารถเอาชนะพวกที่อยู่อันดับต่ำกว่าสี่ร้อยได้ด้วยเพียงเวทมนตร์ระดับพื้นฐานเท่านั้น! “นักเรียนแลกเปลี่ยนคนนี้สุดยอดมากจริงๆ ฉันรู้สึกว่าสาขาธาตุไฟกำลังจะหมดตัวผู้ท้าชิงแล้ว... ฉันเคยได้ยินแต่การประลองระหว่างธาตุที่ต่างกัน แต่ไม่เคยเห็นการสู้กันเองในธาตุเดียวแบบนี้มาก่อน สาขาธาตุไฟขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์ร้อนและหยิ่งในศักดิ์ศรีมาก เห็นนักเรียนแลกเปลี่ยนตบหน้าพวกเขาแบบนี้แล้วรู้สึกสะใจชะมัด!” นักเรียนจากสาขาธาตุลมกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “สาขาธาตุไฟกำลังจะดังใหญ่แล้ว พวกเขารุมกินโต๊ะนักเรียนแลกเปลี่ยนคนเดียว แต่กลับถูกเขาสวนกลับจนน่วม!” “ที่ว่ากำลังจะดังน่ะหมายความว่ายังไง? ฉันอัปโหลดคลิปลงบอร์ดโรงเรียนไปแล้ว ตอนนี้มีคนตอบกระทู้เกินพันคนแล้วนะ!” นักเรียนจากธาตุอื่นๆ หลายคนที่อยากเห็นโลกวุ่นวายได้อัปโหลดวิดีโอบันทึกการต่อสู้ลงในอินเทอร์เน็ต ทันใดนั้น แม้แต่คนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็พากันจับจ้องมาที่การประลองนี้ “ผู้ท้าชิงคนที่ห้าสิบหก!” “ตอนนี้เขาเอาชนะไปได้หกสิบหกคนแล้ว ใครบอกว่าเวทมนตร์ระดับพื้นฐานมันไร้ประโยชน์กัน!?” “นักเรียนแลกเปลี่ยนยังคงไร้พ่ายในการต่อสู้กับสาขาธาตุไฟ สิ่งเดียวที่เขาหวังคือความพ่ายแพ้!” หัวข้อกระทู้สารพัดรูปแบบแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทุกคนต่างก็มีมือถือ เพียงแค่คลิกเดียวพวกเขาก็สามารถแชร์คลิปลงใน Weibo, WeChat หรือเว็บบอร์ดที่พวกเขาใช้งานอยู่ และข่าวสารก็จะกระจายไปถึงผู้ที่รู้จักอย่างรวดเร็ว ขณะที่ข่าวแพร่สะพัดไปในโลกออนไลน์ บรรดาคนที่กำลังเบื่อหน่ายต่างก็มุ่งหน้ามายังสนามประลองทันที ในตอนแรกยังมีที่นั่งว่างอยู่บ้าง แต่ไม่นานนักก็ถูกเติมเต็มโดยผู้ที่มาทีหลัง! ในตอนแรกหลายคนคิดว่าตระกูลดังกำลังใช้กลยุทธ์การตลาดเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่เมื่อนักเรียนในสาขาธาตุไฟเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมด พวกเขาก็เชื่อสนิทใจว่าเป็นเรื่องจริง! ชื่อของม่อฟานโด่งดังไปทั่วโรงเรียนในเวลาอันสั้น เนื่องจากเขาเอาชนะผู้ท้าชิงไปแล้วถึงหกสิบหกคน เหล่าศิษย์จากตระกูลใหญ่ต่างพากันโกรธแค้น โดยปกติแล้ววันแรกของสัปดาห์ท้าชิงควรจะเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ระหว่างผู้ที่ติดอันดับท็อปหนึ่งร้อยหรือท็อปห้าสิบ ทว่าสนามประลองของพวกเขากลับค่อนข้างเงียบเหงา พวกเขาหมดกำลังใจที่จะต่อสู้ต่อไปโดยสิ้นเชิง — “ฟู่ววว~” ม่อฟานพ่นลมหายใจออกมาลึกๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่นักเรียนตรงหน้า... นักเรียนคนนี้เป็นยอดฝีมืออันดับที่หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ ซึ่งมีจิตธาตุสองเม็ดเช่นกัน หลังจากที่ฝ่ายนั้นใช้ระลอกปฐพีหลบหลีกเวทพื้นฐานของเขาได้อย่างคล่องแคล่ว ม่อฟานก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้พลังเต็มที่ของธาตุไฟและสายฟ้า! ม่อฟานพบว่าพวกที่มีทั้งธาตุไฟและธาตุดินนั้นน่ารำคาญที่สุด เวทพื้นฐานธาตุดินอย่างระลอกปฐพีช่วยให้พวกเขาหลบหมัดเพลิงได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่เวทระดับกลางอย่างปราการหินก็เป็นตัวแก้ทางสายฟ้าพิฆาตได้อย่างดีเยี่ยม ม่อฟานมีโอกาสสูงมากที่จะเสียพลังงานไปมหาศาลในการต่อสู้กับคนที่มีทั้งการหลบหลีกและการป้องกันที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้! พลังงานของม่อฟานค่อนข้างจำกัดหลังจากการต่อสู้ที่ยาวนาน “เจ้าควรจะพอใจกับสิ่งที่ทำได้มาจนถึงตอนนี้แล้ว ความคิดเรื่องเวทมนตร์ของเจ้านั้นมีเอกลักษณ์มาก เจ้าเต็มใจที่จะทุ่มทรัพยากรไปกับเวทระดับพื้นฐาน หากไม่ใช่เพราะเวทพื้นฐานใช้พลังงานต่ำ เจ้าคงไม่สามารถมาได้ไกลถึงเพียงนี้...” หลี่อวี้เจี๋ย นักเรียนหญิงอันดับหนึ่งร้อยยี่สิบสี่เหลือบมองม่อฟานด้วยความทระนง “หยิ่งพะเยออะไรของเจ้า? ในเมื่อเจ้ามั่นใจในพลังป้องกันนัก ข้าก็จะบดขยี้มันด้วยกำลังเพียวๆ นี่แหละ!” ม่อฟานรู้สึกโมโห เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนทำท่าทางภูมิใจยามที่กำลังฉวยโอกาสตอนคนอื่นตกที่นั่งลำบากมาก่อน! สิ้นเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราด เพลิงกุหลาบอันร้อนแรงก็ระเบิดออกมาจากร่างของม่อฟานราวกับลาวาที่ไหลบ่า เปลวเพลิงแปรสภาพเป็นของเหลว พุ่งทะลวงพลังป้องกันของหลี่อวี้เจี๋ยอย่างรุนแรง “เพลิงกุหลาบ: หมัดเพลิง: เก้าพิภพ!” ม่อฟานไม่มีความตั้งใจจะเสียเวลากับคู่ต่อสู้อีกต่อไป หากเขายังคงถนอมแรงและพลังงานไว้ สุดท้ายมันจะยิ่งทำให้เขาต้องสูญเสียมากกว่าเดิม! เขาต้องยอมรับว่าพลังป้องกันจากจิตธาตุดินสีครามของหลี่อวี้เจี๋ยนั้นโดดเด่นมาก สามารถหยุดยั้งการโจมตีทุกอย่างที่เขาปล่อยออกไปได้จนถึงตอนนี้... อย่างไรก็ตาม หมัดเพลิง: เก้าพิภพ นั้นมีชื่อเสียงในด้านความรุนแรง ม่อฟานไม่เชื่อว่ามันจะไม่เพียงพอที่จะระเบิดปราการหินให้แหลกคามือ! เมื่อหมัดเพลิงกระแทกพื้น พื้นที่ทั้งบริเวณก็เริ่มสั่นสะเทือน พื้นผิวปฐพีระเบิดออก เสาเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะยานขึ้นมาพร้อมกับลาวาที่ร้อนระอุ! ตามมาด้วยเสาเพลิงต้นที่สองและสามที่ปรากฏขึ้นพร้อมกัน... เสาเพลิงขนาดมหึมาเก้าต้นปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อตัวเป็นค่ายกลเก้าพิภพ สนามประลองอาบไปด้วยแสงสีแดงฉานขณะที่เสาเพลิงควบรวมกันเป็นบ่อลาวาที่แผดเผา! ม่อฟานที่ถูกห้อมล้อมด้วยเปลวเพลิง ณ ใจกลางเก้าพิภพแผดเสียงคำราม พลังของหมัดเพลิง: เก้าพิภพพุ่งขึ้นถึงขีดสุด เสาเพลิง เปลวไฟ และลาวากลั่นตัวเป็นพลังงานที่แข็งแกร่งที่สุด ทะลวงผ่านการป้องกันของจิตธาตุของหลี่อวี้เจี๋ยลงได้! หินสีครามถูกเผาจนแดงก่ำก่อนจะแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ จากแรงกระแทกที่เกิดจากเสาเพลิง... หลี่อวี้เจี๋ยมีธาตุดิน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้เตรียมอุปกรณ์ป้องกันที่โดดเด่นเป็นพิเศษ เมื่อปราการหินขั้นสองของเธอแตกสลาย เธอก็ไม่มีมาตรการป้องกันใดหลงเหลืออยู่อีก “เร็วเข้า ไปช่วยเธอ...” เว่ยหรงเร่งเร้าให้ไป๋เม่ยเข้าไปขวางก่อนที่สถานการณ์จะเกินควบคุม ไป๋เม่ยเองก็กังวลว่าหลี่อวี้เจี๋ยจะถูกเผาเป็นจลด้วยเปลวเพลิงอันน่าสยดสยองจากเก้าพิภพ ทว่าในขณะที่เขากำลังจะลงมือนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าม่อฟานได้ทำการสลายเปลวเพลิงออกไปอย่างกะทันหัน... เปลวไฟที่ร้อนระอุสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เสาเพลิงที่พุ่งขึ้นมามุดกลับลงสู่พื้นดิน ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของการเผาไหม้บนผืนดิน ท่ามกลางกลุ่มเปลวเพลิงที่ยังหลงเหลือ หลี่อวี้เจี๋ยถอยกรูดออกมาด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าของเธอแดงซ่านเมื่อตระหนักได้ว่าการโจมตีอันทรงพลังนั้นได้มลายหายไปแล้ว “ข้า... ข้าแพ้แล้ว” หลี่อวี้เจี๋ยก้มหน้าลง แม้จะรู้สึกไม่ยินยอม แต่เธอก็ไม่สามารถอยู่บนเวทีได้อีกต่อไป คู่ต่อสู้ของเธอควบคุมเปลวเพลิงได้อย่างสมบูรณ์แบบ หากเป็นคนอื่นที่ถือดี เขาคงไม่สามารถถอนพลังของเก้าพิภพออกไปได้ทันเวลาเช่นนี้ หลี่อวี้เจี๋ยมองมาที่ม่อฟานด้วยสายตาที่ซับซ้อนยามที่เขาสลายมนตราไป ใช่ว่าทุกคนจะสามารถถอนการโจมตีที่ทำลายล้างเช่นนี้ได้ภายในเวลาเพียงวินาทีเดียว นอกจากว่าเขาจะไม่คิดจะทำร้ายเธอตั้งแต่แรกเริ่มอยู่แล้ว...