บทที่ 823: ถูกโอบล้อมจนจนตรอก ผู้แปล: Exodus Tales ผู้จัดพิมพ์: Exodus Tales แปลโดย XephiZ จัดพิมพ์โดย Aelryinth เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดบนใบหน้าของหนานร่งหนีซึ่งเปื้อนด้วยเหงื่อ หัวใจของเจ้าโจวหมานานก็พลันลุกไหม้ด้วยความกระวนกระวาย! หนานร่งหนีเป็นหมอเวทมนตร์ แต่ยากเหลือเกินที่หมอเวทมนตร์จะตรวจอาการตนเองได้ เธอไม่รู้เลยว่า พิษร้ายที่กำลังลามไปทั่วในร่างของเธอนั้นร้ายแรงเพียงใด “ซู่จีมิง ซู่จีมิง รีบมาข้างนี้เดี๋ยวนี้!” เจ้าโจวหมานันตะโกน เมื่อนึกได้ว่าซู่จีมิงเป็นนักเวทย์พิษ “ไม่ต้องเรียกข้า [ข้าสามารถแผ่พิษหรือขับพิษได้ แต่ข้าไม่อาจรักษาคนที่ถูกพิษได้ เราติดตัวยาแก้พิษมาาหมดทุกชนิดแล้วมิใช่หรือ ท่านหมายถึงไม่มีตัวไหนเลยที่ได้ผล?” ซู่จีมิงกล่าว “เราต้องพาเธอออกห่างจากสนามรบ พิษร้ายแรงเช่นนี้ ชีวิตเธออาจอยู่ในอันตราย!” เจ้าโจวหมานันประกาศ เจ้าโจวหมานันและหนานร่งหนีมุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้กับปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลม จนไม่ทันสังเกตว่าความเจ็บปวดของหนานร่งหนีหนักหน่วงเสียจนเธอไม่อาจส่งเสียงใดๆ ได้อีก เมื่อทั้งสองรีบเข้าไปตรวจดู ก็พบว่าพิษได้ลามเต็มทั่วขาของเธอและกําลังมุ่งหน้าสู่เอวและส่วนบนของร่าง หากพิษยังไปไม่ถึงตับและกระเพาะอาหาร ก็ยังมีโอกาสรอด แต่ถ้าพิษทะลุไปถึงหัวใจ แม้แต่สวรรค์ก็คงช่วยอะไรไม่ได้! “ทำไม่ได้ เราถูกปิดล้อมด้วยอสูรทะเล หากจะบุกฝ่าวงล้อมจะยิ่งกระจายทีมให้แตกออกไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าการแบกผู้บาดเจ็บไปด้วยอันตรายเพียงใด” อ้ายเจียงตู่กล่าว จำนวนอสูรทะเลเพิ่มพรวดขึ้นเมื่อน้ําขึ้นสูง การจะบุกฝ่าวงล้อมพร้อมผู้บาดเจ็บจึงเป็นไปไม่ได้ พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากกางแนวรับอย่างเดียว หากใครละทิ้งจุดของตน ทีมทั้งหมดอาจถูกพลิกหักได้ทันที! “ปีศาจผีร้องไห้สีขาวเป็นสายพันธุ์ที่หาได้ยาก แม้แต่ข้าก็ไม่รู้มาก่อนว่าห่วงโซ่เล็บของมันมีพิษ ใครจะกล้าการันตีว่าเราจะพบยาแก้พิษได้แม้จะพาเธอไปยังพื้นที่ปลอดภัย ตามข้าพเจ้า ควรส่งคนไปสอบถามทีมอื่นๆ ดูว่ามีผู้ใดรู้วิธีรักษาพิษนี้บ้าง” เจียงอวี่กล่าว จำนวนอสูรทะเลยิ่งมากขึ้นในยามที่สมาชิกทีมบาดเจ็บ ไม่ต้องพูดถึงว่าคนนั้นคือหมอเวทมนตร์ของทีม ทีมทั้งหมดจึงตื่นตระหนกกะทันหัน เมื่อมีผู้คนอยู่เป็นกลุ่ม ก็ยากที่จะตัดสินใจ ครั้นเมื่อมีความคิดเห็นขัดแย้งกัน ความหวาดวิตกของสมาชิกทีมก็ยิ่งเพิ่มทวี “ข้ามีสมุนไพรบางอย่างที่ช่วยยื้อชีวิตเธอให้นานขึ้น ข้าจะดูแลเธอ จงอย่ายอมให้ปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลมเข้าใกล้” เจ้าโจวหมานันบอกนานอวี่ นานอวี่พยักหน้าและพยายามสงบจิตใจให้สงบที่สุด เพื่อฟังเสียงและการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตรอบข้าง อ้ายเจียงตู่ได้ออกเดินทางไปยังที่ตั้งของทีมอื่นแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่ยังเคลื่อนที่ไปมาได้อย่างอิสระด้วยธาตุอวกาศ —- ทีมไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อยเมื่อรู้ว่าหนานร่งหนีถูกวางพิษ อสูรทะเลน่ากลัวและเจ้าเล่ห์กว่าที่พวกเขาคิดไว้ น้ําขึ้นเรื่อยๆ และอสูรทะเลจำนวนมากกระโดดออกมาจากผืนน้ํา อสูรทะเลส่วนใหญ่แถวนี้เป็นพวกสายต่อสู้ระยะประชิด อย่างปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลม แต่พวกที่สามารถแผ่เวทมนตร์อันทรงพลังได้ก็เริ่มโผล่หัวในพื้นที่อื่นๆ สถานการณ์ของเหล่ามนุษย์ดูมืดมนเหลือเกิน อ้ายเจียงตู่ใช้เวทมนตร์กระพริบตาแล่นผ่านท่ามกลางถนนทีละก้าว มุ่งหน้าไปหาผู้บังคับบัญชาพื้นที่ ทันทีที่อ้ายเจียงตู่ไปถึงหลังคาอาคาร เขาก็เห็นระลอกคลื่นมหึมากําลังโถมทับอาคารใกล้เคียงราวกับสัตว์ยักษ์ตัวหนึ่ง! “ระวัง!” อ้ายเจียงตู่ได้ยินเสียงของผู้หญิงวัยกลางท่ามกลางเสียงระเบิด เขารีบเหลือบตามองไปทันทีและวาดรูปแบบดวงดาว ก่อนจะหายวับไปในอากาศ ระลอกคลื่นมหึมาพุ่งลงมา ทุบตีห้าอาคารให้แตกกระจายด้วยลักษณะที่น่าตกตะลึง ผู้หญิงคนนั้นเห็นเพียงว่าอ้ายเจียงตู่ถูกคลื่นกิน ทว่าเธอไม่รู้ตัวว่ามีคนหนึ่งปรากฏขึ้นข้างหลังเธอโดยไร้ร่องรอย เธอเกือบจะปล่อยถอนใจ ทว่าอ้ายเจียงตู่ก็แตะไหล่เธอ “ท่าน... ทำไมท่านมาอยู่ข้างหลังข้าได้...” ผู้หญิงรู้สึกประหลาดใจ แต่เธอก็สามารถกู้สติคืนมาได้อย่างรวดเร็ว “ข้ามีธาตุอวกาศ” อ้ายเจียงตู่ตอบ “ไม่น่าแปลก สิ่งนั้นอธิบายได้แล้ว... ข้าจำท่านได้ ท่านคือกัปตันทีมที่เจ็ด ท่านมาเยี่ยมทีมที่สองทำไมเล่า เราต่างก็เป็นนักเวทย์ขั้นสูงทั้งนั้น... อ้า ท่านก็เป็นนักเวทย์ขั้นสูงเช่นกัน แต่ท่านควรดูแลเขตของท่านเอง หากไม่เช่นนั้น จะยิ่งเพิ่มภาระให้ทีมอื่นๆ อสูรทะเลไม่ใช่พวกที่เมตตากรุณาแน่นอน” ผู้หญิงพ่นคำรัวยาว “มีคนในทีมของข้าถูกวางพิษ เป็นฝีมือของปีศาจผีร้องไห้สีขาว” อ้ายเจียงตู่ไม่มีอารมณ์จะสนทนากับผู้หญิง เขาแจ้งเหตุผลมาทันที “ปีศาจผีร้องไห้สีขาว? ทำไมทีมของท่านจึงไปพบเจ้าสิ่งนั้น... อย่าบอกนะว่าท่านได้พาคนบาดเจ็บออกไปแล้ว?” ผู้หญิงดูประหลาดใจ สายตาของเธอยังแฝงความกลัวเมื่อนึกถึงปีศาจผีร้องไห้สีขาว “ยังไม่ใช่” อ้ายเจียงตู่กล่าว “ยังดีที่ยังไม่ใช่! อย่าพาคนบาดเจ็บไปไหนเลย เพราะจะยิ่งทําให้พิษกระจายเร็วขึ้นภายในเธอ แม้จะพาเธอไปยังสมาคมเวทมนตร์ในโตเกียว ข้าก็ไม่เชื่อว่าจะมียาแก้พิษใดๆ อยู่ที่นั่น พิษของปีศาจผีร้องไห้สีขาวนั้นพิเศษมาก ยาพิษไม่อาจเก็บในภาชนะใดๆ ได้เลย...” “แล้วยาแก้พิษคืออะไร?” “หากท่านเคยเห็นปีศาจผีร้องไห้สีขาว ท่านต้องสังเกตก้อนเนื้อสีขาวบนศีรษะของมันที่มีพื้นผิวเรียบและเงาวาว คล้ายกับศีรษะของทารก ยาแก้พิษอยู่ภายในก้อนเนื้อนั้น เมื่อของเหลวออกจากก้อนเนื้อ มันจะกลายเป็นผงภายในหนึ่งชั่วโมง หากใครถูกปีศาจผีร้องไห้สีขาววางพิษ ท่านห้ามให้มันหลบหนีโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นแล้วจะรักษาพิษนั้นไม่ได้เลย... ทีมของท่านจับหรือฆ่าปีศาจผีร้องไห้สีขาวนั้นได้หรือไม่?” ผู้หญิงถาม “มันหนีไป...” สีหน้าของอ้ายเจียงตู่ทรุดลง “แล้วท่านยังมายืนยืนอยู่ที่นี่อีกทำไม ไปตามหามันเดี๋ยวนี้เลย! พิษของปีศาจผีร้องไห้สีขาวนั้นพิเศษ เฉพาะปีศาจผีร้องไห้สีขาวตัวเดียวกับที่วางพิษเพื่อนร่วมทีมของท่านเท่านั้นที่มียาแก้พิษ สิ่งมีชีวิตที่หายากเช่นนี้ ทีมของท่านโชคร้ายเหลือเกินที่ไปสะดุดเข้า!” ผู้หญิงเสริม อ้ายเจียงตู่คว้าเครื่องมือสื่อสารออกมาทันทีและส่งข้อมูลเกี่ยวกับยาแก้พิษไปยังทีม —— ทุกคนยังคงมืนตึงเบ้งไม่รู้ควรทำประการใดหลังจากได้รู้วิธีหายาแก้พิษ เนื่องจากไม่มีใครรู้ว่าปีศาจผีร้องไห้สีขาวอยู่ที่ใด และทั้งหมดยังคงถูกปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลมโอบล้อมอย่างหนัก ค้นหาปีศาจผีร้องไห้สีขาวโดยปราศจากการฆ่าสรรพสัตว์ที่โอบล้อมพวกเขานั้นเป็นไปไม่ได้ “บัดนี้เราควรทำประการใด?” โจวซวีถาม “ท่านคิดว่ามีทางเลือกอื่นหรือ? จงกำจัดปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลมพวกนี้เสียก่อน ปีศาจผีร้องไห้สีขาวหนีลงสู่น้ําไปแล้ว; ใครจะไปรู้ได้ว่าสรรพสัตว์นั้นซ่อนตัวอยู่ที่ไหน” “บ้าเอ๊ย ทําไมเธอต้องเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงแบบนั้นในเมื่อเธอเป็นหมอเวทมนตร์? เธอควรขอให้ใครอื่นไปตรวจเสียงร้องไห้ของทารกนั่น...” สมาชิกคนหนึ่งในทีมพ่นคำบ่น ทุกคนตกอยู่ในภาวะคับขันมากแล้วเพียงพยายามป้องกันตัวจากปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลม จะให้เสียคนไปค้นหาปีศาจผีร้องไห้สีขาวได้อย่างไร? “มู่หนิงซวี... แปลกประหลาด ใครได้เห็นมู่หนิงซวีบ้าง?” “ข้าเห็นนางมุ่งหน้าไปยังถนนสายที่สิบเก้า...” “นางกำลังไล่ตามปีศาจผีร้องไห้สีขาวด้วยตัวคนเดียว” “อย่าตื่นตระหนก จงยืนอยู่ที่เดิม!” เสียงของนานอวี่ดังขึ้นในหูของทุกคนอย่างกะทันหัน เสียงของเธอดังมากจนหูของพวกเขาดังวิ้ง และยังช่วยให้ทุกคนสงบสติอารมณ์ลงได้ นานอวี่พยายามเตือนทีม เธอเพิ่งได้ยินเสียงปีศาจเขี้ยวเขียวเล็บแหลมจำนวนมากกําลังเข้าใกล้พวกเขา “ข้า... พวกเราถูกโอบล้อม...” เสียงของนานอวี่จับกลายเป็นหนักหน่วงอย่างทันที