บทที่ 839: ก๊กทีม ผู้แปล: Exodus Tales ผู้จัดพิมพ์: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจแก้โดย Aelryinth เส้นทางกาแล็กซีมีขนาดเท่าลูกไก่ แต่กลมเป็นเพชร และดูมันแวววาวราวกับผลึกยิ่งกว่า บนพื้นผิวของมันมีจุดแสงกระจายหนาแน่น หากส่องดูให้ใกล้จะเห็นว่ามันแวววาวและสง่างามราวกับกาแล็กซี นี่คือ “เส้นทางกาแล็กซี” ที่บรรดานักเวทย์ฝันถึง สิ่งที่นักเวทย์ทุกคนต้องการเมื่อเจอกำแพงขัดขวางจากขอบเขตเนบิวลาของตน เป็นทรัพยากรสําคัญที่จะช่วยให้นักเวทย์ขยายเนบิวลาจนกลายเป็นกาแล็กซี ความแตกต่างระหว่างเนบิวลากับกาแล็กซีนั้นห่างกันลิบลับ ยากเหลือเกินที่นักเวทย์จะทะลวงผ่านกำแพงนั้นด้วยตัวเอง แต่หากมีเส้นทางกาแล็กซีคอยจ่ายพลังงานอย่างมหาศาล ก็จะก่อให้เกิดคลื่นพลังงานอันรุนแรง ช่วยให้พวกเขาทะลวงผ่านกำแพงนั้นได้ การขยายเนบิวลาจนเป็นกาแล็กซี คือสัญลักษณ์ของการบรรลุขั้นสูง พลังงานที่กาแล็กซีให้ได้นั้นไม่อาจเปรียบเทียบกับพลังงานเพียงหยิบมือจากเนบิวลาที่เล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เส้นทางกาแล็กซีไม่มีอัตราความสําเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ หากแต่จะมีเพียงผู้ที่มีรากฐานมั่นคงและเข้าใกล้ขีดสุดของขั้นกลางเท่านั้นที่จะมีโอกาสทะลวงผ่าน เส้นทางกาแล็กซีแทบเป็นทางเลือกเดียวของนักเวทย์ขั้นกลางที่จะเลื่อนขั้นสู่ขั้นสูง แม้จะมีผู้ที่พยายามทะลวงด้วยตัวเองได้บ้าง แต่โอกาสนั้นน้อยนิด หาได้ยากท่ามกลางหมื่นๆ นักเวทย์ขั้นกลาง มู่หนิงเสี่ยวต้องการเส้นทางกาแล็กซีอย่างสิ้นหวัง สมาชิกทีมคนอื่นช่วงนี้ยุ่งอยู่กับภารกิจของตน มันชัดเจนว่าพวกเขาได้รับเส้นทางกาแล็กซีจากก๊กที่คอยหนุนหลัง และใช้เวลาพยายามเลื่อนขั้นเป็นนักเวทย์ขั้นสูง ในไม่ช้า สมาชิกทุกคนในทีมจะกลายเป็นนักเวทย์ขั้นสูง นี่แหละคือพรสวรรค์อันแท้จริงของทีมชาติ สมาชิกในทีมเกือบทุกคนเข้าใกล้ขีดสุดของขั้นกลางแล้ว ต้องการเพียงเส้นทางกาแล็กซีเพื่อเลื่อนขั้นขึ้นขั้นสูง แต่เพื่อเพิ่มอัตราความสําเร็จให้สูงขึ้น พวกเขาจึงตั้งใจจะพยายามทะลวงก่อนวันที่จะต้องมีสมาชิกถูกคัดออกจากทีม วันนั้นกำลังใกล้เข้ามา จึงไม่อาจรีรอได้อีก “คุณซื้อมันตอนไหน?” มู่หนิงเสี่ยวจ้องที่วัตถุเปล่งแสงในมือของโมฟาน เธอจะหลอกตัวเองได้อย่างไร ถ้าไม่รู้สึกสะเทือนใจต่อการกระทำของเขา ความรู้สึกนั้นราวกับมีผู้ชายนำแหวนเพชรเม็ดโตมาวางตรงหน้าเธอในยามที่เธอต้องการมันมากที่สุด แม้แต่ตระกูลที่น่าเกรงขามซึ่งผูกมัดเธอไว้ด้วยสายเลือดยังทิ้งเธอเมื่อเธอต้องการเส้นทางกาแล็กซี แต่ผู้ชายคนนี้กลับยินดีมอบมันให้เธออย่างง่ายดาย... มู่หนิงเสี่ยวไม่คิดมาก่อนเลยว่าชายคนนี้จะรู้ความปรารถนาในใจเธอได้ถึงเพียงนี้ “คืนที่คุณนอนในห้องผม ผมแทบหลับไม่ได้ เลยออกมาเดินเล่นในเมือง” โมฟานกล่าว หากโมฟานสามารถหยุดเวลาได้ชั่วคราว หัวใจที่เต้นแรงของเขาคงกระตุ้นให้เขาหยิบโทรศัพท์ไปถามชาวเน็ตผู้ชาญฉลาดว่าควรคว้าโอกาสนี้คุกเข่าลงหรือไม่ รอคำตอบออนไลน์เถิด มันเร่งด่วนสุดๆ! แต่โชคร้ายที่เขาไม่มีทางทำอะไรโง่ๆ อย่างนั้น เขาจ้องมองมู่หนิงเสี่ยว หวังจะให้เธอเข้าใจว่าเขาไม่เคยเลิกราเรื่องจะให้เธอเป็นภรรยา เมื่อการหนีตามกันเป็นไปไม่ได้ เขาจึงเลือกที่จะแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ว่าเธอจะเป็นเจ้าหญิงน้อยที่ชอบดอกไม้ใบหญ้าและแมวตัวกระต่าย หรือเป็นเทพธิดาผู้เยือกเย็นที่หมกมุ่นในการไล่ระดับเวทมนตร์และแช่งแข็งโลกใบนี้... โมฟานอยากขอบคุณตระกูลมู่ หากไม่ใช่เพราะความโหดร้ายของพวกเขา เขาคงไม่มีโอกาสครั้งยิ่งใหญ่นี้ เขาอยากขอบคุณผู้บัญชาการแห่งปิศาจฉีกสีแดง หากไม่มีแก่นจิตวิญญาณระดับผู้บัญชาการ เขาคงหาเส้นทางกาแล็กซีมาให้ลูกสาวที่เขาส่งเสียเลี้ยงดูมาหาตัวไม่ได้ เขาอยากขอบคุณประเทศของเขาด้วย ทีมชาติมีระบบคัดออกที่โหดร้าย ผลักมู่หนิงเสี่ยวจนมุม จนเขาจึงได้ประโยชน์ โมฟานเคยคิดว่าความฝันของเขายังอยู่ไกล แต่ความโหดร้ายของโลกกลับผลักความทะเยอทะยานของเขาให้มาอยู่แค่เอื้อม! “ผมตัดสินใจแล้ว โมฟาน ขอบคุณอย่างมาก” ตาของมู่หนิงเสี่ยวเป็นประกาย เธอโล่งใจ ที่ยังมีคนจริงใจกับเธออยู่ แต่เธอไม่มีเจตนาจะรับเส้นทางกาแล็กซีจากโมฟาน อย่างที่เธอพูด โมฟานมีธาตุทั้งหก เขาจึงต้องการทรัพยากรมากกว่าคนอื่น ยิ่งกว่านั้นยังมีไม่พอเลยทีเดียว นั่นจะทำให้เขามีพลังมากขึ้น แต่ในความเป็นจริง โมฟานแข็งแกร่งเกินคาดแล้ว แต่มู่หนิงเสี่ยวรู้ดีว่าเขายังมีพื้นที่ให้เติบโตอีกมาก... “อย่างนั้นก็ไม่ได้ โมฟาน โอกาสที่จะได้เข้าทีมชาติมันล้ําค่าเกินไป หากคุณยังไม่คิดจะถอย ก็ควรเลื่อนขั้นเป็นขั้นสูงก่อน อย่าทำตัวเจียมตัวกับฉัน คุณจะพบว่ามันไร้ความหมายเมื่อต้องหวนคิดถึงทีหลัง ทุกสิ่งที่ฉันมีเป็นของคุณ” โมฟานระบายออกมา กล่าวเช่นนั้น โมฟานรู้สึกหัวใจเต้นหนักราวกับวันเก่าในเมืองหลวงโบราณ เมื่อเขาล้อมรอบด้วยผีดิบมากมาย เผชิญหน้ากับซอมบี้แห่งภูเขา... บางทีสิ่งที่โมฟานต้องการบอกไม่ใช่อย่างนี้ แต่เมื่อบอกไปแล้ว เขาก็หวังว่ามู่หนิงเสี่ยวจะเข้าใจความรู้สึกของเขาและยอมรับเส้นทางกาแล็กซีนั้น โมฟานปรารถนาให้เป็นฤดูไม้ดอกบานจริงๆ ดอกไม้ที่ปลิวว่อนใต้ต้นไม้ในฤดูใบไม้ผลิคงจะช่วยเพิ่มบรรยากาศให้อบอุ่นกว่านี้ แทนที่จะเป็นสวนกว้างร้างพร้อมต้นไม้แห้งๆ โลกนี้มีเพียงน้ำพุพร้อมรูปปั้นเทพปกรณัมยุโรปเหนือเท่านั้นที่เหมาะกับฉากนี้ น้ำไหลเอื่อย แต่ด้วยเหตุใดกลับเริ่มแข็งตัว ครั้นเมื่อกลายเป็นน้ำแข็งแล้ว คลื่นความร้อนก็พัดผ่านทำให้มันละลายอีกครั้ง โมฟานไม่เคยจริงจังแบบนี้มาก่อน เขาตื่นเต้นราวเด็กมัธยมที่กำลังส่งจดหมายรักให้คนที่เขาปลื้ม “ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น งั้นเรามาทำอย่างนี้นะ คุณเอาระยะทางกาแล็กซีไปก่อน ได้ถือว่ายืม คุณคืนผมทีหลังก็ได้ เอาเป็นว่าอยู่ในทีมต่อไปก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง” โมฟานไม่รู้ว่ามู่หนิงเสี่ยวกำลังคิดอะไร เขาจึงกลัวว่าเธอจะคิดว่าเขาใช้เส้นทางกาแล็กซีล่อลวงหัวใจเธอ นั่นเป็นสิ่งต้องห้าม เขาจึงรีบอธิบายก่อนที่มู่หนิงเสี่ยวจะพูด มู่หนิงเสี่ยวมองโมฟาน ดูเหมือนเขาจะไม่ให้โอกาสเธอพูดเลย มู่หนิงเสี่ยวรีบขัดจังหวะเมื่อเห็นโมฟานพยายามจะพูดอีก “เอ่อ ผมจะเงียบ ไปเถอะ... เอ้า (ถอนใจ) ไม่ว่าคุณจะพูดอะไรก็ตาม” โมฟานจบประโยคด้วยความกระดาก หาได้ยากที่มู่หนิงเสี่ยวจะได้เห็นโมฟานผู้หนาและหน้าตาหนาทึบกระเสือกกระสนอย่างนี้ ความจริงแล้ว เธอก็กังวลเล็กน้อยเหมือนกัน “ฉันมีแผนของตัวเอง ฉันจริงจัง แม้ว่าคุณจะยืมระยะทางกาแล็กซีให้ฉัน ฉันก็จะไม่รับมัน คุณต้องเข้าใจว่าทีมชาติไม่ใช่เพียงการแข่งขันระหว่างสมาชิกในทีม แต่เป็นการแข่งขันระหว่างก๊ก กลุ่มการเงิน และตระกูลที่คอยหนุนหลังสมาชิกด้วย หากเส้นทางกาแล็กซีจะพาฉันไปเวนิซ ฉันจะไม่ลังเล แต่มันยังไม่เพียงพอ มีเส้นทางอีกยาวไกลรออยู่ และฉันยังต้องการทรัพยากรอีกมาก ฉันจะถูกคัดออกจากทีมอยู่ดี การยืมเส้นทางกาแล็กซีให้ฉันจะทำให้ความก้าวหน้าของคุณช้าลง คนอื่นจะเลื่อนขั้นเป็นขั้นสูงในไม่ช้า และทุกธาตุของพวกเขาจะถึงขั้นสูง คุณจะสูญเสียความได้เปรียบเร็วๆ นี้” มู่หนิงเสี่ยวพยายามอธิบายอย่างสงบ