บทที่ 841: ผู้ที่อยู่เบื้องหลังอำนาจของโมแฟน ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ไอเจียงตู้, นานอวี่: คนหนึ่งหมายถึงกองทัพใหญ่ทางตะวันออก, อีกคนหมายถึงกองทัพใหญ่ทางตะวันตก ฉันว่าคนที่มาจากกองทัพใหญ่ทางใต้คงถูกตัดสิทธิ์ไปแล้ว ฉันเคยเจอเขาครั้งนึง, แข็งแกร่งจริงๆ เลย! ถ้าไม่ใช่เพราะทีมชาติจะรับนักเรียนจากโรงเรียนทหารได้แค่สองคน คนในทีมเราคงโดนแทนที่ไปแล้วแน่” เจิ้งหมั่นหนานพูด โมแฟนนึกถึงจางกงลงทันทีที่ได้ยินคำว่า “ทหาร” จางกงเป็นผู้บัญชาการทหารในเมืองโบ ภายใต้การควบคุมของกองทัพใหญ่ทางใต้ กองทัพใหญ่ทางใต้มีหน่วยทหารมากกว่าห้าสิบเขต ผู้ที่รับผิดชอบในการปกป้องเมืองโบเป็นเพียงผู้บัญชาการเขตทหารทางตะวันออกเฉียงใต้ของกองทัพใหญ่ทางใต้, ผู้บัญชาการฐานเขาหิมะยอดเย็น นี่แสดงให้เห็นถึงขนาดอันใหญ่โตของกองทัพ “แล้วนางญาติชั่วร้ายเจียวเสี่ยวจูมีล่ะ?” โมแฟนถามด้วยความตกใจเมื่อได้ยินข้อมูลนี้ “ยังบอกไม่ได้หรอก เธอน่ะลึกลับมาก แต่ความจริงที่ฉันหาข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอไม่เจอเลย แปลว่าพื้นหลังของเธอต้องแข็งแกร่งอย่างแน่นอน!” เจิ้งหมั่นหนันบอก “แล้วหนานรุ่งหนีล่ะ?” โมแฟนถาม “ตระกูลหนานรุ่งเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ใช้เวทมนตร์ที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ ความจริงคือ ตระกูลหนานรุ่งไม่ได้แข็งแกร่งเท่าฟากอื่นๆ สักเท่าไหร่ ยังด้อยกว่าตระกูลเจิ้งและตระกูลหมู่เล็กน้อย แต่หนานรุ่งหนีเป็นหมอผู้รักษา และแค่นั้นก็เพียงพอที่จะการันตีที่ของเธอแล้ว หมอผู้รักษาเนี่ยหายากสุดๆ ในทั้งประเทศ ไม่มีทางที่เธอจะถูกแทนที่ได้ นอกเสียจากว่าพวกเขาจะเจอหมอผู้รักษาที่เก่งกว่าเธอเยอะ ตระกูลหนานรุ่งหวังว่าหนานรุ่งหนีจะเป็นจุดเปลี่ยนของการฟื้นตัวของพวกเขา เพื่อดูว่าพวกเขาจะได้เลื่อนขึ้นเป็นตระกูลผู้มีชื่อเสียงหลังจากการแข่งขันโรงเรียนวิทยาลัยโลก” เจิ้งหมั่นหนันอธิบาย “ความแตกต่างระหว่างตระกูลผู้มีชื่อเสียงกับตระกูลผู้ใช้เวทมนตร์ชื่อเสียงคืออะไร?” โมแฟนเป็นเหมือนเด็กน้อยอยากรู้อยากเห็น เขาตั้งใจจะเรียนรู้ทุกอย่างทันทีที่หัวข้อนี้มาถึง เจิ้งหมั่นหนันตบหน้าผากตัวเอง เขาประทับใจในโมแฟนมาก ว่าเขาไปปีนขึ้นมาอยู่ในจุดสูงสุดในหมู่พ่อมดหนุ่มได้อย่างไร? เขาไม่มีพื้นหลังที่น่าประทับใจหรือผู้สนับสนุน ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาค่อนข้างโง่ด้วย! “ฟังนะ... ตระกูลผู้มีชื่อเสียงโดยปกติมักหมายถึงครอบครัวใหญ่ที่มีอิทธิพลสูงในประเทศ ส่วนตระกูลผู้ใช้เวทมนตร์ชื่อเสียงคือครอบครัวสุดยอดที่มีอิทธิพลในระดับนานาชาติ... ตระกูลหนานรุ่งกำลังถดถอยมาเป็นปีแล้ว ตระกูลเจิ้งของฉันได้ซื้อทรัพย์สินของพวกเขามาเยอะ แต่หนานรุ่งหนีคือโอกาสในการหวนคืนของพวกเขา เพราะฉะนั้น เมื่อคุณขอให้หนานรุ่งหนีลาออกจากทีมและมอบที่ของเธอให้มู่หนิงซือ คุณคือคนที่เจ๋งมากเลย ต่อให้เธอไม่ได้เป็นหมอผู้รักษา ก็ไม่มีทางที่เธอจะลาออกจากทีมแน่” เจิ้งหมั่นหนันยังคงบอกเล่าความจริงเกี่ยวกับทีมชาติให้โมแฟนฟัง “ดี งั้นฉันยอมรับว่าฉันคิดว่าทุกอย่างมันง่ายเกินไป” โมแฟนยอมรับด้วยรอยยิ้มขมขื่น “พูดตามตรงนะ ถ้าคุณคิดว่าคุณสามารถดูถูกพวกเขาได้เพราะคุณมีข้อได้เปรียบเหนือคนในทีม นั่นแหละคือการโง่เขลา พวกฟากที่สนับสนุนพวกเขาจะใช้เงินมากขึ้นเรื่อยๆ ตามการฝึกฝน จ่ายเงินให้ทะลุแกแลคซีเวย์เหมือนว่ามันฟรี แน่นอน อุปกรณ์และเครื่องมือเวทมนตร์ระดับสูงสุดชุดเต็ม หรือเมล็ดวิญญาณที่ดีที่สุดในตลาด... คุณจะพบว่าความสามารถหรือการฝึกฝนของคุณมันไร้สาระสิ้นดี แค่คนๆ นั้นสวมชุดเกราะเวทมนตร์ราศีธนู และคุณจะไม่สามารถทำร้ายแม้แต่เส้นผมของเขาได้ แม้คุณจะใช้พลังงานทั้งหมดของคุณไปเลยก็ตาม!” เจิ้งหมั่นหนันกล่าว “ต้องบอกเลยว่าฉันเริ่มกังวลขึ้นมาจริงๆ หลังจากได้ยินแบบนี้” โมแฟนพูด “ในความเป็นจริง ใครก็ตามที่มีความสามารถอย่างคุณควรจะมีผู้อุปถัมภ์ หา faction ที่คุณสนใจ แล้วเหยียบประตูแบบที่คุณทำกับห้องฉัน และตะโกนใส่หน้าพวกเขาว่าคุณมีห้าองค์ประกอบ แล้วขอให้พวกเขาใช้เงินทั้งหมดเพื่อเพิ่มระดับองค์ประกอบของคุณทั้งหมดขึ้นสู่ระดับสูง โดยมีเมล็ดวิญญาณระดับสูงสุดแต่ละตัว หรือขอเครื่องมือเวทมนตร์สักสองสามชุด คุณจะได้รับชุดอุปกรณ์เวทมนตร์ระดับสูงสุดเต็มชุด... ฉันเชื่อว่าพวกเขายินดีที่จะใช้เงินทุกอย่างเพื่อสรรหาคุณ... เอ่อ พูดถึงเรื่องนี้ คุณสามารถเผาผลาญเงินทั้งหมดของตระกูลได้อย่างง่ายดายในระดับสูง พอถึงระดับจอมเวท คุณจะพบว่าแม้แต่ตระกูลผู้มีชื่อเสียงยังลำบากในการสนับสนุนคุณ จะมีเฉพาะตระกูลผู้ใช้เวทมนตร์ชื่อเสียงเท่านั้นที่จะยอมสยบฟันและใช้ทรัพยากรให้คุณ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคุณถึงเสียเงินไปกับการเสริมพลังดวงดาว คุณจะได้รับโอกาสมากมายในการใช้เงินของคุณในไม่ช้านี้” เจิ้งหมั่นหนันพูดอย่างจริงใจ โมแฟนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการเสริมพลังดวงดาว เขาไม่สามารถขายความเป็นแก่นวิญญาณที่น้องหล่อขัดออกมาได้ ไม่เช่นนั้น เขาคงจะมั่งคั่งและไม่มีปัญหาในการเลี้ยงดูมู่หนิงซือหลายคน “ฉันชินกับการทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ค้นหาทรัพยากรด้วยตัวเอง หาเครื่องใช้ด้วยตัวเอง ฆ่าสัตว์ด้วยตัวเอง... นั่นคือวิถีชีวิตที่ควรเป็น นอกจากนี้ การได้รับการสนับสนุนจาก faction หมายถึงการฝึกฝนอย่างน่าเบื่อทุกวัน ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่ถ้วยชาของฉัน ความสามารถและทักษะของฉันจะมีความหมายอะไรเลย” โมแฟนกล่าว “คุณพูดถูก คุณไม่สามารถชินกับการใช้ชีวิตแบบคนรวยเกิด ลุกขึ้นมาสู้ด้วยตัวเองจากศูนย์... ในความเป็นจริง ส่วนใหญ่ของพ่อมดอันศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่บนสุดของโลกเป็นคนแบบคุณ” เจิ้งหมั่นหนันถอนใจ “ใช่แบบนี้แหละ!” โมแฟนหัวเราะออกมา “นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คนข้างหลังคุณไม่จำเป็นต้องดูแลคุณ คุณช่วยประหยัดเงินให้พวกเขาไปเยอะ” เจิ้งหมั่นหนันกล่าว “คนข้างหลังฉัน?” โมแฟนสับสน เขามีคนที่มีพื้นหลังแข็งแกร่งสนับสนุนเขาด้วยหรือ? ทำไมเขาไม่รู้เรื่องนี้? “เอ้ย อยากรู้จริงๆ ว่าคุณลืมไปแล้วเหรอว่าคุณได้เข้าทีมชาติได้อย่างไร? คุณยังไม่ได้ทำรอบคัดเลือกเสร็จด้วยซ้ำ คุณถูกตัดสิทธิ์ไปแล้ว แต่คุณถูกผลักเข้าไปในทีมหลังจากการคัดเลือกจบลง! ทีมที่ปกติมีผู้เล่นสำรองเพียงสองคน ตอนนี้มีสามคนเพราะคุณ... ฉันบอกคุณไปแล้วว่าแต่ละ faction ต้องใช้เงินเท่าไรเพื่อให้ผู้สมัครของพวกเขาได้ที่ แต่เมื่อคุณถูกใส่เข้าไปในทีม พวกเขาไม่กล้าปล่อยเสียงตดเสียงดมออกมาแม้แต่เสียงเดียว ผู้ที่สนับสนุนคุณต้องมีอำนาจมากพอที่จะบังฟ้าครึ่งฟ้าได้ด้วยมือเดียว!” เจิ้งหมั่นหนันแทบจะกรีดร้อง “พี่ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าใครสนับสนุนฉัน ฉันมาเพราะท่านฮั่นจี้สั่งมา ฮั่นจี้เป็นประธานสมาคมเวทมนตร์หอจักรราศี เขามีอำนาจมากพอหรือเปล่า?” โมแฟนถาม “ประธานสมาคมเวทมนตร์หอจักรราศี... เขาแน่นอนว่ามีอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะมองข้าม faction อื่นๆ และใส่คุณเข้าไปในทีม ต้องมีคนมีอำนาจมากกว่าที่อยู่เบื้องหลังเขาคนหนึ่งที่จะเคลียร์เส้นทางให้คุณ” เจิ้งหมั่นหนันตัดสิน “งั้นคงไม่มีใครที่ฉันเคยเจอที่ตรงกับคำอธิบายนั้น ในคนที่ฉันรู้จัก จูเหมิงมีอำนาจสูงสุด และฮั่นจี้ก็สูงกว่าเขานิดหน่อย ฉันจำใครไม่ได้ที่จะเหมาะกับคำอธิบาย” โมแฟนจำใครไม่ได้ที่เข้ากับคำบรรยาย “ฉันเชื่อว่าควรจะเป็นคนระดับเดียวกับหัวหน้าทหารราชการปางไล; คนที่ระดับเดียวกับผู้พิทักษ์ชาติ ที่จริง ถ้าพวกเขาดึงเชือกอยู่เบื้องหลัง มันหมายความว่าพวกเขามีความหวังสูงในตัวคุณ พวกเขาไม่อยากเปลี่ยนวิธีที่คุณจะแข็งแกร่งขึ้น... อาจเป็นเพราะพวกเขาจับตาดูคุณตั้งแต่สิ่งที่คุณทำในเมืองโบราณ? อ้อ ฉันได้ยินคนพูดว่ามีปีศาจไฟสู้กับซอมบี้ภูเขาในช่วงภัยพิบัติที่เมืองโบราณ คุณเห็นปีศาจไฟหรือไม่? เป็นพ่อมด หรืออย่างอื่น?” เจิ้งหมั่นหนันถามอย่างกระตือรือร้น “ฉันไม่เห็นอะไรแบบนั้นในอุโมงค์สุสานของจักรพรรดิฉิน” โมแฟนพูดพล่อยๆ “โอ้... เดี๋ยว สุสานของจักรพรรดิฉินอะไร?” “ไม่มีอะไร คุณจะไม่เชื่อถ้าฉันบอกคุณ” โมแฟนขี้เกียจอธิบายเหตุการณ์ต่างๆ ในเมืองโบราณ รายละเอียดของภัยพิบัติในเมืองโบราณถูกเก็บเป็นความลับ เจิ้งหมั่นหนันมีแหล่งข้อมูลมากมายเพื่อจัดหาข้อมูลให้เขา แต่เขาก็ยังเรียนรู้เกี่ยวกับภัยพิบัติในเมืองโบราณได้ไม่มากนัก