บทที่ 959: น่าเศร้าที่เจ้าเป็นโจร แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “เดี๋ยว เราคุยกันก่อน!” เมื่อโอนิรู้ตัวว่าชายหนุ่มไม่สนใจจะหลงกล เสียเหงื่อเย็น ๆ เริ่มไหลพรากลงบนใบหน้าของเธอ ม่อฟานไม่มีอารมณ์จะมาต่อรองกับเธอ เขาใช้เวทมนตร์มิติคว้าคอของโอนิแล้วกระแทกเธอให้กระแทกกับแม่มดคนหนึ่ง แม่มดคนนั้นกำลังรวบรวมเวทมนตร์ไฟระดับกลาง ขณะที่กระจกน้ำสามเหลี่ยมของเจียงเสี่าโจวก็อยู่ในระดับที่จวนจะถึงขีดจำกัด หากหมัดเพลิงพุ่งใส่ ชะแนนว่าเจียงเสี่าโจวคงได้รับบาดเจ็บภายในแน่ โอนิกลายเป็นอาวุธของม่อฟาน พุ่งชนแม่มดเหมือนขีปนาวุธ โอนิถูกเวทมนตร์ของม่อฟานผนึกไว้จนไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ เธอพุ่งชนแม่มดและทั้งสองกลิ้งไกลออกไป เธอรู้สึกว่าขมองแทบจะขาดเป็นเสี่ยง “สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ ออกมา!” ร่องแสงสีขาวเงินปรากฏขึ้นต่อหน้าม่อฟาน และสัตว์รูปร่างคล้ายหมาป่าที่มีขนยาวกระโดดออกมาจากภายใน สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ มีนิสัยดุเดือด ทันทีที่ออกมาก็กระโจนใส่แม่มดที่หน้าซีดเผือกใกล้ตัวที่สุด สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ เร็วกว่าเดิมมาก แม่มดไม่ทันจะร่ายเวทมนตร์ สวิฟต์ 斯塔尔 沃尔夫已撕下她的手臂并狠狠将她压制在地 “ฟ้าผ่าพิธีไฟ!” เปลวเพลิงร้อนแรงพุ่งลงมาอย่างฉับพลัน ปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด สถานที่นี้กลายเป็นมหาสมุทรแห่งเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที บรรดาแม่มดไม่กล้าอยู่ในเปลวไฟของม่อฟานนาน ๆ จึงเริ่มหนีไปยังจุดที่เปลวเพลิงไม่ถึง หลังจากม่อฟานไล่แม่มดจนกระจายตัว เขาก็รีบมายืนหน้าเจียงเสี่าโจวทันที “ไอ้คนเลว ทำไมเพิ่งมายาตอนนี้!” เจียงเสี่าโจวจ้องหน้าม่อฟาน แต่สีหน้าของเธอดูเหมือนจะแฝงความหมายบางอย่าง “คนที่ไม่ได้ฉลาดเท่าไรคงไม่สังเกตเห็นสัญญาณขอความช่วยเหลือที่เจ้าทิ้งไว้!” ม่อฟานแก้ตัว ฉันหมดแรงแล้ว คุ้มครองฉันด้วย” เจียงเสี่าโจวเรียกร้องอย่างงอน เธอใช้พลังงานทั้งหมดเพื่อป้องกันตัว กระจกน้ำสามเหลี่ยมช่วยซื้อเวลาให้เธอพอดี มิฉะนั้นเธอคงถูกแม่มดที่โอบล้อมระเบิดเป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว “สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ ออกมาคุ้มครองเธอ” ม่อฟานตะโกนสั่งสวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ ที่กำลังไล่ตามเป้าหมายด้วยความตื่นเต้น สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ กำลังจะกัดขาขาดแม่มดคนหนึ่งอยู่แล้ว แต่เมื่อม่อฟานสั่งให้กลับ สัตว์ร่างนี้ก็ทำหน้าไม่ยอม มันชอบโจมตี ไม่ใช่คุ้มครอง การคุ้มครองใครสักคนเป็นงานที่น่าเบื่อเหลือเกิน! ม่อฟานไม่สนใจความรู้สึกของสวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ เขาพุ่งเข้าหาศัตรูโดยตรง —พวกโจรคาริบเบียนพวกนี้ไม่น่าจะไร้เดียงสาเกินไปนัก ที่กล้าท้าทายล้างแค้นกลางแสงตะวัน คิดว่าไม่มีใครจะนำพวกเขามาสู่กระบองกฎหมายหรือ!? “สถาปนา ฟ้าผ่า!” ฟ้าผ่าสีม่วง-ดำเส้นหนึ่งตกลงมาคม ๆ บนม่อฟาน เขาถูกห่อหุ้มด้วยฟ้าผ่าที่ดุร้ายและกระพริบวูบวาบทันที “ภัยพิบัติฟ้าผ่า!” ม่อฟานกระโดดขึ้นฟ้าแล้วกระแทกด้วยแรงมหาศาลใส่แม่มดสองคน สายฟ้าดอดสวบซ่านพลุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ก่อเป็นใยแมงมุมแห่งฟ้าผ่าปกคลุมรอบจุดที่ม่อฟานเหยียบ ดูคล้ายกับใยแมงมุมยักษ์ที่แผ่ออกไปทุกทิศทางในระยะร้อยเมตร! แม่มดทั้งสองถูกตรึงให้นิ่ง สายฟ้าดอดสวบซ่านพลุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างทั้งสอง ทิ้งหลุมดำดําๆ ที่น่าตกใจไว้บนร่างกายพร้อมกลิ่นเนื้อไหม้ ม่อฟานไม่อยู่ในพื้นที่นั้นนาน เมื่อสายฟ้ายังคงเต้นระบำพลุ่งพล่าน ม่อฟานก็ได้หายไปในเงามืดแล้วค่อย ๆ เข้าใกล้แม่มดน้ําแข็งคนหนึ่ง ม่อฟานชกใส่แม่มดน้ําแข็งโดยตรง มังกรเพลิงที่คำรามพุ่งออกไปกระแทกแม่มดน้ําแข็งให้กระเด็นไปติดเนินเขา กลายเป็นหลุมศพที่ลุกไหม้บนกองหินในทันที “เขาอยู่ที่นั่น!” แม่มดที่เหลือต่างตกใจ พวกเขาพบว่ายากที่จะล็อกตำแหน่งของม่อฟาน ในแง่ของการควบคุมและการปล่อยเวทมนตร์ ม่อฟานอยู่ในระดับที่สูงกว่าแม่มดเหล่านี้ถึงหนึ่งระดับ จำนวนพวกเขาไม่มีความหมายใด ๆ เพราะเวทมนตร์ของพวกเขาจะไร้ประโยชน์หากตีไม่ถูกม่อฟาน ม่อฟานไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเวทมนตร์มิติได้สร้างข้อได้เปรียบให้เขาในการรบ แม้จะเผชิญหน้ากับกลุ่มคน เวทมนตร์เป็นร้อยเป็นพันที่เล็งมาที่ตัวเขาไม่อาจก่อภัยคุกคามใด ๆ ได้เลย การสามารถสลับใช้องค์ประกอบห้าชนิดอย่างชํานาญในสมรภูมิรบ ทำให้แม่มดที่สวมเครื่องประดับสีแดงไม่อาจสู้กับสัตว์ประหลาดอย่างม่อฟานได้! สถานการณ์นี้ยืนยันการคาดเดาของเย่าหนานในเมืองโบราณ ว่าองค์ประกอบคู่สืบทอดของม่อฟานอาจไม่โดดเด่นเมื่อเขายังอยู่ในระดับพื้นฐานหรือระดับกลาง แต่เมื่อถึงระดับสูงและเหนือ องค์ประกอบพิเศษและความหลากหลายในการรวมเวทมนตร์จะส่งผลให้พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญ! เวทมนตร์สูงเพียงเวทมนตร์เดียวที่ม่อฟานใช้อย่างชํานาญคือ ไฟศพฟ้าสวรรค์ และเขายังไม่สามารถผนึกเวทมนตร์สายตามฤทธิ์นิรนามหรือระบอบนิทราได้อย่างเต็มที่เพื่อใช้ในสมรภูมิรบที่ยุ่งเหยิง อย่างไรก็ตาม ม่อฟานก็ทําให้แม่มดระดับกลางเป็นร้อยคนดูเหมือนคนโง่ได้อย่างราบคาบ! คนเดียวที่มีองค์ประกอบห้าชนิดเป็นแนวคิดที่แตกต่างจากคนที่มีแม่มดสองหรือสามองค์ประกอบอย่างสิ้นเชิง! “ม่อฟาน ระวัง!” เจียงเสี่าโจวสังเกตเห็นว่าโอนิกําลังซ่อนตัวอยู่ในมุมแล้วรวบรวมเวทมนตร์สูง เธอเตือนม่อฟานทันที เวทมนตร์ระดับสูงยังคงเป็นภัยคุกคามต่อม่อฟาน เขาสร้างเกราะงูดําโดยไม่ลังเล แต่เมื่อเขากําลังจะเปิดใช้เกราะ มีเกล็ดทองคําจํานวนมากตกลงมาจากท้องฟ้าและรวมตัวกันอย่างรวดเร็วโดยรอบม่อฟาน เกล็ดทองคําเหล่านี้กลายเป็นเกราะทองคําที่ส่องแสง ก่อนที่เกราะงูดําจะถูกเปิดใช้ ปกป้องม่อฟานอย่างสมบูรณ์แบบ! โอนิสามารถร่ายเวทมนตร์สูงสำเร็จในที่สุด เธอหวังว่าเวทมนตร์นี้จะช่วยพลิกผันสถานการณ์ แต่เวทมนตร์กลับตีใส่เกราะทองคําหนาทึบ เธอมีความรู้สึกอยากอาเจียนออกมาเป็นเลือดทันที ม่อฟานเงยหน้าขึ้นแล้วเห็นชายที่มีปีกทองคําลอยอยู่บนท้องฟ้าสูงร้อยเมตร เขายิ้มอย่างมั่นใจและดูภูมิใจในตัวเองมาก “ฉันทันเวลาหรือเปล่า?” เจ้าเหลียนหลายันลงจอดอย่างราบรื่น แสงไส้ฉายส่องประกายระหว่างนิ้วของเขา เขาเพี้ยนทิศทางอื่น แสงไส้กลายเป็นหอกยาวแล้วแทงหน้าอกแม่มดที่พยายามซุ่มโจมตีพวกเขา เป็นไปได้ที่จะแยกแสงไส้ เจ้าเหลียนหลายันใช้เพียงครึ่งหนึ่งของแสงไส้เพื่อปกป้องม่อฟาน ในขณะที่อีกครึ่งหนึ่งใช้สร้างหอกแสง นี่อาจเป็นการโจมตีเดียวที่เจ้าเหลียนหลายันชํานาญ แต่ก็มีประสิทธิภาพสูงในการปราบแม่มดระดับต่ํา! “ไปจัดการกับหญิงนายของเจ้าเถอะ พวกที่เหลือไม่คุ้มค่า ฉันจะฝังพวกเขาทั้งหมด!” ม่อฟานบอกเจ้าเหลียนหลายัน ม่อฟานเชื่ออย่างเต็มที่ว่าจำเป็นต้องใช้ความโหดร้ายเพื่อยับยั้งความโหดร้าย เขาไม่เคยปรานีกับพวกสวะ มีเจ้าเหลียนหลายันคอยปกป้อง ม่อฟานมีเวลามากมายในการร่ายเวทมนตร์สูงที่เขายังไม่คุ้นเคย “สายตามฤทธิ์นิรนาม: พายุฟ้าร้าย!” สายฟ้าสายตายอันร้ายกาจคลุมแขนของม่อฟานดุจสปริง ม่อฟานสะบัดแขนขึ้นฟ้า ทันทีนั้นสัตว์อสูรที่ขย้ำฉีกมิติปรากฏขึ้น สายตายร้ายพร้อมเสียงกรีดร้องแหลม ๆ แบ่งเป็นสามเส้นแล้วพุ่งไปข้างหน้าและด้านข้างอย่างรวดเร็ว! การระเบิดน่าตกตะลึงมาก มันแผ่กระจายไปทั่วบริเวณรกร้างและทําให้เครื่องจักรโดยรอบระเบิด! แม่มดที่สวมเครื่องประดับสีแดงมีเวลาพอจะป้องกันตัวจากการโจมตีของเวทมนตร์ระดับกลางของม่อฟานแทบไม่ได้ พวกเขาไม่อาจทําอะไรได้ต่อเวทมนตร์ฟ้าร้ายระดับสูงของม่อฟานเลย! “สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ ที่เหลือฉันฝากไว้กับเจ้า” ม่อฟานกล่าวกับสวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ หลังจากร่ายสายตายร้าย แม่มดที่เหลือล้มลงสู่พื้นทั้งหมดเป็นอัมพาต คนที่รอดตายจากการโจมตีครั้งแรกแทบจะไม่มีลมหายใจเหลืออยู่ สวิฟต์ สตาร์ วูล์ฟ 仰天长啸แล้วพุ่งตัวไป สวาปามและฉีกขาดแม่มดเหล่านั้นเป็นชิ้น ๆ คราวนี้ม่อฟานจะไม่ปล่อยให้แม่มดคนใดหนีรอดไปได้ เขาฆ่าทุกคนโดยไม่ปรานี เผาไหม้พวกเขาให้เป็นเถ้าถ่านและสลายให้เป็นหยดเลือด ม่อฟานไม่แม้แต่จะส่งตัวพวกเขาให้ทางการท้องถิ่นเพื่อรางวัลจิ๊บจ๊อย เขาต้องการระบายความหงุดหงิดใส่พวกเขาเท่านั้น! — ไม่นานหลังจากนั้น เจ้าเหลียนหลายันก็จัดการศัตรูจนเสร็จสิ้น โอนิถูกตรึงด้วยเงาตะปูยักษ์ของม่อฟานแล้ว น่าประหลาดใจที่เธอสามารถร่ายเวทมนตร์สูงได้ แต่เธอไม่อาจต้านทานได้ จึงง่ายสำหรับเจ้าเหลียนหลายันที่จะจัดการกับเธอ “แท้จริงแล้วเจ้าเป็นโจรผู้หญิงสวยเช่นนี้ ทําให้ข้าไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหักดอกไม้นี้” เจ้าเหลียนหลายันกล่าวพร้อมกับสั่นศีรษะ “เอ่อ... คุณคงไม่ว่าอะไรถ้าจะ... คุณก็รู้ ถ้าคุณคิดว่าเสียดาย” ม่อฟานพูดพลางยักยอก “ได้โปรด เจ้าเห็นข้าลำบากหรือ?” เจ้าเหลียนหลายันเสียงเข้ม ขุนนางทองคํารู้ว่าเขามีนิสัยเสเพล แต่ก็ยังมีเส้นแบ่งที่เขาไม่อาจข้ามไปได้! “พวกคุณสองคนกําลังคิดอะไรอยู่? อย่าเพิ่งฆ่าเธอ เธออาจมีประโยชน์ได้เนื่องจากเรากําลังจะทําลายรังของพวกเขา” เจียงเสี่าโจวพูดขึ้น “เจ้าพูดถูก เจ้าเหลียนหลายัน จับตาดูเธอไว้ อย่าให้หนีรอดอีก” ม่อฟานเตือน โอนิมีสีหน้าหมอง เธอหงุดหงิดมากจนอยากกัดลิ้งตายซะ แต่น่าเสียดาย ม่อฟานได้ทิ่มเงาตะปูยักษ์เพิ่มเข้าไปแล้ว เงาตะปูยักษ์อันดับที่สี่สามารถผนึกข้อต่อทุกแห่งในร่างกายของเธอ เธอแม้แต่จะกระพริบตาก็ยังทําได้ยาก “มาเถอะ ไปตามทีม” เจียงเสี่าโจวกล่าว “ดูเจ้าสิ แน่ใจนะว่ายังอยากไป?” “ข้าแอบฟังการสนทนาของพวกเขา ตระกูลประดับแดงไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่พวกเราคิด ในทุกกรณี เราต้องกลับมารวมกันกับไอเจียนตู้และคนอื่น ๆ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้” เจียงเสี่าโจวประกาศอย่างจริงจัง “มันแค่พวกโจรกลุ่มหนึ่ง; จะเลวร้ายได้แค่ไหน? ทีมญี่ปุ่นกําลังจะได้รับม็อบคลุมของขุนนางมืด ทําไมเราต้องสนับสนุนพวกเขา? ข้าขี้เกียจที่จะไป” เจ้าเหลียนหลายันกล่าว “เจียงเสี่าโจว คุณหมายความว่าอย่างนั้น?” ม่อฟานกดดัน “ข้าไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน ยังไงก็ตาม เราจะรู้เมื่อเราไปที่ท่าเรือหัวขาว!” เนื่องจากเจียงเสี่าโจวพูดเช่นนั้น ทั้งสองจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะออกเดินทางไปยังท่าเรือหัวขาวพร้อมกับพาโอนิไปด้วย...