บทที่ 960: เลือดพล่าน ผู้แปล: Exodus Tales ผู้จัดเรียง: Exodus Tales แปลโดย: XephiZ จัดเรียงโดย: Aelryinth ท่าเรือหัวขาว... มีเรือลำหนึ่งประดับไฟนีออนและมีบาร์อยู่บนเรือจอดเทียบท่าอยู่ เรือลำนี้เป็นสถานที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงของท่าเรือหัวขาว ชาวเมืองใกล้เคียงมักจะเดินทางมาพบปะสังสรรค์กันที่นี่ บนดาดฟ้าเรือมีโต๊ะหนึ่งตัวพร้อมเก้าอี้แปดตัว ขณะนี้มีผู้ชายผมอัฟโพรวมกับชายที่แต่งตัวหรูหราสไตล์ขุนนางนั่งอยู่ ชายผมอัฟโฟรุ่มควันจากการสูบซิการ์ มีหญิงสาวในชุดกระต่ายกำลังรับใช้และนวดไหล่ให้เขา เขาวางเท้าบนโต๊ะ ส่วนรองเท้าบูตที่เปื้อนโคลนและเลือดอยู่เพียงนิ้วเดียวจากใบหน้าของชายผู้แต่งตัวหรูหรา เขาพูดพร้อมยิ้มว่า “ท่านนายกเทศมนตรีลอเรน ฉันคิดว่าเราน่าจะตกลงกันได้อย่างง่ายดายวันนี้ พวกพ้องฉันจะกลายเป็นนักเวทย์ผู้ภักดีของท่านเร็ว ๆ นี้ แต่เท่าที่ฉันทราบ ชายบางคนของฉันถูกพวกผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านส่งเข้าคุกเมื่อไม่กี่วันก่อน…” “มิใช่หรือที่ท่านสัญญาไว้ว่าคนของท่านจะระวังตัว? พวกเขาถูกจับกุมโดยอาจารย์นักล่า ไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาของฉัน” ลอเรนตอบพร้อมรอยยิ้ม “ฉันไม่สนเรื่องนั้น ฉันมีคนจำนวนน้อย พวกเขายอมเชื่อฟังฉันเพราะฉันห่วงใยพวกเขา แต่ตอนนี้คนของฉันถูกคุมขังในคุกของท่านและกำลังจะถูกส่งไปยังหอศักดิ์สิทธิ์เสรีภาพ หากฉันยังยอมตกลงกับท่านต่อไปโดยไม่สนเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันจะอธิบายกับคนของฉันอย่างไร?” คัสโซกล่าว “ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ฉันรู้ว่าท่านจะขอให้ปล่อยตัวพวกเขา ดังนั้นเพื่อแสดงความจริงใจ ฉันได้ปล่อยตัวพวกเขาไปแล้ว” ลอเรนกล่าว “แบบนี้แหละถูกใจ!” คัสโซยิ้มแย้ม สีหน้าดุร้ายของเขาจางหายไป “นั่นหมายความว่าเราตกลงกันแล้วใช่หรือไม่?” ลอเรนถาม “สำหรับตอนนี้ ฉันต้องขอให้ท่านเพิกถอนค่าหัวของเราก่อน ยังไงคนของฉันก็ทำผิดกฎเกณฑ์มาบ้าง หากไม่มีการเพิกถอน พวกนักเวทย์แห่งหอศักดิ์สิทธิ์เสรีภาพและสันนิบาตนักล่าจะไม่หยุดยุ่งกับพวกเรา ฉันไม่อยากเห็นใครนำหัวของคนของฉันมาวางหน้าท่านเพื่อเรียกรางวัล” คัสโซเรียกร้อง “การเพิกถอนคงไม่เกิดขึ้นในเร็ววันนี้” “ไม่เป็นไร ฉันมีเวลารอเพียบ นอกจากนี้เราก็ยังไม่เบื่อกับสิ่งที่เคยทำอยู่แล้ว” คัสโซยิ้มตอบ สีหน้าของลอเรนซีดเผือก เขาพูดด้วยนุ่มนวลว่า “ดี งั้นฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อท่าน แต่กระแสแดงกําลังมา…” “ท่านนายกเทศมนตรี อย่ากังวลไปเลย ตั้งแต่ตอนนี้ฉันเป็นแม่ทัพเมืองหัวขาวแล้ว ฉันจะไม่ปล่อยให้ปีศาจตัวเล็ก ๆ มาทําลายสันติสุขของเมืองเรา หะหะหะ!” คัสโซหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะของคัสโซยังสะท้อนอยู่ในอากาศเมื่อนักเวทย์สวมชุดดำปรากฏตัวเงียบ ๆ ข้าง ๆ คัสโซและกระซิบเสียงเบา ๆ เข้าหูเขา คัสโซขมวดคิ้ว สายตาของเขาทันทีทีแหลมคมแล้วจ้องเขม็งไปที่ลอเรนพร้อมเสียงดุเดือดว่า “ท่านดีกว่าอธิบายให้กระจ่าง!” “อธิบาย? อธิบายเรื่องอะไร?” ลอเรนถามหน้างง “หากท่านคิดจะใช้เหยื่อล่อมาล่อลวงฉันที่นี่ด้วยคำโกหกเพื่อกำจัดฉัน ฉันขอรับรองว่าเมืองที่อยู่ในความดูแลของท่านจะเต็มไปด้วยเลือดเร็ว ๆ นี้!” คัสโซทํานองหนักแน่น นายกเทศมนตรีลอเรนตกตะลึง เขารีบเหลือบมองผู้ช่วยข้าง ๆ หญิงสาวดูเหมือนเพิ่งได้รับข่าวบางอย่างเช่นกัน เธอเร่งกระซิบอะไรบางอย่างเข้าหูนายกเทศมนตรีลอเรน นายกเทศมนตรีลอเรนเข้าใจสถานการณ์ทันที เขารีบแสดงรอยยิ้มขึ้นมา “นี่เป็นความเข้าใจผิด เรารู้จักกันมาหลายปี ท่านจะแกล้งไม่เข้าใจเจตนาของฉันไม่ได้ ฉันจะจัดการกับพวกนั้น ท่านและพวกของท่านสามารถขึ้นเรือไปก่อนได้” “ท่านจัดการให้ดี หากฉันต้องลงมือเอง มันจะไม่ง่ายอย่างนั้น ฉันไม่สนว่าพวกนั้นมาจากไหน!” คัสโซกล่าว เขาทนกู่เป่าเสียงยาวส่งสัญญาณให้สมาชิกแก๊งเครื่องประดับแดงบอร์ดเรือ นักเวทย์ของแก๊งเครื่องประดับแดงเชื่อฟังคัสโซอย่างว่องไว พวกเขาขึ้นเรือเป็นกลุ่มและไม่กล้าเคลื่อนไหวหากไม่ได้รับคำสั่งจากเจ้านาย —— นายกเทศมนตรีลอเรนออกจากเรือพร้อมทหารชุดสีน้ำเงินเข้มจำนวนหนึ่ง พวกเขาเดินมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ “จงป้องกันพื้นที่นี้” นายกเทศมนตรีลอเรนสั่งการ นักเวทย์รบในชุดสีน้ำเงินเข้มกระจายกำลังทันทีและรีบปิดกั้นเส้นทางทุกเส้นที่นำไปสู่เรืออย่างมีประสิทธิภาพ นายกเทศมนตรีลอเรนยืนอยู่ด้วยสีหน้าหมอง สายตาที่เป็นประกายของเขาเพ่งเล็งไปที่กลุ่มนักเวทย์หนุ่มที่กําลังเดินมาหาเรืออย่างหอบหายใจ “หยุดตรงนั้น! ท่านคิดว่าท่านมาที่นี่ทําอะไร?” ลอเรน喝斥道，语气冷冽 โช วาตานิ หัวหน้าทีมญี่ปุ่น กําลังพานักเวทย์หนุ่มสาว เขาสังเกตเห็นเส้นทางที่นําไปสู่เรือถูกทหารชุดสีน้ำเงินเข้มเฝ้าระวังอยู่ โช วาตานิ งุนงง รัฐบาลท้องถิ่นได้รับข้อมูลแล้วหรือ และกําลังวางแผนจะปราบปรามแก๊งเครื่องประดับแดงด้วยหรือไม่? “พวกเรา...เรากําลังปฏิบัติตามคําสั่งของหอศักดิ์สิทธิ์เสรีภาพเพื่อกําจัดแก๊งเครื่องประดับแดง บางทีท่านอาจมีเป้าหมายเดียวกันก็ได้?” โช วาตานิ ถาม “ฮัง นับตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกเขาต้องการเด็ก ๆ มาทํางาน? กลับไปที่ที่มาจากเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่สําหรับท่าน!” ลอเรนสั่ง โช วาตานิ ตกใจ เขามองไปที่บาร์ลอยฟ้าสีดำ เขาเชื่อว่าข้อมูลที่ได้มานั้นถูกต้อง มั่นใจว่าคนของแก๊งเครื่องประดับแดงน่าจะอยู่บนเรือใหญ่ลำนี้ หากสามารถฝ่าไปถึงเรือได้ พวกเขาจะสามารถกวาดล้างแก๊งเครื่องประดับแดงได้เกลี้ยง แต่เขาไม่คิดว่ารัฐบาลท้องถิ่นจะส่งทหารไปเฝ้าระวังพื้นที่นั้น ผู้มอบภารกิจให้พวกเขาคือหอศักดิ์สิทธิ์เสรีภาพ สมาคมเวทย์ที่ทรงพลังที่สุดในทวีปอเมริกา เพื่อไม่ให้ข้าศึกตื่นตัว พวกเขาไม่ได้แจ้งให้รัฐบาลท้องถิ่นทราบด้วยซ้ํา พวกเขาตั้งใจจะบอกรัฐบาลหลังจากยุติการปฏิบัติการแล้ว แต่ตอนนี้ รัฐบาลกลับปกป้องเรือที่เต็มไปด้วยสมาชิกแก๊งเครื่องประดับแดง ขัดขวางการปฏิบัติภารกิจของพวกเขา! “ช่างแปลกใจเหลือเกินที่ได้รู้ว่ารัฐบาลท้องถิ่นมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเหล่าอาชญากรที่ไม่อาจให้อภัยได้” นันหยูกล่าวเยาะขณะที่เดาจริง ๆ ได้ง่ายดาย นายกเทศมนตรีลอเรนขมวดคิ้ว เขาดูไม่พอใจกับคําพูดนั้นอย่างชัดเจน “ท่านครับ ฉันเชื่อว่าท่านรู้ว่าคนบนเรือเป็นใคร ได้โปรดอย่าแทรกแซงภารกิจของพวกเรา” โช วาตานิ วิงวอน นายกเทศมนตรีลอเรนถอนหายใจด้วยความเย็นชา “ฉันรู้จักตัวตนท่าน แต่ข้าขอเตือนท่านในฐานะนายกเทศมนตรีเมืองนี้ คนบนเรือได้รับการคัดเลือกโดยเมืองหัวขาวให้เป็นนักเวทย์รบ พวกเขาผู้รับใช้ผู้ภักดีของเมืองหัวขาว ท่านไม่มีสิทธิ์มารบกวนพวกเขา!” “คัดเลือก? นี่มุขตลกอะไร? ท่านคัดเลือกเหล่าอาชญากรที่ปล้นเมือง ปล้นตำบล ปล้นหมู่บ้านของท่านหรือ?” “ท่านจงออกไปเดี๋ยวนี้! มิฉะนั้นข้าจะกล่าวหาท่านว่าแทรกแซงกิจการบ้านเมือง ข้าจะไม่ปราณีท่าน!” ลอเรนประกาศอย่างเด็ดขาด “น่าเหลือเชื่อ เรื่องนี้มันเหลวไหลสิ้นดี รัฐบาลจะไปทํางานร่วมกับอาชญากร? นี่คือสิ่งต้องห้ามขั้นร้ายแรงที่สุด ประเทศใดก็ตามที่ทําแบบนี้ในอดีตมักจบลงด้วยการกบฏเสมอ!” นันยูก喝斥道。 รัฐบาลท้องถิ่นไร้ประโยชน์เหลือเกิน! ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อจับกุมคนของแก๊งเครื่องประดับแดง ยังยอมประนีประนอมกับพวกโจรด้วย สิ่งนี้มิใช่จะทําให้โจรรู้สึกกล้าแสดงพฤติกรรมที่ไร้กฎหมายมากขึ้นหรอกหรือ? พวกเขากําลังจะสูญเสียการควบคุม!.