บทที่ 1053 ทุกคนต่างได้ผจญภัย ยกเว้นผม! หลังจากหลบหอกสายลมได้ เธอเตะสวนออกไป เท้าขนาดใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นจากธาตุสายฟ้าปรากฏขึ้นและพุ่งเข้าปะทะกับผู้ใช้เวทสายลม ผู้ใช้เวทสายลมถูกผลักให้ถอยหลังไปหลายก้าว แต่เขาก็ยังสะบัดความเสียหายทิ้งและพุ่งเข้าหาอลิซอีกครั้ง ... ในระหว่างที่อลิซและผู้ใช้เวทสายลมยังคงเผชิญหน้ากัน ร่างสามร่างก็เดินขึ้นมาถึงยอดเขา "เธออยู่ที่นี่" เกรย์กล่าวในขณะที่พวกเขายังคงเดินไต่เขากันอยู่ "นายรู้ได้ยังไง?" เคลาส์ถามด้วยความสงสัย เขาพยายามใช้สัมผัสตรวจจับแล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงออร่าของอลิซเลย อีกทั้งยอดเขาก็ยังอยู่ห่างออกไปไกลมาก "จำอันนี้ได้ไหม?" เกรย์พลิกฝ่ามือและแผ่นไม้แผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาบนมือของเขา มันคืออุปกรณ์สื่อสารที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเมื่อครั้งก่อน เดิมทีเขาหลงลืมฟังก์ชันนี้ไปแล้ว แต่หลังจากที่พวกเขามาถึงสถานที่แห่งนี้ เขาก็นึกขึ้นได้และนำมันมาใช้ เคลาส์และเรย์โนลด์เผยสีหน้าตระหนักรู้ พวกเขาก็ลืมไปเหมือนกันว่าเกรย์พกของสิ่งนี้ติดตัวมาด้วย "นั่นมีประโยชน์ดีนะ ทำไมไม่ทำมาให้ฉันบ้างล่ะ?" เคลาส์ถามพร้อมรอยยิ้ม "มันเหนื่อยเกินไป ตอนนี้ฉันคงทำเพิ่มไม่ได้แล้ว" เกรย์ส่ายหัว เขารู้ดีว่ากว่าจะทำชิ้นนี้ออกมาได้ต้องใช้เวลานานแค่ไหน แม้เขาจะรู้วิธีการสร้างแล้วแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย มันสูบพลังงานจิตวิญญาณไปมหาศาล ทุกครั้งที่เขาทำเสร็จ เขาจะรู้สึกหมดแรงจากการทำงานหนักเป็นเวลานาน เคลาส์ส่ายหัวอย่างผิดหวัง "งั้นจำไว้ว่าต้องทำมาให้ฉันสักอันทีหลัง นายสามารถใช้ไอ้สิ่งนั้นที่คุณคริสใช้ส่งอาหารให้ แล้วส่งมันมาให้ฉันก็ได้" เกรย์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า ในสถานการณ์ปัจจุบัน เขาไม่อยากสิ้นเปลืองพลังงานมากนักเผื่อกรณีที่ถูกซุ่มโจมตี เขามีใบสั่งตายติดตัวอยู่ และด้วยรางวัลที่ประกาศไว้ มนุษย์บางคนคงไม่เกี่ยงที่จะสังหารเขา มนุษย์อาจจะไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกโนมส์ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะไม่ทำธุรกิจร่วมกัน ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงยอดเขา เมื่อไปถึง พวกเขาก็ถูกชายหนุ่มสองคนที่ยืนเฝ้ายามอยู่ขวางไว้ "ตอนนี้ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้า" หนึ่งในชายหนุ่มพูดพลางแค่นเสียงเย็นชา "ใครบอกว่าพวกเราเป็นคนนอก?" เคลาส์แค่นเสียงตอบ "พวกนายไม่ได้สวมชุดเครื่องแบบของทั้งสองฝ่าย รีบไปซะ เราจะไม่บอกซ้ำเป็นครั้งที่สอง" ชายหนุ่มอีกคนพูดด้วยสีหน้าเย็นชา เคลาส์กำลังจะโต้กลับ แต่เกรย์วางมือลงบนไหล่ของเขาเสียก่อน "เพื่อนของพวกเราเป็นสมาชิกของกลุ่มแอสเทอโรป (Asterope Faction) เราแค่มาหาเธอเท่านั้น" "โอ้ เพื่อนของพวกนายเป็นพวกเรางั้นเหรอ? เธอชื่ออะไร?" หนึ่งในชายหนุ่มกล่าว น้ำเสียงของเขาไม่ได้เย็นชาเหมือนก่อนหน้านี้ "ใครจะไปสนว่าเธอเป็นสมาชิกกลุ่มของพวกนายหรือเปล่า? ไม่อนุญาตให้ใครอื่นนอกจากคนของทั้งสองฝ่ายเข้ามา" ชายหนุ่มอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เคลาส์มองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ 'อยากจะซัดหน้ามันสักที' เขาคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา เกรย์ไม่ได้แม้แต่จะเหลือบมองชายหนุ่มคนนั้น เขาสนใจเพียงแค่สมาชิกของกลุ่มแอสเทอโรปเท่านั้น "เธอชื่ออลิซ เธอมีซีลี่ (Seelie)" เกรย์ตอบ "นายเป็นเพื่อนกับอลิซงั้นเหรอ?" ชายหนุ่มถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "ใช่" เกรย์พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "ฉันเสียใจด้วย แต่ตามกฎแล้วไม่อนุญาตให้ผู้อื่นเข้าไปข้างใน โชคดีที่การประลองใกล้จะจบลงแล้ว เธอคงออกมาในไม่ช้า" ชายหนุ่มกล่าว ในกลุ่มแอสเทอโรป เกือบทุกคนรู้จักอลิซ การมีซีลี่ทำให้เธอโดดเด่น ไม่ใช่แค่เพราะซีลี่เท่านั้น แต่เมื่อเธอต่อสู้กับคนในระดับเดียวกัน โดยไม่ต้องพึ่งพาพลังของซีลี่ เธอก็ยังสามารถสะกดคู่ต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์ เดิมทีบางคนรู้สึกไม่พอใจโดยคิดว่าเธอได้รับสิทธิพิเศษเพราะซีลี่ แต่หลังจากได้ทดสอบฝีมือของเธอแล้ว พวกเขาถึงได้รู้ว่าเธอไม่ได้พิเศษแค่เพราะซีลี่เท่านั้น แต่เธอเป็นอัจฉริยะโดยธรรมชาติ เธอยังเป็นที่รู้จักในเรื่องความเร็วที่เหลือเชื่อในการเลื่อนระดับและฝึกฝน ในขณะที่ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเกรย์และคนอื่นๆ เมื่อเขาสัมผัสได้ว่านอกจากเรย์โนลด์แล้ว คนอื่นๆ ต่างอยู่ในระดับปลายของขั้นเซียน (Sage Plane) เขาก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว อัจฉริยมักคบหากับอัจฉริยะเสมอ ปัจจุบันเขามีอายุเกือบสามสิบปีและเพิ่งจะเลื่อนระดับมาถึงขั้นที่ห้าของขั้นเซียนได้ไม่นาน แต่เกรย์และคนอื่นๆ ดูเหมือนจะยังไม่ถึงยี่สิบห้าปีด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับอยู่ในระดับปลายของขั้นเซียนกันหมดแล้ว เขามองเรย์โนลด์และรู้สึกว่าไม่ควรประมาทเขาเช่นกัน แม้ว่าเขาจะอยู่แค่ขั้นที่หก แต่มันอาจจะมีอะไรพิเศษในตัวเขาอยู่ก็ได้ เกรย์พยักหน้า เขาเข้าใจดีว่ากลุ่มต่างๆ ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้าชมการประลอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นการประลองกับคู่แข่ง เขาให้สัญญาณกับคนอื่นๆ แล้วพวกเขาก็เดินไปด้านข้าง ไม่นานนักเคลาส์ก็เริ่มพูดคุยกับชายหนุ่มจากกลุ่มแอสเทอโรป เหตุผลที่เขาไม่ได้พูดในตอนแรกเป็นเพราะเขารู้สึกรำคาญน้ำเสียงที่พวกเขาใช้พูดกับเขา แต่หลังจากพบว่าอีกฝ่ายเป็นคนของกลุ่มอลิซ เขาก็เริ่มชวนคุยถามถึงความเป็นอยู่ของอลิซในกลุ่ม ชายหนุ่มคุยกับเขา เล่าทุกเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงเวลาของอลิซในกลุ่ม แม้เธอจะแทบไม่ปรากฏตัวและเอาแต่ฝึกฝนเพียงอย่างเดียว แต่เธอก็เป็นหนึ่งในสมาชิกที่โดดเด่นที่สุดของคนรุ่นใหม่ เธอเลื่อนระดับเร็วมากจนถึงขนาดที่หัวหน้ากลุ่มเริ่มหันมาให้ความสนใจในตัวเธอเป็นพิเศษ เธอยังทำภารกิจยากๆ สำเร็จมาแล้วหลายชุดอีกด้วย 'ทุกคนต่างได้ออกไปทำภารกิจ ยกเว้นผมคนเดียว' เคลาส์รู้สึกหดหู่อีกครั้งเมื่อได้ยินว่าอลิซออกไปผจญภัยข้างนอกมาหลายครั้งแล้ว ถึงแม้เขาจะไม่ได้รับรู้รายละเอียดของภารกิจเหล่านั้น แต่เขาก็มั่นใจว่าเธอจะต้องได้สัมผัสกับการผจญภัยที่ยอดเยี่ยมเหมือนกับเกรย์และเรย์โนลด์อย่างแน่นอน