บทที่ 1037 โดนหลอกงั้นหรือ? เกรย์จ้องมองไปยังทั้งสามคน พวกเขาเป็นเพียงคนกลุ่มเดียวที่อาจยังพอหลงเหลือแรงต่อสู้ได้ ส่วนอีกสามคนที่อยู่ในระดับเซจขั้นปลายยังคงนอนกองอยู่กับพื้น ต่อให้พวกมันจะขยับตัวได้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหนีไปไหนในขณะที่เกรย์ยังอยู่ตรงนี้ เว้นเสียแต่ว่าเกรย์จะอนุญาตให้พวกมันไป น่าเสียดายที่ไม่มีทางที่เขาจะยอมทำแบบนั้น ความจริงที่ว่าพวกมันคอยจับตัวผู้คนและสังหารเพื่อทำพิธีกรรมชั่วร้ายเหล่านั้นทำให้เขารู้สึกเกลียดชังพวกมัน หนึ่งในเหตุผลที่เขาเกลียดพวกเนโครแมนเซอร์ไม่ใช่แค่เพราะพวกมันตีตราและพยายามตามล่าเขาเท่านั้น แต่เป็นเพราะพวกมันฆ่าคนแล้วนำศพมาใช้เป็นหุ่นเชิด มันเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจเกินกว่าที่เขาจะยอมปล่อยให้มีอยู่ต่อไป คนทั้งสามที่อยู่ในระดับเซจขั้นสูงสุดมองมาที่เกรย์ด้วยสีหน้าสิ้นหวัง พวกมันสบตากันก่อนจะหันไปมองทางอาคาร ในสถานการณ์เช่นนี้ ความหวังเดียวที่จะหนีรอดไปได้คือการที่ชายชราคนนั้นออกมา อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับไม่ได้ยินเสียงใดๆ จากทางนั้นเลย แถมยังสัมผัสถึงกลิ่นอายอะไรไม่ได้ด้วย เห็นได้ชัดว่าทางฝั่งชายชราเองก็น่าจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นเช่นกัน พวกมันกัดฟันแน่นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย กลิ่นอายของพวกมันพุ่งสูงขึ้น พวกมันต้องการสู้ตายในเมื่อชีวิตตกอยู่ในอันตรายตั้งแต่ต้น ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือลองเสี่ยงดู เผื่อว่าจะทำให้เกรย์บาดเจ็บได้บ้าง และอาจมีสักคนสองคนที่ฉวยโอกาสนี้หลบหนีไป หรือไม่ก็สังหารเขาให้ตายไปเลย เกรย์หัวเราะเมื่อเห็นการกระทำที่สิ้นหวังของพวกมัน ร่างของเขาไหววูบ และต่อหน้าต่อตาผู้ใช้พลังธาตุน้ำทั้งสองคน ผู้ใช้พลังธาตุไฟก็โผล่มาแทนที่ตำแหน่งของเกรย์ พวกมันจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ได้ทันที จึงตอบสนองด้วยการโจมตีไปยังตำแหน่งที่ผู้ใช้พลังธาตุไฟยืนอยู่ก่อนหน้านี้ ซึ่งตอนนี้กลายเป็นเกรย์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทน ทว่าแววตาของพวกมันก็เปลี่ยนไปเมื่อการโจมตีทะลุผ่านร่างของเกรย์ไปและพุ่งเข้าใส่ร่างของกันและกันแทน ผู้ใช้พลังธาตุไฟยืนอยู่ตรงกลางของทั้งสองคน ดังนั้นเมื่อเกรย์สลับตำแหน่งกับเขา เขาก็มายืนอยู่ตรงกลางของพวกมันพอดี เกรย์รู้ดีว่าด้วยระยะห่างที่ใกล้ขนาดนี้ มันคงยากที่จะหลบหลีกการโจมตีของพวกมัน แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ด้วยหนึ่งในสุดยอดเทคนิคของพลังธาตุมิติ เขาไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวการโจมตีใดๆ ตราบใดที่มันไม่ใช่พลังธาตุมิติ หรือไม่มีพลังมากพอที่จะส่งผลกระทบต่อมิติรอบตัวเขา ผู้ใช้พลังธาตุน้ำทั้งสองถูกแรงปะทะจากการโจมตีของกันและกันซัดกระเด็นไป ในจำนวนนั้น หนึ่งคนได้รับผลกระทบจากลูกพลังของเกรย์ที่ระเบิดไปเมื่อครั้งก่อนมากกว่าอีกคน และเขายังเป็นคนที่ถูกเกรย์โจมตีตอนพยายามจะหนี ดังนั้นเมื่อเจอการโจมตีนี้เข้าไป เขาจึงได้รับผลกระทบหนักที่สุดและสิ้นใจตายทันทีที่แผ่นหลังกระแทกพื้น "โอ้ พวกแกฆ่าพวกเดียวกันเองนะ" เกรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย สีหน้าของผู้ใช้พลังธาตุไฟและธาตุน้ำเปลี่ยนไป แม้ผู้ใช้พลังธาตุน้ำอีกคนจะบาดเจ็บอยู่ แต่เขาก็ยังพอสู้ไหว "แกต้องการอะไร!" ผู้ใช้พลังธาตุไฟถามด้วยความโกรธเคืองที่ตัวเองไร้ความสามารถ พวกมันไม่รู้ถึงอายุที่แท้จริงของเกรย์เพราะใบหน้าของเขาถูกปกปิดเอาไว้ แต่จากน้ำเสียงแล้ว พวกมันเดาว่าเขาคงยังไม่แก่มากนัก พวกมันรู้สึกว่าเขาไม่น่าจะมีอายุเกินสามสิบปี "ฉันเหรอ? ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่อยากให้พวกแกได้ลิ้มรสผลของการกระทำตัวเองดูบ้าง" เกรย์ตอบกลับขณะจ้องมองพวกมัน ในเมื่อตอนนี้พวกมันหนีไปไหนไม่ได้แล้ว เขาก็เลยผ่อนคลายขึ้น ผู้ใช้พลังธาตุระดับเซจขั้นปลายอีกสามคนที่เหลือยังคงนอนแผ่อยู่กับพื้น ส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวด ผู้ใช้พลังธาตุไฟพยายามจะเจรจากับเกรย์ แต่พวกที่นอนอยู่คอยส่งเสียงรบกวนเขา ด้วยความโมโห เขาจึงสังหารพวกมันทิ้งเสียเลย ยังไงพวกมันก็ไม่มีทางรอดอยู่แล้ว "ฟังนะ เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ถ้าฉันเดาไม่ผิด แกคงจัดการท่านลอร์ดไปแล้ว เขาเป็นคนออกคำสั่ง ส่วนเราก็แค่ทำตามเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น ถ้าแกปล่อยเราไป เรา..." "ฉันกะไว้แล้วว่าแกต้องโยนความผิดให้เขา อีกอย่าง มันก็ไม่ใช่ว่าที่แกพูดมาไม่จริงหรอกนะ แต่แกเองก็มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ ความจริงข้อนั้นไม่มีวันเปลี่ยนแปลง" เกรย์ขัดจังหวะผู้ใช้พลังธาตุไฟ มือของผู้ใช้พลังธาตุไฟสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขากำลังประเมินทางเลือกที่มี การโจมตีเกรย์ดูจะเป็นเรื่องเพ้อฝันในเมื่อเขารู้ซึ้งแล้วว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งแค่ไหน และจากสิ่งที่เกรย์พูด ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปแน่ๆ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งก็ตาม ไม่นานนักเขาก็ทรุดตัวลงคุกเข่า "ท่านลอร์ด ได้โปรด ไว้ชีวิตผมด้วย ผมยังมีครอบครัวที่ต้องดูแล" ผู้ใช้พลังธาตุไฟหยุดอ้อนวอนแทนเพื่อนทั้งสองคน แต่กลับหันมามุ่งเน้นที่ความปลอดภัยของตัวเองแทน บางทีเกรย์อาจจะใจกว้างพอที่จะปล่อยเขาไปหากเขายอมขอร้อง "แล้วเขาล่ะ?" เกรย์ถามพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้า แต่มันถูกปกปิดไว้พวกมันจึงมองไม่เห็น "เขา... ถ้า... ถ้าท่านทำได้ ท่านลอร์ด โปรดไว้ชีวิตเขาด้วย" ผู้ใช้พลังธาตุไฟก้มหน้าต่ำตลอดเวลา ไม่เงยหน้าขึ้นมาแม้แต่ครั้งเดียว ในตำแหน่งตอนนี้ เขาตกอยู่ในกำมือของเกรย์อย่างสมบูรณ์ เกรย์จ้องมองเขาอยู่ครู่ใหญ่ และในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวเดินไปข้างหน้า เขาก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง โดยไม่เสียเวลาคิดแม้แต่นาทีเดียว เขาก็รีบถอยหลังกลับไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตู้ม! การระเบิดครั้งใหญ่ดังขึ้นจากจุดที่เกรย์เคยยืนอยู่เมื่อครู่ "หนี!" เสียงของผู้ใช้พลังธาตุไฟดังขึ้นพร้อมกับที่เขารีบพุ่งทะยานออกไปจากอาคาร เกรย์ถอยหลังไปไม่กี่ก้าวก็ทรงตัวได้มั่นคง เขามองไปยังจุดที่เกิดการระเบิดด้วยสายตาเย็นชา นั่นคือจุดที่ผู้ใช้พลังธาตุระดับเซจขั้นปลายทั้งสามคนนอนอยู่ ผู้ใช้พลังธาตุไฟได้สังหารพวกมันไปตอนที่พวกมันส่งเสียงรบกวนเขา ตอนนี้เกรย์ถึงได้เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น และเหตุผลที่เขาอ้อนวอนขอชีวิต แท้จริงแล้วเขากำลังซื้อเวลาเพื่อใช้แผนการโจมตีลับของเขาต่างหาก เกรย์ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า ในตอนที่ผู้ใช้พลังธาตุไฟฆ่าพวกมัน เขาได้ฝังบางอย่างไว้ในร่างของพวกมันด้วยเช่นกัน