บทที่ 1134 โชคชะตาจากสวรรค์ หลังจากปล่อยให้ทั้งสองทำตามใจชอบอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ดึงความสนใจของพวกมันกลับมายังเรื่องที่สำคัญกว่า นั่นคือการหาวิธีออกจากสถานที่แห่งนี้ วอยด์ไม่ค่อยพอใจนักที่ถูกขัดจังหวะ แต่เกรย์สัญญาว่าจะสร้างสถานที่ที่เต็มไปด้วยหิมะให้มันเมื่อพวกเขาออกไปจากที่นี่ได้ วอยด์จึงรู้สึกพึงพอใจ ส่วนผู้นำกระต่ายเองก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขาเริ่มสำรวจสถานที่แห่งนั้นเพื่อค้นหาโอกาสที่จะออกไป เดินอยู่กว่าหนึ่งชั่วโมงพวกเขาก็พบสิ่งที่กำลังตามหา เบื้องหน้าของพวกเขาคืออาคารคริสตัลขนาดใหญ่ และพวกเขาสามารถได้ยินเสียงผู้คนอยู่ภายในอาคารนั้น เกรย์มองไปยังสหายทั้งสอง โดยเฉพาะวอยด์ วอยด์ที่รู้อยู่แล้วว่าเกรย์ต้องการอะไรจึงตอบกลับไปว่า "ข้างในนั้นไม่มีสมบัติหรอก" เกรย์รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เขารู้ว่ามีบางอย่างที่สามารถได้รับจากแต่ละด่าน เขาแค่ต้องแน่ใจว่าได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้มันมา ยกตัวอย่างเช่นด่านที่ผ่านมา การเคลื่อนย้ายพริบตาไม่ได้เป็นผลประโยชน์ที่เขาได้รับจากที่นั่น แต่มันคือวิชาธาตุต่างหาก เนื่องจากเขาไม่มีวิชาธาตุแสง เขาจึงขอมันไป หญิงสาวผู้นั้นจึงถ่ายทอดวิชาโจมตีธาตุแสงให้เขา จากที่เขาอ่านมา เขาเชื่อว่าวิชานี้จะต้องน่าเกรงขามอย่างแน่นอน เขาเดินต่อไปจนก้าวเข้าไปในอาคารคริสตัล ภายในมีโต๊ะวางเรียงรายหลายแถว และที่ด้านข้างมีชั้นวางหนังสือเต็มไปหมด ทันทีที่ก้าวเข้าไป เขาเห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่งด้วยสีหน้าที่หงุดหงิด และคนผู้นั้นก็เห็นเขาเช่นกัน "พวก! นายมาแล้ว เร็วเข้า มาช่วยกันถอดรหัสไอ้นี่หน่อย" เคลาส์ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดอะไรเลย แล้วโยนหนังสือเล่มหนึ่งมาให้เขา เกรย์รับหนังสือตามสัญชาตญาณและเหลือบมองเพียงแวบเดียว เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงเมื่อเห็นหนังสือเล่มนั้น มันมีพลังพิเศษบางอย่างอยู่ในนั้นที่ทำให้เขาตั้งตัวไม่ติด เมื่อเคลาส์เห็นการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเขา เขาก็ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะพูดว่า "ลืมบอกไปว่าให้นายเตรียมตัวให้พร้อมก่อน" เขาเร่งรีบจนลืมกฎก่อนที่จะอ่านหนังสือเล่มนี้ จิตใจของคนอ่านจะต้องสงบ และพวกเขาต้องใช้พลังจิตครอบคลุมดวงตาเอาไว้ เกรย์ไม่ได้ทำอะไรเลย เขาจึงเกือบจะเป็นลมจากแรงกดดันที่ได้รับ "หนังสือพวกนี้มันคืออะไร?" เกรย์รวบรวมสติแล้วถาม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหนังสือลักษณะนี้ และพูดตามตรง เขารู้สึกสนใจมันไม่น้อย "คำถามที่จะทำให้นายเข้าใจหน้าถัดๆ ไปน่ะ" ภาพฉายของชายชราปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาเฝ้าติดตามความก้าวหน้าของเกรย์มาตลอดและเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นในรอบก่อนหน้านี้ การที่เกรย์สามารถสังหารหญิงสาวผู้นั้นได้ถือเป็นเรื่องน่าตกใจ เขารู้สึกประหลาดใจพอๆ กับตอนที่เกรย์จัดการกับชายหนุ่มคนนั้นได้ ในขณะที่หญิงสาวผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะคนที่แทบจะไม่มีใครเอาชนะได้ในกลุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาเธอไม่เคยพ่ายแพ้จนกระทั่งมาถึงระดับสูงสุด ซึ่งเธอได้พบกับตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวสองสามคน รวมถึงชายหนุ่มคนนั้นด้วย เธอพ่ายแพ้ให้กับพวกเขา แต่มันก็เป็นเรื่องยากหากพวกเขาต้องการจะสังหารเธอ ในทางกลับกัน เกรย์กลับสังหารเธอได้ในขณะที่ถูกคนอื่นดึงความสนใจไป มันเป็นผลงานที่น่าตกใจอย่างยิ่ง "เป็นคุณอีกแล้วสินะ" เกรย์กล่าวเมื่อเห็นชายชรา ชายชราเพียงยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ "ไม่มีอะไรจะบอกฉันหน่อยหรือไง?" เกรย์ถาม "เพื่อนของเจ้าบอกสิ่งที่เจ้าจำเป็นต้องรู้ไปหมดแล้ว การจะออกไปจากที่นี่ได้ เจ้าต้องเข้าใจว่ามันถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร และทั้งหมดนั้นอยู่ในหนังสือพวกนี้" ชายชรากล่าว ก่อนจะนั่งลง เกรย์มองชายชรา พลางสงสัยว่าเขาจะได้รับอะไรไหมหากเขาสังหารชายผู้นี้ ราวกับอ่านความคิดของเกรย์ออก ชายชรากล่าวว่า "ข้าไม่มีวันตาย" เคลาส์ซึ่งอยู่ข้างๆ ถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชายชราถึงบอกเกรย์ว่าเขาไม่มีวันตาย นี่เป็นรอบที่สามแล้วและเขาติดอยู่ที่นี่มาระยะหนึ่ง เขาฝ่าด่านก่อนหน้านี้มาได้โดยง่ายและรู้สึกว่าตัวเองไม่น่าจะมีปัญหากับด่านอื่น ทว่าเขากลับต้องมาติดอยู่ที่นี่ เกรย์ไม่ได้สนใจชายชราอีกต่อไปและนั่งลงใกล้ๆ เคลาส์ พลางกวาดสายตามองตัวอักษรในหนังสือ ครั้งนี้เขาไม่ได้ถูกคลื่นพลังกดทับ แต่กลับเห็นเพียงตัวอักษรที่ดูคลุมเครือ "นายอ่านมันออกบ้างหรือยัง?" เขาหันไปถามเคลาส์ เคลาส์อยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว เขาจึงควรจะรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเรื่องนี้ "ยังเลย ฉันพยายามมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ไม่ได้อะไรเลย ฉันคิดว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับอาเรย์" เคลาส์ตอบ เกรย์พยักหน้าและจดจ่ออยู่กับหนังสือ ในขณะที่เกรย์กำลังอ่าน ชายชราก็จ้องมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ เมื่อตอนที่เคลาส์โยนหนังสือให้เกรย์ เขาจงใจที่จะไม่หยุดมัน เขารู้สึกสงสัยในตัวเกรย์และอยากรู้ว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร พูดตามตรง เขาไม่คิดว่าเกรย์จะหลุดออกมาจากสภาวะนั้นได้ภายในเวลาอันสั้นขนาดนี้ 'เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา มาดูกันว่าเขาจะไปถึงด่านสุดท้ายได้หรือไม่' เขาคิดกับตัวเองก่อนจะเหลือบมองเคลาส์ 'ไม่น่าเชื่อว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนกัน' เขาไม่รู้จะคิดอย่างไรกับสถานการณ์ของเคลาส์ หากเกรย์ไม่มา เห็นได้ชัดเจนว่าเคลาส์ไม่มีทางผ่านด่านนี้ไปได้อย่างแน่นอน แต่เกรย์ก็มาถึงในเวลาที่เขาใกล้จะยอมแพ้เต็มที 'เป็นเรื่องบังเอิญงั้นหรือ? หรือโชคของเขาดีขนาดนั้นกันแน่?' เขาเคยเห็นกรณีของเคลาส์มาแล้ว และไม่เหมือนกับเกรย์ที่ต้องทุ่มเททำงานหนัก เคลาส์ดูเหมือนไม่ต้องทำอะไรเป็นพิเศษแต่กลับได้รับรางวัลเสมอ แม้แต่ในด่านนี้ คนอื่นๆ ถูกส่งตัวไปในที่ไกลแสนไกล แต่เขากลับปรากฏตัวในอาคารแห่งนี้โดยตรง โชคของเคลาส์นั้นช่างเหนือธรรมดาจริงๆ