Chapter 957 - Only at this Level ยุนเช่ยืนนิ่งเฉยเผชิญหน้ากับการพุ่งเข้ามาของหลี่หมิงเฉิง ทั้งสองมือยังคงไพล่หลัง เขาไม่ได้ตั้งท่าป้องกัน และไม่ได้ดูเหมือนจะเตรียมโต้กลับแม้แต่น้อย ไม่มีใครรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องแปลกประหลาดแม้แต่น้อย เพราะทุกคนสัมผัสได้ถึงพลังเยือกแข็งที่หลี่หมิงเฉิงปลดปล่อยออกมา ด้วยระดับพลังของยุนเช่ เขาไม่มีทางดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการผนึกน้ำแข็งของหลี่หมิงเฉิงได้อย่างแน่นอน ผลลัพธ์ของการประลองถูกตัดสินในชั่วพริบตา สำหรับทุกคนที่อยู่ในที่นี้ การแลกเปลี่ยนกระบวนท่าครั้งนี้เป็นเพียงเรื่องตลกที่ไร้ความหมาย เมื่อเห็นยุนเช่ที่ถูก "ผนึก" การเคลื่อนไหวด้วยพลังความเย็นของเขา และหวนนึกถึงความไม่เจียมตัวของยุนเช่ สีหน้าชั่วร้ายก็ฉายวาบขึ้นบนใบหน้าของหลี่หมิงเฉิง พลังปราณในฝ่ามือที่ซัดเข้าหายุนเช่ทวีความรุนแรงขึ้นทันที... เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้ยุนเช่ได้รับบาดเจ็บสาหัส "แกหาเรื่องใส่ตัวเองนะ!" หลี่หมิงเฉิงตะโกนเสียงต่ำ ขณะที่พลังปราณเยือกแข็งในมืออัดแน่นและพุ่งเข้าใส่หน้าอกของยุนเช่อย่างมุ่งร้าย ตึง! เสียงระเบิดของอากาศดังสนั่นหวั่นไหวในพื้นที่ที่ถูกแช่แข็งด้วยน้ำแข็ง ในวินาทีที่ฝ่ามือของหลี่หมิงเฉิงสัมผัสโดนตัวยุนเช่ มันกลับทะลุผ่านไปและสลายร่างจำลองนั้นทิ้งไป หลี่หมิงเฉิงที่ตั้งตัวไม่ติดเซไปข้างหน้าอย่างแรงจนเกือบจะล้มลง เขาหยุดพลังและรีบทรงตัวอย่างรวดเร็วด้วยความตกตะลึงที่แล่นพล่านไปทั่วหัวใจ "กระบวนท่าแรก" เสียงของยุนเช่ลอยมา ในขณะที่มือขวาของเขาอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดภาพนี้ขึ้น การโจมตีของหลี่หมิงเฉิงไม่ได้รวดเร็วหรือเชื่องช้าจนเกินไป ดังนั้นจึงเป็นเรื่องดีที่ยุนเช่หลบได้ แต่พวกเขาทุกคนสัมผัสไอเย็นที่หลี่หมิงเฉิงปลดปล่อยออกมาได้อย่างชัดเจน ด้วยระดับพลังของยุนเช่ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะหลุดออกมาได้... เป็นไปได้ไหมว่าหลี่หมิงเฉิงไม่ได้ล็อกตัวเขาไว้ตั้งแต่แรก? "อะ? เกิดอะไรขึ้น?" มู่เสี่ยวหลาน ผู้ที่คาดหวังว่ายุนเช่จะถูกโจมตีของหลี่หมิงเฉิงเล่นงานจนบาดเจ็บทันที เงยหน้าขึ้นพร้อมกับอ้าปากค้างเล็กน้อย "โอ้... ทักษะการเคลื่อนไหวที่น่าทึ่งจริงๆ เจ้าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย" มู่ซานซานพึมพำ ไม่มีใครรู้ชัดเจนไปกว่ามู่ซานซานว่าหลี่หมิงเฉิงได้ปลดปล่อยพลังปราณเยือกแข็งออกไปก่อนหน้านี้หรือไม่ ในพื้นที่รัศมีหลายเมตรล้อมรอบยุนเช่ การไหลเวียนของอากาศได้หยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิงในตอนนั้น ทุกสิ่งถูกล็อกไว้ด้วยพลังความเย็น และยุนเช่อยู่ตรงกลางของการผนึกพลังนั้น... แต่ทว่าในผนึกน้ำแข็งนี้ เขากลับสามารถหลบหลีกได้ในชั่วพริบตา ราวกับว่าการผนึกน้ำแข็งที่หลี่หมิงเฉิงสร้างขึ้นนั้นไม่มีอยู่จริง หลี่หมิงเฉิงตกตะลึงและไม่สามารถรักษาความสงบไว้ได้เลย อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาหันกลับมา ใบหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง ตาของเขาจ้องมองด้วยสายตาที่ผู้แข็งแกร่งมักใช้มองผู้ที่อ่อนแอกว่าเมื่อจะเยินยอ "หึหึ ไม่เลวนี่เจ้าหนู กระบวนท่าเมื่อกี้ถือเป็นการทักทาย ในเมื่อข้ามีห้ากระบวนท่าให้เล่น ถ้าจบลงในทันทีมันก็คงไม่สนุก ด้วยระดับพลังของเจ้าที่อยู่เพียงขั้นกลางของเขตแดนจักรพรรดิเทพ ข้ากังวลว่าเจ้าจะหลบกระบวนท่านั้นไม่ได้เสียอีก ดูเหมือนเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง มาเลยๆ มาต่อกันเถอะ" เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวออกมา ฝูงชนโดยรอบก็เผยสีหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที "อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ที่แท้เขาก็แค่กำลังเล่นสนุกกับมัน ตามคาดเลย" "นี่ไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย พลังความเย็นเมื่อกี้คงไม่แม้แต่จะเฉียดตัวยุนเช่ด้วยซ้ำ ถ้าโดนเข้าจริงๆ แค่หลบก็ลืมไปได้เลย การบาดเจ็บหนักยังถือว่าเบาไป" "หลี่หมิงเฉิงมีอารมณ์มาเล่นกับคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอขนาดนี้ด้วยหรือเนี่ย? หรือว่าทั้งสองคนจะมีเรื่องบาดหมางอะไรกัน?" "หลี่หมิงเฉิงควรจะเป็นอันดับหนึ่งของการสอบ แต่ยุนเช่กลับโกงเพื่อแซงหน้าเขา แน่นอนว่าเขาต้องอยากกลั่นแกล้งมัน ความกล้าของยุนเช่นี่ก็ไม่เบา คนจากดินแดนชั้นต่ำที่กล้าโกงตั้งแต่เพิ่งมาถึงนิกายหงส์น้ำแข็งเทพ ดูเหมือนว่าดินแดนชั้นต่ำจะเคยชินกับวิธีการสกปรกๆ แบบนี้สินะ" "ครั้งนี้เขาต้องล้มเหลวไม่เป็นท่าแน่ๆ แต่ข้าได้ยินมาว่าเขาถูกพามาจากดินแดนชั้นต่ำโดยท่านเจ้าวังหงส์น้ำแข็ง... แต่มันอ่อนแอขนาดนี้แถมยังกล้าโกงการสอบของหอหิมะเยือกแข็งอีก ท่านเจ้าวังหงส์น้ำแข็งคนนั้นไม่ควรจะมาเสียพลังเพื่อปกป้องมันเลยจริงไหม?" "หึหึ มันเริ่มจะตื่นตระหนกนิดๆ แล้วสิ" มู่ซานซานหัวเราะอย่างมีเลศนัย "โอ้! เขาต้องตื่นตระหนกอยู่แล้ว! เขาแค่แสร้งทำเป็นสงบ... ข้ายังตื่นตระหนกกว่าเขาเป็นร้อยเท่าเลย" มู่เสี่ยวหลานกล่าวอย่างบ้าคลั่ง เธอคิดว่ามู่ซานซานหมายถึงยุนเช่ มู่ซานซานเหลือบมองมู่เสี่ยวหลานและกล่าวว่า "ดูเหมือนว่าแม้เขาจะถูกเจ้าและท่านเจ้าวังปิงหยุนพามาจากดินแดนชั้นต่ำ แต่เจ้าก็ยังไม่เข้าใจเขาเท่าไหร่นัก" "ข้าเข้าใจเขาดีอยู่แล้ว" มู่เสี่ยวหลานกล่าวอย่างไม่พอใจ "เขาก็เป็นแบบนี้เสมอ เขาอ่อนแอถึงเพียงนี้แต่ยังแสร้งทำเป็นไม่กลัวเกรง ไม่เพียงแต่ปากเสีย เขายังชอบโอ้อวด พูดจาใหญ่โตและรังแกผู้หญิง... เขาเป็นแค่คนชั้นต่ำที่น่ารังเกียจและไร้ยางอาย! ถ้าเขาเป็นแบบนี้บนดาวบ้านเกิดมันก็เรื่องของเขา แต่เขายังทำตัวแบบนี้หลังจากมาถึงแดนเพลงหิมะ เจ้าพูดได้เลยว่าเขาทำท่านอาจารย์เดือดร้อนครั้งใหญ่ตั้งแต่วันแรกที่มาถึง! ข้าไม่รู้เลยว่าควรทำอย่างไรหลังจากนี้... นี่มันทำให้ข้าโกรธจริงๆ!!" "..." แม้มู่เสี่ยวหลานจะเริ่มพร่ำบ่น แต่มู่ซานซานยังคงเงียบงัน แม้หลี่หมิงเฉิงจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ดูเหมือนว่าเขากำลังเล่นกับยุนเช่ แต่เขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น การสามารถหลุดจากการผนึกน้ำแข็งของเขาได้ในชั่วพริบตาไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนระดับจักรพรรดิเทพจะทำได้แน่นอน สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด "ยุนเช่ ข้าจะดูซิว่าเจ้าจะดิ้นรนอย่างไรจากสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้!" หลี่หมิงเฉิงพึมพำ ทั้งสองมือเร่งรวมกระแสพลังเย็นขึ้นมา แล้วเขาก็พุ่งตัวออกไป ปล่อยกระแสพลังความเย็นสองสายที่เปลี่ยนสภาพเป็นพายุทอร์นาโดน้ำแข็งขนาดมหึมา ทั้งสองมุ่งตรงไปยังยุนเช่ วู้ววว—— ฝูงชนโดยรอบต่างร้องอุทานด้วยความตกใจ ท้ายที่สุดแล้ว การผนึกพลังความเย็นก่อนหน้านี้ไม่มีสีและไร้รูปร่าง พวกเขาจึงสัมผัสได้เพียงกลิ่นอาย แต่พายุทอร์นาโดน้ำแข็งสองลูกนี้กลายเป็นรูปธรรม พลังความเย็นอันน่าสะพรึงกลัวที่มาจากวิถีเทพนั้นทำให้ร่างของผู้ฝึกตนที่อ่อนแอกว่าซึ่งยืนอยู่ไกลออกไปถึงกับหนาวสั่น "อา... หลี่หมิงเฉิงต้องการจะฆ่ายุนเช่จริงๆ งั้นเหรอ?" ผู้ฝึกตนที่เพิ่งผ่านการทดสอบคนหนึ่งถามขึ้น พลังเยือกแข็งที่ปลดปล่อยออกมาจากพายุทอร์นาโดน้ำแข็งทั้งสองกดทับลงบนร่างของยุนเช่ การโจมตีของหลี่หมิงเฉิงในครั้งนี้ดูเหมือนเขาไม่ได้ยั้งมือเลยแม้แต่น้อย แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับต้นของเขตแดนกำเนิดเทพ ก็คงยากที่จะเคลื่อนไหวภายใต้แรงกดดันนี้ ใบหน้าของหลี่หมิงเฉิงเผยสีหน้าที่ชั่วร้ายเล็กน้อย ด้วยการเปลี่ยนท่ามือ พายุทอร์นาโดน้ำแข็งก็เร่งความเร็วเข้าโจมตียุนเช่พร้อมกัน ตึง!! ด้วยการระเบิดของพลังความเย็น เศษน้ำแข็งนับไม่ถ้วนปลิวว่อนไปทั่ว แต่ทว่า ร่างจำลองที่ค่อยๆ เลือนหายไปนั้นยังคงอยู่ในพื้นที่แห่งความพินาศ ม่านตาของหลี่หมิงเฉิงหดเล็กลงแต่เขาก็ตอบสนองทันควัน พายุทอร์นาโดน้ำแข็งสองลูกที่พลังยังไม่หมดสิ้นพลันรวมตัวกันและระเบิดออกท่ามกลางเสียงตะโกนอันดุดันของเขา ขอบเขตพลังที่เขาควบคุมไว้อย่างละเอียดถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง และพายุทอร์นาโดน้ำแข็งอันน่าสะพรึงกลัวก็กลืนกินทุกสิ่งภายในรัศมีสามกิโลเมตรในทันที "มาดูกันว่าเจ้าจะหนีไปได้ยังไงคราวนี้!!" "ว้ายยย!" ผู้ฝึกตนที่เฝ้าดูอยู่ต่างร้องอุทานด้วยความตกใจและอดไม่ได้ที่จะถอยหนีอย่างตื่นตระหนก คิ้วของมู่ซานซานขมวดเข้าหากันและเขารีบยื่นมือออกไป... แต่แล้วเขาก็ชักมือกลับ ดวงตายังคงจับจ้องไปที่หลี่หมิงเฉิงตรงหน้า เมื่อละอองน้ำแข็งกระจายตัว อากาศยังคงเต็มไปด้วยพลังความเย็นอันน่าทึ่ง ยุนเช่ยืนอยู่ห่างจากหลี่หมิงเฉิงเพียงร้อยเมตร เบื้องหน้าพลังความเย็นที่สามารถแช่แข็งเลือดของผู้ฝึกตนระดับต้นของเขตแดนกำเนิดเทพได้ สีหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยความสงบนิ่ง เขากล่าวด้วยความเย็นชาว่า "นี่เป็นกระบวนท่าที่สาม" เสียงของยุนเช่ทำให้หลี่หมิงเฉิงตกใจอย่างมาก ราวกับว่าโลกทั้งใบได้หยุดนิ่ง ความเงียบงันเข้าปกคลุมโดยสมบูรณ์ ผู้ที่สามารถยืนอยู่ที่นี่ได้ในวันนี้ต่างเป็นยอดฝีมือที่ก้าวเข้าสู่วิถีเทพแล้ว แม้แต่พวกเขาก็คงต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อหลบหลีกพายุทอร์นาโดน้ำแข็งที่หลี่หมิงเฉิงปล่อยออกมาอย่างกะทันหัน เหตุผลที่เขายอมให้รัศมีของพายุครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางขนาดนั้นก็เพื่อไม่ให้ยุนเช่มีที่หนี แต่จากสภาพของยุนเช่ เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ไม่ไกลจากหลี่หมิงเฉิงมาตลอดและไม่ได้หนีออกจากระยะของพายุทอร์นาโดเลย แต่เขากลับยังคงปลอดภัยดี!? "อา? นี่... เกิดอะไรขึ้น?" มู่เสี่ยวหลานตกตะลึงอีกครั้ง ในขณะที่ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาของมู่ซานซาน เขาพบว่าเขาประเมินชายผู้แปลกประหลาดจากดินแดนชั้นต่ำคนนี้ต่ำเกินไป ผู้ชมทุกคนตกตะลึงจนพูดไม่ออก ครั้งนี้ต่อให้เป็นคนโง่เขลา ก็ไม่มีวันเชื่อว่าหลี่หมิงเฉิงยังคง "เล่น" กับยุนเช่อยู่ "ยุนเช่ เจ้า... เจ้าต้องใช้อุปกรณ์ป้องกันระดับเทพบางอย่างแน่ๆ!" หลี่หมิงเฉิงตะโกนขณะชี้ไปที่ยุนเช่ เขาไม่สามารถยอมรับได้โดยเด็ดขาดว่าคนที่อยู่เพียงระดับห้าของเขตแดนจักรพรรดิเทพจะไม่มีรอยขีดข่วนภายใต้พลังของเขา! "หลังจากแพ้ให้ข้าในการสอบ เจ้าก็อ้างว่าข้าโกง หลังจากไม่สามารถทำอันตรายข้าได้ในการแลกเปลี่ยนกระบวนท่านี้ เจ้าก็บอกว่าข้าใช้อุปกรณ์ป้องกัน" มุมปากของยุนเช่กระตุกเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยเย้ยหยันที่ไม่ปิดบัง "และเจ้าก็มีดีแค่นี้เองสินะ" "เจ้า..." หน้าอกของหลี่หมิงเฉิงกระเพื่อมอย่างรุนแรงจนราวกับจะระเบิดออกมา เขาทำได้เพียงเค้นเสียงต่ำ "ดูเหมือนข้าจะพูดถูก การโจมตีสามครั้งก่อนหน้านี้ล้วนถูกหลบได้ทันควัน เป็นหลักฐานว่าเจ้าอาศัยพลังจากอุปกรณ์วิเศษมิติบางอย่าง ด้วยพลังปราณระดับจักรพรรดิเทพ เจ้ากลับปลอดภัยภายใต้พลังความเย็นของข้า หากไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ป้องกัน ก็ไม่มีทางอื่นที่เจ้าจะทำได้! นอกจากการพึ่งพาอุปกรณ์วิเศษเพื่อหลบหลีกและป้องกันตัว เจ้าก็ไม่เคยกล้าแลกกระบวนท่ากับข้าโดยตรงเลย! นั่นคือหลักฐานที่ดีที่สุด!" "ในเมื่อเป็นเช่นนั้น" ยุนเช่ค่อยๆ ยกมือขึ้น "โปรดใช้การโจมตีอย่างสุดกำลังในครั้งนี้ ข้าจะไม่หลบหลีกมันอย่างแน่นอน" ทันทีที่สิ้นเสียงของยุนเช่ หลี่หมิงเฉิงก็ตะโกนลั่นและพุ่งเข้าใส่ยุนเช่ทันที ราวกับกลัวว่ายุนเช่จะกลับคำพูด จิตน้ำแข็งล้อมรอบมือที่แบออกของเขาขณะที่เขาคว้าเข้าที่หน้าอกของยุนเช่อย่างโหดเหี้ยม ครั้งนี้ ยุนเช่ไม่ได้หลบหลีกจริงๆ แต่กลับก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าวและชกหมัดขวาออกไปเพื่อรับมือ "แกหาที่ตายเองนะ!" เมื่อเห็นว่ายุนเช่เลือกที่จะปะทะกับเขาโดยตรง ดวงตาของหลี่หมิงเฉิงก็สว่างวาบ พลังปราณในร่างของเขาพุ่งพล่านอย่างมหาศาลขณะที่มือทั้งข้างถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งที่แข็งตัวแน่น เขาจะเรียกคืนความแค้นจากการแลกเปลี่ยนสามครั้งก่อนหน้านี้ด้วยการโจมตีครั้งเดียวนี้! ตึง!! แรงสั่นสะเทือนดังขึ้นเมื่อหมัดของทั้งสองปะทะกันต่อหน้าสายตาของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น การโจมตีสองครั้งที่ไม่มีลูกเล่นใดๆ เข้าปะทะกันจนพื้นที่รอบๆ สั่นสะเทือนเล็กน้อย ความดุดันบนใบหน้าของหลี่หมิงเฉิงเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อในทันที เพราะสิ่งที่เขารู้สึกไม่ใช่การบดขยี้คู่ต่อสู้จนราบคาบ แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับว่าเขาได้ชกเข้าใส่ภูเขาสูงตระหง่าน ในวินาทีถัดมา ท่ามกลางการระเบิดของพลังปราณ ทั้งสองคนต่างกระเด็นถอยหลังไปพร้อมกัน ยุนเช่ตีลังกากลางอากาศและลงพื้นได้อย่างมั่นคง ในขณะที่หลี่หมิงเฉิงเป็นฝ่ายเซถลาจนเกือบจะคุกเข่าลงกับพื้น เขาเงยหน้าขึ้นมองยุนเช่ ดวงตาสั่นระริกอย่างรุนแรง แขนขวาทั้งข้างของเขาสั่นไหวเล็กน้อยและกลายเป็นเหน็บชาจนไร้ความรู้สึก "นี่คือพลังที่แท้จริงของเจ้าหรือ?" ยุนเช่สะบัดข้อมืออย่างสบายๆ และเยาะเย้ย "ข้าสงสัยว่าเจ้าจะทรงพลังแค่ไหนเห็นทำตัวหยิ่งผยองก่อนหน้านี้... แต่ดูเหมือนเจ้าจะมีดีแค่ระดับนี้เอง" "ถ้าข้าโกงในการสอบ แล้วเจ้าล่ะคืออะไร?" เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันเกินความคาดหมายของทุกคนไปไกล เดิมทีพวกเขาคิดว่ากำลังดูเรื่องตลกที่กำลังดำเนินอยู่ ผู้ที่มาชมการแสดงเชื่อว่าผลลัพธ์เดียวคือการเปิดโปง "คนขี้โกง" อย่างยุนเช่ ต่อหน้าหลี่หมิงเฉิง ผู้ที่อยู่ระดับห้าของเขตแดนจักรพรรดิเทพแทบไม่สามารถต่อกรได้เลยด้วยซ้ำ พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าคนที่ถูกเล่นงานจะไม่ใช่ยุนเช่ แต่กลับกลายเป็นหลี่หมิงเฉิง! โดยเฉพาะเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ พวกเขาทุกคนเห็นชัดเจนว่ามันเป็นการปะทะกันโดยตรงของจริง ความผันผวนของพลังที่น่าตกใจนั้นเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าหลี่หมิงเฉิงทุ่มสุดกำลัง อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่เขาจะไม่สามารถเอาชนะยุนเช่ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสียเองด้วยซ้ำ! "ม-มันเป็นเรื่องโกหกใช่ไหม?" ผู้ฝึกตนคนหนึ่งถามขึ้นด้วยความหวาดกลัว "ข-เขาอยู่ที่ระดับห้าของเขตแดนจักรพรรดิเทพจริงๆ หรือ? น-นี่มันเป็นไปไม่ได้เลยใช่ไหม!?"