Chapter 859 - ยอมแพ้ “นั่นมันมังกร... อยู่ในระดับโชคชะตาจริงหรือ?” “เขายังไม่ได้ใช้มังกรระดับดาราเลยนี่? เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ตาฝาดไปหรือเปล่า?” “เจ็ด, แปด... เอาจริงดิ? มังกรระดับโชคชะตาตัวหนึ่งสามารถเข้าใจกฎได้มากขนาดนั้นเลยเหรอ? แค่เปรียบเทียบกับสัตว์อสูรข้ายังทำไม่ได้เลย!” “เวรเอ๊ย สายเลือดของมังกรตัวนี้มันอะไรกัน? รู้สึกน่าเกรงขามยิ่งกว่าสัตว์อสูรของไอ้หมอนั่นจากสถาบันสุสานมังกรเสียอีก!” “เขาไม่ได้รวมร่างกับสัตว์อสูรด้วย นี่จะปล่อยให้สัตว์อสูรต่อสู้เองงั้นหรือ?” ทุกคนบนเนินเขาต่างตกตะลึงเมื่อมังกรอัคคีสำแดงพลังออกมา เพราะมังกรตัวนี้ดูผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด มันเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับโชคชะตาที่สามารถใช้กฎได้ถึงแปดข้อ ซึ่งอัจฉริยะที่อยู่ตรงนี้ครึ่งหนึ่งยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ พวกเขาเลือกที่จะเชื่อว่าตนเองอาจมีสัมผัสไม่ดีพอจนมองระดับที่แท้จริงของมังกรตัวนี้ไม่ออก หรือบางที มังกรตัวนี้อาจมีสายเลือดระดับสุดยอดจนนับเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรที่ดีที่สุดร้อยอันดับแรกก็เป็นได้! ไม่อย่างนั้น มังกรธรรมดาจะมีความสามารถขนาดนี้ได้อย่างไร? ... บนเกาะ— ตูม!! มังกรอัคคีพุ่งปะทะกับเดอะ ดราก้อน เดวิล ก่อให้เกิดกระแสเพลิงที่อัดแน่นไปด้วยกฎเกณฑ์นานาประการ กฎเหล่านั้นเข้ากันได้ดีกับทักษะของมังกรอัคคี ทำให้เปลวเพลิงของมันดูน่าสะพรึงกลัวจนสามารถสลายการโจมตีด้วยกฎที่เดอะ ดราก้อน เดวิล ปล่อยออกมาได้อย่างง่ายดาย มังกรอัคคีพุ่งทะยานไปข้างหน้าในขณะที่ทะเลเพลิงถูกกวาดออกไป มันดูตัวเล็กจ้อยเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าเหล่ามังกรระดับดาราที่มีความยาวถึงหนึ่งพันเมตร ในขณะที่มังกรอัคคีมีความยาวเพียงสองร้อยเมตรเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ความน่าสะพรึงกลัวของมังกรอัคคีไม่อาจมองข้ามได้ เดอะ ดราก้อน เดวิล ถูกกระแทกจนกระเด็นถอยหลังหลังจากปะทะเพียงครั้งเดียว ทั้งที่เขารวมร่างกับสัตว์อสูรของเขาอยู่แท้ๆ มังกรอัคคีเพียงแค่ใช้หางฟาดเขากระเด็นเท่านั้น เดอะ ดราก้อน เดวิล ตกใจมาก เขาสัมผัสได้ว่าพลังของคู่ต่อสู้นั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่อในวินาทีที่ปะทะกัน ราวกับถูกเรือรบระหว่างดวงดาวพุ่งชน เขาจึงรีบเรียกสัตว์อสูรตัวอื่นออกมาในจังหวะที่หางมังกรเพลิงกำลังฟาดลงมา อันที่จริง มังกรตัวอื่นที่ถูกเรียกออกมาก่อนหน้านี้ก็ได้เคลื่อนไหวทันทีที่เขาเรียกสัตว์อสูรตัวถัดไป คำราม!! มังกรตัวหนึ่งที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีฟ้าคำรามออกมาพร้อมปลดปล่อยแรงกดดันที่น่าเกรงขาม มันโกรธจัดที่เห็นว่าตนเองถูกกดดันโดยมังกรที่มีระดับต่ำกว่า มันสะบัดหางกลับไปหมายจะสกัดกั้นมังกรอัคคี มังกรตัวนั้นมีความยาวหนึ่งพันเมตร หางของมันใหญ่กว่าหางของมังกรอัคคีถึงห้าเท่า ราวกับไม้แบตตีตะเกียบ ทว่า ฉากที่น่าตกใจก็เกิดขึ้น: หางของมังกรอัคคีเปรียบเสมือนใบมีดคมกริบที่สามารถตัดผ่านหางของมังกรอีกตัวได้! หางหนาๆ นั้นถูกฉีกขาดออกจากตรงกลางราวกับทำมาจากเต้าหู้ เปลวเพลิงบริเวณบาดแผลลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง และลามไปทั่วร่างของมันราวกับปรสิต หางของมังกรอัคคียังมีแรงเหลือพอที่จะฟาดเข้าที่ตัวเดอะ ดราก้อน เดวิล อย่างรุนแรง เดอะ ดราก้อน เดวิล หรี่ตาลง เขาตั้งรับได้ทันเพราะเวลาที่สัตว์อสูรซื้อให้ ตาข่ายปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเพื่อปัดหางมังกรออกไป แต่เขาก็ยังถูกกระแทกจนถอยหลังไปหลายพันเมตร กลิ้งหลุนๆ ไปตามแรงปะทะ มังกรอัคคีคำรามและพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง รวบรวมพลังแห่งกฎไว้ที่กรงเล็บ จากนั้นก็ตวัดกรงเล็บปล่อยออร่าระยิบระยับออกมา ทำให้เดอะ ดราก้อน เดวิล สีหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง แสงสีดำทมิฬปะทุออกมาทั่วร่างเมื่อเขาเปิดใช้งานสถานะร่างกายของตน เขามีร่างกายระดับปีศาจ ความสามารถในการต่อสู้พุ่งสูงขึ้นพร้อมกับมังกรที่เขารวมร่างอยู่ เขาสู้กับคู่ต่อสู้ด้วยดวงตาที่แดงฉาน มังกรอัคคีคำรามอย่างตื่นเต้น แสงศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นบนร่างของมัน การโจมตีของมันรุนแรงขึ้นกว่าเดิม กดขี่เดอะ ดราก้อน เดวิล อีกครั้ง แม้ว่าเขาจะเพิ่งเปิดใช้งานสถานะร่างกายไปก็ตาม ปัง! ปัง! ปัง! ชายหนุ่มและมังกรต่อสู้กันอย่างดุเดือดบนเกาะ สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ของเดอะ ดราก้อน เดวิล สนับสนุนเขาด้วยทักษะเสริมพลัง ทำให้เขามีพลังแข็งแกร่งไม่แพ้ใครในระดับดารา เมื่อรวมกับร่างกายระดับปีศาจ แม้แต่คนในระดับดาราระยะสูงก็อาจพ่ายแพ้ได้ ทว่า... ยิ่งต่อสู้ มังกรอัคคีก็ยิ่งฮึกเหิมและปลดปล่อยพลังกฎออกมามากขึ้นเรื่อยๆ! ในท้ายที่สุด มันสามารถปล่อยกฎออกมาได้ถึงสิบข้อ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะผู้ที่อยู่ในระดับดาราระยะสูงเท่านั้น มังกรอัคคีกดดันเดอะ ดราก้อน เดวิล ได้ตลอดเวลาโดยอาศัยพลังศักดิ์สิทธิ์และพลังดาราอันมหาศาล มังกรของซูผิงปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ออกมาทุกครั้งที่เดอะ ดราก้อน เดวิล ระเบิดโทสะออกมา ผู้ชมบนเนินเขาต่างมึนงงไปกับศึกที่แปลกประหลาดนี้ ไม่มีใครคาดคิดว่าอัจฉริยะจากสถาบันสุสานมังกรจะถูกสัตว์อสูรของซูผิงจัดการอยู่หมัด นี่มันคือการเหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง! ซูผิง—ผู้ที่เป็นคนถูกท้าทาย—เพียงแค่ยืนอยู่ในมุมหนึ่งของเกาะราวกับกำลังเพลิดเพลินกับการชมการต่อสู้ นั่นมันดูถูกกันเกินไปไหม? หลายคนมีสีหน้าประหลาดและรู้สึกเห็นใจเดอะ ดราก้อน เดวิล การพ่ายแพ้นั้นไม่เป็นไร แต่การแพ้ให้สัตว์อสูรของคนอื่นนี่มันน่าอับอายขายหน้าจริงๆ! จักรพรรดิมังกรที่กำลังนั่งอยู่ภายในวงล้อมเริ่มสูญเสียท่าทีสบายๆ เขาจ้องมองสัตว์อสูรที่กำลังสู้บนเกาะอย่างเคร่งขรึม ในบรรดาทุกคน เขารู้ดีว่าเดอะ ดราก้อน เดวิล แข็งแกร่งเพียงใด เดอะ ดราก้อน เดวิล เคยท้าทายเขามานับสิบครั้งในสถาบัน และแพ้ทุกครั้ง แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชนะ แต่เขาก็ยอมรับว่าชายคนนั้นแข็งแกร่งมากและเป็นรองเพียงเขาเท่านั้นในสถาบันสุสานมังกร! “ดูเหมือนมังกรตัวนั้นจะไม่ได้แสดงพลังทั้งหมดออกมา มันไม่มีทางเป็นสัตว์อสูรระดับโชคชะตาแน่...” จักรพรรดิมังกรคิดอะไรต่างๆ นานา ตัวอย่างเช่น มีทักษะต้องห้ามบางอย่างที่สามารถลดระดับสัตว์อสูรลง เพื่อให้ผู้ฝึกตนระดับโชคชะตาสามารถทำสัญญากับพวกมันได้ ทว่าทักษะต้องห้ามเช่นนั้นใช้ได้โดยยอดฝีมือระดับสูงกว่านั้นเท่านั้น และมันก็อันตรายมาก “สัตว์อสูรของเขา...” บนที่นั่งอีกฝั่ง—ใบหน้าของราชามังกรโอเอซิสก็แสดงท่าทีเคร่งขรึมเช่นกัน ต่างจากคนอื่น ผู้สมัครจากสถาบันหลวงอามีร์เคยเห็นหมัดของซูผิงตอนที่เขาเข้าชิงโควตาการแนะนำตัว พวกเขารู้ว่าซูผิงอาจจะแข็งแกร่งกว่าเดอะ ดราก้อน เดวิล ด้วยซ้ำหากเขาลงมือเอง แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเขายังมีสัตว์อสูรที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่ด้วย! หากซูผิงรวมร่างกับสัตว์อสูรตัวนั้น เขาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลและสามารถฆ่าเดอะ ดราก้อน เดวิล ได้อย่างง่ายดาย! หัวใจของเขารู้สึกหนักอึ้งเมื่อนึกถึงการท้าทายก่อนหน้านี้ เขามั่นใจน้อยลงอย่างน้อย 30% ว่าจะเอาชนะซูผิงได้หลังจากเห็นสัตว์อสูรตัวนี้! สตรีศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้—ที่นั่งข้างซูผิง ซึ่งมีใบไม้สีเขียวประดับอยู่บนหน้าผาก เหลือบมองซูผิงแล้วกล่าวว่า “เขาดูเหมือนจะเป็นผู้ควบคุมสัตว์อสูรสายตรง” หญิงสาวอีกฝั่งสวมชุดคลุมสีขาว เธออุ้มแมวตัวนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมแขน กล่าวด้วยแววตาแปลกประหลาด “แต่เขาดูไม่เหมือนว่าจะคิดช่วยเหลือสัตว์อสูรของเขาเลย แม้แต่ผู้ควบคุมสายตรงก็ยังน่ากลัวได้หากพวกเขาร่วมมือกับสัตว์อสูร โดยเฉพาะตัวที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้” สตรีศักดิ์สิทธิ์พันใบไม้กล่าวอย่างใจเย็น “ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาไม่อยากรับคำท้า สัตว์อสูรตัวนั้นน่าจะเป็นไพ่ตายของเขาและเขาคงไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยมัน” “เดอะ ดราก้อน เดวิล ก็ไม่เลว เขาสามารถควบคุมกฎได้เจ็ดข้อ เขามีความสามารถในการต่อสู้กับศัตรูระดับดาราระยะสูงได้ด้วยการสนับสนุนจากกองทัพมังกรของเขา น่าเสียดายที่วิธีต่อสู้ของเขาป่าเถื่อนและดูไม่รื่นรมย์เอาเสียเลย” หญิงชุดขาวหัวเราะคิกคัก เธอมาจากสถาบันโฮลี่โอริโอ้ ซึ่งรับเฉพาะนักเรียนหญิงเท่านั้น นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมสถาบันนี้จึงไม่ถูกจัดรวมอยู่กับสี่สถาบันที่ดีที่สุดอีกต่อไป เจ้าเหนือหัวระดับดารา (Star Lord) สองท่านและผู้สอนจากทุกสถาบันต่างเฝ้าดูการต่อสู้ที่ดุเดือดบนเกาะ “สัมผัสได้ไหม? มังกรตัวนั้นดูเหมือนจะอยู่ในระดับโชคชะตาจริงๆ” “ข้าไม่คิดว่ามันกำลังซ่อนระดับอยู่หรอก ต่อให้ซ่อนอยู่ การต่อสู้ดุเดือดขนาดนี้มันต้องมีจุดบกพร่องให้เห็นบ้าง แต่นี่ข้าไม่สังเกตเห็นอะไรเลย” “ไม่ต้องสงสัยเลย มันคือมังกรระดับโชคชะตา...” “...นี่พวกท่านกำลังจะบอกว่านักเรียนจากสถาบันสุสานมังกร กำลังจะพ่ายแพ้ให้กับสัตว์อสูรในระดับเดียวกันงั้นหรือ?” “ฮะ!” ใครบางคนอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา คนอื่นๆ ก็มีสีหน้าประหลาดเช่นกัน โดยเฉพาะผู้สอนจากสถาบันสุสานมังกรที่แสดงสีหน้าย่ำแย่และตกตะลึง สัตว์อสูรตัวหนึ่งกดดันอัจฉริยะจากสถาบันของพวกเขาได้ นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ! สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับนักสู้สัตว์อสูรในสหพันธรัฐคือการเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้ นักสู้สัตว์อสูรสามารถเอาชนะสัตว์อสูรในป่าที่มีระดับเดียวกันได้ง่ายๆ โดยการรวมร่างกับสัตว์อสูรและใช้ความช่วยเหลือจากตัวอื่นๆ! ยิ่งพวกเขาแข็งแกร่ง สัตว์อสูรก็ยิ่งมีประโยชน์ หากใครบางคนในระดับสูงกว่านั้นสามารถขอให้ยอดฝีมือระดับเซียนหาอสูรระดับเซียนมาให้ได้ พวกเขาก็จะอยู่ยงคงกระพัน! “มังกรตัวหนึ่งได้สอนบทเรียนให้สถาบันสุสานมังกร เป็นการเปิดหูเปิดตาจริงๆ” ผู้สอนจากสถาบันฮิวจ์มีอากล่าวเหน็บแนม เจ้าเหนือหัวระดับดาราจากสถาบันสุสานมังกรดูอึมครึมและเงียบกริบ การต่อสู้บนเกาะจบลงในตอนนั้นเอง เดอะ ดราก้อน เดวิล ได้งัดทุกทักษะออกมาใช้แล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถเอาชนะมังกรอัคคีได้ เขาสิ้นแรงและไม่อาจต้านทานการโจมตีของมังกรอัคคีได้อีกต่อไป ในที่สุดเขาก็ถูกจับและกระแทกจนจมลงไปในหลุมบนพื้น จากนั้น มังกรอัคคีก็ร่อนลงจากฟ้าและกระทืบลงไปในหลุม ก่อให้เกิดพายุฝุ่นตลบอบอวล “พวกเรายอมแพ้!” เจ้าเหนือหัวระดับดาราจากสถาบันสุสานมังกรปรากฏตัวข้างมังกรอัคคีอย่างกะทันหัน เขาดูกริ้วโกรธเมื่อเห็นว่ามันกำลังจะโจมตีซ้ำ เขาโต้กลับไม่ได้ หลังจากที่เจ้าเหนือหัวระดับดาราจากสถาบันอื่นเพิ่งล้อเลียนเขาไป เขาทำเพียงชกออกไปเมื่อเห็นว่าสัตว์ร้ายตัวนี้เพิกเฉยต่อเขาและกำลังจะโจมตีอีกรอบ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ใช้พลังแห่งศรัทธา (Power of Faith) เขาเพียงแค่ต้องการผลักสัตว์อสูรตัวนี้ออกไปและสั่งสอนมันสักหน่อย มังกรอัคคีดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามและหยุดโจมตีเดอะ ดราก้อน เดวิล ความรื่นเริงในดวงตาของมันถูกแทนที่ด้วยความเกรี้ยวกราด จากนั้นมันก็คำราม คำราม!! พลังศักดิ์สิทธิ์อันงดงามเปล่งประกายออกมาจากร่างของมัน! มันเจิดจ้าเสียจนเกาะทั้งเกาะสว่างวาบ ทุกคนต่างตกตะลึง มังกรอัคคีรวบรวมพลังแห่งกฎไว้ที่กรงเล็บหลังจากปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ จำนวนของกฎเพิ่มขึ้นจากสิบเป็นยี่สิบข้อก่อนที่มันจะตวัดกรงเล็บสวนหมัดนั้นกลับไป หลังเสียงตูมสนั่น ราวกับระเบิดนิวเคลียร์เพิ่งระเบิดขึ้น เกาะทั้งเกาะสั่นสะเทือน มังกรอัคคีไถลถอยหลังไปหลายร้อยเมตร แล้วคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าเดิม มันสัมผัสได้ว่าระดับของไอ้หมอนั่นสูงกว่ามันมาก แต่มันเคยเห็นเจ้าเหนือหัวระดับดารามาเยอะเกินไปแล้ว! มันเคยพบเจอกับสิ่งมีชีวิตระดับที่สูงกว่านั้นมานับไม่ถ้วนข้างกายซูผิง แรงกดดันจากระดับที่สูงกว่าไม่มีผลกับมันเลยแม้แต่นิดเดียว “หือ?” เจ้าเหนือหัวระดับดารารู้สึกมึนงง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป ไม่คิดเลยว่าหมัดของเขาจะถูกสกัดไว้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังตกใจที่เห็นว่ามังกรตัวนั้นปลดปล่อยพลังกฎออกมาถึงยี่สิบข้อ! จำนวนนั้นมากกว่าก่อนหน้านี้ถึงสองเท่า! มังกรตัวนั้นซ่อนพลังเอาไว้จริงๆ! ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังขึ้น “เจ้ากำลังทำอะไร!” ผู้สอนของสถาบันหลวงอามีร์ปรากฏตัวขึ้นและจ้องเขม็งไปที่เจ้าเหนือหัวระดับดาราจากสถาบันสุสานมังกร ซูผิงไม่ได้เป็นนักเรียนของสถาบันหลวงอามีร์ แต่เขาอยู่ที่นี่ได้เพราะโควตาการแนะนำของพวกเขา เป็นไปไม่ได้ที่ผู้สอนจะเพิกเฉยต่อเรื่องนี้ เจ้าเหนือหัวระดับดาราจากสถาบันสุสานมังกรถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ซูผิงบินเข้ามาในจังหวะนั้นพอดี รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหายไปและดวงตาของเขาก็เย็นชา เขาไม่คิดว่าเจ้าเหนือหัวระดับดาราจะจู่โจมเข้ามาดื้อๆ โชคดีที่หมอนั่นไม่ได้ใช้พลังแห่งศรัทธา ไม่อย่างนั้นมังกรอัคคีคงได้รับบาดเจ็บไปแล้ว แม้ว่าเขาจะสอนกฎให้มันถึงหนึ่งร้อยข้อก็ตาม! ท้ายที่สุดแล้ว ระดับเจ้าเหนือหัวระดับดารากับระดับดารานั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง ซูผิงบรรลุกฎหนึ่งร้อยข้อ แต่เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะสู้กับเจ้าเหนือหัวระดับดาราทั่วไปได้! เจ้าเหนือหัวระดับดาราอยู่ในมิติที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง มันไม่ใช่แค่เรื่องของจำนวนกฎ! “คนจากสถาบันสุสานมังกรทุกคนเป็นพวกแพ้แล้วพาลหรือไง?” ผู้สอนกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรขณะยืนบังหน้ามังกรอัคคีและซูผิง เจ้าเหนือหัวระดับดาราเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อยและพ่นลมหายใจ “เจ้ายังโจมตีต่อหลังจากที่เรายอมแพ้ไปแล้ว เจ้าละเมิดกฎก่อน!” “แค่ก! แค่ก!” เดอะ ดราก้อน เดวิล คลานออกมาจากหลุมขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน เขาได้ยินทุกสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก แม้จะบอบช้ำ แต่สัมผัสของเขายังไม่ถูกรบกวน เขารู้สึกแย่จนไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น หากไม่ใช่เพราะเขาเคยล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว มันน่าอายเหลือเกินที่ต้องแพ้ให้กับสัตว์อสูรตัวหนึ่ง! “ผู้สอนทำอะไรที่นี่? อย่ามาที่นี่ถ้าไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้ได้!” ผู้สอนอีกคนสวนกลับ เจ้าเหนือหัวระดับดาราเหลือบมองเขาอย่างเย็นชาแต่ไม่ได้โต้เถียงอะไร ผู้สอนคนนั้นพ่นลมหายใจ เขาไม่ได้คิดจะเอาเรื่องต่อ เพราะไม่มีใครชนะการโต้เถียงเช่นนี้ได้ สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงพูดจาถากถางให้รู้สึกหงุดหงิดเล่นเท่านั้น ผู้สอนหันหลังกลับและกล่าวกับซูผิงว่า “ตรวจสอบดูซิว่าสัตว์อสูรของเจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ซูผิงพยักหน้าเบาๆ เขาตรวจสอบมังกรอัคคีแล้ว และมันก็ไม่ได้เป็นอะไรเลย