Chapter 1583 รอยยิ้ม คิ้วของไอน่าเลิกขึ้นสูง ชั่วขณะหนึ่งเธอคิดว่าศัตรูคนอื่นได้บุกเข้ามาเสียแล้ว แต่ไม่นานเธอก็พบว่านั่นไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหน แต่เป็นเลโอเนล เธออดไม่ได้ที่จะจ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่เลโอเนลได้รับนั้นจะต้องรุนแรงระเบิดเถิดเทิง เพราะขนาดตัวเธอเองยังเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ แต่สิ่งนี้ก็ยังเกินความคาดหมายของเธอไปไกล การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่แค่ระเบิดพลัง แต่มันยากที่จะทำใจเชื่อเลยด้วยซ้ำ หมีแพนด้าสีทองเข้มที่เลโอเนลนั่งอยู่ข้างในนั้นสูงอย่างน้อย 10 เมตร จนทำให้เหล่าปีศาจที่พวกเขาเคยพบเจอมาดูตัวเล็กไปถนัดตา แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ คือปริมาณพลังที่ถูกบีบอัดจนเข้มข้นที่แผ่ออกมา ฝ่ามือเมื่อครู่นี้ไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพ แต่มันคือการบีบอัดของ ‘ฟอร์ซ’ (Force) ซึ่งเป็นฟอร์ซที่มีความหนาแน่นสูงมาก หากไอน่าคาดการณ์ไม่ผิด ฟอร์ซนั้นควรจะเป็น ‘ออโรร่าสตาร์ฟอร์ซ’ (Aurora Star Force) ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างฟอร์ซแห่งปฐพี ดวงดาว และความมืด รองจาก ‘เคออติกพาร์ติเคิลฟอร์ซ’ (Chaotic Particle Force) เพียงเท่านั้น ถึงกระนั้น เพียงเท่านี้ก็ยังไม่สามารถอธิบายภาพทั้งหมดได้ เพราะฟอร์ซที่ผสานทั้งสามธาตุนี้หายากเกินไป ยากที่จะหาชื่อมาเรียกได้ถึงห้าชนิด ดังนั้นการที่มันเป็นอันดับสองจึงไม่ได้มีความหมายอะไรมากนัก แต่ทว่าพลังในตัวของมันนั้นพูดแทนทุกอย่างได้ด้วยตัวมันเอง ออโรร่าสตาร์ฟอร์ซแตกต่างจากฟอร์ซแห่งปฐพีส่วนใหญ่ เพราะมันทรงพลังเป็นพิเศษในการควบคุมและประยุกต์ใช้แรงโน้มถ่วง ด้วยเหตุนี้ มันจึงดูคล้ายกับ ‘สเปเชียลฟอร์ซ’ (Spatial Force) ยิ่งกว่าจะเป็นฟอร์ซแห่งปฐพี แต่ความแตกต่างอยู่ที่ว่า แทนที่จะบิดเบือนมิติเพื่อสร้างผลลัพธ์โดยตรง มันกลับใช้วิธีรวบรวมน้ำหนักจำนวนมหาศาลไว้ ณ จุดเดียวแทน หลักการเหล่านี้คือแก่นแท้ที่ก่อให้เกิด ‘หยินหยางโดเมน’ (Yin-Yang Domain) ของหมีดำออโรร่า เช่นเดียวกับแรงโน้มถ่วงของออโรร่าสตาร์ฟอร์ซที่เป็นแกนกลางขับเคลื่อนความสามารถในการสร้างสมดุลของหยินหยางโดเมน ตามความเป็นจริงแล้ว ออโรร่าสตาร์ฟอร์ซไม่ได้ทรงพลังไปกว่า ‘อีเธอเรียลสตาร์ฟอร์ซ’ (Ethereal Star Force) เท่าใดนัก ชนิดหนึ่งคือส่วนผสมของปฐพี ดวงดาว และความมืด ส่วนอีกชนิดคือส่วนผสมของมิติ ดวงดาว และแสง ทั้งคู่ติดอันดับ 1 ใน 100 ของหมวดแสงและมืดตามลำดับ ทำให้มันทรงพลังมากเมื่อพิจารณาจากความหายากของฟอร์ซประเภทแสงและมืด แต่ไม่ทราบด้วยเหตุผลใด ออโรร่าสตาร์ฟอร์ซของเลโอเนลในตอนนี้กลับดูแข็งแกร่งกว่าอีเธอเรียลสตาร์ฟอร์ซที่เขาเคยมีมากนัก อย่างไรก็ตาม เลโอเนลไม่ได้กำลังครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้อยู่เลย ในความเป็นจริง จิตใจของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับการโจมตีที่เพิ่งปล่อยออกไปด้วยซ้ำ ในตอนนี้เขากำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกวิเศษบางอย่าง และจิตใจของเขาก็ถูกครอบงำด้วยความคิดเดียว ด้วยหยินหยางโดเมนเป็นรากฐาน... จะมีใครในมิติที่หกคนไหนสามารถเอาชนะตัวเขาในตอนนี้ได้อีกงั้นหรือ? ครั้งสุดท้ายที่เลโอเนลได้รับความสามารถที่มีประโยชน์ขนาดนี้คือตอนที่เขาได้ ‘สเปียร์โดเมน’ (Spear Domain) มา ‘ทวิลักษณ์หอก’ (Duality Spear) ของเขาช่วยให้เขาใช้พลังจิตและความสามารถในการคำนวณเพื่อปิดช่องว่างระหว่างตัวเขาที่อยู่ในระดับที่ 1 ของมิติที่ห้าในตอนนั้น กับกลุ่มสิ่งมีชีวิตในมิติที่หกทั้งกลุ่มได้ น่าเสียดายที่การก่อตัวของ ‘ดาวดวงที่เจ็ด’ เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับที่ 3 ทำให้ทวิลักษณ์หอกถูกทำลายลงและไม่สามารถซ่อมแซมได้ด้วยมรดกตกทอดจากสเปียร์โดเมน ทวิลักษณ์หอกเป็นสิ่งที่จับคู่กับ ‘ดัชนีความสามารถ’ (Ability Index) ของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยแท้จริง เพียงลำพังดัชนีความสามารถของเลโอเนลนั้นอ่อนแอเกินไปในการต่อสู้โดยตรง แต่เมื่อนำไปจับคู่กับความสามารถภายนอกที่ช่วยขยายขีดความสามารถและเปิดโอกาสให้มันได้เฉิดฉาย มันก็เปรียบเสมือนการติดปีกไว้ที่หลังแล้วปล่อยให้เขาโบยบินไปบนท้องฟ้า เลโอเนลรู้สึกว่าหยินหยางโดเมนเป็นโอกาสเช่นนั้นอีกครั้ง อันที่จริงมันทรงพลังกว่า ‘ทวิลักษณ์โดเมน’ (Duality Domain) ที่เคยมีมาเสียอีก ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เลโอเนลสร้างเทคนิคขึ้นมาเองเพียงหนึ่งอย่าง แต่ทว่ามันกลับทรงพลังจนถึงทุกวันนี้และกลายเป็นหนึ่งในไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา จนเขาแทบไม่ได้นำมันออกมาใช้เลย แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขายังไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับเทคนิคของ ‘วอยด์พาเลซ’ (Void Palace) เลย เนื่องจากเขามัวแต่ยุ่งกับการวิ่งวุ่นไปมา แต่ในวันนี้ เขาจะสร้างเทคนิคที่สองขึ้นมา ‘แกจะไม่ถูกเรียกว่าหยินหยางโดเมนอีกต่อไป ตั้งแต่นี้ไปฉันจะเรียกแกด้วยชื่อ โลตัสโดเมน (Lotus Domain)’ สีหน้าที่ดุดันของหมีแพนด้าสามหัวที่ถูกสร้างขึ้นพลันดูเชื่องและสงบลง มือทั้งหกข้างชูขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่ละข้างถือลูกแก้วพลังงานสีทองเข้มที่เป็นประกายเอาไว้ แต่ไม่นานนักพลังงานนี้ก็เริ่มหมุนวนและเปลี่ยนรูปร่าง จนในที่สุดก็กลายเป็นดอกบัวสีทองเข้มที่มีกลีบดอกนับร้อยนับพันกลีบ ดอกบัวเหล่านี้ดูนุ่มนวลและอ่อนโยน ถูกสร้างขึ้นจากออโรร่าสตาร์ฟอร์ซและส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงอันสลัวของโลกปีศาจ นอกเหนือจากความงดงามแล้ว ดอกบัวทั้งหกนี้ดูเหมือนจะไม่มีความสามารถอื่นใดอีก แต่กระนั้น เลโอเนลกลับดูพึงพอใจอย่างมากขณะที่เขาสั่งให้พวกมันสลายไป ความสงบกลับคืนสู่ตัวเขา และร่างจำลองสูง 10 เมตรนั้นก็หายไปพร้อมกับลมหายใจที่เขาผ่อนออกมา เขายิ้มให้ไอน่า รู้สึกดีใจมากที่เขาเชื่อฟังเธอ หากไม่ใช่เพราะอย่างนั้น ใครจะรู้ว่าเขาต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะก้าวกระโดดได้ถึงขั้นนี้? โลกปีศาจแห่งนี้เปรียบเสมือนขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ จะไม่น่าเสียดายแย่หรือหากเขาไม่อาจใช้ประโยชน์จากมันได้เพียงเพราะเขายังอ่อนแอเกินไป? เลโอเนลยังไม่มั่นใจพอที่จะบอกว่าจะคว้า ‘รางวัลอันดับหนึ่ง’ ของเขตนี้มาครอง แต่ในจุดนี้ นั่นไม่ใช่เป้าหมายหลักของเขา สิ่งที่เขาต้องการทำคือการรวบรวมซากศพของปีศาจให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่เหตุการณ์นี้จะสิ้นสุดลง จากนั้นเมื่อพวกเขาจากที่นี่ไป รากฐานที่เขาจะต้องใช้สร้างความมั่นคงให้พันธมิตรและเตรียมพร้อมสำหรับ ‘สงครามมรดก’ (Heir Wars) อาจจะเหนือกว่าของลูกพี่ลูกน้องคนโตของเขาเสียอีก อีกอย่าง ด้วยจำนวนปีศาจที่มีให้เลือกมากมายขนาดนี้ เขาไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่สามารถเก็บตัวอย่างได้เพียงพอสำหรับตอนที่เขาเชื่อมต่อกับ ‘เซกเมนต์คิวบ์’ (Segmented Cube) อีกครั้งและเข้าถึง ‘เทนทาเคิลวอมบ์’ (Tentacle Womb) ได้อีกครา ในขณะที่เขาอาจจะยังไม่มีกำลังมากพอที่จะครอบครอง ‘เขตชั้นปีศาจ’ (Fiend Class Sector) แต่เขามีการผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งและความฉลาดที่จำเป็นในการเสาะหาทรัพยากรมากกว่าที่เขาจะรู้ว่าจะจัดการอย่างไรกับมันเสียอีก เขาอดไม่ได้ที่จะโอบกอดไอน่าเข้ามาในอ้อมแขน พร้อมด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า