Chapter 74 การประเมินศิษย์ชั้นใน เมื่อศิษย์ชั้นนอกเลื่อนระดับถึงขอบเขตวิญญาณลึกลับ พวกเขาจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าสู่หอประเมิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่พวกเขาจะต้องผ่านการทดสอบหลายรูปแบบเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองมีดีพอที่จะเป็นศิษย์ชั้นในหรือไม่ หากสอบผ่าน พวกเขาก็จะได้เดินออกจากหอประเมินในฐานะศิษย์ชั้นในที่น่าภาคภูมิใจของนิกายบุปผาลึกลับ ศิษย์ชั้นในไม่เพียงแต่จะได้รับการดูแลที่ดีกว่าศิษย์ชั้นนอกเท่านั้น แต่พวกเขายังได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องแห่งการโอบกอด ซึ่งเป็นสถานที่ที่พลังปราณลึกลับหนาแน่นยิ่งนัก โดยศิษย์ชั้นในสามารถเช่าห้องนั้นร่วมกับคู่นอนของตนได้ตราบเท่าที่พวกเขายังมีกำลังจ่าย นอกจากพลังสนับสนุนพิเศษจากทางนิกายแล้ว ห้องแห่งการโอบกอดถือเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่สุดที่ทำให้ศิษย์ชั้นนอกทุกคนต่างพยายามถีบตัวเองขึ้นไปเป็นศิษย์ชั้นในให้ได้ ขณะนี้ ซูหยางกำลังยืนอยู่หน้าหอประเมิน หอประเมินเป็นอาคารชั้นเดียวรูปทรงแปดเหลี่ยม ภายนอกดูไม่มีอะไรโดดเด่นนอกจากรูปร่างที่คล้ายกับสัญลักษณ์ยันต์โป๊ยกั้ว เมื่อซูหยางก้าวเข้าไปข้างใน เขาได้รับการต้อนรับด้วยห้องโถงกว้างขวางที่มีประตูอยู่ทุกทิศทาง ที่ใจกลางของอาคารแปดเหลี่ยมนี้มีหญิงชราคนหนึ่งในชุดอาภรณ์ผู้อาวุโสนิกายยืนอยู่ ข้างกายของนางมีแท่นวางหยกทรงกลมตั้งอยู่ ผู้อาวุโสนิกายไม่ได้กล่าวสิ่งใดเมื่อซูหยางเดินเข้ามา นางเพียงแต่มองเขาอย่างเงียบเชียบ "ผมมาเพื่อสอบเข้าศิษย์ชั้นในครับ" เขากล่าวกับนาง "วางมือลงบนศิลาประเมิน มันจะตัดสินว่าเจ้าบรรลุขอบเขตวิญญาณลึกลับแล้วหรือยัง" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ซูหยางพยักหน้าแล้วเดินตรงไปที่วัตถุคล้ายหินบนแท่นข้างตัวนาง ก่อนจะวางมือลงไปอย่างไม่ใส่ใจ ไม่กี่อึดใจหลังจากที่เขาสัมผัสศิลาประเมิน หยกก้อนนั้นก็เริ่มเปล่งแสงสีเขียวสว่างออกมา ผู้อาวุโสนิกายพยักหน้าเมื่อเห็นแสงสีเขียวจากศิลาประเมิน นางกล่าวว่า "ข้ายืนยันแล้วว่าฐานบ่มเพาะของเจ้าอยู่ในระดับขอบเขตวิญญาณลึกลับ ยืนรออยู่ตรงนี้สักครู่ จนกว่าผู้คุมสอบจะมาพาเจ้าไปทำการทดสอบ" ซูหยางพยักหน้าและยืนรออยู่แถวนั้น เขากวาดสายตามองประตูทั้งยี่สิบช่องที่รายล้อมห้องนี้พลางขบคิดว่า การจะได้รับการยอมรับเป็นศิษย์ชั้นในนั้นจำเป็นต้องผ่านการทดสอบแบบใดกันแน่ เป็นการทดสอบพละกำลังงั้นหรือ? หรืออาจจะเป็นการทดสอบความรู้? เนื่องจาก 'ซูหยาง' คนก่อนไม่เคยใส่ใจเรื่องพวกนี้มาก่อน ในหัวของเขาจึงไม่มีความทรงจำใดๆ ที่จะเป็นประโยชน์ได้เลยในขณะนี้ หลังจากยืนรออยู่หลายนาที ในที่สุดก็มีคนปรากฏตัวขึ้นภายในหอประเมิน นางเป็นสตรีที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ สวมชุดลำลองที่ไม่ใช่เครื่องแบบของนิกาย สายตาของนางแฝงไปด้วยความรู้สึกลึกล้ำยามที่สบเข้ากับดวงตาของซูหยาง ทว่าเมื่อผู้อาวุโสนิกายสังเกตเห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ ดวงตาของนางก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "ท-ท่านมาทำอะไร—" "เจ้าคงเป็นซูหยางสินะ— ข้าคือหนึ่งในผู้คุมสอบของที่นี่ และจะเป็นคนดูเองว่าเจ้ามีความสามารถพอที่จะเป็นศิษย์ชั้นในหรือไม่" ผู้คุมสอบกล่าวโดยไม่หยุดฝีเท้า นางรีบพูดแทรกสิ่งที่หญิงชรากำลังจะกล่าวออกไปทันที ซูหยางกวาดสายตามองผู้คุมสอบสาวสวยคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า และเขาก็หัวเราะเบาๆ ในใจเมื่อค้นพบความลับบางอย่าง "ผู้อาวุโสอู ห้องไหนว่างอยู่บ้างในตอนนี้?" ผู้คุมสอบถามผู้อาวุโสนิกายที่กำลังมึนงง ซึ่งนางก็รีบตอบกลับทันทีเมื่อได้ยินเสียง "ทุกห้องว่างอยู่..." "ดี งั้นเราจะใช้ห้องนี้" ผู้คุมสอบเดินไปที่ประตูบานหนึ่งแบบสุ่มๆ ก่อนจะกวักมือเรียกซูหยางให้ตามมา "..." ผู้อาวุโสนิกายที่ถูกเรียกว่าผู้อาวุโสอูเฝ้ามองด้วยสายตาตะลึงงันยามที่ซูหยางเดินตามผู้คุมสอบสาวสวยเข้าไปในห้อง ในหัวของนางเต็มไปด้วยคำถามมากมาย 'น-นางมาทำอะไรที่หอประเมินกัน— แถมยังมาเป็นผู้คุมสอบอีกต่างหาก?' ผู้อาวุโสอูครุ่นคิดเงียบๆ ขณะที่ประตูหลังร่างของซูหยางปิดลง - - - ภายในห้องที่ซูหยางเข้ามาเพื่อรับการทดสอบ มีเพียงวัตถุชิ้นเดียวที่มองเห็นได้ชัด นั่นคือเตียงเล็กๆ ที่ทำจากวัสดุที่ดูนุ่มสบาย ซึ่งดูคล้ายเตียงนวดมากกว่าสิ่งอื่นใด วางตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง "นี่มัน...?" ซูหยางมองหญิงงามด้วยสายตาตั้งคำถาม ทั้งๆ ที่เขาก็พอจะเดาออกอยู่แล้วว่าการทดสอบนี้หมายถึงอะไร "ข้ามั่นใจว่าเจ้าคงทราบดีว่านิกายของเราต่างจากที่อื่นเล็กน้อย เราไม่ได้สนใจความสามารถในการต่อสู้ หรือพละกำลังดิบเถื่อนเท่ากับเทคนิคในการทำให้คู่นอนพึงพอใจ ดังนั้นเจ้าจะต้องใช้เทคนิคของเจ้ากับข้าโดยไม่สัมผัสจุดลับเฉพาะ และข้าจะให้คะแนนเจ้าจากเทคนิคเหล่านั้นเอง" ผู้คุมสอบอธิบาย "ข้าจะให้คะแนนทุกอย่าง ตั้งแต่วิธีที่เจ้าขยับแขนและมือ แรงกดของนิ้ว ความสามารถในการตรวจจุดอ่อนของคู่รัก และความสุขสมโดยรวมที่ข้าได้รับจากเทคนิคของเจ้า ข้าขอบอกไว้ก่อนเลยว่ามาตรฐานของข้าสูงมากและข้าเข้มงวดกับการตัดสินสุดๆ ดังนั้นถ้าเจ้าทำได้ห่วยแตก ข้าจะทำให้เจ้าอับอายอย่างแน่นอน" นางกล่าวต่อ โดยเน้นย้ำคำว่า 'จะ' ซูหยางยืนฟังคำพูดของนางนิ่งๆ สีหน้าของเขาดูงุนงง "ดูเหมือนเจ้าจะไม่มั่นใจแล้วนะ... อยากจะถอนตัวก่อนที่ข้าจะทำให้เจ้าเสียเกียรติลูกผู้ชายไปมากกว่านี้ไหม?" ผู้คุมสอบกล่าวพร้อมรอยยิ้มเยาะ "ฮ่าๆๆ!" ซูหยางระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของนาง "เธอนึกว่าเธอมีดีพอที่จะทำให้ผมอับอายงั้นเหรอ...? งั้นผมก็ขอพูดแบบเดียวกันกับเธอก็แล้วกัน— แน่ใจแล้วเหรอว่าอยากเป็นผู้คุมสอบของผมในวันนี้? ผมจะให้โอกาสเธอเดินออกไปทางประตูนั้นก่อนที่ผมจะทำให้เธอเปลี่ยนไปเป็นสัตว์ที่ทำได้เพียงกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านเท่านั้น" "..." ผู้คุมสอบจ้องมองเขาด้วยสายตาหรี่ลง รอยยิ้มที่มุมปากของนางเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยว "ดี! งั้นก็ให้ข้าได้สัมผัสด้วยตัวเองดูสิว่าเทคนิคของเจ้าจะดีอย่างที่ปากว่า หรือจะห่วยแตกเหมือนฝีปากกันแน่!" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะเดินตรงไปยังเตียงนวดนั้น ซูหยางยิ้มออกมาพลางคิดในใจด้วยโทนเสียงขบขัน: "ใครจะไปคิดว่าการเป็นศิษย์ชั้นในมันจะง่ายดายขนาดนี้กัน!"