บทที่ 921 บทลงโทษ ดวงตาที่สามบนหน้าผากของอาร์คานาส่องแสงสว่างวาบ อโคลไลท์หนุ่มผู้มีรูปลักษณ์เหมือนเด็กแสยะยิ้มกว้าง ราวกับว่าเขาเป็นผู้ชนะไปแล้ว "ฉันไม่ลังเลที่จะหั่นแขนหรือขาของแกสักข้างสองข้างหรอก แกจะต้องเสียใจที่มาตอแยกับฉัน!" ทว่า... ผ่านไปเพียงไม่กี่วินาทีหลังจากเขาเปิดดวงตาที่สาม คู่ต่อสู้ของเขายังคงเปลี่ยนร่างเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์ป่าอยู่อย่างใจเย็น อาร์คานาเริ่มกระวนกระวาย ร่างครึ่งสัตว์ป่าขนสีเข้มเจ้าของเส้นผมสีเงินจ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาเฉียบคมและดุดัน อาร์คานารู้สึกเสียวสันหลังวาบ เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ 'ไม่... เป็นไปไม่ได้!' อาร์คานากัดฟันแน่นแล้วจ้องกลับไปที่เอเมรี่ "อย่ามาดูถูกฉันนะ!" เขารีบเร่งพลังในทักษะของตัวเองให้สูงขึ้น ดวงตาที่สามส่องแสงสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง แต่ทว่า เอเมรี่ยังคงเดินตรงเข้ามาใกล้เรื่อยๆ อาร์คานาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาตั้งความหวังไว้ว่าเอเมรี่จะหลงอยู่ในภาพลวงตาอย่างน้อยสักสองสามนาทีเหมือนครั้งก่อน แต่มันกลับดูเหมือนว่าทักษะของเขาไม่มีผลใดๆ เลย โฮก!!! เอเมรี่รู้สึกยินดีที่ขนาดของสปิริตพูลไม่ใช่ปัจจัยที่จะส่งผลต่อการถูกดึงเข้าสู่ภาพลวงตาหรือไม่ เมื่อเทียบกับครั้งที่แล้วที่เขาเคยสู้กับอาร์คานาในอารีน่า ความแตกต่างเดียวคือครั้งนี้เอเมรี่สวม [กำไลข้อมือแห่งอนุ] อยู่ ก่อนหน้านี้เขาเคยคืนกำไลให้เคลียไปแล้ว แต่หลังจากได้ยินว่าอาร์คานากำลังก่อเรื่อง เขาก็ขอยืมกำไลนั้นกลับมาอีกครั้ง ซึ่งเคลียก็ยื่นให้เขาทันทีโดยไม่ลังเล ดูเหมือนว่าไอเทมชิ้นนี้จะมีความสามารถช่วยให้เขาต้านทานภาพลวงตาของอาร์คานาได้จริงๆ ทักษะของอาร์คานาทำได้เพียงแค่ทำให้เขาปวดหัวอยู่ไม่กี่วินาทีในครั้งนี้ เช่นเดียวกับครั้งก่อน ดูเหมือนว่าแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากดวงตานั้นจะจางหายไป และเอเมรี่ก็กลับมาควบคุมร่างกายได้อย่างสมบูรณ์อีกครั้ง โฮก!!! ขาของอาร์คานาสั่นเทา เขาพยายามเพิ่มพลังทักษะจนถึงขีดสุด แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรได้ผลเลย 'มันเป็นไปไม่ได้... พลังของฉันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ! เขาไม่มีทางทำแบบนี้ได้!' เขายืนแข็งทื่ออยู่กับที่ เขาอยากจะหนี แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง 'ไม่มีทาง!' "อั่ก!" แขนที่มีขนปกคลุมของเอเมรี่คว้าเข้าที่ลำคอของเขาแล้วยกตัวขึ้นจากพื้น ในชั่วขณะนี้ ความหวาดกลัวเข้าครอบงำจิตใจของอาร์คานาอย่างสมบูรณ์ อาร์คานาพยายามคว้าแขนของเอเมรี่เพื่อแกะมือของอีกฝ่ายออกจากคอ เขาพยายามดิ้นรนหนีด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี แต่ก็เปล่าประโยชน์ เขาไม่มีโอกาสชนะพลังต่อสู้ที่เหนือกว่าของเอเมรี่ได้เลย "อึก... หยุด! อ๊ากกก!" อโคลไลท์ร่างเด็กเริ่มหมดแรงที่จะขัดขืน เมื่อเห็นความพยายามในการต่อต้านอันไร้ผล เอเมรี่รู้สึกถึงสัญชาตญาณดิบที่ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ในวินาทีนี้ เขาแทบไม่ได้ต้องการสิ่งใดนอกจากจะหักคอเจ้าคนโง่เง่านี่ให้ตายคามือ โชคดีที่เอเมรี่ยังคงควบคุมตัวเองได้ เขาเพียงแค่บีบคออาร์คานาแน่นขึ้นอยู่ไม่กี่วินาทีจนใบหน้าของอีกฝ่ายขาวซีดราวกับศพ ก่อนจะปล่อยมือ อโคลไลท์ร่างเด็กตกลงสู่พื้นอย่างสิ้นท่าและไอออกมาอย่างรุนแรงหลายครั้ง "แค็ก แค็ก แค็ก! อึก... ไม่! ไม่เอาแล้ว! ได้โปรด... อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันจะทำทุกอย่าง ฉันจะยอมทำทุกอย่าง" อโคลไลท์หนุ่มอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างน่าสมเพช มันดูเป็นภาพที่น่ากระอักกระอ่วนใจเมื่อเห็นอโคลไลท์ระดับ 10 ของชนชั้นอภิสิทธิ์ทำตัวเช่นนี้ 'บางคนก็ไม่สมควรได้รับพรสวรรค์ที่ตัวเองมีจริงๆ' เอเมรี่คิดในใจ เอเมรี่ถอนหายใจยาว ก่อนที่การแจ้งเตือนจะดังขึ้นในหัวของพวกเขาพร้อมกัน [หน่วยที่ 26 - อาร์คานา - ได้รับบทลงโทษระดับสามฐานโจมตีผู้บังคับบัญชา หักคะแนน 20,000 คะแนน] [หัวหน้าหน่วยที่ 26 อาร์คานา ได้รับบทลงโทษสองเท่า - หักคะแนน 40,000 คะแนน] บทลงโทษนี้ทำให้อาร์คานากลายเป็นอโคลไลท์ที่มีอันดับต่ำที่สุดในบรรดาผู้เข้าร่วมการทดสอบทั้งหมดทันที [อันดับ 903 - หน่วยที่ 26 - อาร์คานา] "ไม่นะ!!!" อโคลไลท์ร่างเด็กเริ่มกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อได้รับข่าว ในเมื่อตอนนี้อาร์คานามีคะแนนต่ำติดดิน เอเมรี่จึงหวังว่าเขาจะยอมเชื่อฟังและมุ่งมั่นที่จะทำคะแนนเพิ่มให้กับกองร้อยมากขึ้น อย่างไรเสีย เอเมรี่ก็มีแผนที่ต้องใช้ทักษะของอาร์คานาอยู่ เอเมรี่เตรียมจะข่มขวัญเขาเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาต้องตกใจคืออาร์คานากลับมองมาที่เขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาและเริ่มร้องไห้โฮ "ฉันมันล้มเหลว... ฉันมันไอ้ขี้แพ้... ท่านแม่ต้องทำโทษฉันแน่ๆ! ครั้งนี้ฉันตายแน่ๆ! ฮือออ...." "..." การที่ได้เห็นอโคลไลท์ร่างเด็กเอาแต่ร้องไห้โฮขณะพูดถึงแม่ ทำให้ความโกรธและความหงุดหงิดก่อนหน้านี้ของเอเมรี่มลายหายไปจนสิ้น ดูเหมือนว่าอาร์คานาจะไม่ได้เป็นเพียงเด็กแค่รูปลักษณ์เท่านั้น แต่ในหัวสมองเขาก็ยังเด็กและมีความผิดปกติในบางอย่างด้วย เวลาผ่านไปหนึ่งนาที แต่อาร์คานายังคงร้องไห้อยู่บนพื้น ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่หยุดในเร็วๆ นี้แน่ เห็นได้ชัดว่าเอเมรี่ทำให้อีกฝ่ายจิตหลุดไปเรียบร้อยแล้ว 'เริ่มจะน่ารำคาญแล้วนะ...' ทนไม่ไหวอีกต่อไป เอเมรี่ตะคอกใส่อาร์คานา "ลุกขึ้น! บ้าเอ๊ย... แก ตามฉันมาเดี๋ยวนี้!" เอเมรี่คว้าไหล่เขาแล้วใช้ [Blink] วาร์ปไปยังใจกลางหมู่บ้าน และเริ่มจัดการฆ่าเหล่าสัตว์ประหลาดจากขุมนรกที่บุกเข้ามาจนหมดสิ้น ในขณะเดียวกัน อโคลไลท์ร่างเด็กก็เพียงแต่มองตามหลังมาอย่างเหม่อลอย ดวงตาของเขาปราศจากความหวังใดๆ เมื่อพื้นที่นั้นไร้ซึ่งสัตว์ประหลาดจากขุมนรกแล้ว เอเมรี่จึงประกาศบทลงโทษของอาร์คานา เขาชี้ไปที่ศพที่นอนเกลื่อนอยู่บนพื้นแล้วกล่าวว่า "คนเหล่านี้ตายเพราะความประมาทของแก สิ่งที่แกทำได้น้อยที่สุดคือการฝังพวกเขาให้เหมาะสม ถ้าแกทำดี ฉันจะช่วยแกกู้คะแนนกลับคืนมาและผ่านการทดสอบระดับกลางเอง!" "จริงเหรอ!?" ทัศนคติของอาร์คานาเปลี่ยนไปในทันที ตอนนี้อโคลไลท์ร่างเด็กมองเขาด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง เอเมรี่รู้สึกกลัวการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้เล็กน้อย แต่เขาก็ยังพยักหน้ารับ เด็กคนนี้ต้องมีสองบุคลิกหรืออะไรสักอย่างแน่ๆ ไม่ว่าจะอย่างไร อาร์คานาก็เริ่มขุดหลุม ด้วยพลังจากดวงตาของเขา เขาทำให้ศพต่างๆ ลอยลงไปในหลุมได้โดยไม่ต้องสัมผัสร่างเหล่านั้นเลยด้วยซ้ำ เมื่อเห็นความโหดร้ายของสถานที่แห่งนี้ เอเมรี่ก็หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเขา และตัดสินใจยื่นมือเข้าไปช่วย เขาใช้ [Undermaster] สร้างหลุมจำนวนมากและช่วยขนร่างผู้เสียชีวิตลงไปอย่างระมัดระวัง พวกเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะจัดการร่างเหล่านั้นจนเสร็จสิ้น แม้จะดูเป็นการเสียเวลา แต่เอเมรี่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ ในฐานะผู้บังคับบัญชาของกองร้อย เขารู้สึกว่าตนมีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์สังหารหมู่ในสถานที่แห่งนี้ด้วยเช่นกัน นี่คือสิ่งที่น้อยที่สุดที่เขาจะสามารถทำได้ เอเมรี่แสดงความเคารพต่อผู้ล่วงลับ หลังจากนั้นอาร์คานาก็เดินเข้ามาหาเขาในสภาพที่เลอะเทอะไปด้วยดินและเหงื่อ ดูไม่มีเค้าโครงของอาร์คานาคนก่อนเลยแม้แต่น้อย "เราจะทำอะไรต่อดีครับ ผู้บังคับบัญชา?" อาร์คานาเอ่ยถามอย่างสุภาพพร้อมรอยยิ้มเจียมตัว ก่อนที่เอเมรี่จะได้ทันพูดอะไร การแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในอุปกรณ์ของพวกเขา [ครบกำหนดหนึ่งวัน] [อันดับคะแนนส่วนบุคคล] [อันดับ 7 - 141,225 คะแนน] [อันดับคะแนนหน่วย] [อันดับ 18 - 386,225 คะแนน] [กำลังสแกนจำนวนผู้รอดชีวิตที่ทราบตำแหน่งภายในดาวเคราะห์] [ผู้รอดชีวิต: 13,910,202 คน] [เวลาที่เหลือ: 8 วัน 23 ชั่วโมง 58 นาที] นอกเหนือจากจำนวนผู้รอดชีวิตเกือบล้านคนที่ตายไปภายในเวลาเพียง 24 ชั่วโมง สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือข้อมูลเพิ่มเติมที่ปรากฏขึ้นมาใหม่ในอุปกรณ์ [อโคลไลท์เสียชีวิต: 3 คน]