บทที่ 2101: โจมตีและปล้นชิงพันธมิตรจ้าว ฐานพันธมิตร ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation อย่างไรก็ตาม ต่างจากคนอื่น ฉู่หยุนฟานกลับเพียงยิ้มเยาะเมื่อเห็นทรัพย์สมบัติ มันน้อยกว่าที่เขาคาดไว้มาก ทว่าพอคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล เพราะค่ายที่นี่มีไว้เพียงเพื่อส่งทรัพยากรให้กับอัจฉริยะของนิกายชะตาในเขตกลางและเขตแก่นกลางของสนามรบอัจฉริยะเท่านั้น ทุกช่วงระยะหนึ่ง ทรัพย์สมบัติก็จะถูกลำเลียงออกไป ดังนั้นการมีอยู่มากถึงเพียงนี้ก็ถือว่านับว่าไม่เลวแล้ว ฉู่หยุนฟานที่ดวงตาเปล่งประกายราวคบเพลิง เพียงชั่วอึดใจก็กวาดมองทรัพย์สมบัติทั้งหมดจนหมดสิ้น โดยเฉพาะสมุนไพรล้ำค่า สมบัติฟ้าดิน วัสดุศักดิ์สิทธิ์ และอื่นๆ อีกมาก ที่แทบไม่มีทางพบเห็นได้ในโลกภายนอก มีเพียงต้องเติบโตในสภาพแวดล้อมอย่างสนามรบอัจฉริยะเท่านั้นจึงจะก่อกำเนิดขึ้นมาได้ นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่อัจฉริยะธรรมดาจำนวนมากยอมเข้าไปในสนามรบอัจฉริยะ ถ้าไม่มีประโยชน์อะไรเลย ต่อให้มีแค่หนทางสู่การเป็นเทพเจ้าก็คงไม่พอจะดึงดูดให้พวกอัจฉริยะเหล่านี้มาได้ มีเพียงอัจฉริยะไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถท่องไปในเขตแก่นกลางได้ อัจฉริยะส่วนใหญ่ไม่มีความแข็งแกร่งเช่นนั้น หรือพูดให้ถูกคือยังไม่มีความแข็งแกร่งเช่นนั้นในตอนนี้ ทว่าในเขตนอกของสนามรบอัจฉริยะก็ยังมีของดีอีกมากที่หาได้ นอกเหนือจากหินวิญญาณระดับสูงสองล้านก้อนแล้ว สมุนไพรและสมบัติอื่นๆ ที่เหลือรวมกันแล้วก็มีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหินวิญญาณระดับสูงอีกหนึ่งล้านก้อน สรุปแล้ว ฉู่หยุนฟานปล้นมาได้ถึงสามล้านหินวิญญาณระดับสูง "ไม่เลว แต่ยังไม่พอ!" ฉู่หยุนฟานแค่นหัวเราะเยาะ ผู้ชมจำนวนมากแทบจะอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำนี้ ต่อให้เป็นอาร์เคนขั้นเล็ก ทรัพย์สมบัติมากขนาดนี้ก็เป็นสิ่งที่บางคนอาจไม่มีโอกาสครอบครองได้ตลอดทั้งชีวิต อาร์เคนขั้นเล็กจำนวนไม่น้อยถึงกับน้ำลายสอเมื่อเห็นของพวกนี้ แต่สำหรับฉู่หยุนฟานแล้วมันยังไม่พอ? เขาโลภขนาดไหนกันแน่? อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้ว่าแม้ทรัพย์สมบัติเหล่านี้จะมากมายมหาศาลสำหรับฉู่หยุนฟาน แต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอสำหรับการบ่มเพาะของเขา หากเขาอยากไล่ตามจวินเทียนฉือให้ทันในเวลาอันสั้น และมีพลังพอจะต่อกรกับจวินเทียนฉือหรือแม้กระทั่งเหนือกว่าเขา ก็มีเพียงหนทางเดียวเท่านั้น นั่นคือพึ่งพาแก่นเทพในความคิดของเขา หินวิญญาณระดับสูงที่ต้องใช้ในการกระตุ้นและขับเคลื่อนแก่นเทพนั้นช่างน่าตกใจยิ่ง หินวิญญาณระดับสูงสองล้านก้อนนี้แทบไม่พอให้เขาทำอะไรได้เลย แต่ก็น่าจะเพียงพอให้เขาทะลวงสู่ขั้นอาร์เคนกลางได้ เขาเพิ่งทะลวงเข้าสู่ขั้นอาร์เคนเล็กได้ไม่นาน แต่ตอนนี้ก็ทะลวงไปถึงขั้นอาร์เคนกลางได้แล้ว ซึ่งเพียงพอจะพิสูจน์ได้ว่าความเร็วในการบ่มเพาะของเขานั้นน่าทึ่งเพียงใด ทว่าทั้งหมดนี้ล้วนสะสมขึ้นมาด้วยทรัพย์สมบัติหลากหลายชนิด กล่าวให้ชัดก็คือ ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นได้ก็เพราะเขาเผาผลาญหินวิญญาณเข้าไปจำนวนมหาศาล "พอดีเลย พันธมิตรจ้าวก็ตั้งฐานอยู่ในเมืองนี้ด้วย" ฉู่หยุนฟานยิ้มอย่างชั่วร้าย พันธมิตรจ้าวแยกตัวออกมาจากพันธมิตรชะตา แม้มันแทบจะก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้น แต่หลังจากพันธมิตรชะตายอมรับโดยปริยายต่อการแยกตัวของพันธมิตรจ้าวแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้มีความขัดแย้งใหญ่โตกันอีก ตรงกันข้าม พวกเขาเลือกที่จะตั้งอยู่ในเมืองเดียวกันเพื่อคอยดูแลกันและกัน จะเห็นได้ว่าแม้สองพันธมิตรนี้ดูเหมือนจะตัดขาดจากกัน แต่ความเกี่ยวพันระหว่างกันก็ยังไม่ขาดสะบั้น หลายคนแทบเป็นลมเมื่อได้ยินคำพูดของฉู่หยุนฟาน เขากำลังบ่นว่าทรัพย์สมบัติที่ปล้นมาจากพันธมิตรชะตายังไม่พอ และตอนนี้เขากลับหันเป้าหมายไปที่พันธมิตรจ้าวแล้ว "หรือว่าเขามีความแค้นกับคนของนิกายชะตากันแน่?" ใครบางคนพึมพำออกมา ทุกคนรู้ดีว่าพันธมิตรจ้าวกับพันธมิตรชะตามีความสัมพันธ์กำกวม ทั้งเป็นฝ่ายปะทะกันและร่วมมือกัน ฉู่หยุนฟานเพิ่งปล้นพันธมิตรชะตาไปหยกๆ แล้วก็หันไปเล็งพันธมิตรจ้าวต่อ หลายคนมองเขาอย่างสงสัยว่าเขาไปมีความแค้นกับใครในนิกายชะตากันแน่ ตอนนี้ฉู่หยุนฟานเพิ่งมาถึงสนามรบได้ไม่นาน หลายคนจึงยังไม่รู้ว่าเบื้องหลังของฉู่หยุนฟานคืออะไร จึงเดากันไปต่างๆ นานา ทว่าเมื่อฉู่หยุนฟานเดินอย่างสบายๆ มุ่งหน้าไปยังค่ายของพันธมิตรจ้าว ข่าวคราวของเขาก็ถูกพวกผู้เชี่ยวชาญในเมืองล่วงรู้ผ่านผู้ที่ไปร่วมงานชุมนุมของหลานเฮ่า ข้อมูลเกี่ยวกับฉู่หยุนฟานจำนวนมากตกไปอยู่ในมือของพวกเขา จนในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจอย่างแท้จริงว่า ฉู่หยุนฟานผู้นี้ราวกับโผล่ออกมาจากรอยแยกของหิน เมื่อเขาปรากฏตัวครั้งแรก เขาได้ช่วยฉู่หงไฉในเมืองจงโจวของที่ราบภาคกลาง และสังหารอาร์เคนไปหลายคน รวมถึงหลี่หยวนเจีย อัจฉริยะของนิกายชะตา เขากลายเป็นที่เลื่องชื่อทั่วที่ราบภาคกลางเพียงศึกเดียว แต่เพราะเพิ่งผ่านมาได้ไม่นาน ข่าวนี้จึงยังไม่แพร่ไปถึงเหล่าอัจฉริยะในสนามรบ จากเบาะแสมากมายไม่ยากเลยที่จะคาดเดาได้ว่า ฉู่หยุนฟานไม่ได้มีความแค้นกับคนในนิกายชะตา หากแต่เป็นกับจวินเทียนฉือ แม้จวินเทียนฉือจะตั้งพันธมิตรจ้าวของตนขึ้นมา และแยกทางกับพันธมิตรชะตา แต่เขาก็ยังเป็นศิษย์ของนิกายชะตาอยู่ดี ดังนั้นฉู่หยุนฟานจึงเล่นงานทั้งสองฝ่ายไปพร้อมกัน "พลังรบขั้นอาร์เคนกลาง?" ใครคนหนึ่งมองข้อมูลที่เพิ่งได้รับจากงานชุมนุมของหลานเฮ่าแล้วอดสูดลมหายใจเฮือกไม่ได้ ถึงว่าทำไมเฉาหงอี้ ผู้มีสายเลือดไททันทองคำ ถึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่หยุนฟานเลยแม้แต่น้อย เฉาหงอี้เป็นเพียงอาร์เคนขั้นเล็ก แม้จะนับว่าเป็นยอดฝีมือระดับหนึ่ง แต่ก็ยังห่างไกลเกินไปที่จะรับมือกับฉู่หยุนฟานซึ่งมีพลังรบถึงขั้นอาร์เคนใหญ่ได้อย่างชัดเจน "ตอนนี้พันธมิตรจ้าวซวยแล้วล่ะ!" ใครบางคนกล่าวอย่างสะใจ ในเมืองนี้มีคนไม่น้อยที่ไม่ชอบจวินเทียนฉือ "ข้าว่าไม่นะ คนที่รับผิดชอบพันธมิตรชะตาออกไปตามหาสมบัติและไม่ได้อยู่ในค่าย แต่คนของพันธมิตรจ้าวอยู่ที่นี่" มีคนหนึ่งรีบยกความเห็นอีกแบบขึ้นมา ในเขตนอกของสนามรบอัจฉริยะ จะมีคนคอยรับผิดชอบอยู่ พวกเขาเห็นว่าฉู่หยุนฟานสามารถประสบความสำเร็จกับพันธมิตรชะตาได้ก็เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีคนกล้าลงมือกับพันธมิตรชะตา แถมยังไม่เกรงกลัวการเอาคืนของพันธมิตรชะตา ไม่ว่าจะเป็นบารมีของนิกายชะตาหรือบารมีของพันธมิตรชะตา ถึงจะมีคนจำนวนมากไม่พอใจก็ยังต้องระวังกันอยู่ดี "การต่อสู้ระหว่างอาร์เคนขั้นกลางสองคนงั้นหรือ น่าสนใจจริงๆ!" หลายคนแอบเฝ้าคาดหวังการปะทะครั้งนี้อย่างลับๆ การที่อาร์เคนขั้นกลางลงมือด้วยตัวเองในเขตนอกของสนามรบอัจฉริยะนั้นหาได้ยากยิ่ง ระหว่างที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน ฉู่หยุนฟานก็มาถึงค่ายของพันธมิตรจ้าวแล้ว มันตั้งอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่งในเมือง ยอดเขานั้นราวกับกระบี่ที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าและฟันเฉือนท้องนภา ดูคมกริบราวกับจะทิ่มแทงทุกสิ่ง ฉู่หยุนฟานไม่ได้เร่งฝีเท้า เมื่อเขามาถึง พันธมิตรจ้าวทั้งหมดก็ได้รับข่าวแล้ว และตั้งการระวังดุจเผชิญศัตรูร้ายแรง เพียงชั่วพริบตา ร่างกว่าสิบร่างก็ทะยานขึ้นกลางอากาศและกางขบวนค่ายกลเพื่อขวางฉู่หยุนฟานไว้ เช่นเดียวกับพวกที่เขาเคยเจอในค่ายของพันธมิตรชะตา คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าท่ามกลางคนท้องถิ่น ทว่าในขณะนี้ สีหน้าของพวกเขากลับเย็นเฉียบอย่างยิ่ง คนธรรมดาที่ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษตรงหน้าพวกเขา แท้จริงแล้วคืออสูรร้ายที่น่าหวาดหวั่นอย่างแท้จริง..