บทที่ 2089: อัจฉริยะแห่งยุคปัจจุบันเหนือกว่ายุคก่อน ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation เพราะมีผู้เชี่ยวชาญอยู่มากมาย แม้แต่พวกอาร์เคนชั้นรองก็ไม่กล้าทำตัวอวดดี ต่างคนต่างกดกลิ่นอายของตนเอาไว้ โดยเฉพาะพวกคนท้องถิ่นแห่งสมรภูมิอัจฉริยะ พวกเขาล้วนเข้าใจดีว่า ตลอดหลายปีนับตั้งแต่สมรภูมิแห่งนี้เปิดออก บรรดาผู้เชี่ยวชาญจากต่างถิ่นเหล่านี้คือการมีอยู่ที่น่ากลัวที่สุด นั่นก็เพราะคนพวกนี้มักเป็นอัจฉริยะชั้นยอดของโลก หรือไม่ก็เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของยุคสมัยใดยุคสมัยหนึ่งที่ล่วงเลยมานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนใดคนหนึ่ง หากเติบโตขึ้นมาก็ล้วนมีโอกาสกลายเป็นบุคคลผู้เขย่าโลกได้ทั้งสิ้น ถึงแม้สุดท้ายจะไม่เป็นเช่นนั้น พวกเขาก็ยังไม่มีทางยอมให้ใครมาหยามได้อยู่ดี “เมื่อคืนเจ้าฆ่าวิญญาณวีรชนได้กี่ตน ข้าฆ่าได้สองตน แต่โชคร้ายที่ดูดซับได้แค่ตนเดียว อีกตนสลายไปก่อนที่ข้าจะทันทำอะไร!” “ข้าดูดซับได้สองตน พลังบำเพ็ญของข้าเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเปอร์เซ็นต์เลย!” “เมื่อวานบนสนามรบ พวกที่แข็งแกร่งที่สุดก็คืออัจฉริยะต่างถิ่นพวกนั้นจริงๆ ดูได้จากวิชาลับของพวกเขา ที่มาจากทุกยุคทุกสมัย ทุกเผ่าพันธุ์ และทุกสำนัก!” ในโถงใหญ่ มีผู้คนจำนวนมากกำลังถกเถียงกันอย่างคึกคัก แต่สิ่งที่พวกเขาพูดกันกลับเป็นเรื่องว่าตนฆ่าวิญญาณวีรชนได้กี่ตนเมื่อคืน อย่างไรก็ตาม ด้วยระดับการบำเพ็ญของพวกเขา ประสิทธิภาพในการสังหารวิญญาณย่อมสู้หยางเติงเซียนและคนอื่นๆ ที่แม้แต่จะเทียบกับชูหยุนฟานก็ยังไม่ติด ไม่ได้ ตลอดทั้งคืน ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาก็ยังดูดซับพลังหยินได้เพียงสามถึงห้าลูกกลมเท่านั้น ปกติแล้วต้องใช้เวลาทั้งคืนกว่าจะดูดซับได้สักลูก ถึงอย่างนั้น การบำเพ็ญของคนเหล่านี้ก็ยังเพิ่มขึ้นอยู่ดี “ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หมื่นอัจฉริยะเข้าสู่สมรภูมิแห่งนี้ และก็เริ่มมีบางคนที่โดดเด่นขึ้นมาแล้ว นี่เป็นศึกที่โหดร้ายจริงๆ แทบทุกวันข้ายังได้ยินเรื่องเล่าของอัจฉริยะที่เคยครองยุคสมัยหนึ่งต้องตกต่ำพินาศ!” “ใช่แล้ว ในที่แห่งนี้ ต่อให้เป็นอัจฉริยะก็ยังเหมือนวัชพืช ส่วนคนธรรมดาก็ไม่ต่างจากมด!” “ก่อนหน้านี้ไม่ใช่มีคนคาดเดากันหรือว่า สมรภูมิอัจฉริยะที่แท้จริงแล้วเป็นสถานที่เลี้ยงหนอน? มีเพียงผู้ที่โดดเด่นออกมาจากศึกที่โหดร้ายที่สุดภายในนั้นเท่านั้น ที่อาจมีคุณสมบัติพอจะเดินบนเส้นทางสุดท้ายสู่การเป็นเทพได้!” ฉู่หยุนฟานหยุดฝีเท้าลงและตั้งใจฟังอย่างละเอียด แม้หลายคำพูดของคนเหล่านี้จะเป็นเพียงการคาดเดา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามีความจริงมากมายซ่อนอยู่ในการสนทนาเหล่านี้ เพราะสิ่งที่พวกเขาพูดก็ไม่ได้ไร้เหตุผล สมรภูมิแห่งนี้มีรูปแบบที่ประหลาด คนจะเข้าไปได้ก็ต่อเมื่อมีหยดโลหิตแก่นแท้ตามเงื่อนไขที่กำหนด และหากอายุมากเกินขีดจำกัดก็จะถูกไล่ออกไปทันที “ถูกต้อง ตอนนี้ในโลกนี้มีคนจำนวนไม่น้อยที่บำเพ็ญมาจนถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่กลับหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ยอมเกินเพดานของสมรภูมิอัจฉริยะ คนประเภทนี้น่ากลัวที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น คนที่มาจากยุคโบราณก็เป็นปีศาจที่น่าหวาดหวั่นเช่นกัน พวกนี้น่ากลัวที่สุดด้วยระดับการบำเพ็ญที่เกินจะจินตนาการ!” ฉู่หยุนฟานได้ยินข้อมูลสำคัญอีกอย่างหนึ่ง บนสนามรบนี้ ดูเหมือนจะไม่ได้มีเพียงข้อจำกัดด้านอายุเท่านั้น แต่ยังมีข้อจำกัดด้านระดับการบำเพ็ญด้วย หากระดับการบำเพ็ญสูงเกินขีดหนึ่ง ก็จะถูกสถานที่แห่งนี้ปฏิเสธในทันที เพื่อให้มีคุณสมบัติเข้าสู่สมรภูมิอัจฉริยะ อัจฉริยะโบราณจำนวนมากจึงเลือกที่จะกดระดับการบำเพ็ญของตนเอาไว้ และคงมันไว้ที่จุดสูงสุด บนสนามรบ พวกเขาแทบจะไร้เทียมทาน! คนกลุ่มนี้น่าจะเป็นผู้ครองอำนาจที่แท้จริงของสมรภูมิอัจฉริยะทั้งผืน เป็นพวกที่แทบจะไร้ผู้ต้าน ฉู่หยุนฟานอดสงสัยไม่ได้ว่า ขีดจำกัดการบำเพ็ญของพวกเขาอยู่ที่ระดับใดกันแน่ นี่คือข้อมูลที่เป็นประโยชน์ที่สุดสำหรับเขา ผู้ซึ่งกำลังไล่ตามผู้มาใหม่แม้จะสะสมพลังมาหลายปีแล้ว แต่แทบจะไร้ผู้ต้านได้ก็เพียงในหมู่คนรุ่นเดียวกันเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ฉู่หยุนฟานไม่ได้เกรงกลัว อัจฉริยะโบราณพวกนี้น่าหวาดหวั่นก็จริง แต่เขากลับยิ่งน่าหวาดหวั่นกว่าเสียอีก หากมีเวลาเพียงพอ เขายังสามารถฆ่าพวกมันทีละคนให้คนอื่นได้เห็นได้ด้วยซ้ำ “โชคดีที่พวกนั้นกำลังรอโอกาสบางอย่างอยู่ในเขตแกนกลาง จึงไม่ปรากฏตัวในสถานการณ์ทั่วไป ไม่อย่างนั้นทั้งสนามรบคงถูกพวกมันครอบงำไปหมด พวกเราไม่มีสิทธิ์ไปแย่งทรัพยากรกับพวกอสูรเฒ่าเหล่านั้นหรอก!” “แย่งทรัพยากรหรือ ฮึ นั่นก็แค่คำพูดสวยหรูเท่านั้นแหละ ความจริงแล้วพวกมันไม่ได้ใส่ใจจะแย่งกับพวกเราด้วยซ้ำ สิ่งที่พวกเรากำลังแย่งกัน ก็แค่สิ่งที่พวกมันไม่สนใจและเหลือทิ้งไว้ต่างหาก!” “พวกเจ้าชอบพูดกันเสมอว่าอัจฉริยะจากอดีตน่ากลัว แต่ข้าว่าไม่จริงหรอก อัจฉริยะของยุคปัจจุบันเราก็มีตัวตนที่ไม่ธรรมดาเหมือนกัน หลายปีก่อน ตอนที่จวินเทียนฉือเพิ่งเข้าสู่สมรภูมิอัจฉริยะ เขาก็สะดุดตาผู้คนไปทั่วแล้ว!” อยู่ดีๆ ก็มีคนเอ่ยชื่อหนึ่งขึ้นมา ทำให้จิตใจของฉู่หยุนฟานพลันตื่นตัวขึ้นมา คนผู้นั้นย่อมเป็นจวินเทียนฉือที่เขาไม่มีวันลืม “แน่นอน ข้ายังจำได้ เขาแข็งแกร่งเกินไป ตอนที่เขาเข้ามาในที่แห่งนี้ เขาก็สามารถต่อกรกับอัจฉริยะโบราณส่วนใหญ่ได้แล้ว แม้เขาจะไม่ใช่หนึ่งในนั้น แต่ในแง่ระดับการบำเพ็ญ เขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกมันเลย อีกทั้งข้ายังได้ยินมาว่าร่างกายของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน เขาสามารถต่อสู้กับอัจฉริยะโบราณได้โดยไม่เสียเปรียบเลย!” “ต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญโบราณโดยไม่เสียเปรียบ? ไม่ใช่แค่นั้นด้วยซ้ำ หลังจากเขาเข้ามา เขายังสังหารอัจฉริยะยุคเก่าไปไม่น้อย เขายังพูดด้วยว่า อัจฉริยะยุคปัจจุบันควรจะแข็งแกร่งกว่าอัจฉริยะโบราณ พวกเจ้ายังจำเรื่องนั้นได้อยู่หรือไม่?” เมื่อมีคนเอ่ยถึงเรื่องนี้ มันก็สะท้อนในใจของผู้คนจำนวนมาก จนต่างพากันออกปากเสริมทีละคน “จะลืมได้อย่างไร? หลายปีก่อนเขาสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ บอกกันว่าเขาไปยั่วยุอัจฉริยะระดับแนวหน้าจากยุคโบราณอยู่หลายคน ถ้าไม่ใช่เพราะสำนักโชคชะตามีอัจฉริยะโบราณหลายคนคอยคุ้มกันเขาอยู่ในสนามรบ ศึกใหญ่คงหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่!” “แต่ตอนนั้นเขายังต้องพึ่งการคุ้มครองจากผู้เฒ่าบางคนในสำนักโชคชะตาอยู่เลย ตอนนี้เขาได้เป็นหัวหน้าของพันธมิตรหนึ่งแล้ว และตั้งพันธมิตรขึ้นมาเองด้วยซ้ำ เขายังไม่เข้าร่วมพันธมิตรที่พวกศิษย์เอกของสำนักโชคชะตาจัดตั้งขึ้นมาอีก เรื่องนี้ว่ากันว่าทำให้พวกศิษย์เอกเหล่านั้นเดือดดาลไม่น้อย!” ฝูงชนกำลังถกกันอย่างดุเดือด คนอย่างจวินเทียนฉือเป็นวีรบุรุษที่ยากจะลืมเลือนที่สุด แม้แต่ในสนามรบแห่งนี้ ขณะที่ฉู่หยุนฟานกำลังคิดว่าจะจัดการกับจวินเทียนฉืออย่างไร ก็มีคนเอ่ยชื่อหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งดึงความสนใจของเขาได้ทันที “ข้าว่าคำพูดของจวินเทียนฉือที่ว่า อดีตกับปัจจุบันไม่เหมือนกันนั้นก็มีเหตุผลอยู่บ้าง นอกเหนือจากเขาแล้ว คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกก็น่าจะเป็นเจ้าหญิงกู่เซ่อ ถังซืออวี่ นางอายุน้อยกว่าจวินเทียนฉือมาก แต่กลับทรงพลังอย่างยิ่งตลอดหลายปีที่ผ่านมา อีกทั้งยังมีข่าวว่านางมีความแค้นกับเขา และไล่ตามเขามาถึงสมรภูมิแห่งนี้!” “พูดถึงเจ้าหญิงกู่เซ่อแล้ว พวกเจ้าอย่าลืมสิ ในโลกนี้ยังมีเจ้าหญิงกู่เซ่ออีกคนหนึ่ง และคนนั้นก็ไม่ใช่คนที่ล้อเล่นได้... ตอนนี้ตำแหน่งของพวกนางดันซ้ำกัน นางยังพูดไว้ด้วยว่า ที่นี่จะมีได้เพียงหนึ่งในพวกนางเท่านั้น!”