บทที่ 1371 - ไม่พอใจ “เจ้ายังคิดว่าตัวเองจะชนะได้อีกอย่างนั้นหรือ?” หวงเฟิงเบะปากอย่างดูแคลน ในสายตาของเขานั้น เขาเชื่อว่าตนเองได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดแล้ว และฉูเฟิงไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าทักษะการปรุงยาของฉูเฟิงจะเชี่ยวชาญอย่างยิ่ง แต่เขาก็เชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าตนเองเหนือกว่าฉูเฟิงในด้านการควบคุมอุณหภูมิของเปลวไฟ “ข้าจะชนะหรือไม่ ความจริงจะเป็นตัวตัดสินเอง” ขณะที่ฉูเฟิงพูด เขาก็เคลื่อนไหวด้วยความคิด เปิดเตาหลอมยาที่เคยถูกปิดผนึกไว้ก่อนหน้านี้ ทันทีที่เตาหลอมยาถูกเปิดออก เสียง ‘วูบ วูบ วูบ’ ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พร้อมกันนั้น แสงสีทองจำนวนมากก็พุ่งระเบิดออกมาจากเตาหลอม เมื่อแสงสีทองหยุดพุ่งออกมา ทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนั้นต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา ในขณะนี้ ไม่ว่าใครจะอยู่ใกล้หรือไกล ต่างก็เงียบกริบราวกับป่าช้า สิ่งเดียวที่ได้ยินมีเพียงเสียงชีพจรหัวใจของพวกเขาเท่านั้น แสงเหล่านั้นทั้งหมดคือยาฟื้นฟูพลังระดับสูง ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีพวกมันทั้งหมดถึงสองร้อยเม็ดที่ลอยอยู่ตรงหน้าฉูเฟิง ยาฟื้นฟูพลังระดับสูงสองร้อยเม็ด ฉูเฟิงใช้เวลามากกว่าหวงเฟิงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เขากลับปรุงยาฟื้นฟูพลังระดับสูงได้รวมถึงสองร้อยเม็ด เช่นนี้แล้ว ฝูงชนที่อยู่ที่นี่จะไม่ตกใจได้อย่างไร? “เป็... เป็น... เป็นไปไม่ได้! นี่มันเป็นไปไม่ได้แน่ๆ! เจ้าต้องโกง! เจ้าโกงแน่นอน! เป็นไปได้ยังไงที่เจ้าจะปรุงยาฟื้นฟูพลังระดับสูงได้มากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น?” หวงเฟิงตะโกนออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ “เหอะ นี่คือปฏิกิริยาของคนแพ้แล้วพาลที่ไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสง่างามได้งั้นหรือ? หาว่าข้าโกงอย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าคิดหาข้ออ้างใหม่ๆ ไม่ได้แล้วหรือไง?” “ประการแรก ไม่ว่าเจ้าจะเป็นผู้อัญเชิญวิญญาณหรือไม่ มันก็ไม่สำคัญ เพราะเจ้าไม่มีความสามารถในการตัดสินว่าข้าโกงหรือไม่ ดูสิ มีผู้อัญเชิญวิญญาณระดับอาวุโสอยู่ที่นี่ตั้งมากมาย สายตาของพวกเขาเฉียบคมกว่าเจ้ามากนัก” “พวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าข้าโกงหรือไม่? หากข้าโกง พวกเขาจะไม่หยุดข้าอย่างนั้นหรือ? เจ้ายังจำเป็นต้องมาคร่ำครวญหลังจากที่พ่ายแพ้อีกหรือ?” ฉูเฟิงโต้กลับ “ข้า ในฐานะผู้อัญเชิญวิญญาณชุดคลุมราชวงศ์ ขอรับรองว่าสหายตัวน้อยฉูเฟิงไม่ได้โกง เขาปรุงยาฟื้นฟูพลังระดับสูงสองร้อยเม็ดผ่านทักษะวิญญาณอันเชี่ยวชาญของเขาเอง” “แม้ว่าข้าจะรู้สึกตกใจมากที่เห็นสหายตัวน้อยฉูเฟิงในวัยเยาว์เช่นนี้ สามารถปรุงยาฟื้นฟูพลังระดับสูงได้มากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น แต่ข้าต้องยอมรับว่านี่คือความแข็งแกร่งส่วนตัวของสหายตัวน้อยฉูเฟิง” ในเวลานี้เอง หัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าหม่าก็พูดขึ้นมาทันควัน เขาเป็นคนออกหน้ารับรองให้ฉูเฟิง “เขาพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองจริงๆ หรือ? ทักษะวิญญาณของฉูเฟิงผู้นี้ทรงพลังถึงเพียงนี้เชียวหรือ?” หลังจากได้ยินสิ่งที่หัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าหม่าพูด สีหน้าของฝูงชนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ในตอนแรกพวกเขายังสงสัยในความสำเร็จของฉูเฟิง แต่หลังจากได้ยินหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าหม่า ผู้อัญเชิญวิญญาณชุดคลุมราชวงศ์ผู้ยิ่งใหญ่ออกมารับรองให้ฉูเฟิง พวกเขาก็ไม่สงสัยในความสำเร็จของฉูเฟิงอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม หัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าหม่าคือบุคคลที่มีเกียรติยศสูงยิ่งในอาณาเขตพันธมิตร ทว่า เมื่อนึกถึงการที่ฉูเฟิงพึ่งพาความแข็งแกร่งของตนเองในการปรุงยาฟื้นฟูพลังระดับสูงได้มากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น พวกเขาก็ไม่สามารถสะกดกลั้นความตกตะลึงเอาไว้ได้ พวกเขาตกใจมากจนแม้แต่จิตวิญญาณก็เริ่มสั่นสะท้าน การมีความแข็งแกร่งเช่นนี้ในวัยเพียงเท่านี้ พรสวรรค์ของเขานั้นช่างน่าสะพรึงกลัวจนไม่มีใครสามารถเทียบเคียงได้เลย “แม้แต่อาวุโสหม่ายังเอ่ยปากแล้ว เจ้ายังพยายามปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้อีกหรือ? แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องปกติที่เจ้าจะบอกว่าไม่สามารถยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสง่างามได้ แต่สิ่งที่ข้าชนะมาได้นั้นต้องมอบให้แก่ข้า” ฉูเฟิงพูด น้ำเสียงของเขาดูธรรมดามาก ทว่าท่าทางกลับแข็งกร้าวอย่างยิ่ง “ชะ... ใช่แล้ว ปะ... ปรากฏว่าพะ... พวกอัจฉริยะจากพะ... พันธมิตรผู้อัญเชิญวิญญาณ แท้จริงแล้วเป็นพวกตัวละครที่ชั่วร้าย เป็นพวกพะ... แพ้แล้วพาล ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสง่างามไม่ได้ ในสายตาของข้า เจ้าควนจะรื้อป้ายชื่อของพันธมิตรผู้อัญเชิญวิญญาณทิ้งไปเสียเถอะ ทะ... ทิ้งไว้ก็มีแต่จะขายหน้า” หวังเฉียงพูดเยาะเย้ย ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างหวาดกลัวที่จะวิพากษ์วิจารณ์คนจากพันธมิตรผู้อัญเชิญวิญญาณ หวังเฉียงกลับไม่สนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย “ใครกล้าหาว่าข้าแพ้แล้วพาล ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสง่างามไม่ได้กัน?! เอ้า เอาไป!” สีหน้าของหวงเฟิงนั้นมืดมน มืดมนเสียจนเขาสามารถฆ่าคนได้ อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเขาก็ต้องกัดฟันและโยนขวดที่บรรจุน้ำค้างเยือกแข็งผนึกหนึ่งแสนหยดให้แก่ฉูเฟิง หลังจากได้รับขวดมาแล้ว ฉูเฟิงก็พยักหน้าอย่างพอใจ มีน้ำค้างเยือกแข็งผนึกหนึ่งแสนหยดอยู่ในนั้น ไม่ขาดหายไปแม้แต่หยดเดียว หวงเฟิงยังไม่ทันได้ใช้น้ำค้างเยือกแข็งผนึกแม้แต่หยดเดียว แต่มันกลับต้องสูญเสียไปให้กับฉูเฟิง ช่างน่าสงสัยจริงๆ ว่าตอนนี้เขากำลังรู้สึกอย่างไรอยู่ ทว่า เหตุผลที่ฉูเฟิงยอมเสี่ยงที่จะล่วงเกินพันธมิตรผู้อัญเชิญวิญญาณเพื่อท้าทายหวงเฟิงนั้น ไม่ใช่เพียงเพราะน้ำค้างเยือกแข็งผนึกหนึ่งแสนหยดนี้เท่านั้น สิ่งที่เขาต้องการคือชิ้นส่วนของธารน้ำแข็งผนึกต่างหาก นั่นคือจุดประสงค์แรกเริ่มที่เขามายังหมู่บ้านโบราณผนึกแห่งนี้ “ธารน้ำแข็งผนึกนั่นอยู่ที่ไหน?” ฉูเฟิงถาม “ไปรับธารน้ำแข็งผนึกมาจากอาวุโสหม่าสิ ท่านยังไม่ได้มอบสิ่งนั้นให้ข้า” หวงเฟิงพูดด้วยความโกรธแค้น เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉูเฟิงจึงพูดกับหัวหน้าหมู่บ้านเฒ่าหม่าว่า “อาวุโสหม่า ข้าคงต้องรบกวนท่านแล้ว” เขาเป็นผู้ชนะ ดังนั้นเขาต้องได้มันมา ชิ้นส่วนของธารน้ำแข็งผนึกนั้นสำคัญต่อเขามาก “เดี๋ยวก่อน จะจากไปทันทีหลังจากชนะเนี่ยนะ นี่ไม่ถือว่าผิดกฎไปหน่อยหรือ?” ในเวลานั้นเอง ซุนเล่ยก็พูดขึ้น “ทำไม หรือเจ้าไม่ยอมรับ?” ฉูเฟิงหันกลับมาถามด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า “แน่นอนว่าข้าไม่ยอมรับ ครั้งนี้ข้าจะแข่งกับเจ้าเอง เจ้ากล้าหรือไม่?” ซุนเล่ยถาม “กล้าหรือไม่? ฮ่าฮ่า... เจ้าควรจะถามตัวเองมากกว่านะ” ฉูเฟิงยิ้มอย่างมั่นใจ เขาสามารถบอกได้ว่าทักษะวิญญาณของหวงเฟิงนั้นด้อยกว่าซือหม่าอิง และทักษะวิญญาณของซุนเล่ยผู้นี้ก็ยิ่งด้อยกว่าหวงเฟิงเสียอีก เช่นนี้แล้ว เขาจะไปกลัวการท้าทายจากซุนเล่ยได้อย่างไร? ในสายตาของเขา เรื่องนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องตลกเรื่องหนึ่ง “อย่าเพิ่งตกลงอย่างมั่นใจนัก เพราะสิ่งที่ข้าต้องการจะแข่งขันด้วยไม่ใช่ทักษะวิญญาณ” ซุนเล่ยกล่าว “ถ้าอย่างนั้น เจ้าปรารถนาจะแข่งอะไรเล่า?” ฉูเฟิงถามอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าปรารถนาจะแข่งขันในการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างลูกผู้ชาย การต่อสู้ด้วยหมัดและเท้าเพื่อตัดสินชัยชนะ” ซุนเล่ยกล่าว “อะไรนะ? เจ้าต้องการจะแข่งกับข้าด้วยการต่อสู้อย่างนั้นหรือ?” หลังจากฉูเฟิงได้ยินคำเหล่านั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เขาดูเหมือนจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง “ทำไม? เจ้ากลัวงั้นหรือ? ช่างเป็นคนขี้ขลาดจริงๆ ก่อนหน้านี้เจ้ายังแสดงความมั่นใจทั้งหมดนั่นออกมา แต่กลับกลายเป็นว่าเจ้าก็เป็นแค่คนขี้ขลาดคนหนึ่งเสียอย่างนั้น ช่างเสียชื่อภูเขาชิงมูที่เน้นการฝึกฝนด้านวรยุทธ์เสียจริง” ซุนเล่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยอย่างลึกซึ้ง “เปล่า ข้าไม่ได้กลัว” ฉูเฟิงกล่าว “แล้วยังไง?” ซุนเล่ยถาม “โอ้ ข้าแค่จะบอกว่านั่นเป็นสิ่งที่ข้าต้องการอยู่พอดี” ดวงตาของฉูเฟิงหรี่ลง เขาเริ่มหัวเราะ เป็นการหัวเราะที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ “เจ้า... เจ้าช่างโอหังอวดดีเหลือเกิน” เมื่อได้ยินคำตอบของฉูเฟิง ซุนเล่ยก็โกรธจัด นั่นเป็นเพราะพฤติกรรมของฉูเฟิงนั้นโอหังเกินไป ในฐานะผู้คลั่งไคล้การต่อสู้ ซุนเล่ยแทบไม่เคยถูกใครในรุ่นราวคราวเดียวกันยั่วโมโหเช่นนี้มาก่อน ดังนั้นเขาจะอดทนได้อย่างไร? ขณะที่เขาพูด พลังยุทธ์ของซุนเล่ยก็เริ่มพลุ่งพล่าน เขาเตรียมพร้อมที่จะโจมตีฉูเฟิง “เจ้าอยากจะสู้แล้วหรือ? อย่ารีบร้อนไปนักเลย ข้ารู้ว่าเจ้าพยายามจะเอาน้ำค้างเยือกแข็งผนึกกลับคืนไปโดยการแข่งกับข้าใช่ไหม?” “อย่างไรก็ตาม เจ้าจำเป็นต้องวางเดิมพันที่มีมูลค่าทัดเทียมกัน มิเช่นนั้น ข้าจะไม่ขาดทุนมหาศาลหรือไง?” ฉูเฟิงถามพร้อมรอยยิ้มกว้าง “นี่มัน...” เมื่อได้ยินคำเหล่านั้น ซุนเล่ยก็ชะงักไป เขาคิดเพียงแต่เรื่องการแข่งขันกับฉูเฟิง เพื่อสั่งสอนบทเรียนให้แก่เขาแทนหวงเฟิง กอบกู้หน้าตาของพันธมิตรผู้อัญเชิญวิญญาณคืนมา และเอาน้ำค้างเยือกแข็งผนึกกลับคืนมาเท่านั้น ทว่า เขาหลืมไปเสียสนิทว่าเขาจำเป็นต้องวางเดิมพันด้วย ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ได้มีสิ่งของที่มีมูลค่ามากขนาดนั้นติดตัวมา “ข้าจะเป็นคนวางเดิมพันแทนเขาเอง คทายู่อี่กิเลนเขียวชิ้นนี้ เจ้าคิดว่าอย่างไร?” หวงเฟิงชูคทายู่อี่กิเลนเขียวขึ้นมาและพูดด้วยเสียงอันดัง “อะไรนะ? เขาจะใช้คทายู่อี่กิเลนเขียวเป็นเดิมพันอย่างนั้นหรือ?” เมื่อพวกเขาเห็นคทายู่อี่กิเลนเขียว ดวงตาของผู้อัญเชิญวิญญาณทุกคนในที่นั้นก็เริ่มเป็นประกาย พวกเขาล้วนต้องการได้ครอบครองสมบัติชิ้นนั้น แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่มีโอกาส ทว่าต่อหน้าต่อตาของพวกเขา ฉูเฟิงกลับได้รับโอกาสนั้น แม้ว่าคนอื่นๆ อาจจะไม่รู้ แต่พวกเขาคือคนที่รู้ว่าฉูเฟิงไม่เพียงแต่มีทักษะวิญญาณที่น่าทึ่งเท่านั้น พลังการต่อสู้ของเขาก็ยังน่าตกใจอย่างยิ่ง เมื่อก่อน การต่อสู้ระหว่างฉูเฟิงกับหวังเฉียงที่ด้านนอกหมู่บ้านโบราณผนึกได้ทำให้ผู้คนมากมายต้องตะลึงมาแล้ว หากซุนเล่ยต้องแข่งขันในด้านพลังการต่อสู้กับโจวหลงและพี่น้องของเขา เขาจะสามารถชนะได้อย่างแน่นอน เพราะพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งของเขาคือสิ่งที่เขามีชื่อเสียงโด่งดัง ทว่า หากซุนเล่ยต้องแข่งขันกับฉูเฟิงในด้านพลังการต่อสู้ พวกเขาไม่เชื่อว่าผู้ชนะและผู้แพ้จะถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว “ข้าเกรงว่าลำพังแค่สิ่งนี้ยังไม่เพียงพอที่จะใช้เป็นเดิมพันสำหรับทั้งน้ำค้างเยือกแข็งผนึกหนึ่งแสนหยดและชิ้นส่วนของธารน้ำแข็งผนึกหรอกนะ” ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน แม้ว่าหวงเฟิงจะเอาคทายู่อี่กิเลนเขียวออกมาแล้ว แต่ฉูเฟิงก็ยังคงไม่พอใจ