ตอนที่ 1901 ก่อนหน้าหินทองทดสอบ "หากไม่มีใครสามารถประชันกับอู๋ฮวาได้ รอบนี้ก็คงต้องจบลงเพียงเท่านี้" ราชาล้อจันทร์กล่าวพลางลุกขึ้นยืน เขาย่อมเข้าใจความคิดของคนจากสวนจันทร์ดี เขารู้ว่าไม่มีใครในสวนจันทร์อีกแล้วที่จะสามารถทัดเทียมกับสิ่งที่พวกเขาเพิ่งได้เห็นไป ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ เพราะมันจะส่งผลเสียต่อฝ่ายรีเบตและสวนจันทร์เอง "ราชาล้อจันทร์เพคะ หม่อมฉันอยากจะแนะนำสหายคนหนึ่งที่อาจสามารถประชันกับอู๋ฮวาได้" ตู้ลี่เซ่อกล่าวขึ้นกะทันหันก่อนจะโค้งคำนับต่อราชาล้อจันทร์ "ลี่เซ่อ? เจ้ากำลังทำอะไร?" รีเบ็คก้าดึงตัวน้องสาวกลับมา นางไม่แน่ใจว่าน้องสาวของนางกำลังจะทำเรื่องไร้สาระอะไร "ลี่เซ่อ? เจ้ากำลังแนะนำนักเรียนคนไหน?" ราชาล้อจันทร์รู้สึกตกใจกับเรื่องนี้ ตู้ลี่เซ่อเป็นบุตรสาวของเขา แต่เขานึกไม่ออกเลยว่านางจะหวังแนะนำใคร "คนที่หม่อมฉันแนะนำไม่ใช่สมาชิกที่มีสิทธิ์ของสวนจันทร์เพคะ แต่เขาเป็นลูกศิษย์ของราชินีมีดต่างหาก เขาคือฮั่นเซิ่นจากดาวเคราะห์คราส" ตู้ลี่เซ่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม เมื่อสิ้นคำพูด ฮั่นเซิ่นก็ชะงักไป จนถึงตอนนี้เขาเอาแต่ยืนดูอยู่เฉยๆ คนอื่นๆ ในเขตนวลมูนเองก็ตกตะลึงไปเช่นกัน ไม่มีใครคาดคิดว่าตู้ลี่เซ่อจะเสนอชื่อฮั่นเซิ่นออกมาแบบนั้น ชิงหลี่เองก็ตกใจไม่แพ้กัน นางดึงตัวตู้ลี่เซ่อเข้ามาใกล้แล้วกล่าวว่า "เจ้ากำลังทำอะไร?" "ไม่ใช่เจ้าหรือที่บอกว่าคำพูดของฮั่นเซิ่นนั้นลึกล้ำยิ่งกว่าของอู๋ฮวา? ถ้าเรื่องนั้นเป็นความจริง หม่อมฉันก็ขอแนะนำให้เขาเป็นคนประชันกับอู๋ฮวา หากเขาชนะ เขาจะช่วยให้ฝ่ายรีเบตดูดีขึ้นด้วยเพคะ" ตู้ลี่เซ่อกล่าว "ข้าก็แค่คิดไปอย่างนั้น ข้าไม่รู้แน่ชัดหรอกว่าฮั่นเซิ่นเก่งกว่าจริงหรือไม่" ชิงหลี่รีบกล่าว ตู้ลี่เซ่อเผยรอยยิ้มปริศนาพลางกล่าวว่า "ไม่เป็นไรหรอกเพคะ ต่อให้เขาแพ้ เขาก็ไม่ใช่คนของรีเบต และไม่ใช่สมาชิกของสวนจันทร์ เขาไม่มีทางทำให้เราอับอายได้หรอก แม้ว่าเขาจะพ่ายแพ้ก็ตาม" ชิงหลี่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ นางจ้องมองตู้ลี่เซ่อแล้วกล่าวว่า "หากเขาแพ้ มันก็จะทำให้อับอายถึงราชินีมีด นั่นจะยิ่งแย่กว่าเดิมนะ!" ก่อนที่ตู้ลี่เซ่อจะได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม ราชาล้อจันทร์ที่อยู่บนเวทีก็ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า "ฮั่นเซิ่นไม่มีชื่ออยู่ในรายการสมาชิก" "ราชาล้อจันทร์ หม่อมฉันเคยได้ยินกิตติศัพท์ของลูกศิษย์ราชินีมีดมาบ้าง หากเราสามารถประชันและเปรียบเทียบวิชาฝีมือกันได้จริงๆ หม่อมฉันคงยินดีเป็นอย่างยิ่ง" อู๋ฮวาโค้งคำนับต่อราชาล้อจันทร์ เมื่อครั้งที่ไร้คำและอู๋ฮวากลับมาจากดาวเคราะห์คราส พวกเขาได้หารือกันว่าจะมีวิธีใดบ้างที่จะทำความรู้จักกับฮั่นเซิ่นให้มากขึ้น และวิธีที่ดีที่สุดก็คือการบีบให้เขาขึ้นเวทีมาประลองกันเช่นนี้ เมื่อได้ยินตู้ลี่เซ่อเสนอชื่อฮั่นเซิ่น ดวงตาของไร้คำและอู๋ฮวาก็เปล่งประกาย พวกเขาจะไม่ยอมให้โอกาสนี้หลุดมือไปเด็ดขาด ก่อนที่ไร้คำจะทันได้เอ่ยปากเห็นด้วย อู๋ฮวาก็ได้ตอบตกลงไปแล้ว ในเมื่ออู๋ฮวายอมตกลง ราชาล้อจันทร์ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถามว่า "ฮั่นเซิ่นอยู่ที่นี่ด้วยงั้นหรือ?" "ข้าอยู่นี่" ฮั่นเซิ่นลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับต่อราชาล้อจันทร์ "เจ้าเต็มใจที่จะประชันกับอู๋ฮวาหรือไม่?" ราชาล้อจันทร์ถาม "ข้ายินดี" ฮั่นเซิ่นตอบ ซึ่งนั่นทำให้ทุกคนรอบเวทีตกตะลึง แม้แต่ยี่ซาที่อยู่บนดาวเคราะห์ใบมีด ก็ยังถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินฮั่นเซิ่นตอบตกลงที่จะประชันกับอู๋ฮวา ฮั่นเซิ่นคิดว่ายี่ซาปล่อยให้เขามาเพื่อพิสูจน์ตัวเอง เขาเข้าใจไปเองว่านี่เป็นการจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงเป็นสาเหตุที่เขารับคำท้าอย่างรวดเร็ว เขาเตรียมพร้อมที่จะแสดงฝีมืออีกครั้งเพื่อให้ยี่ซาเห็นคุณค่าในตัวเขาในฐานะลูกศิษย์มากขึ้น เขาหวังว่านางจะยินดีทุ่มเททรัพยากรให้กับการพัฒนาตัวเขามากขึ้นไปอีก จริงๆ แล้วยี่ซาแค่อยากให้ฮั่นเซิ่นช่วยสร้างชื่อเสียงให้บ้าง แต่ 'นิ้วสัมผัสดอกไม้' ของอู๋ฮวานั้นทรงพลังอย่างยิ่ง การจะหาคนระดับราชามาประชันกับวิชานั้นเป็นเรื่องยาก ดังนั้นนางจึงไม่คิดว่าฮั่นเซิ่นจะตอบตกลงรวดเร็วถึงเพียงนี้ "เช่นนั้น เจ้าก็ขึ้นมาบนเวทีเพื่อประชันกับอู๋ฮวาเสีย" ราชาล้อจันทร์คิดว่าตู้ลี่เซ่อแค่พยายามจะแกล้งฮั่นเซิ่น เขาจึงถามฮั่นเซิ่นไปเพื่อเปิดโอกาสให้ปฏิเสธ แต่ฮั่นเซิ่นกลับเต็มใจที่จะขึ้นเวทีจริงๆ ซึ่งนั่นทำให้ราชาล้อจันทร์ประหลาดใจ ฮั่นเซิ่นเดินตรงไปยังเวทีแล้วก้าวขึ้นไปยืนหน้าหินทองทดสอบ "อมิตาพุทธ! คุณฮั่น เราพบกันอีกแล้ว! การได้ประชันกับท่านในการแสดงวิชาพันธุกรรมถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง" อู๋ฮวากล่าวพร้อมผงกศีรษะ "ท่านกำลังพูดจาสุภาพอยู่หรือ?" ฮั่นเซิ่นถามขณะเดินเข้าใกล้หินทองทดสอบ เขาไม่ค่อยพิสมัยการพูดคุยกับฝ่ายพุทธเท่าใดนัก ไร้คำจ้องมองฮั่นเซิ่น นางอยากเห็นจริงๆ ว่าฮั่นเซิ่นจะเลือกใช้วิธีใดมาประชันกับอู๋ฮวา แต่นางไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะมีวิชาที่เหนือกว่าสิ่งที่พวกเขาเพิ่งได้เห็นไป ไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร นี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะได้สังเกตฮั่นเซิ่น ไร้คำเฝ้ามองอย่างตั้งใจโดยไม่ยอมพลาดแม้แต่รายละเอียดเดียว ขุนนางหลายคนในเขตนวลมูนไม่พอใจที่เห็นฮั่นเซิ่นขึ้นมาบนเวทีจริงๆ "เขาเป็นแค่บารอน แต่จะไปประชันกับอู๋ฮวาเนี่ยนะ? ต่อให้เอาส้นเท้าคิด ก็รู้ว่าเรื่องนี้ต้องจบไม่สวยแน่" "นั่นสิ เขาไม่ใช่คนของสวนจันทร์เสียหน่อย ถึงได้ถูกเสนอชื่อมา... ทำไมตู้ลี่เซ่อถึงเชิญเขามา? นางอยากให้เขาขายหน้าหรือไง?" "แล้วทำไมฮั่นเซิ่นไม่ปฏิเสธตอนที่ราชาล้อจันทร์ถาม? นั่นยังดีเสียกว่าต้องมาถูกเหยียดหยามที่นี่" "ใช่ ข้าไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เขาเป็นแค่บารอนนะ! เขายังคิดว่าฝีมือตัวเองจะทัดเทียมกับอู๋ฮวาที่เรียนมาจากราชาแห่งพุทธได้งั้นเหรอ? เขาแค่รนหาที่เจ็บตัวชัดๆ" "เขามันอวดดี อวดดีเกินไปแล้ว เขาแค่โชคดีได้มีดระดับราชามาและฝึกวิชามีดฟันฝาง แต่แล้วยังไงล่ะ? ความมั่นใจของเขามันพุ่งสูงเกินไป และเขากำลังทำตัวเกินตัว" "เขากล้าหาญ แต่ก็โง่เขลาอย่างเห็นได้ชัด" "เรื่องนี้ต้องน่าอับอายแน่ๆ การที่ฮั่นเซิ่นไปประชันกับอู๋ฮวาก็เหมือนกับการเอาของเก๊ไปทดสอบรสชาติแข่งกับของแท้นั่นแหละ" "ถ้าเขาขึ้นไปได้ ข้าก็ทำได้เหมือนกัน อย่างน้อยข้าก็เป็นไวเคานต์!" "ต่อให้เป็นเอิร์ลก็ทำอะไรกับวิชานั้นไม่ได้หรอก ข้าสัมผัสถึงเจตจำนงนั่นได้ตั้งแต่เมื่อครู่ มันกดดันจนแทบหายใจไม่ออกเลย" รีเบ็คก้าขมวดคิ้วและตำหนิตู้ลี่เซ่อ "เรื่องนี้มันเกินไปแล้ว! ถึงฮั่นเซิ่นจะไม่ใช่คนของสวนจันทร์ แต่ตอนนี้เขาก็เป็นตัวแทนของฝ่ายรีเบตในการประลองนี้ ถ้าเขาแพ้ขึ้นมา เราจะขายหน้ากันหมด" ตู้ลี่เซ่อยักไหล่แล้วกล่าวว่า "จะโทษหม่อมฉันไม่ได้นะเพคะ เขาเป็นคนตัดสินใจเดินขึ้นไปเอง เขาปฏิเสธก็ได้นี่นา ไม่ใช่ความผิดของหม่อมฉันสักหน่อยที่เขาดึงดันจะไป" ชิงหลี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "หากฮั่นเซิ่นเต็มใจขึ้นไป นั่นก็หมายความว่าเขามั่นใจว่าจะชนะ บางทีเขาอาจมีวิชาที่ลึกล้ำกว่าอู๋ฮวาก็จริงก็ได้" "เป็นไปไม่ได้!" รีเบ็คก้าและตู้ลี่เซ่อพูดขึ้นพร้อมกัน พวกนางไม่เชื่อว่าฮั่นเซิ่นจะเอาชนะอู๋ฮวาได้ อู๋ฮวานั้นแข็งแกร่งจนราวกับว่าเขากำลังโกงอยู่ ตู้ลี่เซ่อเพียงแค่แนะนำฮั่นเซิ่นเพื่อความสนุกเท่านั้น นางไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะชนะจริงๆ ไม่ใช่แค่รีเบ็คก้าและตู้ลี่เซ่อที่คิดเช่นนี้ คนส่วนใหญ่ของรีเบตก็ไม่คิดว่าเขาจะชนะ แม้แต่ราชาล้อจันทร์และยี่ซาเองก็ตาม ทว่าฮั่นเซิ่นไม่ได้เก็บเรื่องพวกนี้มาใส่ใจ เขามีแผนในใจแล้ว เขาเดินไปที่หินทองทดสอบ มองดูสิ่งที่อู๋ฮวาเขียนไว้ ก่อนจะใช้นิ้วเขียนโต้ตอบลงไปบนอีกด้านหนึ่งของหิน