ตอนที่ 1917 ขโมยน้ำพุสวรรค์ ฮั่นเซินชักมีดเขี้ยววิญญาณออกมาอย่างเงียบเชียบ เขายืนอยู่ใกล้กับบ่อน้ำพุและรอคอยให้มันปะทุขึ้น เจี้ยนจือขมวดคิ้วแต่ไม่ได้ลงมือโจมตีฮั่นเซิน เขารู้ว่าเหล่าราชากำลังจับตาดูเขาอยู่ หากพวกเขาต่อสู้กับฮั่นเซินในตอนนี้ ยี่ซาคงไม่ให้อภัยเขาแน่ “อย่าคิดว่าการคุ้มครองของราชินีมีดจะทำให้เจ้าทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ เมื่อน้ำพุเริ่มปะทุ อย่าได้คิดจะขวางทางข้า ข้าจะสู้กับเจ้าเพื่อแย่งชิงมันแน่” เจี้ยนจือกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน ฮั่นเซินยังคงเมินเฉยต่อคำพูดนั้น และจดจ่อความสนใจไปที่ตาของบ่อน้ำพุเพียงอย่างเดียว เจี้ยนจือเมื่อเห็นฮั่นเซินหยิ่งผยองเช่นนั้นก็โกรธจัด เขาเป็นถึงระดับเคานต์ แต่ฮั่นเซินเป็นเพียงระดับบารอนเท่านั้น นั่นทำให้เขารู้สึกขัดเคืองใจอย่างยิ่ง เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ตาของบ่อน้ำพุมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นคือรีเบคก้า บุตรสาวคนโตของราชาจันทราวน คนที่ตามหลังรีเบคก้ามาติดๆ คือไวเคานต์แห่งเผ่าเทโก้ ซึ่งตอนนี้เขากลายเป็นระดับเคานต์ไปแล้ว การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตต่างมิติ ไม่นานนัก เคานต์อีกเจ็ดหรือแปดคนก็มาถึง พวกเขาทุกคนเพิ่งเลื่อนระดับเป็นเคานต์เช่นกัน พวกเขาไม่ได้ทำตัวโจ่งแจ้งเหมือนอย่างเจี้ยนจือที่เปิดเผยระดับเคานต์ทันทีที่มาถึง ทว่าทุกคนต่างรู้อยู่เต็มอกว่าแต่ละคนต้องการทำอะไร จึงไม่มีใครโวยวายกล่าวโทษกันและกัน คนที่เหล่าราชาส่งมาล้วนเป็นระดับเคานต์ที่จำเป็นต้องช่วงชิงน้ำจากบ่อน้ำพุ ส่วนระดับไวเคานต์นั้นไม่ได้มาด้วย พวกเขาไปคอยดักตามเส้นทางผ่านภูเขาเพื่อสกัดกั้นไม่ให้สิ่งมีชีวิตต่างมิติเข้ามา และกำลังสังหารทุกสิ่งที่บังอาจย่างกรายเข้ามา ทันใดนั้น หมอกสีแดงใกล้กับตาของบ่อน้ำพุก็เลือนหายไป เผยให้เห็นอุโมงค์สีดำ มันมีขนาดเพียงกำปั้นคนและยากจะหยั่งถึงว่าลึกลงไปเท่าใด หลังจากหมอกจางลง แสงสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากถ้ำ มันพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจลำแสงสีแดง ลำแสงนั้นหนาประมาณหนึ่งช่วงแขน มันพุ่งขึ้นไปบนฟ้าโดยไม่กระจายตัวออก ดูแปลกประหลาดเหลือเกิน เหล่าไวเคานต์และเคานต์รู้ดีว่าบ่อน้ำพุหมอกแดงกำลังปะทุแล้ว เหล่าเคานต์รีบเข้าประจำตำแหน่งเพื่อเตรียมช่วงชิงน้ำพุ “ถอยไป!” เคานต์แห่งเผ่าเทโก้พุ่งเข้าหาฮั่นเซินพร้อมกับดาบเล่มใหญ่ในมือ ตาของบ่อน้ำพุนั้นเล็กเกินไป และพื้นที่โดยรอบก็ค่อนข้างจำกัด มีผู้คนไปรออยู่ก่อนแล้วเจ็ดถึงแปดคน ฮั่นเซินได้ครอบครองจุดที่ดีที่สุด และเจ้าคนเผ่าเทโก้นั่นก็ต้องการผลักเขาออกไป ฮั่นเซินจ้องมองชายผู้นั้น เพราะเขาไม่มีทางหลีกทางให้ใครเด็ดขาด ดวงตาของเคานต์เทโก้เย็นเยียบ เขาตวัดมีดหัววิญญาณเข้าใส่ฮั่นเซิน มีดสีดำเล่มนั้นดูราวกับปากเสือที่อ้ากว้างพร้อมจะกลืนกินเขาเข้าไป รีเบคก้าและคนอื่นๆ ต่างตกตะลึง พวกเขาไม่คิดว่าเทโก้จะทุ่มสุดตัวเช่นนี้ เขาต้องการสังหารฮั่นเซินจริงๆ การต่อสู้จริงมักจะหลีกเลี่ยงความตายได้ยาก แต่ฮั่นเซินเป็นลูกศิษย์ของราชินีมีด ต่อให้เป็นรีเบคก้าเองที่อยากฆ่าเขา เธอก็ยังต้องคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นเรื่องยากที่เทโก้จะทำอะไรที่บ้าบิ่นถึงเพียงนี้ ทว่าเคานต์เทโก้ถูกส่งมาที่นี่โดยราชาเงา คนอื่นๆ จึงเริ่มคิดว่าเรื่องนี้อาจพอมีเหตุผลอยู่บ้าง ราชาเงาเป็นบุคคลที่โหดเหี้ยมมาก เขาควบคุมหอจันทรมืดของเผ่ารีเบท และมักจะกระทำการที่ทำลายล้างครอบครัวผู้อื่น เขาไม่เหมือนกับราชาองค์อื่นๆ ลูกน้องของเขาต่างไร้ความกลัว ไม่เหมือนกับขุนนางทั่วไป ฮั่นเซินเพียงแค่ขยับขาหลบการโจมตีของเคานต์เทโก้อย่างคล่องแคล่ว แล้วกระโดดขึ้นไปเหนือศีรษะของเทโก้ “เก่งนี่” เทโก้คาดไว้แล้วว่าฮั่นเซินจะหลบด้วยความเร็วขนาดนั้น มือซ้ายของเขาจึงชกสวนขึ้นไปพร้อมกับเสียงคำรามของสิงโตเพื่อเร่งพลัง มันเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าดาบที่เขาถือเสียอีก ตอนนี้ทุกคนถึงได้ตระหนักว่าความถนัดที่แท้จริงของเขาคือวิชาหมัด ไม่ใช่การใช้ดาบ การโจมตีก่อนหน้านี้เป็นเพียงการหลอกล่อฮั่นเซินเท่านั้น “น่ากลัวจริงๆ เขาต้องเป็นคนของหอจันทรมืดแน่ๆ” รีเบคก้าคิดในใจ “ฮั่นเซินคงไม่ตายก็บาดเจ็บสาหัส” เจี้ยนจือและคนอื่นๆ คาดเดา ฮั่นเซินรวดเร็วก็จริง แต่เคานต์เทโก้สามารถอ่านทางและตามความเร็วของเขาได้ทัน พวกเขาอยู่ใกล้กันมากและฝ่ายหลังก็เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งกว่ามาก หากอีกฝ่ายไม่คิดจะปรานี ฮั่นเซินก็ไม่รอดแน่ ทว่าเมื่อดูจากสีหน้าของเทโก้แล้ว ดูเหมือนว่าเขาไม่มีทางที่จะปรานีอย่างแน่นอน ขณะที่หมัดดุจพยัคฆ์พุ่งเข้าหาฮั่นเซิน ฮั่นเซินก็เร่งความเร็วขึ้น กลางอากาศเขาร่อนไปมาประหนึ่งเหยี่ยวและหลบหมัดของเคานต์เทโก้ได้ จากนั้นเขาก็ใช้มีดเขี้ยววิญญาณฟันเข้าที่ลำคอของนักสู้ผู้นั้น ลำคอของเคานต์เทโก้ปรากฏรอยแผลเล็กๆ แม้จะไม่ใช่แผลลึกแต่ก็มีเลือดไหลออกมา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหมอกสีม่วงระเหยออกมาจากแผลด้วย “รองเท้าที่ฮั่นเซินใส่นั่นคืออะไร? เร็วเหลือเกิน! ความเร็วนั้นเทียบเท่ากับระดับที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ระดับมาร์ควิสจะทำได้เลยทีเดียว” รีเบคก้าและเหล่าเคานต์คนอื่นๆ ต่างตกตะลึง พวกเขามองดูรองเท้ากระต่ายของฮั่นเซินด้วยความโลภอย่างบ้าคลั่ง เคานต์เทโก้ถูกพลังของมีดเขี้ยวเข้าแล้ว แม้แผลจะเล็กแต่ในเมื่อเขาเป็นเพียงระดับเคานต์ พลังนั้นจึงแพร่กระจายอย่างช้าๆ ต้องใช้เวลาอีกพักกว่าความเสียหายจะแสดงผลออกมา เคานต์เทโก้คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและต้องการจะจู่โจมฮั่นเซินอีกครั้ง ทว่าในตอนนั้นเอง ตาของบ่อน้ำพุก็เปล่งแสงสีแดง ทรงกลมสีแดงพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มันรวดเร็วเสียจนแม้แต่ฮั่นเซินก็ยังตอบสนองแทบไม่ทัน แต่เมื่อมันพุ่งสูงขึ้น มันก็เริ่มชะลอตัวลง เมื่อไปถึงความสูงหนึ่งร้อยเมตรบนท้องฟ้า ทรงกลมสีแดงก็ระเบิดออก มันดูราวกับดอกไม้ไฟ และน้ำพุสวรรค์ก็พุ่งออกมาพร้อมกับมัน หยดน้ำสีแดงกระจัดกระจายออกมาประมาณเจ็ดถึงแปดหยด เคานต์เทโก้ไม่มีเวลาไปต่อสู้กับฮั่นเซินอีก รีเบคก้าและคนอื่นๆ ต่างรีบพุ่งตัวขึ้นไปบนฟ้าเพื่อเก็บหยดน้ำสีแดงเหล่านั้น แต่หลังจากพุ่งขึ้นไปได้เพียงสิบกว่าเมตร บางสิ่งบางอย่างก็วาบผ่านและส่งพวกเขากลับลงมาด้านล่าง พวกเขาแม้แต่ฝุ่นก็ยังไม่ได้กิน รีเบคก้าและคนอื่นๆ ต่างตกใจ ฮั่นเซินรวดเร็วเกินไป เขากำลังจะกวาดหยดน้ำพุสวรรค์ไปถึงสองถึงสี่หยดเลยทีเดียว พวกเขาประเมินความเร็วของฮั่นเซินต่ำไปอย่างชัดเจน ฮั่นเซินกำลังบินดุจพญาหงส์ด้วยความเร็วราวกับเงาพุ่งผ่าน เขาสามารถเก็บหยดน้ำได้ครบทุกหยด ไม่เหลือไว้ให้คนอื่นแม้แต่หยดเดียว ทุกคนโกรธแค้นจนอยากจะเข้าปะทะกับฮั่นเซิน แต่แล้วทรงกลมอีกลูกก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทุกคนต่างตกตะลึงและพากันพยายามชิงน้ำพุสวรรค์ที่จะอยู่ภายในทรงกลมลูกที่สองนี้