ตอนที่ 617: วิญญาณอสูรนกยูงตาปีศาจ คัมภีร์ตงสวนดูดซับสารอาหารจากรากบัวเข้าสู่เซลล์ในร่างกาย มันช่วยกระตุ้นการสร้างเซลล์ใหม่ให้รวดเร็วยิ่งขึ้น พร้อมกับผลักดันเซลล์เก่าที่เสียหายออกไปในอัตราที่เร่งเร้า ในขณะเดียวกัน ความชำนาญของคัมภีร์ตงสวนก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ การพัฒนาอย่างต่อเนื่องของคัมภีร์ตงสวนทำให้ฮันเซิ่นมีกลิ่นกายที่หอมขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นหอมที่อบอวลรอบตัวเขานั้นเข้มข้น แต่กลับไม่ทำให้รู้สึกฉุนจนเกินไป ฮันเซิ่นไม่รู้ว่าทำไมคัมภีร์ตงสวนถึงทำให้เขามีกลิ่นหอม หรือกลิ่นนี้มีประโยชน์ที่ชัดเจนอย่างไร แต่ทุกครั้งที่เขาฝึกฝนมัน กลิ่นนี้ก็จะปรากฏออกมาเสมอ ขณะที่เขานอนอยู่นั้น คัมภีร์ตงสวนก็สร้างกลิ่นหอมที่น่ารื่นรมย์ออกมาเหมือนเช่นปกติ ในตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรกับมัน ทว่าเมื่อควีนสูดดมกลิ่นหอมนั้นเข้าไป วิชาหมากล้อมสวรรค์ของเธอกลับมีความคืบหน้าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หัวใจของควีนสั่นไหวจนพูดอะไรไม่ออก เพียงแค่ได้สูดดมกลิ่นหอมประหลาดจากตัวฮันเซิ่นเพียงครู่เดียว วิชาหมากล้อมสวรรค์ของเธอก็พัฒนาขึ้น นี่มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! เมื่อสารอาหารจากรากบัวถูกดูดซับจนหมด บาดแผลของฮันเซิ่นก็หายสนิท เขาประจุไปด้วยพลังงานอย่างเต็มเปี่ยม รู้สึกราวกับว่าสามารถเดินไปต่อยพววัวกระทิงให้ตายคามือได้เลยทีเดียว! เขาลืมตาขึ้นและเห็นควีนกำลังฝึกวิชาอยู่ เขาอดประหลาดใจไม่ได้เพราะร่างกายของเธอถูกล้อมรอบด้วยแสงสีเหลืองนวล เธอช่างงดงามเหลือเกิน ดูคล้ายกับเทพธิดาจันทราก็ไม่ปาน ทว่ามีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้น กลิ่นหอมดูเหมือนจะแผ่กระจายอยู่รอบตัวเธอ มันไม่ใช่กลิ่นกายตามธรรมชาติของผู้หญิงทั่วไป และเขารู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างบอกไม่ถูก เขาขยับเข้าไปใกล้เพื่อสูดดมให้ชัดเจนขึ้น แล้วเขาก็ตระหนักได้ว่า ควีนกำลังมีกลิ่นกายแบบเดียวกับเขา แม้ว่ามันจะไม่เข้มข้นเท่าก็ตาม ขณะที่ฮันเซิ่นจ้องมองเธอ ความรู้สึกประหลาดก็เกิดขึ้น เขารู้สึกราวกับว่าสามารถมองเห็นกระแสพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของควีน และเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในตัวเธอได้อย่างละเอียดลออ แต่นั่นเป็นไปไม่ได้ เธอยังคงสวมเกราะเกล็ดโลหิตอยู่ และฮันเซิ่นก็ไม่ได้มีดวงตาเอกซ์เรย์เสียหน่อย ต่อให้เขามีพลังเอกซ์เรย์จริง การเปลี่ยนแปลงของกระแสพลังในร่างกายคนเราก็ไม่ใช่สิ่งที่ดวงตามนุษย์จะมองเห็นได้ ทว่านั่นคือสิ่งที่ฮันเซิ่นกำลังมองเห็นอยู่ในตอนนี้ มันเป็นภาพที่แปลกประหลาด เพราะวิชาชี่กงที่ควีนกำลังฝึกฝนอยู่นั้นปรากฏแก่สายตาของฮันเซิ่นอย่างล่อนจาม เขาสามารถตรวจสอบทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และสังเกตเห็นทุกจุดที่ซับซ้อน ไม่มีสิ่งใดถูกปิดบังหรือเป็นความลับอีกต่อไป ฮันเซิ่นถึงกับตะลึง ด้วยความสามารถนี้ ต่อให้เขาจะไม่รู้จักวิชานี้อย่างถ่องแท้ เขาก็สามารถทำตามสิ่งที่เห็นและเรียนรู้วิชาชี่กงที่เธอกำลังฝึกอยู่ได้ในที่สุด ฮันเซิ่นตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง เมื่อเขาได้สติ เขาก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้มองเห็นกระแสพลังของควีนด้วยดวงตา "กลิ่น! มันต้องเป็นเพราะกลิ่นของเธอแน่ๆ!" ฮันเซิ่นตกใจ กลิ่นหอมนั้นเองที่เป็นตัวแกะรอยวิชาชี่กงของควีน ฮันเซิ่นสามารถได้กลิ่นหอมนั้นอยู่รอบๆ และผ่านกลิ่นนั้นเองที่ทำให้เขาสามารถติดตามกระแสพลังภายในร่างกายของควีนได้ "มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือนี่จะเป็นอีกหนึ่งความสามารถที่น่าทึ่งของคัมภีร์ตงสวน?" ฮันเซิ่นมองควีนด้วยสายตาที่ซับซ้อน นั่นหมายความว่าวิชาหมากล้อมสวรรค์ที่ควรจะเป็นความลับสุดยอดนั้นไม่เป็นความลับอีกต่อไป เขาสามารถสังเกตเห็นทุกรายละเอียดของมันได้ทั้งหมด ก่อนที่ฮันเซิ่นจะทันได้คิดจบ เขาก็รู้สึกว่าคัมภีร์ตงสวนในร่างกายเริ่มทำงาน มันกำลังเดินพลังในเส้นทางที่แตกต่างจากปกติ และมันล่องลอยไปตามกระแสพลังของควีน ตอนนั้นเองที่เขาพบว่ามันกำลังเลียนแบบวิชาหมากล้อมสวรรค์ กระแสพลังในร่างกายของฮันเซิ่นรู้สึกเชื่อมโยงกับกลิ่นของควีน มันสอดประสานไปกับเธอ และช่วยให้เขาเข้าใจวิชาหมากล้อมสวรรค์ได้มากกว่าที่เคยเป็นมา "ถ้าควีนรู้ว่าผมขโมยวิชาหมากล้อมสวรรค์ของเธอมาด้วยวิธีนี้ เธอจะฆ่าผมไหมนะ?" ฮันเซิ่นยิ้มขื่นอยู่ในใจ วิชาหมากล้อมสวรรค์ของควีนยังคงทำงานต่อไป ซึ่งนำไปสู่ความก้าวหน้าบางอย่าง เมื่อควีนดูดซับกลิ่นหอมทั้งหมดไปแล้ว เธอก็ลืมตาขึ้นด้วยความยินดี แต่แล้วเธอก็เห็นฮันเซิ่นยืนอยู่ข้างๆ และจ้องมองเธอโดยไม่กระพริบตา เธอจึงอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงระเรื่อ ฮันเซิ่นถึงกับชะงักไป สำหรับผู้หญิงที่เย็นชาอย่างควีน การมีใบหน้าที่เขินอายเช่นนี้ทำให้เธอดูเซ็กซี่ขึ้นมาก ด้วยใบหน้าที่งดงามราวกับเทพธิดาของเธอ มันสามารถดึงดูดความสนใจจากผู้ชายทุกคนในห้องได้อย่างแน่นอน ควีนรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ดูดซับกลิ่นหอมจากตัวฮันเซิ่นเพื่อใช้ในการฝึกฝน และนั่นคือเหตุผลที่เธอมีท่าทางขัดเขิน เธอมองหน้าฮันเซิ่นแล้วจู่ๆ ก็รู้สึกโมโหขึ้นมา เธอคว้าหูของเขาแล้วตะโกนใส่หน้า "นายไปทำอะไรมาในทะเลกันแน่?!" ฮันเซิ่นล้มหงายหลังพลางกุมหูที่ถูกบิด ควีนหน้าแดงแล้ววางมือลง เธอพยายามกลับมาทำตัวเคร่งขรึมเหมือนเดิมและถามซ้ำด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ฉันถามว่า นายไปทำอะไรมาในทะเล?" ขณะที่เขายังคงคลึงหูตัวเอง ฮันเซิ่นก็ตอบว่า "คุณไม่เห็นอะไรเลยเหรอ? ผมก็แค่พยายามจะจัดการมันแบบง่ายๆ แต่น่าเสียดายที่พลาดไป และความผิดพลาดนั้นก็เกือบจะทำให้ผมเอาชีวิตไม่รอด" ควีนขมวดคิ้วมองฮันเซิ่น ไม่รู้ว่าเขาพูดความจริงหรือไม่ แต่เมื่อเธอมองดูสภาพที่สะบักสะบอมของเขา มันก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้อะไรกลับมาเลยจริงๆ แต่ควีนสนใจในกลิ่นหอมที่วนเวียนอยู่รอบตัวฮันเซิ่นตอนนี้มากกว่า เธอสันนิษฐานว่าตัวการน่าจะเป็นรากบัวที่เขาเพิ่งกินเข้าไป ฮันเซิ่นคงยังย่อยสรรพคุณทางยาของรากบัวไม่หมด สรรพคุณเหล่านั้นจึงระเหยออกมาจากร่างกายของเขาจนส่งผลกระทบต่อเธอด้วย และช่วยให้วิชาหมากล้อมสวรรค์ของเธอพัฒนาขึ้น แต่นี่เป็นเพียงทฤษฎีที่ควีนตั้งขึ้นเองเท่านั้น เธออยากจะรู้ความจริงให้แน่ชัด "วิชาของนายมันยังไงกันแน่? ทำไมตัวนายถึงมีกลิ่นแปลกๆ?" ควีนถามพลางจ้องเขม็งไปที่ฮันเซิ่น "กลิ่นแปลกๆ? ผมเหรอ?" ฮันเซิ่นยกแขนขึ้นดมรักแร้ตัวเอง เขามองควีนแล้วยิ้มออกมา ก่อนจะพูดต่อว่า "คุณหมายถึงกลิ่นตัวของผมเหรอ? การฝึกวิชาพวกนี้จะทำให้มีกลิ่นตัวประหลาดๆ ได้ยังไงกัน?" ควีนมองเจ้าคนเจ้าเล่ห์ด้วยสีหน้าจริงจัง แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็หันหลังกลับและเลิกสนใจเขา ฮันเซิ่นก็แค่พูดจาไร้สาระ และเธอรู้ดีว่าเขาจะยังคงกวนประสาทต่อไปไม่ว่าเธอจะถามกี่ครั้งก็ตาม แต่ในใจของเธอ เธอก็ยังเชื่อว่ามันเป็นผลมาจากรากบัวที่เขาเพิ่งกินเข้าไป ท้ายที่สุดแล้ว เธอไม่เคยได้ยินว่ามีวิชาไหนที่สามารถช่วยส่งเสริมการฝึกฝนความสามารถของคนอื่นได้ ฮันเซิ่นไม่มีทางบอกความจริงกับเธอเด็ดขาด มิฉะนั้นเธอคงอยากจะฆ่าเขาจริงๆ จากนั้นฮันเซิ่นก็นึกถึงบางสิ่งที่หวงฝูผิงฉิงเคยบอกเขาไว้ "ในโลกนี้ มีคนเพียงสองคนเท่านั้นที่รู้วิธีการใช้วิชาหมากล้อมสวรรค์ คนแรกคือภรรยาของหวงฝูสยงเฉิง และอีกคนก็คือควีน" หลังจากวันนี้ไป มันจะเพิ่มเป็นสามคน แต่ฮันเซิ่นไม่จำเป็นต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจในการเรียนรู้วิชาหมากล้อมสวรรค์มากนัก คัมภีร์ตงสวนของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด เพียงแต่กลิ่นประหลาดนี้ทำให้ผู้คนประหลาดใจ และเขาก็อยากรู้ว่าหากเขาฝึกฝนมันต่อไปเรื่อยๆ มันจะแข็งแกร่งขึ้นได้มากแค่ไหน ฮันเซิ่นอยากจะปลดล็อกระดับแรกของเขาจริงๆ เพื่อจะได้เห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของคัมภีร์ตงสวน เมื่อเขาหลุดออกจากภวังค์ความคิด เขาก็ระลึกได้ว่าเขาได้รับวิญญาณอสูรระดับซูเปอร์มาแล้ว มันเป็นตัวแรกของเขาในก็อดแซงชัวรี่เขตสอง วิญญาณอสูรสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์: นกยูงตาปีศาจ ประเภทธนู