บทที่ 1450 – เปลวไฟระดับวิญญาณในบ่อ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth เปลวไฟที่พ่นออกจากอุโมงค์นั้นถูกควบคุมไว้ เมื่อโมฟานก้าวเข้าใกล้ เขาก็รู้สึกว่าความร้อนของเปลวไฟเทียบเท่ากับลาวาสีน้ำตาลทันทีที่เขาเห็นศีรษะเริ่มปวด “แน่ใจหรือว่าต้องการเข้าไปข้างในไหม?” มุ่ยกวางชิงบ่นเป็นกังวลเล็กน้อยเมื่อเห็นปฏิกิริยาของโมฟาน “ดงฟางหลินหลินกำลังจะหมดเวลา หากเธอเสียชีวิต พวกเราทั้งหลายจะไม่มีวันออกจากที่นี่ได้ ฉันยังทนความร้อนของลาวาสีน้ำตาลได้อยู่ แต่ไม่ได้ตลอดเวลานาน” โมฟานตอบ “ขอให้โชคดีนะ” เมล็ดไฟระดับวิญญาณดิบในอุโมงค์คือตรงที่โมฟานตามหา ยิ่งไปกว่านั้น หากไฟระดับวิญญาณถูกสร้างขึ้นในถ้ำอันลึกนี้ มันคงสอดคล้องกับลาวาแห่งสีขาวได้ หากโมฟานสามารถคุมมันไว้ได้ เขาอาจมีโอกาสเข้าสู่โดมลาวาขาว! “นางไฟน้อย!” โมฟานเรียกเธอ นางไฟน้อยทันทีผสานกับร่างของโมฟาน ทำให้ร่างของเขาเต็มไปด้วยเปลวไฟ เขาเข้าอุโมงค์พ่นไฟโดยไม่เสียเวลาเลย — โมฟานเกือบถูกดันออกจากอุโมงค์ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าสู่มัน ราวกับมังกรไฟกำลังพ่นลมหายใจตรงหน้า เขารู้สึกผิวหนังแตกเป็นชิ้นจากความร้อน แม้จะมีการต้านทานไฟอันเหนือก็ตาม! เขาเดินต่อไปในอุโมงค์โดยคำนวณช่วงเวลาระหว่างการพ่นไฟที่ต่อเนื่อง เขาหลบในช่องเล็ก ๆ ตามแนวอุโมงค์เมื่อสัมผัสถึงเปลวไฟแรงที่มุ่งมาที่ตัวเอง การทำเช่นนั้นช่วยลดความร้อนที่ต้องทนลงบ้าง! หลังจากเดินต่ออีกสามร้อยเมตร โมฟานประหลาดใจว่าแห่งนี้เป็นแหล่งกักไฟขนาดเล็กคล้ายกับที่อยู่ในโดมลาวาขาว มีความลึกอย่างน่าประหลาดใจ เมื่อเขายกสายตาขึ้น เขาเห็นก้อนลาวาน้ำตาลขนาดยักษ์กำลังหล่นลง มันกลายเป็นปืนไฟรุนแรงเมื่อสัมผัสกับหินสีฟ้าและไหลตามทางที่โมฟานมาจาก โมฟานรู้สึกเหมือนว่าจะถูกเผาไหม้เมื่อลาวาน้ำตาลพุ่งใกล้เกือบพุ่งชนเขา เขารีบใช้ “อาร์เซนท์ ซันเซ็ต” และ “คาแลมิตี้ ไฟร์” แยกตัวออกจากลาวาน้ำตาล หากประมาทไป เขาอาจกลายเป็นเหมือนมุ่ยชิงและอวัยวะภายในจะเผาไหม้... โชคดีที่ลาวาน้ําตาลไม่ได้ไหลต่อเนื่องและรอบการไหลหยุดลงหลังจากสั้น ๆ ลาวาที่ร้อนระอุด้านล่างก็ไหลออกไปอย่างรวดเร็ว โมฟานเงยหน้ามองขึ้นไปบนอุโมงค์ และตระหนักว่าที่นี่ต่อเนื่องสู่สระลาวาอีกอันหนึ่ง เมื่อมองขึ้น ลาวาน้ำตาลไหลเหมือนน้ำเหนือหัว เขาถามทำไมลาวาถึงบางครั้งตกลงมาจากสระ ทำให้อุโมงค์พ่นไฟออกมา... เป็นเพราะไฟระดับวิญญาณดิบหรือเปล่า? โมฟานสังเกตเห็นวัตถุสีแดงใสคล้ายใบที่ลอยอยู่ใจกลางสระลาวาน้ำตาล ขณะที่โมฟานพยายามมองใกล้ ๆ เขาก็เห็นลาวาน้ำตาลที่ร้อนระอุตกลงมาอีกครั้ง ลาวาน้ำตาลไหลตรงลงมาที่ตำแหน่งที่โมฟานยืนอยู่ หลังจากผ่านวัตถุผลึกนั้น “เจ๊งแล้วนี่!” โมฟานกัดฟัน เขารีบหลบหลบในช่องว่างของอุโมงค์เพื่อหลบหลีกการโดนลาวาน้ำตาลชน ผิวหนังของเขาเริ่มแตกเป็นชิ้น เขารู้ว่า นางไฟน้อยก็เจ็บเหมือนกัน โมฟานปลอบใจเมื่อได้ยินเธอคร่ำครวญบาดเจ็บ “อย่าท้อ! เราจะออกจากที่นี่เร็ว ๆ นี้!” หลังจากรอให้ลาวาไหลออกไป โมฟานก็รีบเข้าไปในช่องเปิดและมองขึ้นด้านบน เขาสังเกตว่าผลึกผลึกดูเหมือนจะเรืองแสงเล็กน้อยและประกายต่างจากเดิม ลาวาน้ำตาลเป็นเหมือนน้ำกับมันหรือเปล่า? โมฟานสงสัย นี่แหละทำให้เมล็ดไฟระดับวิญญาณดิบหายากและพิเศษ ข้อบ่งบอกว่าถ้ำแห่งนี้มีมานานหลายปี การหลุดบ่มอัญมณีไฟอันน่าทึ่งในสภาพแวดล้อมเช่นนี้เป็นไปได้จริง! “หลิง!~” นางไฟน้อยร้องด้วยความดีใจ แสดงให้เห็นว่าเธอหลงใหลในสิ่งนั้นที่อยู่ข้างบน ในขณะเดียวกัน พลอยปลาโลมาขนาดเล็กที่อยู่หน้าหนังทรวงอกของโมฟานก็เริ่มกระทบกระเทือน บอกให้พวกเขารู้ว่ามันยังอยู่ “คิดอะไรอยู่? สิ่งนั้นเป็นของฉัน อย่ากินมัน!” โมฟานสั่งอย่างราบคาบกับพลอยปลาโลม แต่โมฟานก็รู้สึกตื่นเต้นเมื่อรับรู้การตอบสนองของพลอยปลาโลม การเห็นพลอยปลาโลมสนใจอะไรสักอย่างเป็นเรื่องหายาก มันบ่งบอกว่าเปลวไฟระดับวิญญาณที่ได้รับการหล่อเลี้ยงจากลาวาน้ำตาลมานานกว่าสามร้อยปีนี้คุ้มค่าจริง ๆ! “ปลาโลมาจิ๋ว ช่วยเราหน่อย เราทั้งสองคนคงรับมือไม่ไหว” โมฟานเจรจากับพลอยปลาโลม พลอยปลาโลมมีพลังงานบ้าง แต่โมฟานไม่แน่ใจว่าจะเปลี่ยนพลังงานนั้นให้เป็นประโยชน์ได้หรือไม่ เขายังทนการไหลของลาวาน้ำตาลได้อีกครั้งหนึ่ง แต่ต้องใช้เวลานั่งบ่ม “ใบไฟ” อีกหลายครั้ง ความร้อนของลาวาน้ำตาลต้องทนอีกหลายรอบ! ปลาโลมาจิ๋วเงียบสนิท ไม่สนใจการขอความช่วยเหลือของโมฟานเลย โมฟานอึ้งแทบไม่มีคำพูดอะไรเลย เขาจะคิดอะไรอยู่? จะคาดหวังว่าเครื่องรัดฉีกที่รับเอาอย่างเดียวจะยืมมือให้เขาได้อย่างไร? เขายังคงต้องพึ่งพาตัวเอง หากปลาโลมาจิ๋วสนใจ สิ่งนั้นต้องมีค่ามาก เขาต้องอ้างสิทธิ์มันให้ได้แม้จะต้องเสียทุกอย่าง! — กลุ่มคนรอคอยอย่างหดหู่ที่บ่อใหญ่ พวกเขาเห็นโมฟานออกมาจากอุโมงค์ “เป็นไงบ้าง?” ทุกคนถาม “มันยุ่งยากหน่อย ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณทั้งหมด” โมฟานบอก “เราจะช่วยอย่างไร? เราเองก็ทนความร้อนของลาวาน้ำตาลไม่ได้!” มุ่ยโจวเฉิงอ้อออ โมฟานอธิบายสถานการณ์สั้น ๆ ให้ทีมฟัง แล้วมองไปที่โจวมานหยาน “เอาเลย ฉันก็รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ได้แล้ว ฉันจะช่วยบังลาวาน้ำตาลครั้งเดียว นั่นคงเป็นขีดจำกัดของฉันแล้ว ความร้อนของลาวาน้ำตาลสูงเกินขอบเขตของฉัน” โจวมานหยานพูด “ฉันก็จะไปด้วย คงบังมันให้คุณได้หนึ่งครั้ง” มูไบบอก “สองคนคุณก็พอ ฉันไม่สามารถพานักต่อสู้หลายคนไปได้ ช่องว่างในอุโมงค์แคบเกินไปสำหรับหลายคน… คนที่เหลือรอเราที่นี่” โมฟานพยักหน้า ช่องว่างในอุโมงค์ช่วยให้พวกเขาไม่โดนเปลวไฟลาวาน้ำตาลโดยตรง พวกเขาจะเดินถึงบ่อได้โดยไม่มีปัญหาอีกต่อไป อีกทั้งยังมีช่องว่างที่มีหินสีฟ้าใกล้สระสุดท้าย ซึ่งยังคุ้มครองจากลาวาน้ำตาลได้อีกด้วย นั่นคือกุญแจสำคัญของแผนโมฟาน! “เราจะบุกเข้าอุโมงค์ทันทีหลังคลื่นลาวาต่อไป โจวมานหยาน ยกเราขึ้น ฉันจะบังคลื่นแรก แล้วเริ่มบ่มเมล็ดไฟระดับวิญญาณดิบต่อไป” โมฟานบอก “ได้เลย เราจะทำให้ดีที่สุด!” มูไบและโจวมานหยานตอบรับ.