1439 หินแห่งการตื่นสาย แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth — freewebnovel.com — การเดินทางอันยาวไกล ข้ามผ่านภูเขาและลานแอ่งที่ราบสูง หุบเขาไฟที่เพิ่งค้นพบอยู่ห่างไกลจากเมือง ภาคตะวันตกของจีนคนอาศัยน้อยลง ภูเขาสูงตระหง่าน ดินแดนกว้างใหญ่ ป่าไม้หนาแน่นและหุบเขาที่เงียบสงบ การค้นหาหุบไฟหายากในที่เช่นนี้เป็นเรื่องยากมาก โชคดีที่หลังจากเผ่าที่มีชื่อเสียงสองเผ่าใช้เวลานานสำรวจที่ดิน พวกเขาก็พบเส้นทางปลอดภัยไปสู่หุบไฟ พวกเขายังตั้งสถานีส่งของที่ร่องอาทิตย์ของเทือกเขาคุนลุนโดยเฉพาะสำหรับหุบไฟ สถานีส่งของนี้ชื่อว่าสตเอชันวังหยาง เดิมเคยเป็นหมู่บ้านที่พัฒนาน้อย แต่เมื่อเผ่าที่มีชื่อเสียงสองเผ่าเริ่มลงทุน ทำให้ค่อย ๆ โตเป็นเมืองเล็ก เผ่าเม่ยและเผ่าตะวันออกกำลังร่วมมือกับรัฐบาลท้องถิ่น รัฐบาลท้องถิ่นหวังว่าหมู่บ้านห่างไกลของพวกเขาจะพัฒนาได้ต่อไป และถนน รถไฟและเขตปลอดภัยจะขยายออกไป พื้นที่ในแดนในและในภาคตะวันตกได้รับความสนใจมากขึ้น เนื่องจากฝั่งตะวันออกตอนนี้ต้องเผชิญกับสัตว์ประหลาดทะเล เผ่าเม่ยอ้างสิทธิ์เป็นเจ้าของร่องอาทิตย์มาอย่างยาวนาน รัฐบาลท้องถิ่น สมาคมเวทมนตร์และทหารจะไม่ได้ส่วนแบ่งใด ๆ พวกเขามุ่งเน้นพัฒนาสตเอชันวังหยาง เนื่องจากการเติบโตของมันจะช่วยให้รัฐบาลท้องถิ่นพัฒนาเมืองเทียนยูต่อไป ดังนั้นทหารและรัฐบาลจึงพร้อมยืมมือช่วยเผ่าเม่ยและเผ่าตะวันออก สเตชันยังคงอยู่ในสภาพแสนโหด พื้นไม้ แผ่นหิน และซีเมนต์ทับกันอยู่รอบ ๆ เนื่องจากสถานที่ห่างไกล ยังไม่มีรางรถไฟ ถนนส่วนใหญ่เป็นเส้นดินเปียก ฝุ่นและโคลนกระจายทั่วสเตชันขณะที่รถบรรทุกหนึ่งคันต่อหนึ่งคันมาถึง... “เรากำลังพิจารณาสร้างถนนที่นี่ แต่ทำได้ก็ต่อเมื่อหุบไฟเข้าถึงได้” ดงฟาง โมอธิบายว่าเขามาถึงด้วยตนเอง การสร้างถนนต้องใช้เงินมหาศาล เฉพาะเผ่าขนาดใหญ่เท่านั้นที่รับได้ มันจะเป็นประโยชน์มหาศาลต่อหมู่บ้านวังหยาง เพราะจะทำให้พวกเขาเข้าถึงโลกภายนอกได้ง่ายขึ้น การติดอยู่ในภูเขาโดยเฉพาะต้องข้ามผ่านภูเขาและเขาเพื่อหาวัตถุดิบจากที่อื่นเป็นเรื่องยากมาก “รถบรรทุกเหล่านั้นบรรทุกอะไรอยู่?” โมฟานสังเกตว่ารถบรรทุกนำหินสีสันสดใสที่มีขอบคมออกจากสเตชัน นอกจากนำทรัพยากรเข้า “นั่นคือแร่สีสี่สีคุณภาพต่ำ คุนลุนมีแร่สีลม สีดิน สีไฟ และสีฟ้าแสง แร่สีสี่สีนี้ได้เลี้ยงดูเมืองหลายเมือง ในอดีต เผ่าเม่ยเคยตั้งศูนย์รวมเล็ก ๆ ที่นี่เพื่อเก็บแร่สีต่าง ๆ แล้วขายในเมืองเวทมนตร์ ธุรกิจนั้นทำรายได้หลายร้อยล้านต่อปี” “นานมาแล้ว เม่ยกว่างชิงได้รับมอบหมายให้ดูแลธุรกิจและมาตรวจสอบ เขาได้เจอผู้ล่าที่ค้นพบร่องรอยของหุบไฟ พวกเขาจึงรวมทีมค้นหาหุบไฟ ปรากฏว่าหุบไฟมีจริง และเป็นหุบไฟระดับ B‑grade แร่ไฟบริสุทธิ์ เม่ยกว่างชิงจึงได้เลื่อนไปเป็นหัวหน้าผู้อาวุโสของเผ่าและรับผิดชอบหุบไฟ” ดงฟาง โมพาดสายตาไปที่ชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบในตอนใกล้เคียงพร้อมยิ้ม เขาดูคุ้นเคยกับสถานการณ์นี้มาก เม่ยกว่างชิงเป็นคนอ่อนน้อม ไม่ค่อยพูดมากระหว่างการเดินทาง โมฟานแรกคิดว่าเขาเป็นสมาชิกธรรมดาของเผ่าเม่ยที่ติดตามมาเท่านั้น แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้น ผู้ชายคนนี้เองคือผู้รับผิดชอบหุบไฟและผู้ค้นพบมัน! “ผมแค่อยากโชคดีเท่านั้น ไม่ได้ควรพูดถึงเลย” เม่ยกว่างชิงอธิบายอย่างใจเย็น “มันไม่ได้แค่โชคดีคนเดียว คนส่วนใหญ่จะไม่ยอมละทิ้งชีวิตสบาย ๆ ในเมืองเพื่อมาที่นี่ที่แสนโหดร้าย แล้วก็ต้องมาดูธุรกิจของเผ่าแบบตัวต่อตัว...” ดงฟาง โมดูเหมือนชื่นชมเม่ยกว่างชิง “คุณโม ลุง อย่าชินชอบพูดชมผม ผมแค่ทำหน้าที่อย่างจริงจังเท่านั้น ใคร ๆ ก็อาจค้นพบหุบไฟได้เช่นกัน ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดตอนนี้คือการขุดมัน จริง ๆ แล้วในตะวันตกมีหุบไฟหลายแห่งเช่นร่องอาทิตย์ แต่ขุดยากมาก ทหาร รัฐบาล และเผ่าที่มีชื่อเสียงไม่ต้องการเสี่ยงใหญ่ หากเผ่าของเราไม่ร่วมมือกับเผ่าของคุณที่เชี่ยวชาญธาตุไฟ เราก็ไม่มีทางรู้อีกว่าจะทำยังไงกับหุบไฟ และเผ่าที่มีชื่อเสียงอื่นอาจแย่งเอาไป เราไม่แคร์หากทหารอยากเก็บไป เราจะถือว่าเป็นการอุทิศให้ประเทศ แต่เรากลัวว่าบางเผ่าจะพยายามอ้างสิทธิ์โดยยึดครองเราและกดดันเรา” เม่ยกว่างชิงกล่าว “น่าเสียดายที่เผ่าตะวันออกของเรากำลังทำให้ชื่อเสียงของเราแย่ลง ฉันเกรงว่าเราไม่อาจรับมือกับภารกิจได้ เราแค่รับผิดชอบการขุดและบำรุงแร่เท่านั้น...” ดงฟาง โมหันมองไปที่โมฟาน “ลุงโม ผมคิดว่าคุณประมาทความสามารถของเขามากไป เราอาจไม่เก่งกว่าพวกเขาในด้านอื่น ๆ แต่เรื่องธาตุไฟไม่มีใครเหนือเราเลย ทำไมเราต้องให้คนอื่นแทรกแซงธุรกิจของเรา?” ดงฟาง มีงพูดด้วยความไม่พอใจ ดงฟาง มีงเป็นคนคุ้นเคยกับโมฟาน เขาไม่มีงานทำแล้วหลังจากพลาดเข้าร่วมสหภาพบังคับบัญชา จึงกลับไปยังเผ่าเพื่อดูว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง ดงฟาง ลีเป็นคนตรงไปตรงมา แม้ว่าเคยมองโมฟานว่าเป็นอาการรบกวนในช่วงหนึ่ง แต่เขาก็ตื่นตาตื่นใจกับพรสวรรค์ของโมฟานเมื่อสู้เพื่อตำแหน่งทีมชาติ และพร้อมปรองดองกับเขา ส่วนดงฟาง มีงกลับแคบใจอยู่ เสียหายใจต่อโมฟานจากเหตุการณ์ที่หางโจว! “คุณมาทำแค่ช่วยมือเท่านั้น อย่าขัดจังหวะ เราผู้ใหญ่กำลังหารือธุรกิจอยู่” โมฟานพูดอย่างดุ ไม่ให้ความกรุณาแก่ดงฟาง มีง ดงฟาง มีงเกือบระเบิดอารมณ์ เขาคิดว่าโมฟานเป็นใคร? เขาเคยมีโอกาสตีกดคนหยาบคายคนนี้ ถ้าไม่ได้รับทรัพยากรจากทีมชาติ เขาจะเอาชนะเขาได้ไหม? “เสี่ยวหมิง อย่ามัวรีบ เราต้องลืมอดีตไป” ดงฟาง โมซึ่งเป็นพ่อของดงฟาง มีง ไม่ลังเลสอนลูกชายเรื่องมารยาท เขายังเป็นมิตรกับโมฟานอีกด้วย เขาสลับโทนและบอกว่า “โมฟาน เนื่องจากเสี่ยวหมิงอายุใกล้เคียงคุณ โปรดให้คำแนะนำเขาโดยไม่ลังเล” “เสี่ยวหมิง?... ฮ่า ฮ่า ไม่เป็นไร ผมยินดีคอยเฝ้าดูเขา” โมฟานหัวเราะกึกก้องเมื่อได้ยินชื่อเล่นของดงฟาง มีง คนอื่น ๆ ก็หัวเราะตาม! ดงฟาง มีงคาดว่าเป็นชื่อแปลกใหม่ แต่เมื่อดงฟาง โมเรียกเขาตามชื่อเล่น ทุกคนถึงกับนึกถึงตำราประถม! ใบหน้าดงฟาง มีงบิดเบือนเหมือนมะเขือย่าง เขาอายจนพูดอะไรไม่ได้ —— ยานพาหนะมาถึงสเตชันวังหยางที่ฐานร่องอาทิตย์ สถานที่นี้มีเนินเขาและหุบเขาหลายร้อยแห่ง ขนาดต่างกัน ความสูงเหนือระดับของภูเขาใกล้เคียงอย่างมาก ในฤดูร้อนเมื่อแสงอาทิตย์ส่องแตะร่องอาทิตย์ ภูมิประเทศจะกักเก็บความร้อน ทำให้อุณหภูมิที่ร่องหลักสูงผิดปกติ ทำให้คนทั่วไปอยู่บนที่นั้นยากมาก ตำนานเล่าว่าเมื่อสามร้อยปีที่แล้ว ดาวเคราะห์ตกลงบนร่องอาทิตย์ สร้างหลุมไฟขนาดมหึมาซึ่งซ่อนอยู่ระหว่างภูเขา หุบไฟนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในปีหรือสองปีที่ผ่านมา มันเกิดจากธรรมชาติที่มีเงื่อนไขเหมาะสม ทรัพยากรจากหุบไฟหายากและมีค่า เม่ยกว่างชิงรู้อย่างลึกซึ้ง เขาสามารถอ้างอิงตำนานและบันทึกโบราณเพื่อหาตำแหน่งของหุบไฟ แม้ภูมิประเทศของร่องอาทิตย์ซับซ้อน เขายังประมาณได้ว่าหุบไฟมีอายุเท่าไหร่ หุบไฟมีอายุประมาณสามร้อยปี อาจไม่เคยโดดเด่นมากในอดีต มันขยายเป็นขนาดปัจจุบันหลังจากถูกแสงอาทิตย์ส่องในสภาพแวดล้อมพิเศษหลายปี... หุบไฟไม่เพียงให้เมล็ดระดับวิญญาณและระดับวิญญาณดึกดำบรรพ์เท่านั้น แต่หินเล็ก ๆ ในหุบไฟยังสกัดเป็น “หินนำทาง” ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานใช้ฝึกพ่อมดไฟหลายคน พ่อมดกลายเป็นทรัพย์สินอันหายากตั้งแต่ทะเลลอยขึ้น ทุกคนไม่ได้เป็นพ่อมด ดังนั้นหล่อเลือดธาตุแบบนี้จึงมีความสำคัญต่อการตื่นขึ้นของพ่อมดคนใหม่ โมฟานรู้ว่าทำไมหากโรงเรียนเวทมนตร์รับสมัครนักเรียนได้จำกัดเพราะมี “หินตื่นส觉” จำกัด เพิ่มเติมว่า แค่สมาคมเวทมนตร์เท่านั้นที่รู้วิธีผลิตหินตื่นส觉 อย่างนั้น สมาคมเวทมนตร์ต้องให้อนุญาตก่อนที่พ่อมดใหม่จะตื่นขึ้น สมาคมเวทมนตร์แจกหินตื่นส觉ให้ทุกฝ่ายทั่วโลก! สมาคมเวทมนตร์จะเก็บวัสดุดิบเพื่อผลิตหินตื่นส觉จากสังคม และเป็นผู้กำหนดราคา หล่อเลือดเช่นหุบไฟนี้มีพลังตื่นส觉ของธาตุนั้นโดยธรรมชาติ สมาคมเวทมนตร์จะปรับปรุงพลังงานเพิ่มเติมเพื่อตื่นส觉 “ดาวฝุ่น” ในร่างกายคน เวทมนตร์ธาตุถือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ หินตื่นส觉ที่สมาคมเวทมนตร์แจกให้โรงเรียนส่วนใหญ่มาจากหล่อเลือดธาตุ ทำให้พ่อมดส่วนใหญ่ตื่นส觉ธาตุต้นแรกเป็นธาติ เนื่องจากหล่อเลือดไฟและสายฟ้าเป็นที่หายากที่สุดในหล่อเลือดธาตุ พ่อมดที่สามารถตื่นส觉ธาตุไฟและไฟฟ้าจึงน้อยกว่า โมฟานได้เรียนรู้ทั้งหมดนี้เมื่อเขาพักอยู่ที่วัดพาร์เธนอน เหตุผลหลักที่วัดพาร์เธนอนเหนือกว่าฝ่ายอื่น ๆ คือไม่ได้อยู่ภายใต้สมาคมเวทมนตร์ ผู้ก่อตั้งสร้างวัดพาร์เธนอนเป็นองค์กรอิสระโดยใช้การผสมผสานของ “พร” และ “การรักษา” ที่เหนือกว่าที่สมาคมเวทมนตร์ทำได้ ในความเป็นจริง สมาคมเวทมนตร์ต้องพยักหน้าและคางเคลียกับวัดพาร์เธนอน… แม้โมฟานจะไม่เชื่อในตอนแรก ความจริงคือ สามารถตื่นส觉ธาตุใดก็ได้ตราบใดที่มีเงินและทรัพยากรเพียงพอ สำหรับพ่อมดรุ่นใหม่ในโรงเรียน ธาตุที่พวกเขาตื่นส觉มักขึ้นกับโชคและโครงสร้างร่างกาย หากโชคดีพอและหินตื่นส觉ที่ใช้มาจากหุบไฟ หมายความว่าคนนั้นมีโอกาสตื่นส觉ธาตุไฟสูงกว่า แต่หากหินตื่นส觉ที่มอบให้เป็นหินคุณภาพต่ำผสมกับธาตุต่าง ๆ เช่น ธาตุดินและลม กระบวนการขัดเกลาอาจต้องใช้ธาตุน้ำและแสง แล้วโครงสร้างร่างกายของนักเรียนสลับซับซ้อน การคาดเดาว่าธาตุใดจะตื่นส觉จึงยาก ทั้งหมดขึ้นกับโอกาสตื่นส觉ธาตุ หินตื่นส觉คุณภาพสูงและหินนำทางของธาตุเฉพาะจะเพิ่มโอกาสอย่างมหาศาล ไม่ได้หมายความว่าหินคุณภาพต่ำจะไม่มีวันตื่นส觉ธาตุไฟ แต่โอกาสอาจเป็น 1 ต่อหมื่น หรือแม้แต่ 1 ต่อแสน! เพียงอย่างเดียวที่ทำให้โล่งใจคือไม่มีธาตุไหนเหนือกว่าธาตุอื่น พ่อมดเพียงแค่ต้องมุ่งเน้นการฝึกฝนของตนเอง ทุกอย่างสรุปที่ว่าใครเป็นพ่อมดที่แข็งแกร่งที่สุดในที่สุด!