บทที่ 1444 – ลมตะวันตกคุนลุน มุ่ยกวังชิงดูอึดอัดอยู่ครู่หนึ่ง แต่เร็ว ๆ นี้ก็เปลี่ยนหน้าเป็นอากาศจริงจังแล้วตอบว่า “เรามีความเชื่อว่าลาว่าสีขาวเป็นแกนของเลือดไฟที่อยู่ที่ก้นหลุมกาฝนซึ่งเป็นจุดที่ดาวตกลวกเข้าภูเขา หากเราไม่พลาด ค่ะอุณหภูมิก็ควรสูงพอจะแปรสภาพสิ่งมีชีวิตระดับราชาให้เป็นเถ้าภายในหนึ่งนาที” “เจ้าเป็นคนบ้า​จริง​หรือเปล่า!?” เจ้าเหม่ยหยังกะดิกตะโกนด้วยเสียงอันแหลมสูงสุด “ลาว่าสีขาวจะปรากฏเฉพาะที่จุดคงที่เท่านั้น นั่นคือเหตุผลที่เราต้องการอสูรร่างวิญญาณไฟมาข้ามลาว่าสีขาวและตั้งค่าพิกัดอวกาศ พวกเราไม่มีคนไหนลงไปในนั้นเลย ดังนั้นเจ้าต้องทำตามสถานการณ์ ถ้าไม่สามารถหาวิธีข้ามลาว่าสีขาวได้ก็ต้องกลับพร้อมม้วนคัมภีร์อวกาศ” มุ่ยกวังชิงพูด อสูรวิญญาณไฟที่กล่าวถึงก็คือ “ไฟฟลันท์เบลล์” โดยสรุปแล้ว ลาว่าสีขาวตั้งอยู่ก้นบ่อภูเขาไฟ มีอุณหภูมิสูงสุด สามารถทำลายทุกสิ่งด้วยการสัมผัสแค่ครั้งเดียว แม้จะเป็นสัตว์ระดับราชาก็ไม่มีทางทนความร้อนนั้นได้ นักเวทระดับสูงอย่างพวกเขาก็อาจถูกเผาเป็นเถ้าได้หากได้รับลาว่าสีขาวหยดเดียว วิธีเดียวที่จะข้ามลาว่าสีขาวคือการใช้คัมภีร์อวกาศ แต่การใช้คัมภีร์อวกาศนั้นเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน โดยเฉพาะเมื่อไม่รู้ว่ามีกำแพง หิน หรืออุปสรรคใดอยู่รอบ ๆ อย่างไร การใช้คัมภีร์อวกาศแบบไม่คำนึงถึงความเสี่ยงจะทำให้พวกเขาตายแน่นอน ดังนั้นต้องมีคนหนึ่งก้าวข้ามลาว่าสีขาวก่อน แล้วตั้งค่าพิกัดให้คัมภีร์อวกาศพาไปยังตำแหน่งที่ต้องการ เพียงเท่านั้นพวกเขาจึงจะสามารถเทเลพอร์ตไปยังจุดที่ถูกต้องได้ “งานของเจ้าเสร็จเมื่อเจ้าได้ตั้งพิกัดอวกาศแล้ว จงปล่อยให้มืออาชีพอย่างเราไปขุดค้นต่อ” มุ่ยกวังชิงพูดด้วยความเบาสบาย ――― พวกเขากลับมาดูแผนอีกครั้ง พบว่ามีคัมภีร์อวกาศเพียงม้วนเดียว ซึ่งกำลังอยู่ในมือของมุ่ยจั้วเฉิง ผู้ซึ่งเป็นนักเวทอวกาศด้วยเช่นกัน มุ่ยโฉนดเป็นฝ่ายให้คัมภีร์อวกาศหายากนี้แก่พวกเขา โหมแพนเองอยากได้มันทันทีเพื่อเป็นมาตรการสำรอง แต่ก็ไม่น่าจะได้จากมุ่ยจั้วเฉิง คัมภีร์มานตราชนิดใดก็ตามต่างหายากมาก ฝ่ายใดมีความชำนาญผลิตคัมภีร์มานตราได้ไม่กี่แห่ง นอกจากนี้คัมภีร์อวกาศยังถือว่าเป็นของหรูหรามาก โหมแพนเคยเห็นอาชา’รุยยาใช้คัมภีร์นี้บนยอดเขาไทแรนท์ เมื่อคิดถึงเงาของยักษ์มหึมาที่ลอยเหนือเมฆและมือยักษ์ที่กว้างใหญ่คำรามยาว ๆ ผ่านกระดูก มุ่ยโฉนดครั้งนี้ได้อุทิศทุกอย่างให้คัมภีร์อวกาศซึ่งถือเป็นมรดกของตระกูล อย่างที่ไม่มีคัมภีร์ใดเทียบเท่าเมื่อหลบหนี เนื่องจากระยะทางที่คัมภีร์สามารถเคลื่อนย้ายได้ไกลกว่าการกด “บลิ้ง!” มาก บลิ้งของโหมแพนสามารถเทเลพอร์ตได้ไม่เกิน 300 เมตร ส่วนกำแพงรอบบ่อภูเขาไฟหนากว่า 1,000 เมตร ทำให้การบลิ้งไม่สามารถหนีออกจากบ่อได้ ความกลัวว่าจะกระเด็นเข้าไปในลาว่าโดยบังเอิญทำให้หัวใจโหมแพนเต้นแรง ――― หลังจากทีมเสร็จสิ้นการเตรียมการ สิ่งที่ต้องทำคือหาจังหวะที่เหมาะสมเพื่อกระโดดลงหลุม มุ่ยกวังชิงจับตามองบ่อภูเขาไฟตลอดเวลา รอให้เปิดกว้างพอที่จะส่งสัญญาณ ทุกครั้งที่ระเบิดทำให้มีช่องว่าง ลาว่าจะกระเซ็นทั้วที่นั่น การบินอยู่เหนือลาว่ากลายเป็นการฆ่าตัวตาย ทีมจึงต้องยืดรอข้างขอบจนกว่าจะมีช่องว่างที่ใกล้กับตำแหน่งที่พวกเขายืน คอยรอคอยเป็นเวลานาน ช่องว่างไม่ได้เกิดบ่อย และจากขนาดของบ่อภูเขาไฟ ส่วนใหญ่จะปรากฏที่ศูนย์กลางหรือด้านตรงข้ามกับตำแหน่งของทีม “นี่แหละ! ช่องต่อไปอยู่ใกล้เราแล้ว!” ตงฟางหลินหลินบอก “ไม่ควรทำ! มันจะไม่คงอยู่ได้นาน ช่องว่างจะเต็มก่อนที่เธอจะถึงก้นบ่อ” มุ่ยกวังชิงส่ายศีรษะ “แต่เรารอมานานแล้ว” “เราไม่อาจรีบเร่งได้” “ดูเหมือนลมจะพัดมาทางเรา ลาว่าจะพุ่งมาตกลงมา เราควรเปลี่ยนตำแหน่งไหม?” โหมแพนถาม “รอที่นี่ จงอดทน” ――― มุ่ยไบมีบทบาทสำคัญในทีมเพราะเป็นนักเวทธาตุน้ำแข็ง ไม่ใช่ทุกคนที่มีความต้านทานไฟสูง ผู้ที่ได้รับมอบหมายเข้าสู่บ่อภูเขาไฟต้องสวมอุปกรณ์เวทมนต์ธาตุน้ำและธาตุน้ำแข็งแล้วแต่ก็ยังทนความร้อนไม่ไหว ยิ่งรอยิ่งความร้อนทนไม่ไหว “สู้ต่อไป! ฉันรู้ว่ามันยากลำบาก แต่โอกาสของเรามาในวินาทีต่อ ๆ นี้ หรืออาจต้องรอที่นี่ตลอดวันเลย” มุ่ยกวังชิงให้กำลังใจทีม “แบบนี้แล้ว ฉันจะหมดแรงก่อนจะเข้าไป” เจ้าหญิงหยางพูด มุ่ยไบใช้พลังจนเกือบหมด แถมลาว่ายังต่อเนื่องตกมาทางพวกเขาเพราะลมแรง “ช่างบ้า! ลมมาจากไหน? มาก่อนหน้านี้ไม่มีลมเลย!” เจ้าหญิงหยางสบถ มุ่ยไบเงยจมูกมองฟ้า ทันใดนั้นเห็นก้อนควันภูเขาไฟหนาแก่ลอยไปไกล เหมือนมีใครบางคนลากหมอกสีส้ม-น้ำตาลไปทางตะวันตก... ลมแรงพอที่จะพัดควันภูเขาไฟออกไปหรือ? ด้วยเหตุผลบางอย่าง มุ่ยไบจดจำคำพูดของซิ่ว เห่าวัลย์ที่บอกเขาเมื่อคืนก่อน… “แล้วเจ้าต้องกลับมาปลอดภัย ลมตะวันตกคุนลุนจะพัดในคืนถัดจากพรุ่งนี้ จะพัดเมฆและฝุ่นออกไป ทำให้ฟ้าใสที่สุด หากเจ้าเดินทางมาที่นี่อีกครั้ง จะเห็นดาวตามที่ฉันบอก” ลมตะวันตกคุนลุน? นั่นหมายความว่าลมจะพัดควันภูเขาไฟออกไปด้วยหรือ? มุ่ยไบจ้องดูยอดหินร้อนที่เคยมองข้ามไป เขาตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น ยอดหินที่เคยปกคลุมด้วยควันภูเขาไฟตอนนี้เปิดเผยชัดเจน สังคมคล้ายดาบคมคมที่ชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้า มีปีกสีแดงขนาดยักษ์ค่อย ๆ เผยออกมาจากยอดนั้น แม้ระยะห่างไกล ยังทำให้ใครก็ตามต้องสะกดสังเกต ลมตะวันตกคุนลุนได้พัดควันภูเขาไฟออกไป! มุ่ยไบยังจำได้มุ่ยกวังชิงเคยบอกว่า ‘ผู้ปกครองของซันริดจ์นั้นอาจทำตัวแปลกในบางเวลา’ นั่นหมายถึงเมื่อลมตะวันตกคุนลุนพัดแรงหรือเปล่า!? “ช่างบ้า! ทำไมลมต้องมานี่ตอนนี้เลย!” มุ่ยกวังชิงตะโกนเมื่อเข้าใจว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น ซิ่วเจี่ยวเติบโตใกล้ ๆ นี้ แม้เธอจะไม่ใช่นักเวท แต่เธอคุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลงฤดูกาลบนภูเขาคุนลุน เธอรู้วันที่ลมแรงจะพัดออก… มุ่ยไบได้ยินเรื่องนี้คืนก่อน แต่ไม่เคยเชื่อว่าทั้งสองเหตุการณ์จะเชื่อมโยงกัน! เขาไม่เคยคิดว่าควันภูเขาไฟที่พวกเขาใช้เพื่อปกปิดตนจากสายตาและประสาทของสัตว์ร้ายจะถูกลมตะวันตกคุนลุนพัดพาออกไป! ตอนนี้อากาศแทบจะเป็นไฟ ทีมที่อยู่บนบ่อภูเขาไฟกลายเป็นเป้าหมายของราชาอาถรรพ์อันยิ่งใหญ่ ดวงตาของมันคมชัดเหมือนราชา สามารถโฟกัสเป้าหมายที่อยู่ห่างไกลได้อย่างง่ายดาย!