บทที่ 2092: มอบตัวเสียโดยดี วิญญาณแห่งผืนพิภพชูแขนทั้งสองข้างขึ้นก่อนจะฟาดลงมาที่อสูรกายผิวเขียวและหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอย่างดุดัน! เปรี้ยง! หินสีแดงเลือดที่มีลักษณะคล้ายแผ่นหลังของสัตว์ร้ายพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและกระแทกเข้ากับอสูรกายผิวเขียวอย่างจัง เปรี้ยง! โขดหินสีแดงอีกก้อนที่มีขนาดใหญ่กว่าก้อนก่อนหน้าเล็กน้อย กระแทกอสูรกายผิวเขียวและทหารรับจ้างกระเด็นลอยสูงขึ้นไปบนฟ้า เกิดระเบิดเสียงดังสนั่น ภูเขาสีแดงลูกหนึ่งปรากฏขึ้นตรงจุดที่วิญญาณแห่งผืนพิภพฟาดหมัดลงมา ยอดเขานั้นคมกริบและแหลมชัน ทะลวงผ่านร่างของอสูรกายผิวเขียว เลือดของมันสาดกระเซ็นออกมาดั่งน้ำพุ ฟู่หยิงที่อยู่บนหลังของอสูรกายผิวเขียวก็ถูกหินที่ปะทุขึ้นมาแทงทะลุร่างเช่นกัน ร่างกายของเขาแข็งทื่อขณะถูกเสียบคาอยู่บนนั้น เขาพยายามฝืนก้มหน้ามองด้วยความยากลำบาก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหน้าอกของเขาจะถูกแทงทะลุเช่นนี้ ทั้งอสูรกายผิวเขียวและฟู่หยิงไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้ วิญญาณแห่งผืนพิภพเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นตัวอย่างในห้องทดลองและแขวนทิ้งไว้บนยอดเขา “หัวหน้า!” ทหารรับจ้างผมสีฟ้าตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัว ทหารรับจ้างคนอื่นๆ ต่างตื่นตระหนกเช่นกัน การปรากฏตัวของวิญญาณแห่งผืนพิภพนั้นสร้างแรงกดดันมหาศาล ยิ่งไปกว่านั้น สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของกลุ่มพวกเขายังเกือบเอาชีวิตไม่รอดหลังจากถูกเสียบทะลุร่าง! “แก… แก…” ฟู่หยิงพยายามจะพูด แต่เขากลับเค้นเสียงออกมาได้เพียงไม่กี่คำ “ที่แท้ก็ร้ายกาจขนาดนี้ ฮ่าๆๆ ผลเสริมลำดับที่สามนี้ไม่เลวเลยจริงๆ!” มู่ไป๋ไม่สนใจฟู่หยิง เขารู้สึกยินดีกับความสามารถใหม่ของตนเป็นอย่างยิ่ง พลังของวิญญาณแห่งผืนพิภพนั้นเกินความคาดหมายของมู่ไป๋ไปไกล ราวกับว่าการต่อสู้จบลงก่อนที่จะได้เริ่มเสียอีก! ยวี่ซือซือเคยบอกว่าความแข็งแกร่งของวิญญาณแห่งผืนพิภพนั้นขึ้นอยู่กับปริมาณเลือดของเขา เขาแค่บีบฝ่ามือเล็กน้อยเพื่อให้เลือดหยดลงพื้น หากเขาเกิดเลือดออกมากในตอนที่ต่อสู้กับศัตรู แม้แต่จอมเวทย์ระดับมหาอำนาจก็คงยากที่จะต้านทานวิญญาณแห่งผืนพิภพได้ไม่ใช่หรือ? “นี่… นี่…” หัวหน้าคนงานที่กำลังสิ้นหวังพลันเห็นมู่ไป๋แสดงฝีมืออันน่าทึ่ง เขาทั้งประหลาดใจและดีใจ “พ่อหนุ่ม เธอเป็นจอมเวทย์ระดับสูงงั้นหรือ? พวกเราปลอดภัยแล้วทุกคน พวกเราปลอดภัยแล้ว!” ทหารรับจ้างเหล่านั้นแทบจะอาเจียนเป็นเลือดหลังจากได้ยินคำพูดดังกล่าว ระดับสูงกับผีน่ะสิ! หัวหน้าของพวกเขาเป็นถึงจอมเวทย์ระดับสูงที่มีสามธาตุในระดับสูงขั้นสูงสุด! เขาอยู่ในจุดสูงสุดของระดับสูงแล้วนะ! พ่อหนุ่มคนนี้ไม่ได้แม้แต่จะใช้เวทมนตร์ เพียงแค่หยดเลือดลงพื้นไม่กี่หยดก็จัดการหัวหน้าของพวกเขาได้แล้ว จะเป็นแค่จอมเวทย์ระดับสูงได้อย่างไรกัน? มู่ไป๋มองไปที่ทหารรับจ้างที่เหลือแล้วกล่าวว่า “ฉันไม่อยากเสียเวลาอธิบายสถานการณ์ พวกแกก็น่าจะรู้ว่าต้องทำอย่างไรใช่ไหม?” ทหารรับจ้างผมสีฟ้าทรุดเข่าลงกับพื้นแล้วกล่าวอย่างจริงใจ “ท่านผู้เฒ่า พวกเราตาบอดเองที่ล่วงเกินท่าน…” เขาจำต้องแสดงท่าทีจริงใจ เพราะในสายตาของพวกเขา ฟู่หยิงผู้เป็นหัวหน้าก็แข็งแกร่งอย่างบ้าคลั่งอยู่แล้ว คนที่เอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ จะไม่สามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้เชียวหรือ? “ท่านผู้เฒ่า พวกเราจะไม่เอาหัวใจศิลาเงิน พวกเราขอมอบมันให้ท่านเป็นการแสดงความเคารพ โอ้... พวกเรายังมีเงินที่เก็บสะสมมาตลอดหลายปีด้วย! พวกเราจะมอบให้ท่านทั้งหมด พวกเราก็แค่ล้อคนงานเล่นเท่านั้น ไม่มีทางที่พวกเราจะฝังใครทั้งเป็นหรอก!” ชายร่างยักษ์รีบกล่าวเสริม “พวกแกพกโทรศัพท์มาด้วยไหม?” มู่ไป๋ถามพวกเขาอย่างเรียบเฉย “พกมาครับ!” ชายร่างยักษ์รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาให้มู่ไป๋ดู “พวกแกน่าจะรู้เบอร์ของสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายใช่ไหม โทรไปซะ แล้วบอกทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ ฉันไม่ได้ฆ่าหัวหน้าของพวกแก ฉันมั่นใจว่าเขาต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่กลุ่มพวกแกทำไว้ส่วนใหญ่แน่ๆ” มู่ไป๋สั่ง “หา? ท่านให้พวกเราไปมอบตัวงั้นหรือ?” ชายร่างยักษ์ถาม ในฐานะกลุ่มทหารรับจ้างที่เปรียบดั่งมะเร็งร้ายของสังคม พวกเขาคงรู้สึกอัปยศยิ่งนักหากสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายพบเบาะแสใดๆ ที่ใช้เล่นงานพวกเขาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเดินไปมอบตัว! “ถ้าไม่อยากโทรหาสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายก็ได้ ฉันจะจัดการพวกแกเอง ฉันยังมีพลังใหม่ๆ อีกเยอะที่ยังไม่ได้ลอง อีกอย่าง ฉันลืมบอกไปว่าพวกแกอยู่ในอาณาเขตของภูเขาฝานเสวี่ยของฉัน ฉันมีสิทธิ์ที่จะประหารพวกแกโทษฐานที่กระทำความผิดในพื้นที่นี้ได้ทันที เมื่อสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายมาตามหาพวกแก ฉันแค่ส่งศพพวกแกให้พวกเขาไป พวกเขาอาจจะให้รางวัลฉันด้วยซ้ำไป” มู่ไป๋กล่าวอย่างเย็นชา “ผม… ผมจะโทรครับ…” — ถังเยี่ยกำลังทำงานอยู่ในสำนักงานของเธอที่สมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายภูเขาหนานซี ชุดเครื่องแบบขับเน้นทรวดทรงอันสมวัยของเธอ “หัวหน้าค่ะ!” “ไม่รู้จักเคาะประตูก่อนเข้ามารึไง!” “ขอโทษค่ะ ดิฉันขอโทษ มีคนอ้างว่าเป็นสมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างสัตว์อสูรสงครามโทรมาแจ้งเหตุในพื้นที่ของภูเขาฝานเสวี่ย เขาบอกว่าพวกเขาได้รับการสั่งสอนจากยอดฝีมือท่านหนึ่ง และตัดสินใจจะมอบตัว พวกเขาขอให้เราส่งคนไปจับกุมพวกเขาค่ะ” หลี่ตงกล่าว “เธอล้อฉันเล่นอยู่หรือเปล่า?” ถังเยี่ยกลอกตา “ตอนแรกดิฉันก็นึกว่าเป็นเรื่องล้อเล่นค่ะ แต่เราได้รับข้อมูลว่ากลุ่มทหารรับจ้างสัตว์อสูรสงครามได้เคลื่อนไหวอยู่แถวๆ ภูเขาฝานเสวี่ยในช่วงนี้จริงๆ ค่ะ” หลี่ตงกล่าว — เหมืองบนภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของภูเขาฝานเสวี่ย... ชายร่างยักษ์แทบอยากจะร้องไห้ออกมาหลังจากวางสายโทรศัพท์ หากกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มอื่นรู้ว่าพวกเขาถูกสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายจับมาด้วยวิธีนี้ พวกเขาคงต้องอยู่อย่างยากลำบากในคุกแน่ๆ! “หลังจากเข้าคุกไปแล้ว ก็หมั่นกลับตัวกลับใจทำความดีด้วยล่ะ ว่าแต่ฉันได้ยินมาว่าสมาพันธ์ผู้บังคับใช้กฎหมายจะส่งนักโทษไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อช่วยพัฒนาที่นั่น พวกเขาอาจจะส่งพวกแกไปที่เหมืองก็ได้ อื้ม... ดูเหมือนพวกแกจะถูกโฉลกกับเหมืองจริงๆ นะ!” มู่ไป๋กล่าวอย่างร่าเริง “ครับ พวกเราคงถูกโฉลกกับมัน... หัวหน้าของเรากำลังจะเสียเลือดจนตายแล้ว ท่านช่วยปลดเขาลงมาก่อนได้ไหมครับ?” ทหารรับจ้างผมสีฟ้าถาม “ได้สิ แขวนไว้แบบนั้นก็ดูไม่ดีเท่าไหร่ ว่าแต่พวกแกคิดยังไงกับวิญญาณแห่งผืนพิภพบ้าง?” มู่ไป๋ถามพวกเขาอย่างกระตือรือร้น ทหารรับจ้างเหล่านั้นแทบจะเสียสติ นี่เขากำลังเก็บข้อมูลการใช้งานจริงงั้นหรือ? นั่นคือปีศาจดินที่ดุร้ายและแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยพบมา พวกเขาแทบจะสลบไปทั้งที่ไม่ได้ตกเป็นเป้าหมายด้วยซ้ำ! ทั้งประเทศมีจอมเวทย์ระดับมหาอำนาจอยู่เพียงไม่กี่คน ทำไมพวกเขาต้องมาซวยมาเจอเข้ากลางป่ากลางเขาแบบนี้ด้วย แถมเขายังแกล้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อให้พวกเขาล่วงเกิน... นี่มันกรรมตามสนองใช่ไหมเนี่ย?