บทที่ 822: กระบี่ร้อยเรียงประสาน ผู้แปล: KurazyTolanzuraytor บรรณาธิการ: JayC หลังจากฉีเฟิง ก็ถึงคราวของผู้ถือครองป้ายหมายเลข 4 ฉินคง ที่ก้าวขึ้นสู่ลานประลอง และสายตาของเขาก็จับจ้องไปยังซูหลี่ ผู้ถือครองป้ายหมายเลข 10 โดยตรง ระดับพลังฝึกตนของซูหลี่อยู่ที่ขอบเขตตีความความว่างเปล่าขั้นที่สอง และเขาสามารถหยั่งรู้เจตจำนงกระบี่ขั้นกลางระดับสามกับเจตจำนงวารีขั้นกลางระดับหนึ่ง เมื่อผนวกรวมกับกระบี่วิญญาณระดับสามในครอบครอง เขาก็มีพละกำลังเทียบเท่ากับมังกรเขาโบราณ 110 ตัว ส่วนฉินคงเป็นนักสู้ขอบเขตตีความความว่างเปล่าขั้นที่สี่ที่หยั่งรู้เจตจำนงตีความความว่างเปล่าระดับสี่ ไม่ต้องพูดถึงว่าเขามีอาวุธวิญญาณระดับสามอยู่ในมือ ต่อให้เขามีเพียงอาวุธวิญญาณระดับสี่หรือห้า เขาก็ยังคงมีพละกำลังมากพอที่จะบดขยี้ซูหลี่ได้อยู่ดี ภายใต้สถานการณ์ที่มีความเหลื่อมล้ำกันมากเช่นนี้ ซูหลี่จึงไม่ได้ลงมือและยอมรับความพ่ายแพ้อย่างตรงไปตรงมา ผู้ถือครองป้ายหมายเลข 5 ทามู่ มาจากราชวงศ์ต้าหยวน ร่างกายของเขาบึกบึนราวกับวัวกระทิง อาวุธวิญญาณระดับสามในครอบครองของเขาคือถุงมือคู่หนึ่ง ทำให้หมัดของเขาราวกับลูกปืนใหญ่ และใครก็ตามที่ถูกหมัดของเขาซัดเข้าใส่ ต่อให้รอดพ้นจากความตายมาได้ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสจนแทบสิ้นลมหายใจ "ผู้ถือครองป้ายหมายเลข 10 ซูหลี่!" ทามู่ท้าทายซูหลี่เช่นเดียวกับฉินคงก่อนหน้านี้ ซูหลี่เคยยอมแพ้โดยไม่ได้ขึ้นสู่ลานประลองมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถปฏิเสธการท้าทายของทามู่ได้ แต่เช่นเดียวกับการต่อสู้ครั้งที่แล้ว เขายังคงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาด แม้ว่าเจตจำนงที่ทามู่หยั่งรู้จะด้อยกว่าฉินคงและฉีเฟิง แต่มันก็ยังเป็นเจตจำนงตีความความว่างเปล่าระดับสาม และเมื่อรวมกับระดับพลังฝึกตนขอบเขตตีความความว่างเปล่าขั้นที่สี่ ซูหลี่ก็ยังห่างไกลจากการเป็นคู่ต่อสู้ของเขามากนัก ด้วยเหตุนี้เอง ซูหลี่จึงยอมแพ้อย่างเด็ดเดี่ยวและไม่ยอมเสียเวลา หลังจากทามู่ ก็ถึงคราวของผู้ถือครองป้ายหมายเลข 6 ลู่หยง ที่ก้าวเข้าสู่ลานประลอง และหลังจากที่เขาขึ้นไปแล้ว สายตาของเขาก็ปัดผ่านจื่อซาง, โอวเฉิน, เย่หลิง และซูหลี่ เขาสามารถเลือกได้เพียงหนึ่งในสี่คนนี้เท่านั้น "ซูหลี่!" ในที่สุดเขาก็เลือกซูหลี่ ซูหลี่ถูกท้าทายความเป็นครั้งที่สาม "ฮ่าฮ่า... ซูหลี่ ป้ายหมายเลข 10 ของเจ้านี่มันเป็นของร้อนจริงๆ" จางโสวหยงมองไปที่ซูหลี่และอดไม่ได้ที่จะล้อเล่น แม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่ได้พูดอะไร แต่รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ซึ่งเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าเขากำลังรู้สึกสนุกบนความทุกข์ของซูหลี่อยู่เล็กน้อยเช่นเดียวกับจางโสวหยง ซูหลี่หัวเราะอย่างขมขื่น แต่คราวนี้เขาไม่ได้ยอมแพ้และก้าวขึ้นสู่ลานประลองเพื่อยืนเผชิญหน้ากับลู่หยง ลู่หยงคือรัชทายาทแห่งราชวงศ์ต้าหมิง และเป็นศิษย์สายตรงของรองเจ้าตำหนักเฟิงเหว่ย ระดับพลังฝึกตนของเขาอยู่ที่ขอบเขตตีความความว่างเปล่าขั้นที่สาม และหยั่งรู้เจตจำนงอัคคีระดับสอง นอกจากนั้น ลู่หยงยังหยั่งรู้เจตจำนงวายุขั้นต้นระดับห้า และเจตจำนงอัสนีขั้นต้นระดับสาม อาวุธวิญญาณของลู่หยงคือพัดวิญญาณระดับสามที่มีเพียงโครงสร้างเท่านั้น เมื่อเขาแสดงความสามารถทั้งหมด พละกำลังของเขาจะเทียบเท่ากับมังกรเขาโบราณ 105 ตัว และเมื่อเปรียบเทียบกับพละกำลังของซูหลี่ที่เทียบเท่ามังกรเขาโบราณ 110 ตัว เขาก็ยังด้อยกว่าอยู่มังกรเขาโบราณ 5 ตัว "ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ... ตามหลักเหตุผลแล้ว พละกำลังของลู่หยงด้อยกว่าซูหลี่ และเขาควรจะเกรงกลัวซูหลี่ แต่ตอนนี้..." ต้วนหลิงเทียนหรี่ตาลงขณะที่เขารู้สึกลางๆ ถึงความไม่ชอบมาพากลเมื่อเห็นลู่หยงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "ฮ่า!!" ภายใต้สายตาของทุกคน ลู่หยงเลือกที่จะโจมตีก่อนเพื่อชิงความได้เปรียบ เขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา ทำให้พัดวิญญาณระดับสามในมือกลายเป็นพัดเพลิงที่แผ่ไอความร้อนแรงกล้า ชั่วขณะหนึ่ง กระแสอากาศในท้องฟ้าสั่นสะเทือนและเกิดระลอกคลื่นความร้อนเมื่อปะทะกับพัดเพลิงในมือของลู่หยง มันแผ่ซ่านไปทุกทิศทางและพัดเข้าหาทุกคนที่อยู่รอบบริเวณ ต้วนหลิงเทียนรู้สึกถึงไอความร้อนหนาแน่นที่ปะทะเข้ากับใบหน้า และเขาก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของเจตจำนงอัคคีในพัดของลู่หยงทันที ทำให้ใบหน้าของเขาอดไม่ได้ที่จะเคร่งขรึมขึ้น "ซูหลี่ ระวัง! เขาหยั่งรู้เจตจำนงอัคคีขั้นกลางระดับสามแล้ว!" ต้วนหลิงเทียนรีบส่งกระแสจิตเตือนซูหลี่ทันที ในขณะเดียวกัน เมื่อพัดเพลิงในมือพุ่งทะยานผ่านท้องฟ้า ปรากฏการณ์ฟ้าดินก็อุบัติขึ้นเหนือศีรษะของลู่หยง ร่างกายทั้งหมดของเขาถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงราวกับลูกไฟยักษ์ขณะที่เขาพุ่งเข้าหาซูหลี่ เงาร่างมังกรเขาโบราณเสมือนจริง 115 ตัวควบแน่นเป็นรูปร่าง ฟุ่บ! หลังจากได้รับคำเตือนจากต้วนหลิงเทียน ซูหลี่ที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็ได้กลายร่างเป็นกระบี่ยักษ์พุ่งผ่านลู่หยงที่โถมเข้ามาราวกับลูกไฟขนาดยักษ์ เสียงกระบี่กรีดอากาศดังสนั่นพร้อมกับการปลดปล่อยเจตจำนงกระบี่อันดุดัน ทำให้หลายคนที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ไร้ประโยชน์! ความต่างของมังกรเขาโบราณ 5 ตัวเพียงพอที่จะทำให้ข้าบดขยี้เจ้าได้อย่างง่ายดาย!" ลูกไฟขนาดยักษ์ที่โหมกระหน่ำนั้นราวกับลูกปืนใหญ่ที่พุ่งเข้าหากระบี่ยักษ์ และในเวลาเดียวกัน เสียงอันกังวานของลู่หยงก็ดังขึ้น "อย่างนั้นหรือ?" เสียงของซูหลี่ไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย และกระบี่ยักษ์ที่เขาแปลงร่างขึ้นมาซึ่งผสมผสานเจตจำนงวารีและเจตจำนงกระบี่ก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าทันทีที่เขาพูดจบ "หึ! เจ้าหนีไม่พ้นหรอก" เสียงคำรามเย็นชาของลู่หยงดังขึ้น ขณะที่ลูกไฟซึ่งแผ่คลื่นความร้อนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อไล่ตามซูหลี่ และดูเหมือนว่าเขาจะไม่หยุดจนกว่าจะไล่ตามซูหลี่ทัน ฟุ่บ! กระบี่ยักษ์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่ลูกไฟเบื้องหลังกลับขยับเข้าใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ความต่างของพละกำลังมังกรเขาโบราณ 5 ตัว ทำให้ความเร็วของกระบี่ยักษ์ด้อยกว่าลูกไฟยักษ์ "ซูหลี่คิดจะทำอะไรกันแน่?" จางโสวหยงมีสีหน้าสับสนเมื่อเห็นฉากนี้ และเขาไม่สามารถคาดเดาจุดประสงค์เบื้องหลังการกระทำของซูหลี่ได้เลย สำหรับเขา การกระทำในปัจจุบันของซูหลี่จะทำให้เขาเผยช่องโหว่ต่อหน้าลู่หยงอย่างไม่ต้องสงสัย และทำให้เขาต้องเผชิญกับอันตรายได้ทุกเมื่อ ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้วเช่นกัน เขารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่ซูหลี่จะทำความผิดพลาดในระดับต่ำเช่นนี้ 'หรือว่าเจ้าหมอนี่จะยังมีไม้ตายซ่อนไว้อีก?' ทันใดนั้น ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองไปยังกระบี่สิบสาม และหลังจากสังเกตเห็นว่ากระบี่สิบสามมีสีหน้าสงบนิ่ง ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นในใจของเขา ต่อมา สายตาของต้วนหลิงเทียนก็เป็นประกายขณะที่เขาจ้องมองกระบี่ยักษ์ที่กำลังถูกลูกไฟยักษ์ไล่กวดอย่างไม่ลดละ บางทีซูหลี่อาจจะทำให้เขาประหลาดใจได้จริงๆ ฟุ่บ! กระบี่ยักษ์ยังคงพุ่งขึ้นไป ในขณะที่ลูกไฟขยับใกล้เข้ามาทุกที โอม! ทันใดนั้น เสียงสั่นสะเทือนที่แสบแก้วหูก็ดังขึ้น ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่จุดนั้นอย่างตั้งใจ กระแสอากาศ ณ จุดที่เป็นที่มาของเสียงวูบไหวและดูเหมือนจะก่อตัวเป็นวงคลื่นแผ่ขยายออกไปรอบๆ อย่างต่อเนื่อง เป็นภาพที่งดงามอย่างยิ่ง แต่ทุกคนไม่ได้สนใจเรื่องนั้น เพราะสายตาของพวกเขาต่างจับจ้องไปที่กระบี่ยักษ์ที่เปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหัน กระบี่ยักษ์กลับตัวและปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังลูกไฟยักษ์ที่กำลังพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ฟุ่บ! ทันใดนั้น ทุกคนสังเกตเห็นกระบี่ยักษ์สั่นสะเทือนอย่างแรงก่อนจะพุ่งดิ่งลงมาอย่างรวดเร็ว และมันได้แทงตรงไปยังลูกไฟยักษ์ที่พุ่งเข้าหา กระบี่ยักษ์พุ่งดิ่งลงมาพร้อมกับพละกำลังของมังกรเขาโบราณ 110 ตัว ทั้งสองกำลังจะเข้าปะทะกัน และหากไม่มีอะไรผิดพลาด ผลแพ้ชนะจะปรากฏออกมาทันที "ซูหลี่กำลังจะแพ้" นี่คือความคิดในใจของคนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นั่น เพราะความต่างของมังกรเขาโบราณ 5 ตัวนั้นเปรียบเสมือนหุบเหวที่ยากจะข้ามผ่าน เคร้ง! ฟิ้ว! ในที่สุด กระบี่ยักษ์และลูกไฟยักษ์ก็เข้าปะทะกัน ก่อให้เกิดประกายไฟอันสว่างจ้ากระเด็นออกมา และทำให้ลูกไฟจำนวนมากควบแน่นเป็นรูปร่าง ภายใต้สายตาของทุกคน กระบี่ยักษ์และลูกไฟยักษ์ปะทะกัน และเนื่องจากความต่างของระดับเจตจำนง พลังแห่งน้ำที่ควรจะสยบไฟจึงไม่สามารถสำแดงผลออกมาได้ ในชั่วพริบตา ลูกไฟยักษ์ยังคงสภาพเดิม แต่กระบี่ยักษ์กลับอ่อนแรงลงไปส่วนหนึ่ง ปัง! เสียงระเบิดดังสนั่น กระบี่ยักษ์ดูเหมือนจะยอมจำนนแล้ว ในขณะที่พละกำลังของลูกไฟยักษ์แข็งแกร่งขึ้น และมันได้ปะทะกับกระบี่ยักษ์อย่างรุนแรงจนทำให้กระบี่ยักษ์แตกกระจาย ในขณะที่ทุกคนคิดว่าลู่หยงผู้ควบคุมลูกไฟยักษ์ได้เอาชนะซูหลี่ที่ควบคุมกระบี่ยักษ์ได้แล้ว "เป็นไปไม่ได้!!" เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นอย่างกะทันหัน มันเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "นั่นเสียงของลู่หยง!" ทันใดนั้น ทุกคนอดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่จุดนั้นอย่างตั้งใจ เพียงแวบเดียวพวกเขาก็เห็นว่าเมื่อกระบี่ยักษ์แตกกระจาย ซูหลี่ที่อยู่ภายในนั้นกำลังถือกระบี่ด้วยมือทั้งสองข้างขณะที่พุ่งดิ่งลงมาอย่างต่อเนื่อง ในพริบตานี้ พลังทั้งหมดของซูหลี่ถูกส่งไปยังกระบี่ในมือ และเงาร่างมังกรเขาโบราณ 110 ตัวที่ค่อยๆ จางหายไปเพราะกระบี่ยักษ์ที่แตกกระจายก่อนหน้านี้ก็ได้ควบแน่นขึ้นมาอีกครั้ง ฟุ่บ! คมกระบี่ยาวสามฟุตพุ่งดิ่งลงมาตรงๆ และเมื่อลูกไฟยักษ์ได้ทุ่มพลังทั้งหมดไปกับกระบี่ยักษ์จนไม่มีเวลามากพอที่จะฟื้นฟูพลังกลับมา คมกระบี่ยาวสามฟุตจึงทะลวงผ่านลูกไฟที่อยู่ในสภาพอ่อนแรงและพุ่งตรงไปที่ศีรษะของลู่หยง "ยั้งมือไว้!!" สีหน้าของเฟิงเหว่ยเคร่งขรึมขึ้นเมื่อเห็นเช่นนี้ เขาตะโกนก้องและต้องการจะลงมือเพื่อช่วยลู่หยง ศิษย์สายตรงของเขา แต่น่าเสียดายที่มันสายเกินไปแล้ว ฉับ! ซูหลี่พร้อมกับกระบี่ของเขาพุ่งดิ่งลงมาจากท้องฟ้า คมกระบี่ที่แหลมคมไร้เทียมทานแทงทะลุศีรษะลงสู่ร่างกายของลู่หยง ทันทีที่ลู่หยงเสียชีวิต ลูกไฟยักษ์ก็สลายตัวและหายไปอย่างไร้ร่องรอย หลังจากที่เขาชักกระบี่ออกมา ซูหลี่ที่อยู่ในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและมีเลือดที่มุมปากก็เผยรอยยิ้มออกมา แล้วยังไงหากมีความต่างของมังกรเขาโบราณ 5 ตัว? เขา ซูหลี่ ยังคงสังหารลู่หยงภายใต้กระบี่ของเขาได้! "ซูหลี่!!" เฟิงเหว่ยคำรามอย่างเย็นชา เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่พองลมขึ้นมา เขาตั้งใจที่จะแก้แค้นให้ศิษย์สายตรงของเขา แต่น่าเสียดายที่เขายังไม่ได้ลงมือก็ถูกหนิงชานขัดขวางไว้ "เฟิงเหว่ย สงบสติอารมณ์หน่อย! อย่าลืมว่าในการประลองจัดอันดับของงานแข่งขันยุทธสิบราชวงศ์ ความเป็นตายถือเป็นเรื่องปกติ! ในฐานะรองเจ้าตำหนักหมาป่าฟ้า หากเจ้าลงมือเพราะเจตนาส่วนตัว เจ้าจะเอาชื่อเสียงของตำหนักหมาป่าฟ้าไปไว้ที่ไหน?" เมื่อพูดจบ โทนเสียงของหนิงชานก็ดูเคร่งขรึมขึ้น เฟิงเหว่ยสงบสติอารมณ์ลงเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ดวงตาของเขายังคงเปี่ยมไปด้วยความแค้นอันน่าสยดสยองขณะที่เขาจ้องมองซูหลี่เขม็ง ตราบใดที่มีโอกาสแม้เพียงเล็กน้อยในอนาคต เขาจะไม่มีวันปล่อยซูหลี่ไปอย่างแน่นอน ต่อให้ซูหลี่จะเป็นศิษย์สายตรงของกระบี่สิบสามก็ตาม แม้ว่าในแง่ของพรสวรรค์ตามธรรมชาติและความสามารถในการหยั่งรู้ ลู่หยงอาจจะไม่ถูกจัดว่าเป็นระดับท็อปในกลุ่มอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่เข้าร่วมการประลองในครั้งนี้ แต่เพราะนิสัยของลู่หยงนั้นถูกใจเขา เขาจึงรู้สึกพึงพอใจกับศิษย์สายตรงคนนี้มาโดยตลอด แต่ตอนนี้ ศิษย์สายตรงของเขาถูกฆ่าต่อหน้าต่อตา เขาจะไม่โกรธแค้นได้อย่างไร? "สมแล้วที่เป็นวิชากระบี่ระดับนภาที่มีชื่อเสียงโด่งดังของสำนักดาบ 'กระบี่ร้อยเรียงประสาน' มันช่างไม่ธรรมดาจริงๆ!" ดวงตาของฮุ่ยหมิงเป็นประกายและอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม ภิกษุวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างฮุ่ยหมิง ฮุ่ยจิ้ง จ้องมองไปที่กระบี่สิบสาม "รองเจ้าสำนักกระบี่ หรือว่าชายหนุ่มคนนี้จะเป็นศิษย์ของท่าน?" "เจ้าโล้นฮุ่ยจิ้ง แม้ว่าพละกำลังของเจ้าจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ต้องยอมรับว่าสายตาของเจ้านั้นไม่เลวเลย" กระบี่สิบสามพยักหน้า ฮุ่ยจิ้งหัวเราะอย่างขมขื่น อย่างไรเสียเขาก็เป็นนักสู้ขอบเขตเปลี่ยนผ่านความว่างเปล่าขั้นที่แปด แต่เขากลับกลายเป็นคนที่มีพละกำลังไม่มากมายอะไรเมื่อถูกพูดถึงโดยกระบี่สิบสาม แน่นอนว่าเขารู้ดีแก่ใจว่ากระบี่สิบสามมีคุณสมบัติพอที่จะพูดเช่นนั้น ตามความรู้ของเขา ปัจจุบันกระบี่สิบสามได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเปลี่ยนผ่านความว่างเปล่าขั้นที่เก้าแล้ว และเขาเองก็ยังห่างไกลจากการเปรียบเทียบกับกระบี่สิบสามนัก บางทีอาจจะมีเพียงศิษย์พี่ฮุ่ยหมิงที่อยู่ข้างๆ เขาเท่านั้นที่มีพละกำลังพอจะสู้กับกระบี่สิบสามได้