บทที่ 1613: 242: สัญญาประณีประนอมสามปีมาถึงแล้ว เรือบรรทุกเครื่องบินถือกำเนิดขึ้นแล้ว! 3 ในที่สุดถังเสวี่ยก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและขมวดคิ้วมุ่น “เธอจะบอกว่าเธอไม่ได้รับคัดเลือกงั้นเหรอ?” “ใช่ค่ะ” ไป๋อวิ๋นพยักหน้า “พี่คะ มันเกิดอะไรขึ้น? มีใครแอบอ้างเป็นฉันหรือเปล่า?” ถังเสวี่ยจะไปรู้ได้อย่างไรว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่เธอตกลงกับหัวหน้าฝ่ายประเมินไว้ดิบดีแล้วแท้ๆ! ถังเสวี่ยเดินไปที่โต๊ะทำงาน ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วต่อสาย “ต่อสายฝ่ายประเมินให้ฉันหน่อย” “ได้ครับคุณหนูถัง กรุณารอสักครู่ครับ” ไม่นานนัก ปลายสายก็รับสาย “ตรวจสอบผลคะแนนของไป๋อวิ๋นให้ฉันที” ถังเสวี่ยเอ่ย “กรุณารอสักครู่ครับ ขอบัตรเลขที่นั่งสอบด้วยครับ” หลังจากตรวจสอบเลขที่นั่งสอบแล้ว ปลายสายก็ตอบกลับมาว่า “ไป๋อวิ๋นได้ 0 คะแนนครับ” การประเมินของฐานทัพ CEN นั้นเข้มงวดมาก คะแนนเต็มคือ 50 คะแนน แม้จะเป็นนักศึกษาหัวกะทิที่มีประสบการณ์การต่อสู้โชกโชน ก็ยากนักที่จะได้คะแนนเต็ม นับประสาอะไรกับไป๋อวิ๋นที่ไม่รู้เรื่องงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เลยแม้แต่น้อย การได้ 0 คะแนนจึงถือเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก 0 คะแนน ไป๋อวิ๋นได้ 0 คะแนนจริงๆ เธอแจ้งหัวหน้าผู้คุมสอบไปชัดเจนแล้ว ไป๋อวิ๋นไม่ควรได้แค่ 0 คะแนนสิ เขากล้าดีอย่างไร! เขากล้าดีอย่างไร! แม้ว่าท่านผู้เฒ่าถังจะไม่อยู่แล้ว แต่บุญคุณที่เขาเคยมีต่อหัวหน้าผู้คุมสอบตอนที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นยังคงอยู่ ช่างเนรคุณนัก ถังเสวี่ยไม่เคยคาดคิดเลยว่าหัวหน้าผู้คุมสอบที่ต่อหน้าเรียกเธอว่าเสี่ยวเสวี่ยอย่างสนิทสนม แถมยังบอกว่าอยากจะรับเธอเป็นหลานสาวในไส้ จะไม่ให้เกียรติเธอแม้เพียงนิดเดียวเช่นนี้! โลกนี้ช่างเย็นชานัก พอคนตายไปดั่งตะเกียงที่มอดดับ ทุกคนก็เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ ท่านผู้เฒ่าถังไม่ควรช่วยหัวหน้าผู้คุมสอบคนนั้นไว้เลยจริงๆ ถังเสวี่ยโกรธจัด! ไป๋อวิ๋นเดินมาข้างกายถังเสวี่ยแล้วพูดต่อ “พี่คะ ตอนนี้เราควรทำยังไงดี? ฉันยังจะถูกรับเข้าฐานทัพได้อยู่ไหม? พี่ช่วยไปคุยกับฝ่ายประเมินให้ฉันหน่อยสิ!” ถังเสวี่ยกำลังโกรธจัดอยู่แล้ว พอได้ยินคำพูดของไป๋อวิ๋นเธอก็ยิ่งเดือดดาล “ถึงผู้ประกาศจะไม่ขานชื่อเธอ แต่เธอก็ไม่ควรไปก่อเรื่องที่ห้องกระจายเสียง! เธอรู้ไหมว่าเธอทำให้ฉันขายหน้าขนาดไหน?!” ตอนนี้ทุกคนในฐานทัพต่างก็รู้กันหมดแล้วว่ายัยโง่ไป๋อวิ๋นคนนี้คือน้องสาวของเธอ! ไป๋อวิ๋นก้มหน้าเงียบไม่ปริปาก เธอหลงนึกว่าถังเสวี่ยจะมีอำนาจล้นฟ้าเสียอีก! ไม่คิดเลยว่าอำนาจของถังเสวี่ยจะเทียบไม่ได้แม้แต่กับหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยด้วยซ้ำ ถังเสวี่ยพูดต่อ “เธอกลับไปก่อนเถอะ!” กลับไปงั้นเหรอ? ในเมื่อไป๋อวิ๋นมาถึงที่นี่แล้ว เธอไม่อยากกลับไปทั้งอย่างนี้ ไป๋อวิ๋นมองถังเสวี่ยด้วยความประหลาดใจ “พี่คะ! ฉันมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการประเมินของฐานทัพ CEN นะ! ทุกคนที่อยู่รอบตัวฉันต่างก็รู้ว่าฉันได้รับตอบรับเข้าฐานทัพ CEN แล้ว ถ้าจะให้กลับตอนนี้แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!” มันน่าอายไม่ใช่หรือไง? “เธอรู้ไหมว่าเธอได้คะแนนเท่าไหร่?” ถังเสวี่ยถาม “ไม่รู้ค่ะ” “0 คะแนน!” ถังเสวี่ยตวาดด้วยความโกรธ “เธออยากเข้าฐานทัพ CEN ทั้งที่ได้ 0 คะแนนเนี่ยนะ?” ไป๋อวิ๋นแค่นเสียงเหอะพลางตอบอย่างมั่นใจ “นั่นไม่ใช่เพราะพี่หรอกเหรอคะ?” เธอเรียนจบคณะบริหารการเงินมา มันคงแปลกพิลึกถ้าเธอจะได้คะแนนเต็ม! หากไม่มีถังเสวี่ยเป็นที่พึ่ง ไป๋อวิ๋นคงไม่ดั้นด้นมาเข้าร่วมการประเมินนี้หรอก ถังเสวี่ยโกรธจนปวดขมับ ทำไมเธอถึงมีน้องสาวที่ไร้ประโยชน์แบบนี้? แถมยังกล้ามั่นหน้าทั้งที่ได้ 0 คะแนนอีก? ไป๋อวิ๋นพูดต่อ “ถ้าฉันรู้ว่าพี่ไม่มีน้ำยา ฉันก็ไม่มาหรอก!” ไม่มีน้ำยางั้นเหรอ? เธอไม่มีน้ำยางั้นเหรอ? ถังเสวี่ยรู้สึกเหมือนศักดิ์ศรีของเธอถูกไป๋อวิ๋นเหยียบย่ำ เธอคือเสาหลักของฐานทัพตระกูลเซิน เป็นทายาทของท่านผู้เฒ่าถัง! ก่อนที่เย่จั๋วจะปรากฏตัว เธอคือด็อกเตอร์หญิงที่อายุน้อยที่สุดในฐานทัพแห่งนี้ ใครบ้างจะไม่เรียกเธอว่าคุณหนูถัง? แต่ตอนนี้ ไป๋อวิ๋นกลับกล้ามาสงสัยในความสามารถของเธอ! ทั้งหมดเป็นเพราะตาแก่โจวกวงเหว่ยคนนั้นแท้ๆ! ถ้าไม่ใช่เพราะความเนรคุณของเขา ไป๋อวิ๋นคงไม่พ่ายแพ้จนได้ 0 คะแนนแบบนี้ ทุกครั้งที่นึกถึงโจวกวงเหว่ย ถังเสวี่ยจะโกรธแค้นอย่างยิ่ง ตำแหน่งหัวหน้าผู้คุมสอบของโจวกวงเหว่ยนั้นได้มาเพราะท่านผู้เฒ่าหยางเป็นคนผลักดัน เธอไม่คิดเลยว่าโจวกวงเหว่ยจะลืมตัวได้เร็วขนาดนี้! ครู่หนึ่ง ถังเสวี่ยก็หันไปมองไป๋อวิ๋นแล้วพูดว่า “กลับไปรอที่บ้านก่อน” รอเหรอ? พอได้ยินคำนี้ ดวงตาของไป๋อวิ๋นก็เป็นประกาย หรือว่าเธอยังมีโอกาสอยู่? “งั้นฉันก็ยังมีโอกาสใช่ไหมคะ?” ไป๋อวิ๋นจ้องมองถังเสวี่ย “พี่รับปากฉันแล้วนะ! พี่จะคืนคำไม่ได้นะ!” ถังเสวี่ยหรี่ตาลงแล้วเอ่ยต่อ “เมื่อสัญญาประณีประนอมสองปีของเย่จั๋วหมดอายุลง ฉันจะให้เธอเข้าฐานทัพแน่นอน และจะให้เธออยู่ในตำแหน่งผู้บริหารด้วย” อีกสองปีต่อมา แม้แต่ฐานทัพทั้งหมดของเครือ CEN ก็จะเป็นของเธอ แล้วมีอะไรที่เธอจะตัดสินใจไม่ได้อีกล่ะ ถึงเวลานั้น อย่าว่าแต่โจวกวงเหว่ยเลย แม้แต่เย่จั๋วและเซินเส้าชิงก็ต้องคอยดูสีหน้าของเธอ!