บทที่ 1699: 352: ตัวตนระดับภัยคุกคาม S3! ช่างเป็นสวะจริงๆ 3 “ที่นี่ก็ไม่เลว” คิ้วและดวงตาของเย่จั๋วยังคงนิ่งสนิท ใบหน้าอันสงบราบเรียบนั้นไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ ให้เห็น เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเฉียนโหย่วหลงก็พลันมีเหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นมา “ถ้าอย่างนั้น... ถ้าอย่างนั้นโปรดรอสักครู่ครับ ผมจะไปติดต่อหัวหน้าทีมอู๋เดี๋ยวนี้เลย” “ไปสิ” “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เฉียนโหย่วหลงกล่าวต่อว่า “อ้อ จริงด้วยครับ คุณหนูเย่ นี่คือเสี่ยวเถา หากคุณต้องการอะไร ก็บอกเขาได้โดยตรงเลยนะครับ” พูดจบ เฉียนโหย่วหลงก็เดินออกจากประตูไป และสั่งให้คนนำน้ำชามาให้เย่จั๋ว คนที่มีหน้าที่รินชาชื่อว่าฟ่านเหลียน เธออยู่ในสถาบันนี้มาได้สักพักแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเฉียนโหย่วหลงมีท่าทีเช่นนี้ และยังเป็นครั้งแรกที่เธอต้องส่งน้ำชาเข้าไปในห้องสอบสวนด้วย เธอไม่รู้ว่าคุณหนูเย่คนนี้เป็นใคร ฟ่านเหลียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็น อีกด้านหนึ่ง ที่บ้านตระกูลโจว โจวเฟยเฟยยังคงโกรธจัดตลอดทางกลับบ้าน “แม่คะ พ่อทูนหัวว่ายังไงบ้าง? เย่จั๋วกับหลินซาทำให้หนูพลาดการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แม่ต้องบอกพ่อทูนหัวว่าอย่าปล่อยพวกมันไปง่ายๆ นะคะ!” แม่ของโจวคลี่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วงลูกรัก แม่บอกพวกเขาทุกอย่างแล้ว!” “จริงเหรอคะ?” โจวเฟยเฟยถาม แม่ของโจวกล่าวต่อ “ลูกสาวจอมเซ่อของแม่ แม่เคยโกหกลูกเมื่อไหร่กัน?” โจวเฟยเฟยรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่งเมื่อคิดว่าเย่จั๋วและหลินซาซ่ากำลังจะติดคุกในไม่ช้า “ในที่สุด คนเลวก็ได้บทเรียนที่สาสมสักที!” โดยเฉพาะเย่จั๋ว “สวยไปจะมีประโยชน์อะไร? สุดท้ายก็เป็นแค่สวะที่จะต้องเข้าไปนอนในคุกอยู่ดี” เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ริมฝีปากของโจวเฟยเฟยก็บิดโค้งเป็นรอยยิ้ม คอยดูเถอะ เมื่อติดคุกแล้ว เย่จั๋วจะไม่มีวันได้เชิดหน้าชูตาได้อีกตลอดชีวิต! แล้วก็ยังมีหลินซาอีกล่ะ เมื่อก่อนอวดดีนักไม่ใช่เหรอ? เธออยากจะรู้นักว่าในอนาคตหลินซาจะยังอวดดีได้อีกไหม! แม่ของโจวมองไปที่โจวเฟยเฟยและเอ็ดเบาๆ “ลูกก็เหมือนกัน! ไปยั่วโมโหคนพวกนั้นทำไมโดยไม่มีเหตุผล? เกือบจะทำให้ตัวเองต้องพลาดการสอบเข้ามหาวิทยาลัยไปด้วยแล้วไหมล่ะ!” “หนูจะไปรู้ได้ยังไงคะว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้! แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดของหนูเลยด้วย! หลินซาก็ยังไม่ตาย ไม่ได้บาดเจ็บ แล้วก็ไม่ได้ทำให้การสอบเข้ามหาวิทยาลัยล่าช้าด้วย พวกเขามีสิทธิ์อะไรมาสร้างความลำบากให้หนู?” ความตั้งใจเดิมของโจวเฟยเฟยคือการขัดขวางไม่ให้หลินซาเข้าร่วมการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในช่วงบ่าย ใครจะไปคิดว่าหลินซาจะพลิกสถานการณ์กลับมาได้! หลังจากกินยาเข้าไปแล้ว นอกจากเธอจะไม่เป็นอะไรเลย เธอยังเข้าร่วมการสอบได้อีกด้วย! สิ่งที่ทำให้โจวเฟยเฟยโกรธที่สุดก็คือหลินซายังกล้าพูดว่าตัวเองทำข้อสอบได้ดีอีกต่างหาก ท้ายที่สุดแล้ว ข้อสอบคณิตศาสตร์ในปีนี้ยากมาก แม้แต่โจวเฟยเฟยยังไม่กล้าพูดเต็มปากว่าทำได้ดี ใครจะรู้ว่าโจวเฟยเฟยจะอิจฉาแค่ไหนตอนที่หลินซาซ่าพูดคำนั้นออกมาต่อหน้าเธอ! ตำแหน่งจ้วงหยวนต้องเป็นของเธอ! ยายแก่อย่างหลินซาซ่ามีสิทธิ์อะไรมาแข่งกับเธอ? แม่ของโจวกล่าวต่อ “โชคดีที่ครั้งนี้พ่อทูนหัวของลูกอยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นลูกคงแย่แน่ๆ!” “หนูทราบค่ะ” โจวเฟยเฟยสวมกอดเอวแม่ของเธอแล้วยิ้ม “ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะขอบคุณพ่อทูนหัวอย่างแน่นอน” แม่ของโจวพยักหน้า โจวเฟยเฟยถามต่อ “จริงด้วยค่ะ ตอนที่แม่ออกจากสถานีตำรวจ พวกเขาจับตัวหลินซาไปด้วยหรือเปล่า?” “ยังหรอกจ้ะ” แม่ของโจวกล่าวต่อ “แต่เฉียนโหย่วหลงรับปากแม่แล้วว่าเขาจะทำให้หลินซาต้องชดใช้อย่างสาสม ไม่ต้องห่วงนะ เด็กผู้หญิงสองคนนั้นต้องได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้แน่ๆ!” “ดีเลยค่ะ” โจวเฟยเฟยพูดต่อ “แต่หนูยังกังวลอยู่นิดหน่อย แม่ช่วยโทรหาพ่อทูนหัวแล้วถามเรื่องนี้ให้หน่อยสิคะ ยังไงเสียพ่อทูนหัวก็เป็นคนใหญ่คนโต งานยุ่งจนอาจจะลืมไปก็ได้” “ได้จ้ะ” แม่ของโจวพยักหน้าและหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออก สายถูกเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว อู๋เจียกว๋อหัวเราะแล้วกล่าวว่า “หมิงจือ ไม่ต้องห่วง เฟยเฟยเป็นลูกบุญธรรมของผม ผมจะใส่ใจเรื่องนี้อย่างแน่นอน และจะจัดการจนกว่าเฟยเฟยจะพอใจเลยล่ะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวเฟยเฟยก็แย่งโทรศัพท์ไปแล้วพูดด้วยความไม่อยากเชื่อว่า “พ่อทูนหัว พูดจริงเหรอคะ?” “แน่นอนว่าจริงสิ” อู๋เจียกว๋อกล่าว “ถ้าอย่างนั้นขอบคุณมากค่ะพ่อทูนหัว!” โจวเฟยเฟยไม่ลืมที่จะสำทับว่า “พ่อทูนหัว อย่าลืมหลินซานะคะ! ยัยนั่นก็เป็นหนึ่งในตัวการเหมือนกัน!” “ได้เลย ได้เลย พ่อจะจำไว้ทุกอย่าง” โจวเฟยเฟยวางสายด้วยความพึงพอใจ แม่ของโจวกล่าวต่อ “รีบไปเตรียมตัวสอบเถอะ! ยังพอมีเวลาอยู่” “ค่ะ” โจวเฟยเฟยมั่นใจมาก ครั้งนี้เธอจะต้องได้เป็นจ้วงหยวนในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างแน่นอน! แม่ของโจวกล่าวต่อ “ถ้าลูกได้เป็นจ้วงหยวน ลูกก็จะได้ไม่ต้องลำบากถึงขนาดต้องพึ่งพาบารมีพ่อทูนหัวไปเสียทุกเรื่อง” โจวเฟยเฟยยิ้มและพยักหน้า “แม่คะ ไม่ต้องห่วงค่ะ ปีนี้หนูจะเป็นจ้วงหยวนให้ได้แน่นอน!” โจวเฟยเฟยไปถึงสนามสอบได้ทันเวลาพอดี หลังจากวางสายจากโจวเฟยเฟย อู๋เจียกว๋อก็กดโทรศัพท์สายภายในถึงเลขานุการ “ไปถามเฉียนโหย่วหลงดูซิ ว่าเรื่องที่ฉันสั่งเขาไปเมื่อเช้านี้จัดการเรียบร้อยหรือยัง?”