**บทที่ 2216: ความขัดแย้งปะทุ** สำหรับยอดฝีมือชุดดำผู้นี้ เขามั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าหากตนเองได้ผนึกกำลังกับยอดฝีมือชุดเขียวผู้เป็นยอดฝีมือ Ancient Martial Arts ขั้นโกลด์ระดับเริ่มต้น (Early Phase) เช่นเดียวกัน การรวมพลังของพวกเขาสองคนย่อมเพียงพอที่จะสยบหลินอี้ลงได้อย่างแน่นอน ทว่าหลินอี้กลับไม่ได้ปรายตามองเขาเลยแม้แต่น้อย เมินเฉยเสียจนอีกฝ่ายเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไร้ตัวตน “ไอ้เด็กนี่ แกคิดว่าตัวเองแน่มาจากไหนกันฮะ? มาก็สายแล้วยังจะทำตัวอหังการอีก ฉันว่าแกมันรนหาที่ตายชัดๆ!” ยอดฝีมือชุดเขียวเริ่มเดือดดาลขึ้นมาบ้าง เขามีความคิดเดียวกับสหายชุดดำว่าหากพวกเขาร่วมมือกัน ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลาง (Mid Phase) ก็ยังพอจะมีทางสู้ได้ *เพียะ!* เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังสนั่นหวั่นไหว ทว่าผู้ที่ลงมือกลับไม่ใช่หลินอี้ แต่นำมาโดยชายในชุดขาววัยสามสิบเศษที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับลาซโลที่กำลังทำหน้าเจื่อนด้วยรอยยิ้มขมขื่น! เดิมทีลาซโลตั้งใจจะไปเชิญบรรดายอดฝีมือตามลำดับระดับพลัง โดยเก็บพวกที่แข็งแกร่งที่สุดไว้เป็นกลุ่มสุดท้าย ซึ่งเขาก็ได้ร่วมเดินทางมาพร้อมกับคนกลุ่มนี้ด้วย ทว่าทันทีที่มาถึง เขากลับต้องมาได้ยินถ้อยคำสบประมาทที่พ่นออกมาจากปากของยอดฝีมือระดับล่าง และที่แย่ไปกว่านั้นคือมันดันเข้าหูยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลางช่วงสูงสุด (Mid Phase Peak) เข้าอย่างจัง แล้วยอดฝีมือผู้นี้จะยอมปล่อยผ่านไปง่ายๆ ได้อย่างไร? “เป็นแค่ขั้นโกลด์ระดับเริ่มต้นตัวจ้อยแท้ๆ แต่กลับไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!” ชายชุดขาวจ้องมองยอดฝีมือชุดเขียวด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง เขาคือยอดฝีมือผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของขั้นโกลด์ระดับกลาง ยอดฝีมือชุดเขียวแท้จริงแล้วก็เป็นเพียงพวกเก่งแต่กับคนที่อ่อนแอกว่า เมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่คือยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลางช่วงสูงสุด ต่อให้เขาและชายชุดดำจะร่วมมือกันก็หามีทางเป็นคู่ปรับได้ไม่ เขาจึงทำได้เพียงกุมใบหน้าที่บวมฉึ่งแล้วปิดปากเงียบกริบ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว “ที่ฉันตบสั่งสอนแก แกยอมรับหรือไม่?” ชายชุดขาวดูเหมือนจะไม่ยอมรามือไปง่ายๆ เขาตั้งใจจะใช้โอกาสนี้ประกาศศักดาและสถาปนาอำนาจเหนือกว่าใครในทีมเหล่านักผจญภัยกลุ่มนี้ ก่อนหน้านี้เขาเพียงกังวลว่าจะไม่มีข้ออ้างในการลงมือ แต่เจ้าโง่ชุดเขียวนี่กลับเสนอหน้ามาให้ถึงที่เอง “ยอม... ยอมรับพะยะค่ะ...” ยอดฝีมือชุดเขียวเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ชายชุดขาวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะตวัดสายตาไปทางยอดฝีมือชุดดำแล้วถามเสียงเข้ม “แล้วแกล่ะ?” “ผมก็... ยอมรับครับ” ยอดฝีมือชุดดำคำนวณดูแล้ว แม้จะสู้ตายพร้อมกันทั้งสองคน ช่องว่างระหว่างพลังของพวกเขากับชายชุดขาวนั้นกว้างเกินกว่าจะหยั่งถึง พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ดังนั้นจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจำนนต่อความแข็งแกร่ง! โลกของผู้ฝึกหัดศิลปะการต่อสู้ก็เป็นเช่นนี้เอง ความแข็งแกร่งคือสัจธรรมอันสมบูรณ์ หากคุณแข็งแกร่งกว่า ต่อให้คนอื่นจะขุ่นเคืองหรือหยิ่งทะนงเพียงใด พวกเขาก็ไร้ซึ่งหนทางขัดขืน “แล้วพวกแกสองคนล่ะ?” ชายชุดขาวดูจะยังไม่สาแก่ใจ แม้เขาจะมองออกว่าหลินอี้และซุนจิ้งอีไม่ได้มากับกลุ่มยอดฝีมือชุดดำและชุดเขียว แต่เขาก็ยังจงใจหันมาตั้งคำถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ...... หลินอี้เพียงแค่เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะนิ่งเฉยไปราวกับไม่ได้ยิน “เฮ้ ดูเหมือนจะมีคนยังไม่ยอมสยบแฮะ ในทีมผจญภัยแบบนี้ จิตวิญญาณแห่งความร่วมมือและการเชื่อฟังเป็นสิ่งสำคัญ ลาซโล... สมาชิกสองคนนี้ดูจะหัวแข็งไม่เบา แบบนี้มันนำทีมยากนะ!” ชายชุดขาวหัวเราะในลำคออย่างเย็นเยียบ “ฉันว่าถ้าไม่ดัดหลังให้เห็นเป็นเยี่ยงอย่างบ้าง ตอนขึ้นเขาไปต้องเกิดปัญหาแน่ๆ!” “คือว่า...” ลาซโลยิ้มขมขื่นพลางมองหลินอี้อย่างไร้หนทาง “คุณจางครับ ท่านนี้คือคุณไป๋ เขาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลางช่วงสูงสุด คุณคิดว่า...” “ผมมาที่นี่เพื่อภารกิจ ไม่ได้มาเพื่อเป็นเบี้ยล่างใคร” หลินอี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไอ้หนู ฉันได้ยินมาว่าแกก็พอมีฝีมือ เป็นถึงยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลาง แต่ก็อย่าสำคัญตัวผิดไปว่าแกจะดูถูกใครก็ได้!” ชายชุดขาวไม่รอให้ลาซโลได้พูดต่อ เขาแค่นยิ้มเยาะ “จะบอกให้เอาบุญนะว่าฉันน่ะอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นโกลด์ระดับกลาง ใกล้จะบรรลุความสมบูรณ์แบบ (Full Circle) เหลือเพียงครึ่งก้าวก็จะเข้าสู่ขั้นโกลด์ระดับปลาย (Late Stage) แล้ว ถ้าแกยังไม่ยอมละก็...” ทว่าก่อนที่ชายผู้นั้นจะทันพูดจบประโยค ฝ่ามือหนึ่งก็ฟาดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างจัง! ร่างของชายชุดขาวหมุนติ้วอยู่บนพื้นราวกับลูกข่างก่อนจะหยุดลงอย่างทุลักทุเล... และเจ้าของฝ่ามือนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก หลินอี้ “ลาซโล ผมมาที่นี่เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ ไม่ได้มาเพื่อฟังคนโง่พล่ามไร้สาระ ถ้าเขายังทำตัวแบบนี้อีก ก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ!” น้ำเสียงของหลินอี้ยังคงราบเรียบอย่างยิ่ง ราวกับว่าการตบเมื่อครู่นั้นไม่ได้มาจากน้ำมือของเขาเอง ในทีมนี้หลินอี้รู้ดีว่าเขาจะทำตัวต่ำต้อยเกินไปไม่ได้ แต่ก็ไม่ควรจะโอ้อวดจนเกินงาม เขาต้องรักษาระดับพลังที่เหมาะสมเพื่อให้ตนเองมีสิทธิ์มีเสียงในกลุ่ม ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์ต่อการสำรวจเทือกเขาหลังจากจบภารกิจนี้ ขั้นโกลด์ระดับกลาง! เขาเป็นขั้นโกลด์ระดับกลางจริงๆ! ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงจนตาค้าง หลินอี้เป็นเพียงยอดฝีมือขั้นโกลด์ระดับกลาง แต่กลับสามารถตบยอดฝีมือที่อยู่ระดับ 'ช่วงสูงสุด' จนหมุนเคว้งเหมือนลูกข่างได้ ความแข็งแกร่งระดับนี้มันช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก! ยอดฝีมือชุดเขียวและชุดดำต่างรู้สึกเสียวสันหลังวูบและนึกดีใจที่พวกเขายังไม่ได้ล่วงเกินหลินอี้ไปมากกว่านี้ ใครจะไปคิดว่าไอ้หนุ่มนี่จะร้ายกาจยิ่งกว่าชายชุดขาวเสียอีก! อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ก็ยังรู้สึกแอบสะใจลึกๆ ที่เห็นหลินอี้กับชายชุดขาวเปิดศึกกันเอง เพราะพวกเขาทั้งโดนหลินอี้เมินและโดนชายชุดขาวเหยียดหยาม หากทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บล้มตายไปด้วยกันได้ก็คงจะดีที่สุด ชายชุดขาวที่หมุนอยู่บนพื้นหลายตลบจนหยุดนิ่ง ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความอับอาย ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและไม่ยินยอม! สำหรับเขาแล้ว หลินอี้มีระดับพลังต่ำกว่าเขาหนึ่งขั้นเต็มๆ การที่เขาโดนตบจนเสียรูปกระบวนเช่นนี้ต้องเป็นการลอบโจมตีอย่างแน่นอน! “ไอ้เด็ก