Chapter 1571 Primal สถานการณ์ในตอนนี้จากเลวร้ายกลับยิ่งเลวร้ายลงไปอีก เมื่อไม่กี่วินาทีก่อน ราชาอัลฟ่าได้หักไม้เท้าคริสตัลของเขา ซึ่งส่งผลให้กระแสน้ำเลือดถาโถมเข้าหาตัวเขาทันที ก่อนที่มันจะไหลเข้าสู่ร่างกายและเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นอสูรกายร่างยักษ์ขนาดมหึมา “ร่างบรรพกาล! …ฝ่าบาททรงเปลี่ยนร่างเป็นร่างบรรพกาลแล้ว!” กลุ่มคนที่อยู่บนระเบียงตะโกนขึ้น ขณะเฝ้ามองอสูรกายตนนั้นพุ่งเข้าขยี้เหล่านักรบเลือดผสมในสนามประลอง ร่างบรรพกาลคือจุดสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงร่าง ซึ่งจะทำได้ก็ต่อเมื่อต้องอาศัยการผสมผสานระหว่างสายเลือดในตำนานอันเป็นเอกลักษณ์และการสะสมพลังมหาศาลเท่านั้น ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมาของประวัติศาสตร์มนุษย์หมาป่าเลือดผสม มีการบันทึกไว้ว่ามีร่างนี้ปรากฏตัวอยู่เพียงไม่กี่ครั้ง แต่ทุกครั้งที่มันปรากฏตัวมักจะนำมาซึ่งความโกลาหลวุ่นวายอย่างที่สุดเสมอ ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อร่างนี้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ จะไม่มีเศษเสี้ยวของความเป็นมนุษย์หลงเหลืออยู่ให้ควบคุมได้อีกต่อไป โฮก!!! บรรดาผู้ที่ไม่ได้ถูกราชาอัลฟ่าครอบงำทำได้เพียงเฝ้ามองอสูรกายร่างยักษ์ที่อาบไปด้วยเลือด ซึ่งกำลังใช้เท้าขนาดมหึมาและกรงเล็บอันทรงพลังเหยียบย่ำและบดขยี้เหล่านักรบทุกคนรอบตัวมัน “วอร์วิค! ท่านต้องทำอะไรสักอย่าง!” ท่านหญิงผู้อาวุโสแห่งตระกูลคอร์วิน จอมเวทชั้นสูงแฟนทาสม์ตะโกนขึ้น แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวของนางและคนอื่นๆ บนระเบียงต่อสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ในขณะที่การอาละวาดของราชาอัลฟ่าในร่างอสูรสั่นสะเทือนสนามประลองซิลเวอร์เมนจนก่อให้เกิดความวุ่นวายและการทำลายล้างมากยิ่งขึ้น ปรมาจารย์ไครเท็กซ์แห่งไอออนเครสต์ก็ตะโกนสุดเสียง “เราต้องหนีไปจากที่นี่! ฝ่าบาททรงหมดสิ้นหนทางแล้ว!” เมื่อต้องเผชิญหน้ากับร่างบรรพกาลของราชาอัลฟ่า แม้แต่จอมเวทชั้นสูงนับสิบที่ต่างโอ้อวดในพลังอำนาจของตนก็ไม่อาจห้ามสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวได้ หลายคนไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงร่างเช่นนี้มาก่อน และเมื่อมันมาจากราชาของพวกเขาเอง หลายคนจึงทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้เลยว่าควรจะทำเช่นไรต่อไป นี่จะเป็นโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักร หรือจะเป็นหายนะครั้งร้ายแรงกันแน่? มือขวาของราชาอัลฟ่า หมาป่าเฒ่าวอร์วิค กัดฟันแน่นจนกำปั้นสั่นเทา ความจงรักภักดีของเขากำลังถูกทดสอบว่ายังคงอยู่กับราชาอัลฟ่าหรือต่อประชาชนกันแน่ เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเบื้องหน้านี้ ไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดไว้เลยตอนที่ร่วมวางแผนกับฝ่าบาท นี่ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างเหล่านักรบที่แย่งชิงเขตแดนแห่งอำนาจอีกต่อไป แต่มันคือฉากสังหารหมู่ที่มีประชาชนผู้บริสุทธิ์ต้องมาเกี่ยวข้อง ในขณะที่อสูรกายเลือดร่างยักษ์ซึ่งก็คือราชาอัลฟ่านั้นยังคงอาละวาดในสนามประลอง ก้อนเลือดมหาศาลที่ลอยอยู่ในอากาศก็ยังคงสูบฉีดเลือดของผู้ที่เสียชีวิตอย่างต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนมันจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เพราะมันยังคงเรียกขานประชาชนนับหมื่นบนอัฒจันทร์ให้กระโดดลงมาสู่ความตายในสนามประลอง เมื่อเห็นภาพนี้ แม้วอร์วิคจะไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรกับราชาของเขา แต่เขาก็เข้าใจดีว่าเรื่องนี้เลยเถิดไปไกลเกินไปแล้ว การสังหารหมู่โดยไม่เลือกหน้านี้ต้องจบลง เขาหันไปมองมุมหนึ่งของระเบียงซึ่งจอมเวทชั้นสูงเรคุนอยู่ และเมื่อพยักหน้าให้เล็กน้อย จอมเวทชั้นสูงผู้ปรุงยาก็รีบยื่นขวดโพชั่นที่บรรจุของเหลวสีดำสนิทให้ทันที ทุกคนบนระเบียงจำได้ในทันทีว่าโพชั่นขวดนั้นคือหนึ่งในไอเทมที่มีชื่อเสียงที่สุดของกลุ่มเอเป็กซ์ นั่นคือ [อัลฟ่าบูสเตอร์] แต่เพราะเหตุนั้นเองพวกเขาจึงสับสน พวกเขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าไอเทมเช่นนี้จะทำอะไรได้ในสถานการณ์เช่นนี้ วอร์วิคไม่สนใจสายตาของคนที่จ้องมองมา เขาซดโพชั่นนั้นลงไปในอึกเดียว จากนั้นเมื่อรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี เขาก็ตะโกนสุดเสียง “ชาวอาณาจักรซิลเวอร์เมนทุกคน! ฝ่าบาททรงประชวร จงออกจากสนามประลองเดี๋ยวนี้!” เสียงของเขาดังไปทั่วสนามประลองและก้องกังวานไปไกลหลายไมล์ สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ ผู้คนที่เคยถูกราชาอัลฟ่าครอบงำเริ่มตื่นขึ้นจากภวังค์ ทันทีที่พวกเขาเห็นภาพการสังหารหมู่ตรงหน้า ความโกลาหลที่มากกว่าเดิมก็ตามมาอย่างรวดเร็ว ผู้คนเริ่มแตกตื่นพากันออกจากสนามประลอง บางคนพยายามเบียดเสียดผลักร่างของผู้คนที่อยู่รอบข้างเพื่อจะเป็นคนแรกที่ออกไป ในขณะที่ผู้ที่บินได้ต่างรีบทยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที หลังจากนั้นไม่นาน วอร์วิคก็ออกคำสั่งกับเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของซิลเวอร์เมนที่อยู่บนระเบียง สองสามวินาทีต่อมา ประตูมิติเทเลพอร์ตทั้งหกที่ใช้สำหรับการล่าของราชวงศ์ซึ่งอยู่ที่มุมของสนามประลองก็สว่างขึ้น แสดงให้เห็นว่ามันถูกเปิดใช้งานแล้ว แม้ว่าจุดหมายปลายทางในปัจจุบันจะถูกตั้งไว้ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่อย่างน้อยเกาะนั้นก็ยังปลอดภัยกว่าสถานการณ์ในสนามประลองมาก เหล่าองครักษ์จึงลงมือปฏิบัติหน้าที่ทันที โดยช่วยให้ผู้บาดเจ็บเข้าไปในประตูมิติเพื่อหนีจากความวุ่นวาย “เจ้าหมาป่าเฒ่า! เจ้า… เจ้าทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน?!” หนึ่งในปรมาจารย์ถามด้วยความสับสนว่ามือขวาของราชาเอาชนะอิทธิพลที่มีต่อผู้คนของราชาอัลฟ่าได้อย่างไร ก่อนที่วอร์วิคจะได้พูดอะไร เสียงตะโกนที่บาดหูจนแทบแก้วหูแตกก็ดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า “วอร์วิค! เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง!? เจ้าคิดจะทรยศฝ่าบาทด้วยงั้นรึ!” เมื่อเงยหน้าขึ้น หมาป่าเฒ่าก็เห็นนายพลทัลบอทจ้องมองเขาด้วยความโกรธแค้น ชายผู้นี้กำลังต่อสู้กับสามปรมาจารย์อยู่ เมื่อเห็นสิ่งที่วอร์วิคทำเขาก็โกรธจนทิ้งคู่ต่อสู้ทั้งสามแล้วพุ่งขึ้นมาบนระเบียง อย่างไรก็ตาม แรงปะทะของเขากลับหยุดลงกะทันหันเมื่อเห็นวอร์วิคชูเหรียญตราทองคำซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชาอัลฟ่าขึ้นมา “ทัลบอท ฝ่าบาททรงมอบสิ่งนี้ไว้สำหรับสถานการณ์เช่นนี้ ตอนนี้จงทำตามคำสั่งของข้า” จากนั้นเขาก็หันไปทางราชาอัลฟ่าที่กำลังคลุ้มคลั่งและกล่าวว่า “เราต้องหยุดฝ่าบาทไม่ให้สังหารประชาชนของพระองค์อีก” สีหน้าของนายพลแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ อย่างไรก็ตาม เมื่อราชาอัลฟ่าอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถออกคำสั่งใดๆ ได้ ในฐานะสมาชิกผู้จงรักภักดีของอาณาจักรซิลเวอร์เมน เขาจึงต้องปฏิบัติตามอำนาจแห่งราชวงศ์ แม้ว่านั่นจะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการจะทำอย่างแท้จริง แต่นายพลทัลบอทก็ยอมปฏิบัติตามคำพูดของหมาป่าเฒ่า เขาทะยานเข้าใส่อสูรกายซึ่งก็คือราชาอัลฟ่าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้มันไปทำร้ายผู้คนเพิ่ม หลังจากจัดการเรื่องนายพลเสร็จ วอร์วิคก็หันไปทางจอมเวทชั้นสูงคนอื่นๆ แล้วพูดว่า “หากพวกท่านยังต้องการความสัมพันธ์กับซิลเวอร์เมนในอนาคต ก็จงช่วยข้าเดี๋ยวนี้” คำพูดเหล่านั้นทำให้เหล่าปรมาจารย์บางส่วนเริ่มขยับตัว อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่สามารถหยุดยั้งร่างบรรพกาลอสูรได้ แต่มันกลับดูดซับกระแสน้ำเลือดบนท้องฟ้าเข้าไปจนทำให้ร่างของมันใหญ่โตขึ้นกว่าเดิม มันพุ่งเข้าชนมุมหนึ่งของสนามประลองจนกำแพงพังทลาย ก่อนจะอาละวาดออกไปสู่ตัวเมืองซิลเวอร์เมน