Chapter 2282: ต้นอูถงพญาหงส์ ผู้อาวุโสสูงสุดเพียงแค่แค่นเสียงพร้อมกับจ้องมองอย่างดุร้าย “น่าเสียดายที่การบำเพ็ญเพียรของเจ้ามีขีดจำกัดเพราะเจ้าไม่ใช่ผู้ก่อตั้ง โล่ปฐมกาลไม่อาจช่วยเจ้าหรือหุบเขาแห่งนี้ได้” เมื่อกล่าวจบ เขาก็สะบัดมือ ราวกับกำลังดึงโลกอีกใบหนึ่งขึ้นมา “ตู้ม!” โลกใบหนึ่งเริ่มพุ่งทะยานออกมาพร้อมกับโมเมนตัมและพลังอันยิ่งใหญ่ รัศมีแห่งจักรพรรดิเปล่งประกายออกมาจากโลกใบนั้น ส่องสว่างไปทั่วผืนฟ้า ร่างสามร่างปรากฏขึ้น แต่ละร่างมีพลังแกร่งกล้าพอที่จะปกครองโลก “จักรพรรดิแท้จริง!” ฝูงชนต่างอุทานออกมา “นี่คือเจตจำนงทั้งสามที่จักรพรรดิแห่งนิรันดร์ทิ้งเอาไว้” บรรพชนอีกคนหนึ่งกล่าว อาณาจักรแห่งนี้เคยให้กำเนิดจักรพรรดิแท้จริงผู้โด่งดังมาแล้วถึงสามพระองค์ ด้วยความสำเร็จเช่นนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาจะกล้าท้าทายหุบเขาอายุยืนเพื่อชิงอำนาจปกครองระบบนี้ “ตู้ม!” ร่างทั้งสามถ่ายทอดพลังให้กับชายชรา โดยเฉพาะร่างที่อยู่ตรงกลางอย่าง ‘จิวเวลล์แห่งชีวิต’ มันดูเป็นรูปธรรมมากขึ้นพร้อมกับกลิ่นอายที่แข็งแกร่งกว่าเดิม จิวเวลล์แห่งชีวิตเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งนิรันดร์ ทั้งสองจึงเข้ากันได้ดีเป็นพิเศษ “หึ่ง” ผู้อาวุโสสูงสุดเปล่งประกายเจิดจ้าในขณะที่ได้รับพลังมหาศาล เขาเข้าควบคุมวงล้อและเร่งความเร็วในการหมุน มันหมุนด้วยความเร็วสูงจนดูเหมือนหยุดนิ่งในสายตาของคนทั่วไป สิ่งเดียวกันนี้กำลังเกิดขึ้นกับหลุมดำ อัตราการดูดกลืนของมันรวดเร็วขึ้นกว่าเดิมมาก “เปิดใช้งาน” ลำแสงขยายขนาดขึ้นสองเท่าหลังจากเสียงตะโกนของผู้อาวุโสสูงสุด “ตู้ม!” โล่เพลิงไม่สามารถรับมือกับคลื่นพลังนี้ได้และแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ การจู่โจมนี้มาพร้อมกับพลังที่ไม่อาจต้านทาน ทำให้ผู้ชมทุกคนตาพร่ามัว “จบสิ้นแล้ว” ทุกคนที่อยู่บนแท่นบูชาต่างเตรียมตัวรับความตาย พวกเขาไม่คาดคิดว่าลำแสงจะมีพลังมากพอที่จะทะลวงผ่านโล่เพลิงไปได้ พวกเขามั่นใจว่าหลี่ชีเย่คงจะกลายเป็นเถ้าถ่านพร้อมกับแท่นบูชาและตัวพวกเขาเอง ตอนนี้สายเกินไปที่จะหนีแล้ว พวกเขาจึงหลับตาลงรอรับความตาย อย่างไรก็ตาม ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น โลกดูเหมือนจะหยุดชะงักไปชั่วขณะ ทำให้พวกเขาต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง “ไม่มีอะไรเกิดขึ้น” พวกเขามองลงไปและพบว่าตัวเองยังคงปลอดภัยดีก่อนที่จะเฉลิมฉลองกันด้วยความดีใจ ถัดมา พวกเขาหันไปเห็นหลี่ชีเย่ยืนอยู่ที่นั่น เขาไม่ได้กลายเป็นเถ้าถ่านอย่างที่ทุกคนคาดคิด ลำแสงพุ่งเข้าปะทะตัวเขา แต่หน้าอกของเขากลับเปล่งรัศมีราวกับการพลิกหน้าคัมภีร์ อักขระและสัญลักษณ์มากมายปรากฏขึ้นบนร่างของเขา “คัมภีร์อายุยืน!” ใครบางคนจำพลังนี้ได้ในทันที “ไม่ นั่นไม่ใช่” เมื่อพิจารณาดูให้ดี พวกเขาก็พบว่ามันไม่ใช่คัมภีร์นั้น แสงสีเขียวไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา เติมเต็มชีวิตชีวาให้กับทั้งระบบ “ดูนั่น!” ชายคนหนึ่งชี้ไปที่ท้องฟ้าของเขตเก็บสมุนไพร พวกเขาเห็นว่าแสงสีเขียวนี้แท้จริงแล้วมาจากที่นั่น ต้นไม้ขนาดมหึมาและเก่าแก่ต้นหนึ่งปรากฏขึ้น ลำต้นของมันใหญ่โตจนต้องใช้คนหลายสิบคนโอบจึงจะรอบ แต่น่าเสียดายที่มันมีกิ่งก้านเหลืออยู่ไม่ถึงสิบกิ่งและมีใบไม้เพียงน้อยนิด อายุกาลของมันยาวนานเกินไปจนกิ่งก้านมากมายแห้งเหี่ยวไปหมดแล้ว ตัวต้นไม้เองอาจตายได้ทุกเมื่อ ทว่าแสงสีเขียวของมันยังคงปลดปล่อยพลังชีวิตออกมามากมาย ผู้คนต่างประหลาดใจที่ต้นไม้ใกล้ตายต้นนี้มีพลังชีวิตมากพอที่จะเติมเต็มได้ทั้งระบบ “ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์!” ใครบางคนตะโกนขึ้นหลังจากสังเกตเห็นมัน คนอื่นๆ ไม่เคยทราบเรื่องของต้นไม้นี้และพลังอันมหาศาลของมันมาก่อน “ตำนานนั้นเป็นเรื่องจริง!” สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งนิรันดร์ดูย่ำแย่ลง เขาเคยได้ยินเรื่องต้นไม้นี้มาก่อน แต่ก็จำกัดอยู่แค่ในนิทานเท่านั้น บัดนี้ การปรากฏตัวของมันยืนยันความถูกต้องของข่าวลือเหล่านี้แล้ว “รู้ไหมว่าทำไมข้าถึงรอ?” หลี่ชีเย่ยิ้ม “ข้าก็แค่ต้องการแสดงให้เจ้าเห็นพลังที่แท้จริงของระบบอายุยืน เพื่อให้ผู้คนได้รับรู้ว่าใครคือผู้ปกครองที่แท้จริงของที่นี่ ปรมาจารย์ปรุงยาได้ทิ้งหนทางไว้มากมาย อย่าได้คิดว่าเจ้าจะพึ่งพาพลังจากต่างแดนเพื่อเข้ายึดครอง ความคิดที่ไร้เดียงสาเช่นนั้น ถึงเวลาจบเรื่องนี้เสียที” เขายกมือทั้งสองขึ้นและด้วยเสียงระเบิดที่ดังกึกก้อง พลังชีวิตทั้งหมดก็มารวมตัวกันที่มือของเขา “กรี๊ด!” เสียงร้องของพญาหงส์ดังก้องไปทั่วบริเวณ พญาหงส์ตัวหนึ่งบินออกมาจากต้นไม้ สร้างความตกตะลึงให้กับฝูงชน ขนนกของมันมีสีสันหลากหลาย วิหคตัวนั้นร่อนลงบนตัวหลี่ชีเย่และกางปีกออก ราวกับเปิดโลกขึ้นมาใบหนึ่ง “ตู้ม!” ทัศนียภาพสีเขียวเข้าครอบงำท้องฟ้าสีคราม ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะเลือนหายไป ถูกกลืนกินด้วยพลังชีวิตสีเขียวนี้ “ต้นอูถงพญาหงส์!” ในที่สุดฝ่ายอิสระก็จดจำชื่อของต้นไม้นี้ได้ ผู้ก่อตั้งมากมายต่างต้องการครอบครองต้นไม้ชนิดนี้สำหรับระบบของตน การครอบครองต้นไม้ต้นนี้จะช่วยยกระดับพลังของระบบตนเองขึ้นไปอีกขั้น ผู้ก่อตั้งแห่งรัศมีสุริยะก็เคยพยายามทำเช่นนี้แต่ล้มเหลว ต่างจากปรมาจารย์ปรุงยา “พลังของพญาหงส์!” ผู้อาวุโสสูงสุดเองก็ทราบถึงความแข็งแกร่งของต้นไม้นี้เช่นกัน เขาแค่ไม่คาดคิดว่าต้นไม้ต้นนี้จะอยู่ที่นี่แทนที่จะเป็นหุบเขาอายุยืน! อัจฉริยะหลายคนก็เริ่มเข้าใจถึงที่มาของการกดทับเมื่อมาเยือนภูเขาเหล่านี้ “สายเกินไปแล้ว” หลี่ชีเย่ผลักมือทั้งสองไปข้างหน้าและสร้างกระแสหมุนวนขึ้นมาด้วยตนเอง มันยิงลำแสงสีเขียวออกไปในทันที “ครืน!” โลกสั่นสะเทือนเมื่อลำแสงสีเขียวนี้เผชิญหน้ากับลำแสงสีดำ มันเริ่มได้เปรียบด้วยพลังชีวิตอันยิ่งใหญ่ ลำแสงสีเขียวแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ผลักดันลำแสงสีดำออกจากกระท่อมปรุงยาและมุ่งหน้าไปยังฝ่ายนิรันดร์ “ไม่ดีแล้ว!” ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งนิรันดร์และบรรพชนชั้นสูงทั้งยี่สิบห้าคนต่างตกตะลึง “นั่นคือพลังของพญาหงส์...” ตัวแทนจากฝ่ายต่างๆ สูดหายใจเข้าลึก “เราประเมินระบบอายุยืนต่ำไป” คนหนึ่งในนั้นกล่าว ในสายเลือดหมื่นพัน ระบบอายุยืนไม่ได้มีชื่อเสียงด้านศักยภาพทางทหาร เทียบไม่ได้เลยกับรัศมีสุริยะหรือศาลทหารเพลิงแดง บางคนถึงกับคิดว่ามันเป็นเพียงระบบชั้นสองเท่านั้น แต่วันนี้ หลังจากได้เห็นทรัพยากรของมัน พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าระบบนี้เพียงแค่เลือกที่จะเก็บงำประกายเอาไว้เท่านั้น