บทที่ 514: ราชินีแห่งซ่อนแอบ “หนึ่ง สอง สาม สี่” อเล็กซ์พูด “ห้า หก เจ็ด...” ขณะที่เด็กหนุ่มนับเลขโดยหลับตาแน่น หน้าผากแนบไปกับแขนที่พาดอยู่บนต้นไม้ เด็กหลายคนก็วิ่งกระจัดกระจายไปหาที่ซ่อนตัวกันอย่างรวดเร็ว การเล่นซ่อนแอบกับฟรานและเด็กๆ กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเขาหลังจบภารกิจไปเสียแล้ว อเล็กซ์อาจไม่อยากยอมรับนัก แต่การที่เขาถูกจับได้ตอนพยายามล้วงกระเป๋าเงินของรอนในตอนนั้น กลับเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับเขาก็ว่าได้ เขาไม่ได้เป็นแค่หัวขโมยกระจอกๆ อีกต่อไป แต่ตอนนี้เขากลายเป็นนักผจญภัยที่มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ เด็กๆ ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าหลายคนต่างยกให้เขาเป็นไอดอล และหวังว่าเมื่อโตขึ้นพวกเขาจะได้เป็นนักผจญภัยเหมือนกับเขา ด้วยการที่กลุ่มดอว์นซีเกอร์ (Dawnseekers) คอยให้การสนับสนุนสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ผลลัพธ์เช่นนี้จึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ “ยี่สิบเจ็ด ยี่สิบแปด ยี่สิบเก้า สามสิบ!” อเล็กซ์ตะโกน “พร้อมหรือไม่พร้อม พี่ไปหาแล้วนะ!” เด็กหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบเด็กคนหนึ่งแอบอยู่หลังต้นไม้ไม่ไกลจากเขานักได้อย่างง่ายดาย กฎของการเล่นซ่อนแอบนี้เรียบง่ายมาก ประการแรก คนที่ถูกหาเจอจะต้องมาร่วมมือกับคนหาเพื่อออกตามหาเด็กคนอื่นๆ ต่อไป ประการที่สอง พวกเขาสามารถซ่อนตรงไหนก็ได้ตราบเท่าที่ไม่ข้ามออกไปนอกเขตของสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า อเล็กซ์เล่นเกมนี้เก่งมากเพราะเขาเคยเป็นหัวขโมยมาก่อน แต่มีสิ่งมีชีวิตอยู่หนึ่งตนที่แม้แต่เขาเองก็ไม่เคยจับได้เลยตั้งแต่เริ่มเล่นเกมนี้กับเด็กๆ “เจอตัวเธอหรือยัง?” อเล็กซ์ถามเด็กหญิงคนหนึ่งที่กำลังช่วยเขาตามหาเด็กคนอื่นๆ “ยังเลยค่ะ” เด็กหญิงตอบ “นี่เรากำลังพูดถึงฟรานอยู่นะคะ เธอมักจะเลือกที่ซ่อนที่ทั้งเห็นได้ชัดแต่ก็นึกไม่ถึงในเวลาเดียวกันเสมอเลย” “นั่นสินะ นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้เธอรับมือยาก” อเล็กซ์พยักหน้า ภูตสาวตนนี้ไม่ได้ซ่อนในที่ที่เข้าถึงยากอย่างบนหลังคาหรือยอดไม้หรอก นั่นคงไม่สนุกแถมยังไม่ยุติธรรมเกินไป แต่เธอมักจะซ่อนในที่ที่คนมองข้ามได้ง่าย ซึ่งนั่นทำให้อเล็กซ์หงุดหงิดมากทุกครั้งที่เขาต้องขอให้เธอออกมาเพราะเขาหาตัวไม่เจอ มีอยู่ครั้งหนึ่งฟรานเข้าไปซ่อนอยู่ในแจกันดอกไม้ในห้องอาหาร แล้วนั่งเคี้ยวคุกกี้รอเวลาที่จะถูกเจอ อย่างไรก็ตาม หลังจากแพ้มา 69 ครั้ง อเล็กซ์ก็เริ่มเข้าใจวิธีคิดของเธอแล้ว ‘คราวนี้แหละ ฉันจะหาเธอให้เจอแล้วเอาชัยชนะไปเยาะเย้ยต่อหน้าเลย’ อเล็กซ์สาบานในใจพลางย่องไปทั่วสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าอย่างระแวดระวังเพื่อตามหาฟรานและเด็กคนอื่นๆ ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็สามารถจับได้ทุกคนยกเว้นภูตสาวผู้ลึกลับตนนั้น เด็กๆ เองก็มีความมุ่งมั่นที่จะหาฟรานให้เจอเช่นกัน เพราะเธอประกาศตัวเองว่าเป็นราชินีแห่งซ่อนแอบประจำสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า อีกอย่างคือ เธอสัญญาว่าจะให้ขนมกับเด็กๆ ถ้าหากพวกเขาสามารถหาเธอเจอได้ แล้วเด็กที่ไหนจะปฏิเสธขนมกันล่ะ? แต่ถึงจะพยายามกันแค่ไหน อเล็กซ์และเด็กๆ ก็ยังหาฟรานไม่เจอแม้เวลาจะผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วก็ตาม “อาหารเที่ยงเสร็จแล้ว!” หัวหน้าสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเรียกเด็กๆ “วันนี้มีไก่ทอดด้วยนะ มาทานตอนที่ยังอุ่นๆ กันเถอะ!” วินาทีนั้นเอง ภูตสาวที่หายตัวไปก็ปรากฏตัวออกมา “ไก่ทอด!” ฟรานร้องอุทานขณะออกมาจากที่ซ่อน “ทุกคนมาเร็วเข้า! เรามีไก่ทอดด้วย!” “เย้!” อเล็กซ์กะพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นว่าฟรานบินออกมาจากที่ไหน เธอซ่อนตัวอยู่ในเสื้อที่ตากแดดเอาไว้ตัวหนึ่งนั่นเอง ที่น่าขำคืออเล็กซ์เดินวนแถวนั้นถึงหกครั้งก่อนหน้านี้เพื่อตรวจดูว่าฟรานแอบอยู่หลังราวตากผ้าหรือเปล่า แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะแอบเข้าไปข้างในเสื้อ เขาเลยไม่ได้ตรวจดูให้ดี “เฮ้อ...” อเล็กซ์ยกมือขึ้นกุมขมับ ซึ่งเรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากเมดินาได้เป็นอย่างดี “ดูเหมือนฟรานจะชนะอีกแล้วนะ” เมดินาลูบหัวอเล็กซ์ “อย่าเพิ่งท้อไปเลย สักวันต้องจับเธอได้แน่ ตอนนี้ไปกินไก่ทอดกันเถอะ” รอน คาร์โล และเมดินาซื้อไก่จำนวนมากจากตลาดก่อนจะมาที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ไก่ทอดเป็นหนึ่งในของโปรดของเด็กๆ เหล่านักผจญภัยจึงมั่นใจได้ว่าซื้อมาเพียงพอสำหรับทุกคน “เธอเป็นภูตจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย?” อเล็กซ์จ้องมองฟรานที่กำลังกินไก่ทอดในจานอย่างมีความสุข “แน่นอนสิ” ฟรานตอบหลังจากเคี้ยวอาหารในปากจนหมด “แล้วอาหารพวกนั้นหายไปไหนหมดในตัวเธอ?” อเล็กซ์ถาม ฟรานกินไก่ทอดไปสองชิ้นแล้ว แต่เธอก็ยังดูเหมือนปกติไม่มีผิด “ไม่รู้เหรอ?” ฟรานยิ้มอย่างซุกซน “ผู้หญิงน่ะมีกระเพาะสำหรับของหวานแยกไว้ต่างหากนะ!” “แต่ไก่ทอดมันไม่ใช่ของหวานนะ” “อะไรก็เป็นของหวานได้ทั้งนั้น ถ้ามีความกล้าพอที่จะกิน” “...พูดอะไรไม่เห็นจะเข้าใจเลย” อเล็กซ์เกาหัวก่อนจะตัดสินใจเลิกถามคำถามที่เขารู้อยู่แล้วว่าจะไม่มีวันได้คำตอบ “นยาฮ่าฮ่าฮ่า!” ฟรานหัวเราะ “ด้วยเหตุนี้ คะแนนตอนนี้คือ 70 ต่อ 0 แล้วนะ! ปูปูปู! เจ้าลิงอเล็กซ์แพ้อีกแล้ว!” “เจ้าลิงอเล็กซ์!” เด็กชายวัยห้าขวบคนหนึ่งตะโกนขึ้น “เจ้าลิงอเล็กซ์!” เด็กหญิงอีกคนหนึ่งมาร่วมล้อเลียนด้วย “เจ้าลิงอเล็กซ์!” “เจ้าลิงอเล็กซ์!” “เจ้าลิงอเล็กซ์!” เด็กบางคนเริ่มตะโกนตาม ส่วนฟรานก็ตบมือเรียกให้คนอื่นๆ มาร่วมสนุกด้วย “เอาล่ะ เด็กๆ เรียบร้อยกันหน่อยนะ” เมดินาเข้ามาแทรกเพราะหน้าของอเล็กซ์แดงก่ำเหมือนมะเขือเทศไปแล้ว “พวกเรายังมีไก่ทอดเหลืออีกเยอะ กินกันให้เต็มที่เลย” “เย้!” เมื่อความสนใจของเด็กๆ กลับไปอยู่ที่อาหาร อเล็กซ์ก็ถลึงตาใส่ฟรานด้วยความแค้นก่อนจะเดินสะบัดหน้าออกจากห้องอาหารไป ฟรานไม่มีทางพลาดโอกาสที่จะซ้ำเติมเขาแน่นอน เธอจึงรีบตามเขาไปแล้วล้อเลียนไม่หยุดจากข้างหลัง เมดินาส่ายหัวอย่างจนใจต่อภาพนั้น ในขณะที่รอนและคาร์โลทำเพียงแค่ยิ้มแห้งๆ เท่านั้น หลายวันต่อมา นกพิราบสื่อสารตัวหนึ่งก็มาถึงกิลด์นักผจญภัย ทำให้พนักงานต้อนรับคนหนึ่งต้องออกตามหารอนและสมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่มดอว์นซีเกอร์ “มีอะไรหรือเปล่า ไลล่า?” รอนถามหญิงสาวแสนสวยที่เป็นคนดูแลเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับปาร์ตี้ของพวกเขา “รอน แย่แล้วล่ะ” ไลล่ากล่าว “ปาร์ตี้ผู้กล้าหายสาบสูญไป และสาขาหลักต้องการให้พวกคุณระดมกำลังออกไปตามหาพวกเขา” “พวกเขาน่ะนะ?” สีหน้าของรอนเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม เพราะอย่างไรเสียปาร์ตี้ของฌอนก็ถือเป็นสัญลักษณ์สำคัญของอาณาจักรในการต่อสู้กับจอมมารและกองทัพของมัน ข่าวการหายตัวไปของพวกเขาหากรั่วไหลออกไป อาจสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนในอาณาจักรได้ ด้วยเหตุนี้ ข้อมูลเรื่องการหายตัวไปจึงถูกปิดตายโดยเบื้องบน “พบร่องรอยล่าสุดของพวกเขาที่ไหน?” รอนถาม “ป่าเงา (Shadow Forest)” ไลล่าตอบ “สาขาอื่นๆ ก็กำลังส่งปาร์ตี้ระดับ A และระดับ S ไปร่วมสมทบในการค้นหาด้วย เนื่องจากพวกคุณกับปาร์ตี้ผู้กล้ามีความสนิทสนมกันมาก เราเลยตัดสินใจว่าพวกคุณควรจะเป็นฝ่ายรับภารกิจนี้ไป” “เข้าใจแล้ว” รอนตอบ “พวกเราต้องเตรียมตัวกันสักหน่อย แต่ฉันสัญญาว่าจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้เช้า ฝากแจ้งเรื่องนี้กับกิลด์มาสเตอร์ด้วยนะ” “ขอบคุณนะ รอน” ไลล่าเขย่งเท้าขึ้นไปจูบแก้มเขา “ปลอดภัยและกลับมาหาฉันนะ เข้าใจไหม?” “แน่นอนอยู่แล้ว” รอนโอบกอดหญิงสาวซึ่งเป็นคนรักลับๆ ของเขา “รอฉันนะ ไลล่า” “อื้อ!” ไลล่าซบหน้าลงบนอกของรอนพลางกอดเขาไว้แน่น เธอเป็นห่วงเขาเพราะภารกิจนี้อันตรายมาก ป่าเงามีอาณาเขตติดกับดินแดนปีศาจ และเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่อันตรายที่สุดบนสมรภูมิรบ รอนรู้ดีว่านี่อาจเป็นภารกิจที่อันตรายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอมา เขาจึงกำชับให้สมาชิกในปาร์ตี้ทุกคนเตรียมตัวและติดอาวุธให้พร้อมถึงขีดสุด