บทที่ 1926 - งานล่าสังหาร "จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?" กลางอากาศ ชายผู้สวมเกราะอุทานด้วยความตกตะลึง สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวสองตนถูกขุดขึ้นมาจากเหมือง และผีเสื้อสีขาวหิมะนั่นเกือบจะคร่าชีวิตเขาไปแล้ว! แม้แต่เซียนสวรรค์เช่นเขายังแทบเอาชีวิตไม่รอดจากในเหมือง แต่เซียนดำผู้นี้กลับเดินออกมาได้อย่างมีชีวิต! "น่าสนใจ" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่หัวเราะเบาๆ "บอกชื่อของเจ้ามา!" หลิวอวี้ เจ้าเมืองกลาสซิตี้ ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ซูจื่อม่อไม่อาจหลบหนีไปจากสถานการณ์และสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนตรงนี้ได้ เขาทำได้เพียงรักษาความเยือกเย็นเอาไว้แล้วประสานมือ "ข้าน้อยชื่อซูจื่อม่อ มาจากโลกเบื้องล่าง ขอคารวะเหล่าเซียนผู้สูงศักดิ์" "ที่แท้ก็แค่คนจากโลกชั้นต่ำ" เมื่อได้ยินคำกล่าวของซูจื่อม่อ ยอดฝีมือหลายคนต่างก็เบะปากด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม ผู้ฝึกตนที่อ่อนแอที่สุดในที่นี้ล้วนเป็นเซียนปฐพี แม้ซูจื่อม่อจะเป็นถึงเซียนดำระดับ 9 แต่เขาก็ยังไม่คู่ควรแก่การสนใจของพวกเขา! ซูจื่อม่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว สภาพแวดล้อมของโลกเบื้องบนนั้นยากลำบากกว่าที่เขาคาดคิดไว้นัก ไม่ว่าใครจะเคยสร้างความสำเร็จใดในโลกเบื้องล่าง ไม่ว่าต้องผ่านทัณฑ์สวรรค์มามากเท่าใด หรือมีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ขอเพียงแค่มาจากโลกเบื้องล่าง พวกเขาจะถูกเยาะเย้ย ถากถาง ดูหมิ่น และถึงขั้นถูกกดขี่เป็นทาสที่นี่! นั่นเป็นเพราะในสายตาของผู้ฝึกตนโลกเบื้องบน พวกเขาไม่เคยนับว่าผู้ฝึกตนที่ทะลวงระดับขึ้นมาเป็นมนุษย์ด้วยซ้ำ! ซูจื่อม่อยังคงนิ่งเงียบ ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันของเขา การจะเอาตัวรอดนั้นยากยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะเปลี่ยนสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้ หลิวอวี้จ้องมองซูจื่อม่อด้วยสายตาคมกริบแต่กลับไม่พบความผิดปกติใดๆ เซียนดำระดับ 9 ผู้นี้ดูธรรมดาสามัญอย่างที่สุด แถมยังดูเหมือนบัณฑิตที่ดูไม่มีพิษมีภัยในโลกมนุษย์อีกด้วย ซูจื่อม่อได้ซ่อนสายเลือดกายาบัวเขียวของเขาไว้นานแล้ว บนดวงดาวมังกรขุมนรก ต่อให้เขาเปิดเผยสายเลือดบัวเขียวออกมา ก็อาจไม่มีใครจำเขาได้ ทว่าบนดินแดนฟ้าสวรรค์นั้นต่างออกไป ยิ่งไปกว่านั้น ชายผมขาวที่เป็นผู้นำนั้นดูหยั่งลึกไม่ถึง ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นผู้ว่าการมณฑลเมฆเขียวในตำนาน! "เซียนดำอย่างเจ้ามาออกมาได้อย่างไรกัน?" หลิวอวี้หรี่ตาลงและถามอย่างเย็นชา เขาแผ่กลิ่นอายอำนาจของเซียนสวรรค์ออกมา ราวกับพร้อมจะลงมือสังหารซูจื่อม่อทันทีหากอีกฝ่ายตอบคำถามไม่เข้าหู! กลาสซิตี้เป็นเมืองสำคัญภายใต้เขตอำนาจของมณฑลเมฆเขียว ใครก็ตามที่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นเจ้าเมืองกลาสซิตี้ ย่อมเป็นคนที่เด็ดขาดในการสังหารและมีมือที่เปื้อนเลือดนับไม่ถ้วน "น่าจะเป็นเพราะโชคครับ ข้าน้อยรอดมาได้โดยบังเอิญจริงๆ" ซูจื่อม่อแสดงสีหน้าสงบนิ่ง "ตอนแรกข้าน้อยกำลังจะถูกแมงมุมโลหิตสังหาร แต่นึกไม่ถึงว่าจู่ๆ ผีเสื้อสีขาวหิมะตัวนั้นก็ตื่นขึ้นมา และสิ่งมีชีวิตโบราณทั้งสองตนก็เริ่มสู้กัน..." ซูจื่อม่อเล่าเหตุการณ์ใต้เหมืองโดยข้ามส่วนที่ผีเสื้อสีขาวหิมะรักษาเขาไป ไม่มีคำโกหกในถ้อยคำของเขา เมื่อซูจื่อม่อพูดเช่นนั้น มันจึงให้ความรู้สึกว่าเขาเพียงโชคดีที่รอดมาได้เพราะไม่ได้เข้าไปพัวพันในการต่อสู้ของสิ่งมีชีวิตทั้งสอง "เหลวไหล!" หลิวอวี้ตะคอกขึ้นทันที หัวใจของซูจื่อม่อกระตุกวูบ ทว่าเขาก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็วและสบตากับหลิวอวี้ด้วยแววตาที่ราบเรียบ ความจริงแล้ว หลิวอวี้เพียงแค่รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่ามีบางอย่างผิดปกติกับสิ่งที่ซูจื่อม่อพูด ทว่าเขากลับระบุไม่ได้ว่ามันผิดตรงไหน "เจ้าคนชั้นต่ำ กล้าบังอาจโกหกต่อหน้าข้าเชียวหรือ!" หลิวอวี้แบฝ่ามือออก ปราณแท้จำนวนมหาศาลรวมตัวกัน ล้อมรอบตัวซูจื่อม่อในทันทีและดึงร่างของเขาเข้าไปหา พลังของเซียนสวรรค์นั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่ซูจื่อม่อจะรับมือได้ "มาดูกันว่าในความทรงจำของวิญญาณเจ้ามีอะไรบ้าง!" ด้วยใบหน้าที่เย็นชา หลิวอวี้เตรียมจะจับดวงจิตของซูจื่อม่อมาใช้วิชาค้นวิญญาณ เขายอมสังหารผิดคนดีกว่าปล่อยให้ใครรอดไป! ต่อหน้าเซียนดำระดับ 9 ที่เป็นเพียงคนชั้นต่ำ หลิวอวี้ปลดปล่อยวิชาค้นวิญญาณออกมาโดยไม่มีความลังเลหรือเกรงใจใดๆ แววตาของซูจื่อม่อเย็นเยียบ หากวิญญาณของเขาถูกค้น ความลับทั้งหมดก็จะถูกเปิดเผย สิ่งที่เขาทำได้เพียงอย่างเดียวคือการทำลายดวงจิตของตนเอง! "ช่างเถอะ" ทันใดนั้น เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ก็กล่าวขึ้นมา "ส่งตัวคนผู้นี้ให้ข้าจัดการเอง" หลิวอวี้ชะงักไปเล็กน้อย "ท่านผู้ว่าการ ข้ารู้สึกว่าไอ้หนุ่มนี่มีอะไรแปลกๆ เขาอาจจะมีความลับบางอย่าง ข้าขค้นวิญญาณเขาก่อนค่อยส่งมอบให้ท่านดีหรือไม่..." "หลังจากโดนวิชาค้นวิญญาณ ต่อให้ไม่ตายก็ต้องกลายเป็นคนพิการ" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่กล่าวอย่างเฉยเมย "คนพิการจะมีประโยชน์อะไร?" "ท่านผู้ว่าการ ท่านคิดจะ..." หัวใจของหลิวอวี้เต้นผิดจังหวะเมื่อเขาทายเจตนาของเซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ได้ เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ไม่สนใจหลิวอวี้และหันไปมองซูจื่อม่อ "เจ้าช่างโชคดีจริงๆ ที่สามารถเดินออกมาจากเหมืองนั่นได้" "ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง หากเจ้ายังโชคดีรอดไปได้ ข้าจะมอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้!" "ขอบพระคุณท่านผู้ว่าการ" ซูจื่อม่อก้มคำนับขอบคุณและก้มหน้าลง เขาไม่ได้ลดการระวังตัวลงและไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งใจต่อผู้ว่าการมณฑลเมฆเขียวแต่อย่างใด แม้ผู้ว่าการมณฑลเมฆเขียวจะช่วยชีวิตเขาไว้ แต่มันชัดเจนว่าเขามีจุดประสงค์อื่น ซึ่งซูจื่อม่อไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย "พาตัวเขากลับไปก่อนแล้วคุมตัวไว้ให้ดี" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่กล่าว "ข้าจะรออยู่ที่นี่อีกสองสามวันเพื่อตามหาผีเสื้อน้ำแข็งตัวนั้น" ไม่นานนัก ผู้คุมระดับเซียนปฐพีกว่าสิบคนก็มาถึงข้างกายซูจื่อม่อและควบคุมตัวเขาไปยังกลาสซิตี้ แม้ผู้คุมเหล่านั้นจะไม่พันธนาการร่างกายของซูจื่อม่อ แต่พวกเขาก็ไม่ห่างจากกายเขาเลยตลอดทาง และไม่เปิดโอกาสให้เขาหนีแม้แต่น้อย! ซูจื่อม่อขมวดคิ้วเล็กน้อย หากมีเพียงเซียนปฐพีแค่คนหรือสองคน เขาคงสามารถใช้เล่ห์เหลี่ยมหลบหนีไปได้ ทว่าภายใต้สายตาของเซียนปฐพีกว่าสิบคน รวมถึงเซียนปฐพีระดับ 9 อีกคนหนึ่ง เขาไม่มีทางหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน! หลังจากซูจื่อม่อจากไป หลิวอวี้ก็ถามขึ้นว่า "ท่านผู้ว่าการ ท่านคิดจะโยนไอ้หนุ่มนั่นลงไปในนรกสิบสุดขั้วหรือ?" "ใช่" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่พยักหน้าเล็กน้อยและยิ้ม "ในเมื่อเจ้าหนุ่มนั่นบอกว่าตัวเองมีโชคดีนัก ก็มาดูกันว่าโชคชะตาจะเข้าข้างเขามากแค่ไหนในนรกสิบสุดขั้ว" "ดูจากร่างกายที่อ่อนแอของเขา คงไม่นานก็คงตายข้างในนั่น" หลิวอวี้หัวเราะออกมาเช่นกัน ครู่ต่อมา เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะถามเบาๆ "ข้าได้ยินมาว่างานล่าสังหารครั้งนี้มีความวุ่นวายใหญ่หลวง และมีการรวบรวมเซียนดำระดับ 8 และ 9 จากเมืองใหญ่ต่างๆ มามากมาย ข้าเชื่อว่าเจ้าชายหยวนจั่วคงไม่ได้ทำเรื่องนี้เพียงเพื่อความสนุกหรอกใช่ไหม?" "เจ้าพยายามจะพูดอะไร?" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ถามโดยไร้อารมณ์ หลิวอวี้กล่าวด้วยเสียงต่ำ "งานล่าสังหารครั้งนี้ดูแปลกพิกลที่จู่ๆ ก็จัดขึ้นอย่างกะทันหัน มีความลับอะไรหรือไม่? ท่านผู้ว่าการ ข้าอยากทราบว่าพอจะบอก—" "เจ้าไม่ควรถามถึงกิจการของเจ้าชายหยวนจั่วจะดีที่สุด!" เซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ขัดหลิวอวี้อย่างเย็นชา หลิวอวี้ก้มหน้าลงและยิ้มเจื่อนๆ ไม่กล้าโต้แย้ง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเซียนสมบูรณ์จิ่งเยว่ก็อ่อนลง "เจ้าไม่ต้องคิดมากไปหรอก ตามธรรมเนียมแล้วเจ้าเมืองต่างๆ จะได้รับเชิญให้ไปชมการล่าอันน่าตื่นตาตื่นใจนี้" "ถ้าเจ้าสนใจ ก็ตามข้ามาได้"