Chapter 512
50 / 115
6 min read
Chapter 512: Stephen’s Resolve (Part 1)
Published Mar 21, 2026, 07:50 PM
บทที่ 512: ความมุ่งมั่นของสตีเฟน (ตอนที่ 1)
ทันทีที่ประกาศการต่อสู้ แม็กซ์ก็วางเดิมพันไปแล้ว
ในตอนนั้น เขาลงมือด้วยความมั่นใจเต็มร้อย โดยคิดว่าสตีเฟนจะต้องขึ้นสู้กับนักสู้ที่มีรอยแผลเป็นซึ่งถูกระบุเป็นคู่ต่อสู้ไว้ตั้งแต่แรก ทุกอย่างดูลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งผลงานการต่อสู้ก่อนหน้านี้ของสตีเฟน อัตราต่อรอง และเงินที่ไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องจากสถานที่จัดแข่งอื่นๆ
ทว่าตอนนี้ ภาพของคู่ต่อสู้สตีเฟนกลับเปลี่ยนไปแล้ว
คนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามบนแท่นไม่ใช่ชายมีรอยแผลเป็นอีกต่อไป แต่เป็นเจ็ต
ตัวระบบเองดูเหมือนจะปรับตัวกับการเปลี่ยนตัวอย่างกะทันหันนี้ไม่ทัน แม้จะยังสามารถเดิมพันฝั่งสตีเฟนได้อยู่ แต่ก็ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เดิมพันว่าเจ็ตจะชนะการต่อสู้นี้ได้ เว้นแต่ก่อนหน้านี้จะได้วางเดิมพันไว้กับนักสู้คนเดิมก่อนที่การเปลี่ยนตัวจะเกิดขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น ระบบยังปฏิเสธไม่ให้ใครถอนเดิมพันคืนด้วย
แม็กซ์กัดกรามแน่น จ้องมองภาพบนจอ
‘ระบบเดิมพันแบบไหนกันวะที่ทำงานแบบนี้?’ เขาคิด
‘นี่มันคนละไฟต์กันชัดๆ พวกเขาควรจะต้องรีเซ็ตทุกอย่างใหม่ด้วยซ้ำ แล้วจะเปลี่ยนนักสู้ในวินาทีสุดท้ายแบบนี้ได้ยังไง?’
มันไม่มีเหตุผลเลย แต่กฎก็คือกฎ ถ้าเจ็ตเอาชนะสตีเฟนได้เหมือนที่เคยทำมาก่อน แม็กซ์ก็จะต้องจ่ายเงินทันทีตามข้อตกลงที่เขาได้ทำไว้ ด้วยขนาดเดิมพันมหาศาลที่เขาวางลงไป มันจะเฉือนกำไรใหม่ของเขาออกไปเป็นก้อนใหญ่จนเจ็บแปลบ
มันไม่ได้ทำให้เขาอ่อนแอลงทันที ไม่ใช่หลังจากทุกอย่างที่เขาเพิ่งได้มาคืนนี้ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังน่าโมโหอยู่ดี โดยเฉพาะตอนที่เขาเพิ่งเริ่มรู้สึกว่าพลังของตัวเองกำลังพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
แน่นอนว่าในทางเทคนิค แม็กซ์ยังมีทางเลือกอีกทาง เขาไม่จำเป็นต้องส่งเงินไปทันที
ต่างจากแพลตฟอร์มพนันออนไลน์ที่ตัดเงินออกจากบัญชีทันที ระบบนี้ใช้การทำธุรกรรมแบบทำมือ สถานที่จัดแข่งเพียงแค่บันทึกการเดิมพันไว้ และจะเคลียร์การชำระเงินหลังจบงานเท่านั้น
แต่เส้นทางนั้นอันตรายเกินกว่าจะก้าวข้าม
การปฏิเสธจ่ายเงินจะเชื้อเชิญผลลัพธ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่าการเสียเงินเสียอีก
‘สิ่งที่น่าห่วงมากที่สุดไม่ใช่เรื่องอื่นเลย’ แม็กซ์คิด ‘แต่เป็นการที่สตีเฟนต้องขึ้นไปสู้กับหมอนั่น’
สตีเฟนเพิ่งปลดล็อกคำสาบานของตัวเองมาได้ไม่นาน เขายังไม่มีเวลามากพอที่จะเข้าใจขีดจำกัดของมันอย่างถ่องแท้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเชี่ยวชาญเพื่อใช้มันในศึกที่ยืดเยื้อ เจ็ตนั้นต่างออกไป เขาเป็นคนมีประสบการณ์ ดุดัน และมีประสิทธิภาพน่าหวาดหวั่น
“บอส เราจะทำยังไงดีครับ?” ดาร์โนถามเบาๆ “ต้องเตรียมแผนสำรองไว้ไหมครับ?”
“ต้องมีแผน” แม็กซ์ตอบ สายตาไม่เคยละจากแท่นต่อสู้ “จะเรียกว่าแผนสำรองได้ไหม ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน”
แม็กซ์รีบส่งข้อความออกไปหลายฉบับ ติดต่อคนอื่นๆ ที่กระจายตัวอยู่ตามสถานที่แข่งต่างๆ ถ้าใครสักคนจะเข้ามาแทรกแซงได้ ก็ต้องเป็นพวกนั้น แต่แล้วเวลาผ่านไปเป็นวินาทีๆ ก็ยังไม่มีใครตอบกลับมาเลย แม้แต่อารอนก็เงียบสนิท
มือของเขากำโทรศัพท์แน่นขึ้น
นั่นหมายความว่าเหลือเพียงอย่างเดียวที่ต้องทำ
เขากดโทรออก
มันจะเปลี่ยนอะไรได้ไหม แม็กซ์เองก็ไม่รู้ แต่จะให้นั่งเฉยๆ ก็ไม่ใช่ทางเลือก
สตีเฟนยืนมั่นคงอยู่บนแท่น ท่วงท่าของเขาแข็งเกร็งและจดจ่อ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากตอนสู้ไฟต์ก่อนๆ ความมั่นใจสงบเยือกเย็นที่เขาเคยแสดงต่อหน้าคู่ต่อสู้ก่อนหน้านี้หายไปแล้ว แทนที่ด้วยบางสิ่งที่คมกว่า หนักกว่า
เจ็ตยืนอยู่ตรงข้ามเขา ร่างสูงใหญ่กว่านิดหน่อย เพียงแค่การมีตัวตนของเขาก็สร้างแรงกดดันให้กับพื้นที่ระหว่างทั้งสองคนแล้ว
“ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องนี้กับคุณนะ” เจ็ตพูดอย่างสงบ น้ำเสียงของเขาดังข้ามแท่นไปได้อย่างชัดเจน “ในบรรดาทุกคนที่อยู่ที่นี่ คุณน่าจะรู้ดีกว่าใครว่านี่จะไม่เหมือนไฟต์ก่อนๆ”
สตีเฟนไม่พูดอะไร ดวงตาของเขาจับจ้องไปข้างหน้า
“คู่ต่อสู้ที่คุณเจอมาตลอดตอนนี้” เจ็ตพูดต่อ “ไม่ได้ถูกสุ่มมา พวกนั้นถูกเลือกจากคนที่เคยทำให้ฉันลำบากที่สุดในอดีต”
เจ็ตเอียงคอนิดหนึ่ง
“เอาจริงๆ คำว่า ‘ลำบาก’ อาจไม่ใช่คำที่ถูกเท่าไร น่าจะพูดว่า... พวกที่ทำให้ฉันหงุดหงิดมากกว่า”
เสียงสัญญาณดังขึ้น
การต่อสู้เริ่มต้น
เจ็ตไม่ได้ยกมือเข้าสู่ท่าป้องกัน เขาไม่จำเป็นต้องทำ ร่างใหญ่ของเขาเพียงอย่างเดียวก็ทำให้สตีเฟนออกหมัดเข้าหาศีรษะได้ยากอยู่แล้ว เมื่อเจอกับคู่ต่อสู้ที่สูงกว่าแบบนี้ สตีเฟนรู้ดีว่ามีเพียงไม่กี่วิธีที่ใช้ได้ผลจริง คือโจมตีคางในระยะประชิด หรือไม่ก็เล่นงานลำตัวไปเรื่อยๆ จนท่าทางของอีกฝ่ายพังลง
สตีเฟนเป็นฝ่ายขยับก่อน
เขาบิดลำตัวแล้วอัดหมัดลึกเข้าไปที่สีข้างของเจ็ต เล็งไปที่ตับ จุดที่แม่นยำจนสามารถทะลวงความอึดและบังคับให้เกิดความเจ็บปวดได้ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม
หมัดนั้นลงเต็มๆ
แต่เจ็ตกลับไม่สะดุ้งเลยแม้แต่น้อย
ดวงตาของสตีเฟนหรี่ลง
เจ็ตตอบโต้ด้วยการเหวี่ยงแขนพุ่งไปข้างหน้า ไม่ใช่ด้วยกำปั้นที่กำแน่น แต่ด้วยฝ่ามือที่แบออก เขาตั้งใจจะคว้า สตีเฟนตอบสนองทันที กระโดดถอยหลังออกห่างจากระยะเอื้อมพอดี
‘คิดไว้แล้ว’ สตีเฟนคิด
‘หมัดเดียวไม่มีทางพอแน่ ความอึดของมันบ้าเกินไป ร่างกายมันแน่นไปทั้งตัว’
เจ็ตยังคงคืบหน้าเข้ามาอย่างต่อเนื่อง แต่ละก้าวทั้งแน่วแน่และควบคุมได้ดี
“สิ่งที่คุณต้องหลีกเลี่ยง” เจ็ตพูดเรียบๆ “คือปล่อยให้ฉันจับตัวคุณได้”
สตีเฟนหายใจออกยาวช้าๆ
‘ผมปล่อยให้มันคว้าไม่ได้เด็ดขาด ไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว’
สตีเฟนพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ก้มหลบแขนที่ฟาดเข้ามา แล้วขับไหล่พุ่งไปข้างหน้า เขาตามด้วยหมัดอีกครั้งตรงจุดเดิมบนลำตัวของเจ็ต จากนั้นก็อีกหมัด
สองครั้ง สามครั้ง
ทุกการโจมตีทุ่มน้ำหนักทั้งหมดของเขาลงไป
‘ถ้าร่างกายมันแข็งแกร่งขนาดนี้’ สตีเฟนวิเคราะห์ ‘ผมก็ต้องซ้ำจุดเดิมไปเรื่อยๆ นั่นเป็นวิธีเดียวที่ผมจะเจาะมันได้’
เขาดึงตัวถอย แล้ววนไปรอบๆ แท่น บังคับให้เจ็ตต้องหมุนตัวตาม
ฝูงชนเงียบกริบไปแล้ว
ใครก็ตามที่กำลังดูอยู่มองเห็นได้ชัดเจนในตอนนี้ว่า สตีเฟนไม่ได้สู้เหมือนตอนแมตช์ก่อนๆ อีกต่อไป ไม่มีลีลาฉูดฉาด ไม่มีการขยับที่เกินจำเป็น ทุกก้าว ทุกหมัด ล้วนผ่านการคำนวณมาแล้วทั้งนั้น
สตีเฟนพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ก้มหลบวงสวิงอีกครั้ง แต่คราวนี้เจ็ตปรับตัวทัน ข้อศอกของเขาตกลงมา ส่วนแขนที่เหลือก็ตามลงไปป้องกันการโจมตีที่พุ่งเข้ามา
“ผมไม่ได้ช้านะ” เจ็ตพูดอย่างสงบ “ถ้าคุณเอาแต่โจมตีจุดเดิม ผมก็ต้องสังเกตเห็นบ้างแหละ”
***
*****
สำหรับอัปเดตของ MWS และผลงานในอนาคต กรุณาติดตามผมได้ทางโซเชียลมีเดียด้านล่าง
อินสตาแกรม: Jksmanga
*แพทรีออน: jksmanga
เวลามีข่าวเกี่ยวกับ MVS, MWS หรือซีรีส์อื่นๆ คุณจะได้เห็นที่นั่นก่อน และสามารถติดต่อผมได้ ถ้าผมไม่ยุ่งเกินไป ผมมักจะตอบกลับนะ
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.