บทที่ 56: ชกใส่สำลี วันนี้หนิงซีต้องถ่ายฉากเต้นรำ ชุดของเธอจึงบางเบากว่าชุดราชสำนักเมื่อวานมาก นับว่าโล่งใจไปทีหนึ่ง พอเธอเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นเจียชิงชิงอยู่ที่นั่น เธอนึกว่าเจียชิงชิงคงไม่มาอีกแล้ว เจียชิงชิงสอบออดิชั่นบทนางรองคนที่สองไม่ผ่าน แต่ผู้กำกับกลับเชิญเธอให้มารับบทนางรองคนที่สาม องค์หญิงเซียน แม้บทนางรองคนที่สามจะเป็นตัวก่อหายนะให้บ้านเมืองเหมือนกัน แต่มันก็เป็นบทที่เล็กกว่าของหนิงซีมาก ยิ่งไปกว่านั้น ในหนัง เธอยังจะถูกหนิงซีทรมานอย่างหนักอีกด้วย แม้ผู้จัดการของเธอจะรับคำเชิญแทนเจียชิงชิงไปแล้ว แต่เธอกลับไม่พอใจอย่างมาก และยังไม่ยอมไปเข้าร่วมพิธีเปิดกล้องด้วยซ้ำ ถึงขั้นมีข่าวลือว่าเธอจะปฏิเสธบทนี้ หนิงซีเดาว่าเธอคงยอมโผล่มาอย่างว่าง่ายหลังจากได้ยินว่าหนังเรื่องนี้ได้รับเงินลงทุนเพิ่มก้อนโต ยังไงเสีย นี่ก็เป็นโปรเจกต์ยักษ์มูลค่าหนึ่งร้อยล้าน เจียชิงชิงกำลังแต่งหน้าอยู่ พอเห็นหนิงซีในกระจก เธอก็จ้องกลับมาด้วยความดูแคลนเย็นชาและความเกลียดชังที่ปิดไม่มิด เหมือนหนิงเสวี่ยหลัว เธอก็มีพ่อเป็นเศรษฐี จึงชอบทำตัวอวดดี และไม่ค่อยมีใครชอบในกองถ่าย แต่ทีมปั่นกระแสรับจ้างของเธอกลับเก่งมาก ปั้นภาพลักษณ์เธอขึ้นมาใหม่จนกลายเป็นคนพูดตรงไปตรงมา แถมยังตั้งฉายา "สาวงามอันดับหนึ่งแห่งวงการบันเทิง" ให้เธอด้วย เพราะฉะนั้น เธอจึงเกลียดหนิงซีเข้าไส้ที่แย่งไปทั้งบทและชื่อเสียงของเธอ "หืม? นี่ไม่ใช่สาวงามอันดับหนึ่งแห่งวงการบันเทิงของพวกเราเหรอ? มีสปอนเซอร์รวย ๆ หนุนหลังตั้งมากมาย ยังจะมานั่งคลุกอยู่ในห้องแต่งตัวกับพวกปลาซิวปลาสร้อยอย่างพวกเราอีก?" เจียชิงชิงแค่นเสียงเยาะ หนิงซีเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวหนึ่งอย่างสบาย ๆ แล้วเริ่มอ่านบทต่อโดยไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เธอเป็นคนประเภทที่พอมาถึงกองถ่ายก็จะจดจ่อกับงานอย่างเต็มที่ และไม่ปล่อยให้ใครหรืออะไรมากระทบใจได้ "หนิงซี เธอเมินฉันเหรอ?" เจียชิงชิงวางหวีลงดังแกร็ก หนิงซียังคงอ่านบทต่อ ราวกับไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเอง ช่างแต่งหน้าข้าง ๆ ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงกระแอมออกมา "หนิงซีกำลังใส่หูฟังอยู่ อาจจะไม่ได้ยินคุณนะคะ!" เจียชิงชิงเพิ่งเห็นจุกหูฟังสีขาวเล็ก ๆ สองข้างในหูของหนิงซีตอนนั้นเอง เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังชกใส่สำลีอยู่ไม่มีผิด ไอ้บ้าเอ๊ย! ใครจะไปรู้ว่าเธอจงใจทำแบบนี้หรือเปล่า! แน่นอนว่าหนิงซีจงใจทำ ตั้งแต่เห็นเจียชิงชิง เธอก็หยิบหูฟังมาสวมเข้าหูทันที เพื่อจะได้แสร้งทำเป็นว่าไม่ได้ยินอีกฝ่าย เพราะในกรณีแบบนี้ ไม่ว่าใครจะถูกใครจะผิด ตราบใดที่มีเรื่องกันขึ้นมา มันก็ไม่เป็นผลดีกับเธอ สู้หลีกเลี่ยงปัญหาไปตั้งแต่ต้นจะดีกว่า! "คุณเจีย เสร็จแล้วค่ะ พอใจไหมคะ?" ช่างแต่งหน้าถามอย่างระมัดระวัง เห็นชัดว่าเธอกำลังรับมือลูกค้าตัวปัญหา "ไม่! แต่งใหม่!" เจียชิงชิงพูดโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง "ไม่พอใจตรงไหนคะ?" ช่างแต่งหน้าถาม "ไม่พอใจทุกอย่าง!" ใบหน้าของช่างแต่งหน้าตึงแข็งด้วยความโกรธ แต่ก็ทำได้เพียงลบเครื่องสำอางออกแล้วเริ่มแต่งใหม่อีกครั้ง พอเห็นว่าหนิงซีเมินเธอโดยสิ้นเชิง เจียชิงชิงก็ยิ่งโมโหหนักขึ้น และยังคอยจับผิดทุกอย่างที่ช่างแต่งหน้าทำต่อไป ช่างแต่งหน้าไม่กล้าแสดงอารมณ์ออกมา จึงทำได้เพียงถลึงตาอย่างคับแค้นไปทางหนิงซีที่นั่งอยู่มุมห้อง เธอเองก็รู้ดีว่าเป้าหมายของเจียชิงชิงคือหนิงซี และเธอแค่ถูกลากมาเอี่ยวเท่านั้น นอกจากพระเอกกับนางเอกที่มีห้องแต่งตัวส่วนตัวของตัวเองแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนใช้ห้องร่วมกัน ดังนั้นถ้าเจียชิงชิงยังแต่งหน้าไม่เสร็จ หนิงซีก็ต้องรอไปแบบไม่มีที่สิ้นสุด ท้ายที่สุด ก็เป็นตอนที่ผู้จัดการของเจียชิงชิงเข้ามารับเธอ เธอถึงยอมจากไปอย่างไม่เต็มใจ โดยไม่ลืมหันมาส่งสายตาเคียดแค้นใส่หนิงซีอีกครั้งระหว่างเดินออกไป