Chapter 793 - ราชันย์กู่มังกร ความกังวลของกู่ซานสุ่ยกลายเป็นจริง เงาร่างขนาดมหึมาค่อยๆ โผล่พ้นขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ การปรากฏตัวของมันทำให้เหล่ากู่ที่รายล้อมเรือไม้ต่างพากันแตกตื่นหนีตายไปอย่างรวดเร็ว ผิวน้ำที่เคยราบเรียบพลันเกิดเกลียวคลื่นปั่นป่วนขึ้นมาทันที ด้วยสัญญาณที่ชัดเจนเช่นนี้ หลี่โม่ไป๋ กู่ซานสุ่ย และคนอื่นๆ ต่างตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ พวกเขาจ้องมองแม่น้ำด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตูม! คลื่นยักษ์ซัดเรือไม้จนเอียงกะเท่เร่ หากกู่ซานสุ่ยไม่พยายามควบคุมเรืออย่างสุดกำลัง เรือคงพลิกคว่ำไปแล้ว หลี่โม่ไป๋ บัตเตอร์ฟลาย และคนอื่นๆ รีบใช้สัตว์คู่หูของตนสกัดกั้นน้ำในแม่น้ำที่สาดเข้ามาในเรือ เพื่อไม่ให้ผู้คนเปียกปอนหรือให้น้ำไหลเข้าท่วมเรือจนจม ทว่าไม่นานนัก สายตาของทุกคนก็ถูกดึงดูดด้วยภาพเบื้องหน้า พวกเขาเห็นร่างขนาดมหึมาทะลุขึ้นมาจากแม่น้ำ จ้องมองลงมายังพวกเขาประหนึ่งเทพเจ้า เมื่อเทียบกับมันแล้ว ทั้งมนุษย์และเรือไม้ดูจิ๋วเล็กราวกับมด แม้ร่างกายส่วนใหญ่จะยังจมอยู่ในแม่น้ำทำให้ไม่อาจเห็นรูปร่างทั้งหมดได้ แต่เพียงแค่ส่วนที่โผล่พ้นน้ำออกมาก็ชวนให้ตกตะลึงมากพอแล้ว มันคือมังกร แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว มันมีรูปลักษณ์ของมังกร แต่ร่างกายไม่ได้ประกอบขึ้นจากเนื้อหนังและเลือด มันไม่มีเกล็ดมังกรหรือกล้ามเนื้อ มันดูราวกับมังกรที่ถูกก่อตัวขึ้นจากปะการัง ทำให้ดูงดงามตระการตาและแปลกประหลาดในเวลาเดียวกัน โจวเหวินเคยเห็นมังกรมามากมาย ทั้งมังกรขาวในถ้ำมังกรโบราณ มังกรดำในทะเลใต้ดิน มังกรเพลิงในวิหารมังกรเพลิง หรือแม้แต่มังกรตะวันตก ทว่าไม่มีมังกรตัวไหนที่จะดูแปลกประหลาดและงดงามเท่ากับมังกรตัวที่อยู่เบื้องหน้าเขา สีสันของร่างที่ดูเหมือนปะการังนั้นแปรเปลี่ยนไปตามอารมณ์ บางครั้งขาวดั่งหยก บางครั้งแดงดั่งเลือด และบางครั้งก็มีสีสันเหมือนสายรุ้ง มันดูราวกับงานศิลปะชิ้นใหญ่ยักษ์ "นี่... นี่อาจจะเป็นราชันย์กู่มังกรในตำนานงั้นหรือ... สวรรค์... แม่น้ำศพมังกรไม่มีซากมังกรอยู่จริงๆ ด้วย... แต่มันกลับมีราชันย์กู่มังกรอยู่จริงๆ..." กู่ซานสุ่ยเบิกตากว้าง จ้องมองสิ่งมีชีวิตที่งดงามและน่าสะพรึงกลัวเบื้องหน้าพลางร้องออกมาด้วยความตกใจ กู่โหลวและกู่เหออาการหนักยิ่งกว่า พวกเขาเข่าอ่อนทรุดลงกับเรือและก้มกราบราชันย์กู่มังกรด้วยความหวาดกลัว คนอย่างโจวเหวินที่ไม่ได้เลี้ยงกู่อาจไม่เข้าใจว่าราชันย์กู่มังกรมีความหมายอย่างไรต่อผู้ที่เลี้ยงกู่ แต่กู่ซานสุ่ยและคนอื่นๆ ได้สูญเสียจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้จากความหวาดกลัวไปแล้ว พวกเขาไม่ต่างอะไรกับลูกแกะที่รอคอยการถูกเชือด ตำนานเล่าขานว่าหงส์คือศัตรูตัวฉกาจของกู่ ในขณะที่มังกรคือผู้ให้กำเนิดกู่ทั้งมวลในโลก ในบางภูมิภาค ผู้คนนับถือมังกรเป็นดั่งเทพเจ้า หากมนุษย์บังอาจทำให้เทพเจ้าโกรธเคือง พวกเขาก็จะถูกลงทัณฑ์ด้วยโรคระบาด ภัยพิบัติ และหายนะอื่นๆ ภัยพิบัติเหล่านี้แท้จริงแล้วเกิดจากกู่ และกู่คือสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนร่างของเทพมังกร พวกมันจะลงโทษมนุษย์ที่ทำผิดแทนเทพมังกรนั่นเอง ในมุมมองของมนุษย์ยุคใหม่ กู่คือปรสิตที่อาศัยอยู่บนร่างของเทพมังกร แน่นอนว่านี่เป็นเพียงตำนานในภูมิภาคหนึ่งเท่านั้น ไม่แน่ชัดว่ามันคือความจริงหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ในตำนานของพื้นที่เหล่านั้น หากปรสิตบนร่างเทพมังกรมีพลังอำนาจมหาศาล พวกมันสามารถพลิกสถานการณ์ เปลี่ยนร่างของเทพมังกรให้กลายเป็นกู่ได้ และนั่นจะก่อกำเนิดเป็นราชันย์แห่งกู่ หรือราชันย์กู่มังกร ความจริงแล้วนี่เป็นเพียงตำนานท้องถิ่น ไม่เคยมีใครเห็นราชันย์กู่มังกรมาก่อน แม้แต่ในยุคนี้ก็ไม่มีใครเชื่อว่ากู่จะสามารถพลิกสถานการณ์และเปลี่ยนเทพมังกรให้กลายเป็นกู่ได้จริงๆ ทว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้าพวกเขานี้กลับมีลักษณะของทั้งมังกรและกู่อย่างชัดเจน มันดูเหมือนมังกรศักดิ์สิทธิ์และมีไอสังหารของมังกรที่น่าสะพรึงกลัว แต่โครงสร้างร่างกายกลับคล้ายกับปะการัง ส่วนตัวปะการังเองนั้นเกิดจากการรวมตัวกันของหนอนปะการังจำนวนมาก สิ่งมีชีวิตตรงหน้าจึงสามารถมองได้ว่าเป็นการรวมตัวกันของกู่นับไม่ถ้วน ลักษณะเหล่านี้สอดคล้องกับราชันย์กู่มังกรในตำนานอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตที่สงสัยว่าเป็นราชันย์กู่มังกรปรากฏตัวขึ้น เหล่ากู่บนร่างของกู่ซานสุ่ย กู่โหลว และกู่เหอต่างก็สั่นสะท้าน พวกมันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลยแม้แต่น้อย มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการกดขี่ของลูกเจี๊ยบเสียอีก สำหรับผู้ที่เลี้ยงกู่ นี่คือสิ่งที่ถึงแก่ชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย ลูกเจี๊ยบยืนอยู่หัวเรือและส่งเสียงร้องใส่ราชันย์กู่มังกร มันดูดุร้ายเป็นอย่างมาก แต่โจวเหวินผู้ที่รู้จักลูกเจี๊ยบเป็นอย่างดีดูออกว่ามันกำลังขาดความมั่นใจ มิฉะนั้น ด้วยนิสัยของลูกเจี๊ยบ มันคงพ่นเปลวไฟฟีนิกซ์เผาผลาญสิ่งมีชีวิตตรงหน้าไปนานแล้ว ราชันย์กู่มังกรจ้องมองลูกเจี๊ยบและโจวเหวินด้วยสายตาเย็นชา เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้เกรงกลัวลูกเจี๊ยบเหมือนกู่ตัวอื่นๆ มันไม่แม้แต่จะมองว่าลูกเจี๊ยบเป็นภัยคุกคามด้วยซ้ำ แม้ลูกเจี๊ยบจะมีสายเลือดฟีนิกซ์ แต่มันยังไม่เติบโตเต็มที่ มันอาจสยบกู่ทั่วไปได้ แต่สิ่งมีชีวิตระดับราชันย์กู่มังกรนั้นไม่ใช่สิ่งที่ลูกเจี๊ยบจะรับมือไหว โจวเหวินสังเกตเห็นว่าสายตาของราชันย์กู่มังกรจดจ้องอยู่ที่น้ำเต้าซึ่งบรรจุแมลงศพเอาไว้ เห็นได้ชัดว่ามันถูกดึงดูดด้วยแมลงศพตัวนั้น กู่ซานสุ่ยหยิบน้ำเต้าขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาและยื่นมันให้กับราชันย์กู่มังกร ในฐานะผู้เลี้ยงกู่ ไม่มีใครกล้าต่อต้านราชันย์กู่มังกรเพราะมันคือเทพเจ้าสูงสุดในใจของพวกเขา ชั่วพริบตา โจวเหวินก็ปรากฏตัวที่หัวเรือและคว้าน้ำเต้ามาจากมือของกู่ซานสุ่ย เขามันไว้ในมือพลางจ้องมองราชันย์กู่มังกร เนื่องจากเขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงกู่ เขาจึงไม่ได้เกรงกลัวราชันย์กู่มังกร ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เขายอมมอบแมลงศพในน้ำเต้าให้ ราชันย์กู่มังกรก็อาจจะไม่ปล่อยพวกเขาไปอยู่ดี โฮก! ราชันย์กู่มังกรดูเหมือนจะบันดาลโทสะกับการกระทำของโจวเหวิน มันคำรามออกมาด้วยเสียงที่แปลกประหลาด ต่างจากเสียงคำรามของมังกรที่โจวเหวินเคยได้ยินมา เสียงของราชันย์กู่มังกรนั้นแปลกมาก มันมีการสั่นสะเทือนที่ผิดธรรมชาติ ท่ามกลางเสียงคำรามนั้น กู่ซานสุ่ยและคนอื่นๆ ต่างแสดงสีหน้าเจ็บปวด พวกเขากุมศีรษะแน่นราวกับมีแมลงกำลังกัดกินสมองอยู่ข้างใน โจวเหวินเองก็รู้สึกราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตขนาดจิ๋วเจาะเข้ามาในหูและกำลังจะบุกเข้าไปในสมองของเขา "นี่คือกู่เสียงที่ใช้คลื่นเสียง... รีบปิดหูเร็วเข้า... อย่าฟังเสียงนั้น..." กู่ซานสุ่ยตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด อันที่จริง ภายใต้อิทธิพลของ 'หูทิพย์' และ 'วิญญาณชีวิตราชาอเวจีสูงสุด' โจวเหวินได้ค้นพบกู่เสียงที่ซ่อนอยู่ในคลื่นเสียงนั้นแล้ว เขาใช้การควบคุมร่างกายของวิญญาณชีวิตราชาอเวจีสูงสุดปิดการได้ยินของตนเพื่อป้องกันไม่ให้กู่เสียงรุกล้ำเข้ามา "ฉันรู้ว่าแกเข้าใจสิ่งที่ฉันพูด ปล่อยให้พวกเราออกจากแม่น้ำศพมังกร แล้วฉันจะคืนแมลงศพข้างในนี้ให้แก ถ้าพวกเราคนใดคนหนึ่งต้องตาย ฉันจะเผามันให้เป็นเถ้าถ่านซะ" โจวเหวินพูดกับราชันย์กู่มังกรพลางชูน้ำเต้าในมือขึ้น ราชันย์กู่มังกรโกรธจัดและพ่นลมหายใจมังกรใส่โจวเหวิน ลมหายใจมังกรนั้นพุ่งเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ลูกเจี๊ยบอ้าปากและพ่นเปลวไฟสีทองออกมา เมื่อเปลวไฟสีทองปะทะกับลมหายใจมังกร แม้จะเผาผลาญลมหายใจมังกรไปได้ส่วนหนึ่ง แต่สุดท้ายมันกลับถูกกดดันด้วยลมหายใจมังกร ลมหายใจนั้นกำลังจะซัดเข้าปกคลุมเรือไม้ทั้งลำ ใบหน้าของกู่ซานสุ่ย กู่โหลว และกู่เหอซีดเผือด พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะต่อต้าน แม้หลี่โม่ไป๋ บัตเตอร์ฟลาย และมู่เต๋อจะพยายามสุดกำลังเพื่อสกัดกั้นลมหายใจมังกรนั้น แต่ความพยายามของพวกเขากลับไร้ผล สีหน้าของแต่ละคนดูย่ำแย่ลงถนัดตา