Chapter 63 ปีเตอร์ร้องขอความช่วยเหลือ กระทู้ในเว็บบอร์ดเริ่มได้รับความสนใจจากผู้เล่นที่เคยต่อสู้กับควินน์ พวกเขาเริ่มเข้ามาโพสต์ความคิดเห็นใต้คลิปวิดีโอนั้น "ใช่ ฉันก็สู้กับเขาเหมือนกัน แล้วเขาก็ใช้เส้นสีแดงพวกนั้นกับฉัน" "ฉันแพ้ในพริบตาเดียวเลย" "ในเกมมันมีพลังแบบนั้นจริงๆ เหรอ?" "มันดูเหมือนวิชาดาบลม แต่ทำไมเส้นถึงเป็นสีแดงล่ะ?" แน่นอนว่าแม้โพสต์จะเริ่มได้รับความสนใจ แต่มันก็ยังไม่มากเท่าไหร่ ท้ายที่สุดแล้วเรื่องทำนองนี้ก็ถูกโพสต์ขึ้นทุกวัน และส่วนใหญ่มักมาจากพวกที่ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้แล้วคิดว่าอีกฝ่ายต้องใช้โปรแกรมโกงแน่ๆ แต่คนที่ได้ดูวิดีโอต่างเริ่มแท็กทีมงานผู้ดูแลระบบเพื่อถามว่าสิ่งที่เห็นในวิดีโอนั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แน่นอนว่าหนึ่งในทีมแอดมินของเกมเข้ามาตรวจสอบวิดีโอดังกล่าว แต่คนนี้ไม่ใช่แอดมินธรรมดา เขาเป็นนักเรียนของโรงเรียนชื่อ โลแกน กรีน ตัวของโลแกนเองไม่ธรรมดา เพราะเขาเป็นลูกชายของผู้สร้างเกม และนอกจากนั้นยังเป็นหนึ่งในหัวหน้าทีมเขียนโปรแกรมด้วย เขามักจะแวะเวียนเข้ามาในบอร์ดเพื่อตรวจสอบหาบั๊ก และหากพบ เขาก็จะพยายามแก้ไขมันในขณะที่ยังเรียนหนังสืออยู่ด้วย แล้วจู่ๆ ในช่วงดึกของวันนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าโพสต์ดังกล่าวเริ่มได้รับความนิยมขึ้นมา ปกติแล้วเขาจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้ แต่ทีมงานคนอื่นๆ ถูกแท็กในโพสต์นี้บ่อยเกินปกติ หลังจากดูวิดีโอ จู่ๆ เขาก็เกิดความสนใจขึ้นมา โลแกนบอกได้ทันทีว่าวิดีโอนี้เป็นของจริง เขาค้นหา ID ผู้ใช้ทั้งสองคนที่อยู่ในเกมแล้วตัดสินใจเข้าไปดูข้อมูลการแข่งขัน หลังจากตรวจสอบดู เขาก็พบว่าผู้เล่นที่ถูกตั้งข้อสงสัยในวิดีโอได้เลือก "ไม่มีพลังพิเศษ" เอาไว้ "ไม่สิ เป็นไปไม่ได้ เขาแฮ็กระบบได้จริงๆ งั้นเหรอ?" จากนั้นโลแกนก็เริ่มขุดคุ้ยข้อมูลการแข่งขันอย่างละเอียด เขาตรวจสอบบันทึกของเกมและทุกสิ่งที่ถูกเขียนไว้ระหว่างการแข่งขัน แต่เขากลับไม่พบสิ่งผิดปกติเลยแม้แต่นิดเดียว โลแกนรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย เกมนี้ประสบความสำเร็จได้ไม่ใช่แค่เพราะสามารถจำลองพลังพิเศษได้อย่างแม่นยำเท่านั้น แต่เป็นเพราะจนถึงตอนนี้เกมยังไม่เคยถูกแฮ็กเลย หลังจากพบข้อมูลนี้ โลแกนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากคิดว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับพลังพิเศษของอีกฝ่าย ถึงแม้พลังระดับออริจินัลจะไม่สามารถคัดลอกลงในเกมได้ แต่นี่เป็นคำตอบเดียวที่เขานึกออก ทว่าคำถามหนึ่งยังคงค้างคาใจ นั่นคือใครคือผู้ใช้ที่อยู่เบื้องหลัง ID Blood evolver? มันเป็นนโยบายของบริษัทที่จะไม่เก็บข้อมูลผู้ใช้ทุกคนในเกม ข้อมูลทั้งหมดถูกเข้ารหัสลับเอาไว้จนแม้แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าถึงได้ แต่สิ่งนั้นก็ไม่อาจหยุดโลแกนได้ *** วันถัดมา คลาสต่อสู้กลับมาเป็นปกติ เมื่อวันก่อนไลล่านำทีมไปลงทะเบียนกับเดล แม้แต่เดลเองยังประหลาดใจกับรายชื่อที่ปรากฏในรายการ กลุ่มของพวกเขาตกเป็นหัวข้อสนทนาของทั้งชั้นเรียน เพราะท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาเป็นเพียงกลุ่มเดียวที่มีความแตกต่างของระดับพลังภายในทีมสูงมาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้นในโรงเรียนมาก่อน ในคลาสต่อสู้ กลุ่มของพวกเขาได้รับคำสั่งให้ฝึกฝนกันเองต่อไป และหากต้องการประลองกับคู่ซ้อมก็สามารถเดินไปขอได้ตามมารยาท ลีโอจะคอยเดินให้คำแนะนำแก่นักเรียนเมื่อมีโอกาส ช่วงบ่ายหลังจากเลิกเรียน ควินน์มุ่งหน้าไปยังห้อง VR เพื่อทำกิจวัตรประจำวันของเขาต่อ เขายังคงเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ระดับต่ำและใช้เวลาช่วงครึ่งหลังในการฝึกฝน < 275/800 > แต่ยิ่งควินน์เล่นกับผู้คนมากเท่าไหร่ โพสต์ในบอร์ดก็ยิ่งได้รับความสนใจมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งควินน์ไม่รู้เรื่องนี้เลย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกมมีเว็บบอร์ดด้วย ควินน์ไม่เคยมีสิ่งเหล่านี้มาก่อนในอดีต เขามีสิทธิ์เข้าถึงทีวีและอินเทอร์เน็ต แต่ก็ไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเกมมากนัก เป็นเพราะวอร์เดนที่คอยแสดงให้เขาดูทุกอย่าง เขาถึงได้รู้ว่าต้องทำอย่างไร อีกหนึ่งวันผ่านไป ควินน์ทำกระบวนการเดิมซ้ำ < 440/ 800 > ควินน์ไม่เพียงแต่ได้รับค่าประสบการณ์อย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่เขายังรู้สึกว่าเริ่มจับจังหวะการใช้พลังของตัวเองได้มากขึ้น เขารู้ว่าช่วงเวลาไหนที่ควรใช้ "ก้าวพริบตา" (Flash step) และยังเรียนรู้วิธีผสมผสานทักษะทั้งสองเข้าด้วยกัน เพื่อให้เขาสามารถหายตัวและปรากฏตัวขึ้นใหม่ในขณะที่ใช้ "หมัดค้อน" (Hammer strike) ได้ ในอีกสองวันข้างหน้า ควินน์รู้สึกว่าเขาคงพร้อมแล้ว *** ภายในสำนักงานของชั้นปีสอง กลุ่มนักเรียนปีหนึ่งถูกเรียกตัวเข้ามาในห้องทำงานของนายพลดยุค โดยมีเอิร์ลยืนอยู่แถวหน้าสุดของกลุ่มนักเรียนปีหนึ่ง เขาคือเด็กคนเดียวกันกับที่มักจะไปป้วนเปี้ยนอยู่กับปีเตอร์ และเป็นคนที่หักนิ้วของปีเตอร์นั่นเอง "ฉันจัดการให้ห้องนั้นว่างสำหรับพวกแกในวันพรุ่งนี้แล้ว ทำให้แน่ใจว่าพวกแกทำตามที่ฉันสั่ง ฉันต้องการให้พวกแกจัดการพวกนั้นซะ" ดยุคกล่าว "ครับท่าน พวกเราสัญญา" "ดี" ดยุคตอบพร้อมกับโยนผลึกสัตว์อสูรสองสามก้อนรวมถึงหนังสือทักษะเล่มหนึ่งให้ "พวกแกน่าจะเลเวลอัพถึงระดับสี่ได้ด้วยทักษะเล่มนั้น ตั้งใจทำงานให้หนักเข้า แล้วจะมีของรางวัลตามมาอีก" *** วันต่อมาหลังจากคลาสต่อสู้สิ้นสุดลง ปีเตอร์ส่งข้อความหาทั้งวอร์เดนและควินน์ให้มาที่ห้องฝึกซ้อมทางฝั่งตะวันออก ปกติแล้วห้องนี้จะเป็นเขตหวงห้ามสำหรับนักเรียนเนื่องจากเป็นห้องที่ใช้สำหรับเก็บประตูมิติ แต่หลังจากอ่านเนื้อหาในข้อความ ทั้งควินน์และวอร์เดนต่างก็รีบรุดไปที่นั่นทันที ข้อความระบุสั้นๆ ว่าปีเตอร์ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไปยังห้องนั้น วอร์เดนและควินน์บังเอิญเดินมาเจอกันพอดี "นายได้รับข้อความของปีเตอร์หรือเปล่า?" ควินน์ถาม "ใช่ นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนพวกนั้นของเขาไม่น่าไว้ใจ" วอร์เดนกล่าว "ควินน์ นายรออยู่ตรงนี้เถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง" "ไม่มีทาง เขาเป็นเพื่อนฉันเหมือนกัน ฉันจะไปอัดพวกนั้นให้ยับต่อให้ต้องทำเป็นสิ่งสุดท้ายก็ตาม" วอร์เดนเห็นว่าเขาไม่สามารถเกลี้ยกล่อมควินน์ได้ ทั้งสองจึงเดินทางไปด้วยกันและมาถึงภายในศูนย์ฝึกในที่สุด ห้องนี้กว้างขวางและมีวัตถุโลหะขนาดใหญ่รูปทรงรีวางอยู่ตรงกลางหลายชิ้น แต่ละชิ้นมีวงแหวนเรืองแสงอยู่ตรงกลางที่เปล่งสีแตกต่างกันออกไป สิ่งเหล่านี้คือประตูมิติที่นำพาพวกเขาไปยังโลกอื่น มีเครื่องจักรทั้งหมดเก้าเครื่อง แต่ละสีมีสามเครื่อง และชั่วขณะหนึ่งพวกเขารู้สึกเหมือนไม่สามารถละสายตาจากสิ่งเหล่านั้นได้เลย เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้อง พวกเขาก็เห็นปีเตอร์นอนกองอยู่บนพื้นในสภาพบาดเจ็บสาหัส เขานอนอยู่หน้าประตูมิติเครื่องหนึ่งและดูเหมือนว่าจะขยับตัวไม่ได้ ควินน์และวอร์เดนหันมองไปรอบห้อง แต่ไม่เห็นใครเลย ทั้งคู่จึงรีบเข้าไปหาเขา ปีเตอร์มีรอยฟกช้ำไปทั่วร่างและมีรอยขีดข่วนเต็มไปหมด "เกิดอะไรขึ้นกับนาย! พวกนักเรียนปีหนึ่งนั่นทำงั้นเหรอ!" วอร์เดนตะโกน "ใช่ พวกมันเล่นงานฉันซะหนักเลย เพิ่งออกไปเมื่อกี้เอง ฉันไม่คิดว่าพวกมันจะกลับมาแล้วล่ะ" "เอาล่ะ ให้เราช่วยพยุงนายนะ" วอร์เดนกล่าวขณะพยุงแขนของปีเตอร์พาดไหล่ ในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันพยุงปีเตอร์ ควินน์กลับรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง เมื่อเขาจ้องมองปีเตอร์ใกล้ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าแม้เสื้อผ้าของปีเตอร์จะขาดวิ่น แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้อยู่ในสภาพที่น่าจะเดินไม่ได้ขนาดนั้น แม้แต่รอยฟกช้ำก็ยังดูไม่เหมือนของจริง ราวกับว่ามันถูกวาดขึ้นมามากกว่า < ตรวจสอบ > ปีเตอร์ ชัค HP 8/8 "วอร์เดน ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้ มันเป็นกับดัก!" ควินน์ตะโกน แต่ก่อนที่วอร์เดนจะทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ปีเตอร์ก็สะบัดตัวหลุดและผลักควินน์ออกไปอย่างสุดแรง แรงผลักนั้นไม่ได้รุนแรงและไม่ได้ทำให้ควินน์เจ็บ แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องแรง เพราะนั่นไม่ใช่เป้าหมายของปีเตอร์ แรงผลักเพียงเล็กน้อยนั้นส่งผลให้ควินน์เซถอยหลังไปไกลพอที่จะทำให้เขากระเด็นเข้าไปในประตูมิติ "แกทำอะไรลงไป!" วอร์เดนตะโกน ประตูมิติบานนั้นเป็นสีแดง