บทที่ 1414 พวกเขาได้รับผลกำไรมหาศาลจากการจู่โจมเฮกัก มูลค่าของทักษะที่ได้จากคัมภีร์วิชาลับนั้นเกินกว่าทองคำ 25 ล้านเหรียญที่ใช้ไปกับการซ่อมแซมปราสาทและของสิ้นเปลืองไปมากโข บรรยากาศเต็มไปด้วยความรื่นเริงราวกับงานเทศกาล แต่สีหน้าของเกริดกลับย่ำแย่ที่สุด ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับผดผื่นที่เกิดจากอุจจาระ “ไม่ว่าจะมองยังไง นี่มันก็ผดผื่นที่เกิดจากขี้ชัดๆ” ถึงจะต้องเปรียบเปรย แต่นี่มันก็เกินไปหน่อย... เกริดถอนหายใจพลางจ้องมองไปยังแวนท์เนอร์ที่กำลังพล่ามเรื่องไร้สาระ ‘รู้สึกเหมือนกับว่าอัตราสุ่มมันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาเลยแฮะ’ เกริดมีค่าสถานะซ่อนเร้นที่เรียกว่า ‘โชคดี’ อยู่ แต้มของมันสูงเกินกว่า 850 แต้มด้วยซ้ำ มันเป็นตัวเลขที่ส่งอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อความน่าจะเป็นในทางบวก ทว่าเกริดกลับล้มเหลวเสมอ ไม่สิ จะเรียกว่าล้มเหลวไปเสียทั้งหมดก็ดูจะเกินจริงไปหน่อย คัมภีร์วิชาลับที่สุ่มได้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เพียงแต่มันธรรมดาเกินไปสำหรับมาตรฐานของเกริด มันเป็นผลลัพธ์ที่น่ากังขาสำหรับราชาโอเวอร์เกียร์ เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องได้แต่รางวัลใหญ่ แต่การที่ไม่ได้แม้แต่รางวัลใหญ่เดียวเลยนี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน? หรือค่าสถานะโชคดีจะไร้ความหมาย? แน่นอนว่ามันอาจตีความได้ว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดได้ถูกหลีกเลี่ยงไปแล้วด้วยค่าสถานะโชคดี แต่การตีความเช่นนี้กลับทำให้เกริดดูน่าสมเพชเกินไป ถึงกระนั้น ทุกคนต่างก็ยอมรับว่าเกริดนั้นเป็นพวกมือเกลือจริงๆ ‘ข้าไม่ใช่พวกมือเกลือ นี่มันเป็นการปรับเปลี่ยนอัตรา’ จนถึงบัดนี้ เกริดได้สร้างไอเท็มระดับตำนานและมิธมาแล้วนับสิบชิ้น ยิ่งไปกว่านั้น ดังที่ได้พิสูจน์ให้เห็นในการต่อสู้กับเลราจเมื่อไม่นานมานี้ ‘บัญชาแห่งทวยเทพ’ ก็ปรากฏขึ้นในช่วงเวลาสำคัญๆ เสมอ เขาไม่มีทางเป็นพวกมือเกลือได้ถึงขนาดนั้น... ในหัวของเกริดซึ่งกำลังปฏิเสธความจริง มีเพียงความทรงจำดีๆ เท่านั้น ความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เขาสร้างไอเท็มระดับธรรมดานับหมื่นชิ้นเพียงเพื่อให้ได้ไอเท็มระดับตำนานไม่กี่สิบชิ้น และวิกฤตที่เขาเกือบต้องตายเพราะบัญชาแห่งทวยเทพไม่ทำงานได้ถูกลบเลือนหายไป เขารับรู้ว่าตนเองเป็นเหยื่อ และมันก็ไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผล เป็นเรื่องปกติที่จะต้องสงสัยว่ามีการปรับเปลี่ยนอัตราเมื่อได้เห็นซิบัลเปิดได้รางวัลใหญ่หลายครั้งต่อหน้าต่อตา ‘อัตราสุ่มมันลดลงตอนที่ข้าเปิดคัมภีร์วิชาลับ แต่กลับดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นตอนที่ซิบัลเป็นคนเปิด’ นี่ไม่อาจมองว่าเป็นแค่โชคร้ายธรรมดาได้ มันดูชัดเจนว่าแต่ละบัญชีผู้เล่นมีอัตราสุ่มที่แตกต่างกัน ‘ไอ้พวก S.A. กรุ๊ปเวรเอ๊ย จะควบคุมข้าไปอีกนานแค่ไหนกัน?’ ขณะที่เกริดกำลังดื่มน้ำเย็นเพื่อดับไฟที่ลุกโชนในอก เลาเอลก็ได้เอ่ยถามขึ้น “ฝ่าบาท ท่านไม่ต้องการมันจริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ?” ซิบัลได้เปิดคัมภีร์วิชาลับไปทั้งหมดสี่เล่ม เป็นคัมภีร์วิชาลับระดับตำนานหนึ่งเล่ม, ยูนีคหนึ่งเล่ม, และอีปิคสองเล่ม ทักษะชั้นยอดปรากฏออกมาจากทุกเล่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทักษะระดับตำนาน ‘เขตแดนแรงโน้มถ่วง’ นั้นทรงพลังอย่างท่วมท้น ผู้ใช้สามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงได้อย่างสมบูรณ์ในรัศมีห้าเมตรรอบตัว ทว่าระยะเวลาแสดงผลนั้นสั้นมากและผู้ร่ายเองก็ได้รับผลกระทบจากแรงโน้มถ่วงอยู่บ้าง (อิงจากระดับ 1) มันเป็นทักษะที่ต้องใช้ไหวพริบและทักษะการควบคุมที่เหนือสามัญสำนึก แม้แต่ซิบัล ผู้ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะ ก็ยังไม่โลภในเขตแดนแรงโน้มถ่วง เขายอมสละมันไปทั้งที่มีสิทธิ์เลือกเป็นคนแรก เลาเอลปรารถนาให้เกริดรับเขตแดนแรงโน้มถ่วงไป แต่เกริดกลับไม่แม้แต่จะชายตามอง เขาประกาศว่าจะให้เหล่าอัครทูตได้เลือกก่อน แต่ความจริงแล้วเขาไม่มั่นใจว่าจะสามารถควบคุมเขตแดนแรงโน้มถ่วงได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในที่สุด เจ้าของเขตแดนแรงโน้มถ่วงก็ได้แก่เมอร์เซเดส บราฮัมสามารถใช้เวทมนตร์แรงโน้มถ่วงได้อยู่แล้ว ดังนั้นเขตแดนแรงโน้มถ่วงจึงไม่มีความหมายสำหรับเขา ในขณะเดียวกัน ซาริเอลและปิอาโร่ต่างก็รับประกันว่าเมอร์เซเดสสามารถใช้เขตแดนแรงโน้มถ่วงได้ดีกว่าพวกเขา การสังเกตและปรับตัวเข้ากับแรงโน้มถ่วงที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา... มันคงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเมอร์เซเดสผู้มีเนตรหยั่งรู้ เมอร์เซเดสจะสามารถควบคุมเขตแดนแรงโน้มถ่วงได้ถึงระดับไหนกัน? แล้วพลังของอัครทูตคนอื่นๆ และซิบัลที่ได้เรียนรู้ทักษะใหม่เล่า? เพื่อที่จะตรวจสอบเรื่องนี้ ทุกคนจึงเริ่มเคลื่อนตัวไปยังลานฝึกซ้อม มีเพียงเกริดที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ หากให้ยืมสำนวนของแวนท์เนอร์มาใช้ เขาดูเหมือนกับคนที่เห็นผดผื่นขึ้นบนกองอุจจาระ “เกริด?” เลาเอลเป็นกังวล เลาเอลเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกที่เกริดกำลังเผชิญอยู่ บอกตามตรงว่าหากเขาอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเกริด เขาก็คงจะสงสัยว่ามีการปรับเปลี่ยนอัตราเช่นกัน ผลลัพธ์ตอนที่เกริดเปิดคัมภีร์วิชาลับนั้นแตกต่างอย่างชัดเจนกับตอนที่ซิบัลเป็นคนเปิด หากไม่เป็นเช่นนี้แล้ว เกริดจะถูกบีบให้ต้องปล่อยคัมภีร์วิชาลับระดับตำนานให้ซิบัลเป็นคนเปิดหรือ? ‘เราสามารถบุกไปที่สำนักงานใหญ่ของ S.A. กรุ๊ปได้’ เกริดสามารถประณามพวกเขาต่อสาธารณชนในเรื่องการปรับเปลี่ยนอัตราความน่าจะเป็น และถึงขั้นขึ้นศาลเพื่อเปิดเผยหลักฐานการดำเนินงานได้เลย มันอาจต้องใช้เวลาและพลังอำนาจมหาศาล แต่เกริดก็มีทั้งอำนาจและอิทธิพล หากผู้เล่นคนอื่นๆ ได้รับความเสียหายในแบบเดียวกับเกริด ความคิดเห็นของสาธารณชนก็จะเข้าข้างเกริดอย่างแน่นอน เกริดเอ่ยกับเลาเอล ซึ่งกำลังวางแผนจะจ้างสำนักงานกฎหมาย “ข้าจะไม่ไปลานฝึกซ้อม ข้ามีเรื่องต้องทำ ไม่ว่าจะคิดอย่างไร นี่คือจังหวะที่เหมาะสมที่สุดแล้ว” “พ่ะย่ะค่ะ... ท่านจะเริ่มแล้วหรือ?” ต่อสู้กับ S.A. กรุ๊ป ที่ไม่เคยมีใครหาญกล้าต่อกรมาก่อน? ‘หรือว่าพระองค์ตั้งเป้าที่จะครอบครองโลกแห่งความจริง?!’ เลาเอลนำสถานการณ์ปัจจุบันไปเปรียบเทียบกับเนื้อเรื่องของอนิเมะที่เขาเคยดู ดวงตาของเขาเปล่งประกาย เกริดลุกขึ้นจากที่นั่งและพยักหน้า “ใช่แล้ว เครื่องสังเวยมีมากพอแล้ว” “เอื้อก” “ข้าจะตรงไปที่โรงตีเหล็ก” “......?” เขาต้องการจะสังเวยโชคร้ายจากการเปิดคัมภีร์วิชาลับเพื่อตั้งเป้าสร้างไอเท็มระดับมิธงั้นหรือ? มันคือผลพวงจากโชคของหมา... ไม่สิ ของผู้เล่นคนหนึ่ง *** “คัท! สมบูรณ์แบบ! ดี~มากจริงๆ! ทุกครั้งที่คุณเซฮียิ้ม ทั้งฉากมันดูสว่างไสวขึ้นมาทันที! ผมกังวลนิดหน่อยว่าจะสามารถถ่ายทอดความรู้สึกนี้ไปถึงผู้ชมได้อย่างครบถ้วนหรือเปล่า!” คิมจางชอลตื่นเต้นอย่างยิ่ง เขาเป็นหนึ่งในผู้กำกับโฆษณา (CF) ที่ดีที่สุดของเกาหลีใต้และเคยถ่ายทำดารามาแล้วมากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกตื่นเต้นถึงขนาดนี้ ชินเซฮี น้องสาวแท้ๆ ของผู้เล่นระดับโลก ชินยองอู—พรสวรรค์ด้านการแสดงของเธอนั้นโดดเด่นไม่แพ้ความงามของเธอเลย เธอกำลังเข้ามาเติมเต็มช่องว่างของยูราที่ไม่ค่อยอยากออกทีวีในช่วงนี้ คิมจางชอลมั่นใจ ในวินาทีที่โฆษณาที่ถ่ายทำในวันนี้ออกอากาศ บริษัทชั้นนำในทุกวงการที่เคยใช้แต่ดาราดังระดับท็อปก็จะจับจ้องมาที่ชินเซฮี มันเป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมที่ยูราได้ลดกิจกรรมของเธอลง “ชมเกินไปแล้วค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ คุณทำงานหนักมาก” “จะไปแล้วเหรอครับ? ผู้สนับสนุนบอกว่าอยากจะเลี้ยงอาหารมื้อหนึ่ง...” “วันนี้เป็นวันทำงานอาสาค่ะ” “อ๋อ! ครับ เข้าใจแล้ว! หวังว่าคราวหน้าจะได้พบกันอีกนะครับ!” ความดีของเซฮีได้กลายเป็นประเด็นร้อนเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอทำความดีมาเป็นเวลานานแล้ว และดูเหมือนจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้เธอกลายเป็นนักบุญหญิงในซาทิสฟาย จำนวนเงินบริจาคเพิ่มขึ้นทุกปีและงานอาสาสมัครก็ทำอย่างสม่ำเสมอ มันถึงกับเป็นประเด็นร้อนเมื่อเป็นที่รู้กันว่าเธอไปเยี่ยมบ้านเด็กกำพร้ามาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับอิทธิพลอย่างมากจากพ่อแม่ของเธอ “ยอดเยี่ยมมาก ยอดเยี่ยมจริงๆ!” ความงาม, ความสามารถ, การเป็นที่รู้จัก และอุปนิสัย มันคือการกำเนิดของดาวดวงใหม่ในทุกๆ ด้าน ผู้กำกับคิมจางชอลรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งที่เขาสามารถบันทึกช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดของเธอและแสดงให้โลกได้เห็น *** “เซฮี!” เยริม เพื่อนเก่าของเธอ ทักทายเซฮีนอกสตูดิโอ รถสปอร์ตที่จอดอยู่ในลานจอดรถนั้นโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง เงินทั้งหมดที่ได้จากการเป็นอัศวินของนักบุญหญิงถูกทุ่มไปกับรถคันนี้ ทุกครั้งที่เซฮีเห็นเยริม ภาพพี่ชายของเธอในสมัยก่อนก็ผุดขึ้นมาในใจ “ไม่คิดเลยว่าเธอจะมากับฉันอีก” เซฮีก้าวขึ้นรถอย่างสบายๆ แล้วตอบเยริม เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ช่วงนี้เยริมเข้าร่วมกิจกรรมอาสาสมัครบ่อยครั้ง นี่เป็นสัปดาห์ที่สามติดต่อกันแล้ว มันเป็นสถิติใหม่ อุกกาบาตที่ไม่ปรากฏนามซึ่งค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้โลกปรากฏขึ้นแล้วก็หายไปอยู่เรื่อยๆ และเธอก็กังวลว่าพรุ่งนี้พระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตก เยริมหัวเราะอย่างมีความหมาย “พี่โฮยุนไง” “โฮยุน...?” ใครกันนะ? เซฮีเอียงคอด้วยความสับสน และเยริมก็เสริมว่า “พี่ชายคนที่ทำงานอาสากับเธอที่บ้านเด็กกำพร้าไง” “อ๋อ...” น่าจะเป็นอาสาสมัครคนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่สถานสงเคราะห์ที่เซฮีไปเป็นประจำนั้นมีคนหนุ่มสาวอยู่มากมาย เซฮีไปสถานที่แบบนั้น พวกเขาไม่ใช่เด็กผู้หญิง เธอถูกอาสาสมัครชายตามไปทุกสถานสงเคราะห์ที่เธอไป ข้อมูลรั่วไหล่ง่ายเกินไป บางทีอาจเป็นด้วยเหตุนี้ที่ทำให้พี่ตูนมีท่าทีกระสับกระส่ายเป็นพิเศษในช่วงนี้ แม้แต่ตอนนี้ เขาก็กำลังขี่มอเตอร์ไซค์ตามหลังรถมาอยู่ สิ่งที่ยื่นออกมาจากกระเป๋าหนังนั่น... มันคงไม่ใช่ปืนหรอกนะ? “พี่คนนั้นน่ะ เขาแค่ต้องออกกำลังกายสักสามเดือน ลดไขมันในร่างกาย แล้วก็ถอดแว่นออก เขาก็จะหล่อสุดๆ ไปเลย เครื่องตรวจจับคนหล่อของฉันมันบอกแบบนี้” “ที่แท้ก็เพราะอย่างนี้นี่เองที่ช่วงนี้เธอขยันทำกิจกรรมอาสาสมัครจัง” “ใช่ ฉันจะทำให้เขาหลงฉันให้ได้ แล้วเขาก็จะเริ่มออกกำลังกายและพยายามอย่างหนักเพื่อให้ดูดี” “ฉันเข้าใจความตั้งใจของเธอนะ แต่กระโปรงเธอมันสั้นไปหน่อย มันจะลำบากเวลาทำความสะอาดแล้วก็เล่นกับเด็กๆ นะ” “จริงๆ เลย~ ก็เพราะอย่างนี้ไงถึงได้ใส่สั้นๆ” “......” “ไม่ต้องห่วงมากหรอกน่า ทั้งหมดนี่มันก็แค่การฝึกซ้อมก่อนที่ฉันจะได้ลงเอยกับพี่ยองอูในที่สุด ฉันคือดอกแดนดิไลออนผู้รักเดียวใจเดียว” “เลิกเป็นต้นอ้อลู่ลมได้แล้ว” “ไม่~ เอา~ อะ?” เยริมทาลิปสติกซ้ำตอนที่รถติดไฟแดง ดูจากสีแล้ว วันนี้เธอคงจะรุกหนักแน่นอน ทว่าเขาคงจะมองต้นขาของเธอแทนที่จะเป็นริมฝีปาก สุดท้ายผู้ดูแลก็คงจะให้ชุดวอร์มเธอมาใส่... เซฮีส่ายหัวเมื่อคาดการณ์ได้ว่าชัยชนะของเยริมจะต้องเผชิญกับวิกฤตที่ใหญ่กว่าที่คาดไว้ เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว เยริมก็เหยียบคันเร่ง เธอต้องการอวดเสียงท่อไอเสียของซูเปอร์คาร์อิตาลีราคาแพงกลางย่านกังนัม สิ่งนี้ทำให้ร่างกายส่วนบนของเซฮีถูกผลักไปด้านหลังและเธอรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก ตารางงานของเธอแน่นมาตั้งแต่เช้า ความเหนื่อยล้าจึงสะสม อย่างไรก็ตาม เซฮีไม่ได้แสดงออกมา เธอจะเป็นคนที่ขยันและดีขึ้นเพื่อพี่ชายของเธอ ผู้ซึ่งทุ่มเทให้กับซาทิสฟายเพียงอย่างเดียว กิจกรรมของเธอกำลังช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ภายนอกของพี่ชาย *** ‘ในที่สุดก็ถึงวันที่ต้องใช้สิ่งนี้เสียที’ เหล็กจันทรา—แร่ธาตุที่ก่อตัวขึ้นในดินแดนของเหล่ายักษ์โบราณ มันสามารถขัดขวางสถานะของอีกฝ่ายได้ชั่วคราว มันเหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นวัสดุสำหรับดาบเล่มใหม่ของเขา ‘ดาบโลหิตเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เป็นอาวุธหลัก’ เขาตระหนักได้ตอนที่ต่อสู้กับเฮกัก เวลาที่ดาบโลหิตสามารถคงรูปร่างไว้นั้นสั้นเกินไป อุปกรณ์ขับเคลื่อนพลังเวททำให้มันใช้งานได้จริง แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพึ่งพาดาบโลหิตเพียงอย่างเดียว เขาต้องการอาวุธที่แข็งแกร่งกว่านี้อีก แน่นอนว่ามันจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก เขาต้องเอาชนะความน่าจะเป็นสองชั้นเพื่อสร้างดาบเล่มใหม่ อย่างแรกคือความสำเร็จในการตีเหล็กจันทรา กระบวนการตีเหล็กแบบเดียวกันอาจให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน การตีเหล็กทั่วไปจะทำให้แร่ธาตุเป้าหมายแข็งขึ้นเท่านั้น ในขณะที่การตีเหล็กขั้นสุดยอดจะปลดปล่อยศักยภาพสูงสุดของแร่ธาตุเป้าหมายออกมา ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือลมหายใจที่แข็งแกร่งขึ้นของจตุรเทพ เพื่อให้เกริดตั้งเป้าสร้างไอเท็มระดับมิธได้ เขาต้องสร้างเหล็กจันทราที่ดีที่สุดและนำผลลัพธ์นั้นมาใช้ แต่มันยังไม่จบแค่นั้น แม้ว่าเขาจะตีเหล็กจันทราที่ดีที่สุดได้ เขาก็ต้องเอาชนะอัตราสุ่มอีกครั้งเมื่อสร้างอาวุธโดยใช้เหล็กจันทรา การใช้วัสดุระดับสูงไม่ได้หมายความว่าจะนำไปสู่ไอเท็มระดับมิธเสมอไป หากโชคร้าย เขาก็อาจสร้างได้แค่ไอเท็มระดับตำนาน ดังนั้นเขาจึงต้องทะลวงผ่านความน่าจะเป็นถึงสองชั้น “เครื่องสังเวยพร้อมแล้ว” เกริดจงใจพูดกับตัวเองเสียงดัง เขาหวังว่าเสียงของเขาจะส่งไปถึงผู้ที่กำลังจับตาดูเขาอยู่ “ถ้าพวกแกยังปรับเปลี่ยนอัตราอีกครั้ง... ข้าก็คงทำได้แค่เปิดโปงปัญหาร้ายแรงเรื่องการปรับเปลี่ยนอัตราความน่าจะเป็นต่อสาธารณชน...” นี่เป็นการข่มขู่ที่ชัดเจน S.A. กรุ๊ป ทำได้เพียงรู้สึกเจ็บใจจากมุมมองของพวกเขาที่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ การปรับเปลี่ยนอัตราความน่าจะเป็น? แต่ละบัญชีมีอัตราสุ่มที่แตกต่างกัน? พวกเขาไม่ใช่บริษัทเกมขยะจากต้นศตวรรษที่ 21 S.A. กรุ๊ป ผู้นำวงการไม่มีทางทำเรื่องต่ำทรามเช่นนั้น ทีมปฏิบัติการที่กำลังจับตาดูเกริดได้แต่ภาวนาให้เกริดสร้างไอเท็มที่ยอดเยี่ยมออกมา พวกเขาไม่อยากถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม พวกเขาสัมผัสได้ถึงลางร้าย เกริดที่พวกเขาเคยเห็นเป็นคนประเภทที่จะมีโชคดีก็ต่อเมื่อมีโชคร้ายมามากพอแล้ว นี่ดูเหมือนจะเป็นชะตากรรมของคนที่ชื่อเกริด และมันไม่เกี่ยวข้องกับระบบเลย ‘ข้าว่าเครื่องสังเวยยังไม่พอเลยด้วยซ้ำ’ ในขณะที่ทีมปฏิบัติการกำลังคิดเช่นนั้น— แกร๊ง! เกริดเริ่มต้นลงค้อน