บทที่ 109: พี่ชาย ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation เนื่องจากเขากำลังจะออกจากประเทศจีนและมุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่ของสำนักขีดจํากัดโลกในปลายเดือน ฉู่เฟิงจึงอยู่บ้านกับครอบครัวแทบทุกวันหลังจากที่กลับมา แม้ว่าพ่อฉู่เหอเก๋ว แม่กงซินหลาน และพี่ชายฉู่หัวาจะเสียใจ แต่พวกเขาก็ไม่อยากขัดขวางอนาคตอันยิ่งใหญ่ของฉู่เฟิง ในวันที่ 12 มีนาคม ฉู่เฟิงได้รวมตัวกับสมาชิกทีมค้อนเพลิง สิ่งแรกที่ทำคือการขายวัสดุจากมอนสเตอร์ที่ได้มาแต่ก่อน เนื่องจากนี่คือครั้งสุดท้ายที่ทีมค้อนเพลิงจะขายวัสดุ ฉู่เฟิงจึงแนะนำให้ทุกคนแบ่งส่วนเท่าเทียมกัน วัสดุขายได้ประมาณ 800 ล้านหยวน 𝚏𝗿𝗲𝐞𝚠𝕖𝐛𝗻𝗼𝐯𝕖𝚕.𝚌𝗼𝗺 ตามความเป็นจริงแล้ว ฉู่เฟิงเป็นคนทำงานมากที่สุด เขาควรจะได้รับส่วนแบ่งมากที่สุด คือราว 300 ล้านหยวน อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้ว่าฉู่เฟิงกำลังจะออกจากทีมค้อนเพลิง และสมาชิกรุ่นใหญ่เฉินกว๋อ ตีเหว่ และ จิ้งฮุย ก็ใกล้เกษียณแล้ว ทีมค้อนเพลิงจึงกำลังจะถูกยุบ! ฉู่เฟิงอยู่ในทีมนี้เกือบหนึ่งปี ขณะที่กาวเฟิง เฉินกว๋อ และคนอื่น ๆ อยู่ในทีมมานานกว่านั้นมาก ความรู้สึกของทุกคนซับซ้อน กาวเฟิงยอมรับข้อเสนอของฉู่เฟิงที่จะแบ่งกำไรเท่าเทียมกันทันที แม้ว่าฉู่เฟิงและกาวเฟิงควรจะได้รับส่วนแบ่งมากที่สุด แต่ทั้งคู่ก็ตกลง เห็นแบบนี้ เฉินกว๋อ ตีเหว่ และ จิ้งฮุย ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก และทุกคนได้รับส่วนแบ่งคนละมากกว่า 100 ล้านหยวน หลังจากนั้น ทีมค้อนเพลิงดื่มกันคืนนั้นจนถึงตีสามสี่ พวกเขานั่งรถไฟกลับบ้านในช่วงบ่ายของวันถัดไป ด้วยเหตุนี้ ทีมค้อนเพลิงจึงถูกยุบอย่างเป็นทางการ! เฉินกว๋อ ตีเหว่ และ จิ้งฮุย กำลังจะเกษียณ ฉู่เฟิงกำลังมุ่งหน้าไปยังสำนักงานใหญ่ และกาวเฟิงจะยังคงสู้รบในทีมอื่นต่อไป! ※※ วันที่ 21 มีนาคม แดดจ้าและอากาศแจ่มใส เมืองหลวงเจียงหนาน ภาคเมืองหลัก เขตมหาวิทยาลัย เขตมหาวิทยาลัยแห่งนี้มีขนาดมหึมาและสถาบันวิจัยทั้งแปดแห่งของเมืองเจียงหนานตั้งอยู่ที่นี่ทั้งหมด หน้าวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ตัวอักษรที่ดึงดูดสายตา “วิทยาลัยทหารหมายเลข 2 เจียงหนาน” กำลังส่องประกายบนประตูใหญ่ ในเวลานี้ มีนักศึกษาชายหญิงจำนวนไม่น้อยกำลังรีบไหลออกมาจากประตูวิทยาลัย บางคนออกมาเป็นคู่ บางคนออกมาเป็นหมู่คณะ มีวัยรุ่นคนหนึ่งสวมเสื้อยืดสีฟ้าเข้มธรรมดา กำลังเอนตัวอยู่กับราวประตูเพื่อมองดูนักศึกษาที่กำลังออกมา “เฮ้ ฉู่เฟิง!” เสียงใส ๆ ดังมาจากไกล ฉู่เฟิงหันหน้าไปทางที่มาของเสียงและเห็นวัยรุ่นหน้าซีดกำลังวิ่งบนถนน คนนี้ท่าทางดูอ่อนโยนแต่เป็นเพื่อนรักของเขา ‘เว่ยเวิน’ ที่เล่นด้วยกันตั้งแต่ยังเป็นเด็ก “เว่ย” ฉู่เฟิงยิ้มแล้ววิ่งเข้าไปหา “ฉันรอเจ้าอยู่หน้าประตูเลย เจ้ามายืนตรงนี้ทำไม” “ฉันเรียนวิชาทั่วไปเสร็จเมื่อตอนบ่ายเลยกลับไปที่หอพัก หอพักของเราอยู่ไกลจากวิทยาลัย” เว่ยเวินอธิบาย “โอ้ เขตวิทยาลัยแยกออกจากหอพักหรือ นี่ทำให้คนที่ไม่เคยเข้ามหาวิทยาลัยอย่างข้าตาลือกันเลย” ฉู่เฟิงหัวเราะอย่างแปลก ๆ “บ้าเอ้ย เจ้าเป็นนักสู้ยังล้อเลียนข้าอีก” เว่ยเวินหัวเราะและไม่อาจช่วยได้แต่ชกไปที่หน้าอกฉู่เฟิง “เพิ่งเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ยังเย็นนิดหน่อย ไม่หนาวหรือที่สวมแต่เสื้อยืด?” หึหึ…… สมกับเป็นนักสู้จริง ๆ! เว่ยเวินสวมเสื้อผ้ามากกว่าฉู่เฟิงเห็น ๆ ฉู่เฟิงมองไปรอบ ๆ: “ไปหาที่นั่งกันเถอะ” “หึหึ ข้าเพิ่งพบแกะอ้วนใหญ่ ต้องเชือดอย่างโหดร้าย ข้าอยากไปที่…… ‘เวนิเชีย’” เว่ยเวินตามมาทันที “เอาล่ะ นำทางไปยังเวนิเชียนั้นหรือที่อื่นเลยข้าก็หัวเราะ” ฉู่เฟิงร่าเริง เมื่ออยู่ในแดนทุรกันดารเสมอ เขาจะระมัดระวังเสมอตอนจัดการกับนักสู้คนอื่นที่ฐานสนับสนุน แต่เมื่ออยู่กับเว่ยเวิน ฉู่เฟิงรู้สึกผ่อนคลายราวกับกลับไปเป็นมัธยมปลาย เวนิเชีย ร้านอาหารที่มีราคาปานกลาง อาหารที่สั่งกินมีค่าใช้จ่ายราว 300–400 ดอลลาร์ แต่สำหรับนักศึกษาที่ไม่มีรายได้ นี่ถือว่าเป็นการใช้จ่ายที่หรูหราแล้ว ส่วนนักสู้แล้ว นี่เป็นเรื่องธรรมดามาก จนเกินไป “ท่านจะกี่ท่าน?” พนักงานเสิร์ฟต้อนรับอย่างกระตือรือร้น “สอง” ฉู่เฟิงมองไปรอบ ๆ “หาที่เงียบ ๆ” พนักงานเสิร์ฟคนนี้ทำงานที่นี่ทุกวันและเห็นคนสารพัดแบบ แค่ใช้ตามองครั้งเดียว ก็รู้ว่าฉู่เฟิงแตกต่างจากนักศึกษาคนอื่น ๆ สายตาที่แหลมคมพอจะทำให้หัวใจเต้นแรง เธอจึงลดสายตาและพูดตามธรรมเนียมว่า: “ชั้นบนมีห้องส่วนตัว ขอติดตามท่านครับ” “หึหึ ห้องส่วนตัว ข้ายังไม่เคยไปเลย ข้ามาแต่กับแฟนสาวในล็อบบี้ชั้นลอยด้านล่าง” เว่ยเวินและฉู่เฟิงเดินขึ้นบันได “แฟนสาว? ข้าไม่ได้ยินเจ้าพูดเรื่องนี้ตอนปีใหม่ นานเท่าไรแล้ว” เมื่อทั้งสองเข้าห้องส่วนตัวชั้นบน พวกเขาสั่งอาหารและกล่องเบียร์จากเมนูทันที เว่ยเวินวางเมนูลงแล้วหัวเราะ “ช่วงปีใหม่ ความสัมพันธ์ของข้ากับแฟนสาวยังไม่ชัดเจน ตัดสินใจก็ตอนเปิดเทอมหลังปีใหม่!” “ยินดีด้วย ยินดีด้วย” ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เพิ่งเข้าเรียนไม่ถึงปีก็ได้แฟนสาวแล้ว เยี่ยม!” “ข้าแค่โชคดี แฟนสาวเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยผิงซานข้างเคียง” เว่ยเวินเปิดขวดเบียร์ “เจ้าก็รู้ว่าในโรงเรียนของเรามีผู้ชายมากกว่าผู้หญิง จำนวนผู้หญิงน้อยจนเกินไป” “งั้นเจ้าถึงไปหาในมหาวิทยาลัยอื่น?” ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “เอาล่ะ มาทำให้มั่นก่อน” เว่ยเวินถือขวดเบียร์ ฉู่เฟิงก็ถือขวดเบียร์ของตนและดื่มไปสองคำ “ฉู่เฟิง เรื่องแฟนสาวนี่มันไม่ง่ายเลย” เว่ยเวินอดไม่ได้ที่จะพูดหลังจากดื่มเบียร์ไปเยอะ หน้าของเขาแดงก่ำ เขาสะบัดหัวแล้วถอนใจ “เดี๋ยวนี้ทุกคนก็แข่งขันกัน คนเปรียบเทียบว่าแฟนสาวของตัวเองสวยแค่ไหน และนี่ยังเป็นเรื่องเล็ก! เรื่องที่สําคัญที่สุดคือ…… บรรยากาศ!” “บรรยากาศ?” ฉู่เฟิงถามอย่างงุนงง “ตัวอย่างเช่น ถ้าข้าไม่พาแฟนสาวไปกินอาหารที่ดี แม้ว่าแฟนสาวข้าจะอารมณ์ดี ไม่พูดอะไร แต่…… เพื่อนสาวของเธอจะเริ่มพูดถึงเรื่องนั้น” เว่ยเวินสะบัดหัว “เจ้าไม่รู้หรอกว่า เรื่องราวระหว่างผู้หญิงมันรุนแรงกว่าพวกผู้ชายมาก!” “แฟนหนุ่มคนนั้นเป็นคนรวย คนนั้นเป็นลูกคนเด่นของสำนัก คนนั้นเป็นนักที่ทั้งนี้ทั้งนั้น พวกเขาเปรียบเทียบทุกอย่าง!” “เพื่อเห็นแก่ความสวยของแฟนสาว ข้าต้องพาเธอไปสถานที่ดี ๆ” เว่ยเวินอดไม่ได้ที่จะสะบัดหัว ฉู่เฟิงแข็งตัว เขาไม่เคยเข้ามหาวิทยาลัย ดังนั้นฉู่เฟิงจึงไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้เลย แต่ในมัธยมปลาย บางคนก็ทำแบบนี้แล้ว “เจ้ารู้ไหมว่ากินข้างนอกนี่แพง และบางครั้งข้ายังต้องซื้อของขวัญให้แฟนสาว แค่เดือนเดียวข้าก็ใช้ไป 4,000 แล้ว” เว่ยเวินดื่มเบียร์ที่เหลือหมดในคำเดียว ตาของเขาคล้ำขึ้นเล็กน้อย “และบางครั้ง ข้ายังต้องจ่ายค่าทั้งโต๊ะเมื่อกินกับเธอ” ฉู่เฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “แฟนสาวกับข้าต่างก็เป็นคนธรรมดา ค่าเช่าห้องก็แพงอยู่แล้ว! แม้ข้าจะเป็นครูสอนพิเศษตอนนี้ แต่ข้าก็ไม่ใช่คนเด่นของสำนัก ครูสอนพิเศษไม่ได้รายได้มาก” เว่ยเวินสะบัดหัว “ข้าค่อย ๆ เข้าใจแล้วว่า ผู้คนใช้ชีวิตเพื่อภาพพจน์!” ฉู่เฟิงถอนใจภายใน ครอบครัวของเว่ยเวินมั่งคั่งกว่าครอบครัวของฉู่เฟิงตอนนั้น เมื่ออยู่มัธยมต้นและปลาย เว่ยเวินยังต้องยืมเงินข้า “ แค่เดือนเดียว ข้าก็จนแล้ว” “แล้วมันสรุปได้ว่าแค่คำว่า…… สถานะ!” “โลกนี้คือโลกของผู้ทรงอิทธิพล หากครอบครัวรวย ย่อมมีคนตามติดและผู้หญิงจะโผเข้ากอด! และคนที่มีพลัง ‘นักสู้’ ก็เป็นที่นับหน้าถือตาเช่นกัน! บางคนพยายามคบหากับคนที่มีพื้นเพใหญ่โต หวังว่าคนนั้นจะช่วยเหลือ!” “เงิน อำนาจ พลัง” “คนที่มีสิ่งเหล่านี้ก็มีสถานะ” “คนที่มีพื้นเพที่ดีก็มีอำนาจและสถานะ” “นักสู้ แน่นอน ก็มีสถานะด้วย” เว่ยเวินเปิดขวดเบียร์ขวดใหม่ “ดังนั้น โลกนี้จึงง่ายดาย ผู้คนเคารพคนที่มีสถานะสูงและดูถูกคนที่มีสถานะต่ำ” ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ฉู่เฟิงคิดมาเสมอว่าเว่ยเวินฉลาด แม้ถ้อยคำเหล่านี้จะดูดิบ แต่พวกมันถ่ายทอดลักษณะของสังคมในเวลานี้อย่างชัดเจน “หากคนรวยหมดเงิน การจบของเขาก็จะมาถึง” “หากคนในที่สูงสูญเสียตำแหน่ง อำนาจของเขาคงจะหายไปเช่นกัน” “ตำแหน่งและเงินคือสิ่งภายนอก ส่วนพลังของตัวเองเท่านั้นที่เชื่อถือได้จริง ๆ” “สรุปแล้ว…… สิ่งที่ดีที่สุดยังคงเป็นพลังของตนเอง! นักสู้ แม้จะพิการ ก็ยังมีพละพอที่จะเป็นครูฝึกในสำนัก” เว่ยเวินหัวเราะ “เรื่องรักนี่เองทำให้ข้ายิ่งแน่วแน่ ข้าต้องเป็นนักสู้!” “ข้ามีโอกาสที่จะเป็น ‘สมาชิกเด่นของสำนัก’ ในปีนี้ หวังว่าจะกลายเป็นนักสู้ได้ก่อนจบการศึกษา!” เว่ยเวินยกขวดเบียร์ “มา เต้นฉลอง!” เมื่อเห็นว่าเว่ยเวินไม่ท้อแท้อีกต่อไป ความกังวลของฉู่เฟิงก็จางหาย “เต้นฉลอง!” ฉู่เฟิงยกขวดเบียร์ ทั้งสองพี่น้องคุยกันไป ดื่มกันไป จนดื่มหมดแล้วก็สั่งชาและคุยต่อกันจนถึงเวลา 16.00 น. เท่านั้นฉู่เฟิงจึงพาเว่ยเวินกลับไปที่หอพัก นอกหอพัก “เดินตรงไปตามถนนนี้ ผ่านสัญญาณไฟจราจรสองแห่ง แล้วเจ้าจะเห็นมหาวิทยาลัยเจียงหนาน” เว่ยเวินชี้ไปข้างหน้า “เอาล่ะ” ฉู่เฟิงคว้าโทรศัพท์ออกมา “โทรมาให้ซูซินหรือ?” เว่ยเวินยักคอข้าง ๆ ทันใดนั้น??เว่ยเวินรู้สึกว่าโทรศัพท์สั่นและหยิบขึ้นมา เขาถอนใจ: “คงจะเป็นแฟนสาวโทรมาขอให้ไปกินข้าวเย็น คราวนี้ต้องเสียเงินอีกแล้ว” เขาเปิดโทรศัพท์และเมื่อมองดู เห็นข้อความสั้น ??“บัตรของเจ้าสิ้นสุดที่ 0306 ได้รับเงินโอน 6,000,000 ดอลลาร์เมื่อเวลา 16:51 ของวันที่ 21 ยอดคงเหลือ: 6,002,100 (ธนาคารการสื่อสาร)” “หกล้านหกล้านหกล้าน?” ตาของเว่ยเวินกว้างขึ้น ตัวเลขระดับนี้สูงลิบลิ่วสำหรับเขา “ใครโอนเงินมา?” เว่ยเวินคิดถึงคนหนึ่งทันที คือฉู่เฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ! ในบรรดาเพื่อนและญาติของทุกคน มีเพียงฉู่เฟิงที่สามารถจ่ายเงินมากขนาดนี้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าได้ “ฉู่เฟิง นี่คือ …… ของเจ้าหรือ?” เว่ยเวินเงยหน้าขึ้นมองฉู่เฟิง ฉู่เฟิงตบไหล่เว่ยเวิน: “เว่ย หากเจ้าอยากเป็นนักสู้ จงบากบั่นเพื่อมันอย่างจริงจัง อย่าเสียเวลาไปกับการเป็นครูสอนพิเศษ แค่คิดว่าเงินก้อนนี้คือของขวัญจากพี่ชายเพื่อแสดงความยินดีกับรักครั้งแรกของเจ้า ข้าจะได้เห็นว่าเพื่อนสาวของแฟนสาวเจ้าจะพูดอะไรกันในครั้งนี้ ผู้ชายจงเงยหน้าอย่างภาคภูมิต่อหน้าแฟนสาวเสมอ” ตาของเว่ยเวินเริ่มแดงอย่างไม่อาจห้ามได้ “เจ้ากำลังหลอกข้าหรือ? เจ้าจะร้องไห้หรือ?” ฉู่เฟิงหรี่ตา ราวกับเห็นบางสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุด “ข้าจะร้องไห้เพราะบ้าอะไร” เว่ยเวินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เงินก้อนนี้แทบไม่มีความหมายอะไรต่อฉู่เฟิง เขาจะหาเงินได้มากกว่าสิบล้านหลังจากล่ามอนสเตอร์ระดับผู้บังคับการระดับกลางมาครั้งหนึ่งโดยบังเอิญ “เอาล่ะ ข้าจะไปที่มหาวิทยาลัยเจียงหนานแล้ว” ฉู่เฟิงโบกมือและเริ่มเดินมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยเจียงหนาน เว่ยเวินมองข้อความในโทรศัพท์และเงินหกล้านหกที่น่าตื่นตาตื่นใจ เขารู้สึกเหมือนทั้งหมดนี้เป็นเพียงความฝัน เมื่อก่อนเขายังวิตกกังวลข้างในขณะที่ยิ้มแย้มกับแฟนสาว ใครจะไปรู้ว่าเพียงพริบตาเดียวเขาก็ได้รับเงินมหาศาลเช่นนี้