1467 ปลอดภัยกว่าใส่ไว้ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “ทำไมฉันถอดออกไม่ได้ล่ะ?” จ่าว มาเยียนพยายามถอดกำไลทันทีที่สวมลงบนข้อมือของเขา แต่กำไลกลับห้อยแน่นเกร็งราวกับมีเวทมนตร์แปลกประหลาด โอบรัดข้อมือของเขา ทำให้ไม่สามารถถอดออกได้! “หยุดเสียเวลาเถอะ แม้แต่เราก็ถอดไม่ออก!” ศาสตราจารย์เจิงตอบกลับ “หมายความว่าคุณเคยลองถอดมันดูแล้วหรือเปล่า, ศาสตราจารย์เจิง?” โมฟานถามทันที ศาสตราจารย์เจิงอายและอธิบายว่า “ฉันแค่พยายามหาวิธีทำงานของมัน ฉันไม่ได้คิดอะไรอื่นเลย” คนอื่น ๆ ยิ้มหัวเราะเมื่อเห็นปฏิกิริยาของศาสตราจารย์เจิง แม้แต่ศาสตราจารย์หลียังยิ้มอย่างคิดถึง “ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องสวม” ศาสตราจารย์หลีพูดเมื่อเห็นหลี่ซีเม่ยและผู้หญิงสองอีกคนกำลังจะสวมกำไล “ผู้หญิงไม่ต้องใส่? แล้วนี่ไม่ใช่การเลือกปฏิบัติต่อนักชายเลยเหรอ? พวกเขาอ้างว่าผู้ชายและผู้หญิงเท่าเทียมกัน แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพวกเขาตรงกันข้ามกับผู้ชายอย่างแรง?” โมฟานคร่ำครวญ “แล้วทำไมเราถึงลำเอียงต่อคุณล่ะ? ที่นี่คือสถาบันอัลป์ส ไม่มีใครบังคับคุณหากคุณไม่อยากเข้าถึง!” ผู้หญิงสวมชุดสีขาวครีมประดับด้วยผ้าทองสีขาวโผล่ออกมานอกศาลา! ชุดของเธอดูเก่าค่อนข้างหนึ่ง คล้ายชุดของวัด แต่ละเอียดหรูหรากว่าชุดเรียบของภิกษุณี และยังมีหัวหมวกสีเงิน ผู้หญิงค่อยดึงหัวหมวกลงเหมือนไม่ต้องการให้เห็นหน้า แม้เธอยกคางขึ้น คนรอบข้างก็เห็นแต่สายตาที่ภาคภูมิและคางแหลมที่สวยงามของเธอ... “ภาษาจีนของคุณดีพอหรือ?” โมฟานมองผู้หญิงนั้น ชำเลืองดูจากหัวถึงเท้า “ฉันเป็นชาวจีน แต่ไม่ได้เติบโตในจีน และก็ไม่มีความประทับใจที่ดีต่อจีนเลย Mentor ของฉันให้ฉันมานำทางคุณ หากคุณไม่พอใจ ฉันก็สามารถช่วยถอดกำไลให้คุณและให้คุณออกไปได้” ผู้หญิงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว “ฉันจะเข้าแน่นอน ฉันยินดีที่จะเข้าไปในนั้น” โมฟานตอบพร้อมยิ้มเยาะเย้ย ผู้หญิงไม่ได้ตอบสนองอะไร เธอหันหลังและเดินนำทางเอวที่เรียวเล็ก ๆ ของเธอสะบัดไปตามลำดับ หลังจากเดินไปประมาณสิบสองเมตร ผู้หญิงกะทันหันหันกลับ มองโมฟานด้วยสายตาแค้นและถามว่า “คุณหมายความว่าอย่างนั้นว่าอะไร!?” “จะหมายอะไรอีกล่ะ? ฉันกำลังพูดถึงการแลกเปลี่ยนความเข้าใจเวทมนตร์ระยะใกล้ และเพื่อความปลอดภัยคุณถึงบังคับเราชายต้องใส่อะไรสักอย่าง ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ?” โมฟานตอบอย่างจริงจัง “เธอ…เธอช่างดื้อ!” ผู้หญิงชี้ไปที่โมฟาน สั่นด้วยความโกรธ “อ้อ ภาษาเราจีนลึกซึ้งเหลือเกิน คุณอาจเข้าใจฉันผิดเพราะไม่ได้ศึกษาให้มากนัก อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันอาจดูสบาย ๆ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะปฏิเสธใคร” โมฟานพูด ผู้หญิงโกรธจนเวทมนตร์เริ่มสั่นสะเทือนรอบตัวเธอ ปกติคนที่มาที่สถาบันอัลป์สจะระมัดระวังและคำนึงถึงการกระทำของตนเสมอ เธอไม่เคยเห็นใครที่ไร้มารยาทและไม่มีศรัทธาแบบนี้! เขายังบอกว่าเขาไม่ใช่คนที่จะปฏิเสธใคร นั่นหมายความว่าแม้เธอจะเต็มใจ แต่เขาก็ยังไม่เต็มใจ! ถ้าคนที่มีความคิดสกปรกขนาดนั้นได้เข้ามาในสถาบันอัลป์ส แน่นอนว่าจะบิดเบือนต้นไม้และหญ้าศักดิ์สิทธิ์ทุกต้นและทุกต้นไม้! “พี่คนโต เราควรรีบพวกเขาไปบนภูเขา Mentor บอกเราไว้…” ผู้หญิงในชุดคล้ายกันแต่ไม่มีผ้าทองสีขาวพูดขึ้น ผู้หญิงคนนี้สูงกว่าความสูงของคนแรกประมาณหนึ่งหัว แต่รูปร่างของเธอดูดึงดูดใจมากกว่า โดยเฉพาะโค้งสัดส่วนที่ชัดเจนกว่าผู้หญิงที่สูงกว่าและผอมกว่า “เราจะจัดการกับคนหยาบคายคนนั้นเมื่อเราถึงโรงเรียน” ผู้หญิงสั้นคนนี้พูดด้วยเสียงที่แค่สองคนเท่านั้นที่ได้ยิน ผู้หญิงสูงยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เธอคิดว่าถ้าไล่คนหยาบคายออกตอนนี้ เธอยังจะโกรธเขาต่อไป เพราะเขาสามารถออกไปได้เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น สถาบันอัลป์สไม่ได้สนใจความขัดแย้ง แต่จะไม่ยอมให้ใครดูหมิ่นพวกเขา พวกเขาต้องสอนบทเรียนให้กับคนที่กล้าท้าทายผู้หญิงของสถาบันอัลป์ส! ผู้หญิงสูงรู้สึกโล่งใจขึ้นมากหลังจากตัดสินใจ เธอเดินนำทางพร้อมหาวิธีสอนคนที่ตามหลังให้ได้บทเรียน! — “เชอรีล, เอดิธ, ฉันคิดว่าไม่ได้เป็นทางไปสถาบันใช่ไหม?” ศาสตราจารย์หลีถามหลังจากผ่านมาสักครู่ “อาจารย์ เพราะเรามักเชิญแขกสำคัญมารับบัพติศมาด้วยน้ำของอัลป์ส ท่านเห็นน้ำตกข้างหน้าไหม?” เอดิธพูดพร้อมยิ้ม เธอดูเหมือนสาวบ้านปังปัง แต่อายาตระกูลของเธอฉายแสงคอยวางแผนเงื่อนไขอย่างเจ็บแสบ เธอเป็นสาวล่อที่ไม่ได้ถูกหลอกง่าย ๆ “คุณกำลังหมายถึงน้ำตก Faerun ใช่ไหม?” ศาสตราจารย์หลีสอบถาม “ใช่ครับ พี่ใหญ่สามารถไปกับเราที่ด้านหลังน้ำตกได้ แต่นักเวทรุ่นใหม่ต้องรับบัพติศมาโดยเฉพาะผู้ที่หัวใจและวิญญาณเสื่อมเสีย ต้องสะอาดก่อนเข้าสถาบันอัลป์ส” เชอรีลพูดอย่างสงบ เธอหันมองโมฟานหลังจากพูดจบ “แต่ฉันได้ยินว่ามีแค่คณะอาจารย์ที่มีการเพาะปลูกยอดเยี่ยมเท่านั้นที่สามารถผ่าน Faerun Waterfall ได้?” ศาสตราจารย์หลีพูด “คิดว่าเป็นการทดสอบแค่เท่านั้นเอง นักเรียนจากสถาบันเพิร์ลเคยชนะการแข่งขันคอลเลจโลกครั้งแรกนะ ผมเชื่อว่าการทดสอบเล็ก ๆ ของเรานี้จะไม่ยากเกินไปสำหรับนักเวทของท่าน” เอดิธตอบ สองหญิงคนนี้เดินนำทางต่อไป คนอื่น ๆ ยังได้ยินเสียงน้ำตกดังไกล เสียงนั้นชัดเจนเป็นพิเศษ พวกเขาคิดว่าน้ำตก Faerun อยู่หลังภูเขาที่อยู่ข้างหน้า แต่เมื่อผ่านหลายหุบเขาและหลายภูเขาแล้วก็ยังไม่เห็น น้ำเสียงดังกว่าเดิมมาก เหมือนทุกสิ่งรอบตัวกำลังกระแทก! “ดูเหมือนเราจะทำให้สาวสองคนนี้โกรธจริง ๆ” ศาสตราจารย์หลีถอนใจและหันมาดูโมฟาน “พวกเธอทำให้เรื่องยากขึ้นโดยเจตนาใช่ไหม?” โมฟานถาม “พลังของน้ำตก Faerun น่าสะพรึกกว่าที่คิด นักเวทขั้นสูงอาจทนไม่ไหวแม้แค่วินาทีเดียว หากใครพยายามถึงถ้ำหลังน้ำตก ต้องมีความอึดอัดและมุ่งมั่นอย่างยิ่ง นี่คือการฝึกอันยากของสถาบันอัลป์ส” ศาสตราจารย์หลีอธิบาย “คุณได้สร้างปัญหานี้ให้ตัวเองแล้ว คุณต้องทำความสะอาดเอง!” ชี จุนเช็งพูดโมฟานด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ