บทที่ 1472 - สมาธิสามเส้า "หัตถ์อัสนีเงียบงัน!" มู่ฟานรู้ดีว่าเขาไม่มีทางหลบการโจมตีนี้พ้น เขาจึงยืนนิ่งเฉยในขณะที่พลังอันมหาศาลของธาตุเสียงพุ่งตรงเข้าใส่ มือสีม่วงปรากฏขึ้นเบื้องหน้ามู่ฟานและดูดซับพลังงานของธาตุเสียงเอาไว้ มันแปรเปลี่ยนพลังงานนั้นให้กลายเป็นเวทสายฟ้าที่มีความแรงเท่ากันแล้วซัดกลับใส่ตัวเขา! "มีดีแค่นี้งั้นเหรอ? นี่กำลังเกาให้ฉันอยู่หรือไง?" มู่ฟานเยาะเย้ยขณะจ้องมองไฮดี้ ไฮดี้ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับวิชาหัตถ์อัสนีเงียบงัน เธอมีเพียงความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมให้ไอ้คนไร้ยางอายนี้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป! โน้ตเพลงถูกบรรเลงออกมาด้วยความถี่ที่สูงขึ้น ก่อให้เกิดคลื่นเสียงที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมในอากาศ แม่น้ำทั้งสายใต้หุบเขาน้ำตกสั่นสะเทือน! แม้ว่ามันจะเป็นเพียงเวทระดับกลางของธาตุเสียง แต่พลังที่รวมตัวกันของโน้ตเพลงเมื่อซ้อนทับกันนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเวทระดับสูงอย่าง 'ทำนองกระชากวิญญาณ' เสียอีก! มู่ฟานยังคงยืนนิ่ง หากเป็นการโจมตีด้วยธาตุเสียงล้วนๆ มู่ฟานคงไม่สามารถป้องกันตัวได้เนื่องจากขาดเวทป้องกัน อย่างไรก็ตาม ในเมื่อหัตถ์อัสนีเงียบงันเปลี่ยนการโจมตีให้เป็นเวทสายฟ้า เขตแดนราชันย์สายฟ้าของมู่ฟานจึงทำให้เขามีร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุดจากการขัดเกลาด้วยสายฟ้า! นอกจากจะเพิ่มความต้านทานให้มู่ฟานแล้ว เขตแดนยังดูดซับเวทสายฟ้าอีกด้วย มู่ฟานยิ่งยั่วยุเธอเพื่อให้ได้พลังมามากขึ้น! ยิ่งการโจมตีของไฮดี้ดุเดือดเท่าไหร่ เวทสายฟ้าของมู่ฟานก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ไฮดี้ที่กำลังคลุ้มคลั่งหยุดโจมตีและได้สติกลับมาเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่กำลังสะสมอยู่ในร่างของมู่ฟาน "ถ้าแกมีดีแค่นี้งั้นแกก็เตรียมตัวตายได้เลย! ลิ้มรสสายฟ้าของฉันหน่อยเป็นไง!" มู่ฟานถูกปกคลุมไปด้วยประกายสายฟ้าหนาทึบ ซึ่งขยายออกไปไกลกว่าร้อยเมตร "กรงเล็บยักษ์อัสนีเวหา!" กรงเล็บสีดำมืดมิดอันน่าขนลุกร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉีกกระชากพื้นที่ที่ไฮดี้ ราชินีแห่งมิติอยู่ รอยแตกที่น่าสะพรึงกลัวเต็มไปทั่วห้วงอากาศ ไฮดี้ตั้งใจจะหลบหนีด้วยการเคลื่อนย้ายในพริบตา แต่ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่าสายฟ้าได้ทำลายกลุ่มดาวเวทของเธอจนแตกละเอียด ทำให้เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะร่ายเวท! เมื่อรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะหลบเลี่ยงกรงเล็บสายฟ้า ไฮดี้จึงรีบสร้างกำแพงหกด้านล้อมรอบตัวเองด้วยพลังจิตทันที อย่างไรก็ตาม กรงเล็บสายฟ้าที่ถูกเสริมพลังนั้นมีพลังเจาะทะลุทะลวงสูงมาก เวทป้องกันและอุปกรณ์เวทมนตร์ส่วนใหญ่คงยากที่จะต้านทานมันได้! "กระแสน้ำวนแห่งความโกลาหล!" ไฮดี้เปลี่ยนวิธีการทันที เธอร่ายกระแสน้ำวนมิติไว้เหนือหัว กระแสน้ำวนมิตินั้นสามารถดูดซับพลังงานได้ทุกชนิด เมื่อกรงเล็บสายฟ้าอันดุร้ายร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า มันก็หายวับเข้าไปในกระแสน้ำวนอย่างไร้ร่องรอยทันที! "ธาตุความโกลาหลงั้นเหรอ?" มู่ฟานเลิกคิ้วขึ้น ผู้หญิงคนนี้มีทั้งธาตุมิติ ธาตุเสียง และธาตุความโกลาหล ทุกธาตุที่เธอมีคือเวทมนตร์มิติ และทุกเวทของเธอก็ทรงพลังเพราะระดับการบำเพ็ญเพียรที่โดดเด่น ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากขนาดนี้! "คืนให้แก!" ไฮดี้เปลี่ยนทิศทางของกระแสน้ำวน จากเดิมที่หมุนตามเข็มนาฬิกา ตอนนี้มันหมุนทวนเข็มนาฬิกา พลังอันมหาศาลของกรงเล็บอัสนีเวหาพุ่งกลับเข้าหามู่ฟานทันที! น่าประหลาดที่มู่ฟานแสยะยิ้มเมื่อเห็นเช่นนั้น! มู่ฟานเคยไม่มีความรู้เลยว่าจะรับมือกับธาตุความโกลาหลอย่างไร เพราะอีกฝ่ายสามารถดูดซับเวทของเขาแล้วสะท้อนกลับมาด้วยพลังที่แรงกว่า ซอร์โรเคยเอาชนะกลุ่มคนได้ด้วยตัวคนเดียวโดยการใช้อำนาจของธาตุความโกลาหลในทางที่ผิด อย่างไรก็ตาม อัจฉริยะชาวอังกฤษคนนั้นก็ยังพ่ายแพ้ให้กับเขาในท้ายที่สุด เหตุผลก็เพราะอีกฝ่ายคอยสะท้อนเวทสายฟ้าของมู่ฟานกลับมาเรื่อยๆ ซึ่งนั่นเปิดโอกาสให้มู่ฟานเก็บสะสมพลังเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้สายฟ้าของตัวเองได้ตลอดเวลา! มู่ฟานถึงกับยอมร่ายสายฟ้าใส่ตัวเองในบางครั้งเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้เวทสายฟ้าของเขา เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเมื่อเห็นไฮดี้สะท้อนกรงเล็บอัสนีเวหาของเขากลับมา! มู่ฟานกางแขนออก เขาเตรียมพร้อมที่จะรับการชำระล้างด้วยสายฟ้า แต่ทว่ากลับมีเสียงไม่พึงประสงค์ดังขึ้นจากระยะไกล "ไฮดี้ เขาดูดซับสายฟ้าได้ อย่าสะท้อนกลับไปที่เขานะ!" เชอริลตะโกนบอก ไฮดี้ตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอรีบสะบัดมือเปลี่ยนมุมของกระแสน้ำวนแห่งความโกลาหลเพื่อปล่อยสายฟ้าไปยังเนินเขาเล็กๆ ใกล้ๆ แทน เนินเขานั้นระเบิดออกราวกับฟองสบู่เมื่อสายฟ้าตกลงมา เศษหินกระจัดกระจายและกลิ้งลงมาจากภูเขา ทิ้งไว้เพียงหลุมไหม้เกรียมที่ยอดเขา มู่ฟานกัดฟันกรอดเมื่อเห็นพลังงานมหาศาลถูกเปลืองไปกับภูเขาที่ไร้เดียงสา เขาชี้ไปที่เชอริลแล้วสบถ "นังบ้า หุบปากไปซะ!" "หึ สมน้ำหน้า!" เชอริลตะโกนตอบกลับ มู่ฟานแทบจะสบถออกมา มีคนเห็นวิธีที่เขาใช้เอาชนะซอร์โรมากเกินไป ใครก็ตามที่จำเขาได้ก็น่าจะรู้เรื่องความสามารถในการดูดซับสายฟ้าเพื่อเสริมพลังโจมตีของเขา เขาตั้งใจจะจัดการผู้หญิงคนนี้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่ตอนนี้เขาไม่รู้เลยว่าจะจัดการกับเธอยังไงแล้ว! หลังจากเบี่ยงสายฟ้าไปที่อื่น ไฮดี้ก็ใช้พลังจิตอันทรงพลังของเธออีกครั้ง คราวนี้เธอควบคุมเศษหินที่แตกกระจายออกมาใหม่ พวกมันลอยค้างอยู่ในอากาศก่อนจะพุ่งเข้าใส่มู่ฟานราวกับลูกธนู "เคลื่อน..." "รบกวนเสียง!" มู่ฟานกำลังจะใช้ 'เคลื่อนย้ายในพริบตา' แต่ไฮดี้ตอบโต้เร็วกว่า เธอขัดจังหวะการรวบรวมพลังของมู่ฟานอย่างเด็ดขาด มู่ฟานตกใจ ผู้หญิงคนนี้ควรจะกำลังควบคุมก้อนหินด้วยพลังจิตของเธอ แล้วเธอใช้เวทเสียงมาขัดจังหวะเวทของเขาได้ยังไง? การใช้เวทมนตร์ต้องทำอย่างต่อเนื่อง แม้แต่พลังจิตของธาตุมิติยังต้องใช้สมาธิเต็มที่ในระหว่างกระบวนการ หากจอมเวทร่ายเวทอื่นในระหว่างนั้น เวทเดิมก็จะสูญเสียผลไป! สิ่งที่ทำให้มู่ฟานไม่อยากจะเชื่อเลยก็คือ ยัยตัวร้ายคนนี้สามารถใช้เวทเสียงในขณะที่ยังควบคุมก้อนหินด้วยพลังจิตได้ สมาธิของเธอไม่มีวี่แววว่าจะถูกขัดจังหวะ ก้อนหินยังคงพุ่งเข้าใส่เขาจากมุมต่างๆ ไม่หยุด! — ศาสตราจารย์หลี่และศาสตราจารย์เจิ้งที่คอยสังเกตการณ์อยู่สังเกตเห็นผลลัพธ์นี้ได้ในทันที! "เธอสามารถทำเรื่องสองอย่างพร้อมกันได้งั้นหรือ?" ศาสตราจารย์หลี่ถามอย่างสนใจ "นั่นคือพรสวรรค์ติดตัวของราชินีแห่งมิติ ไม่เพียงแต่เธอจะทำสองอย่างพร้อมกันได้เท่านั้น เธอยังสามารถทำถึงสามอย่างพร้อมกันได้อีกด้วย!" อีดิธกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ "ทำได้ถึงสามอย่างพร้อมกัน? พรสวรรค์ติดตัวของเธอจะบ้าพลังเกินไปแล้วมั้ง? แบบนั้นเธอไม่ไร้เทียมทานเลยเหรอถ้าความเร็วในการร่ายเวทของเธอเร็วพอ!?" จ้าวหม่านเยี่ยนกล่าว "แม้แต่เหล่าอาจารย์บางคนยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไฮดี้ นายคิดว่าตัวเองเก่งแค่เพราะได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันระดับมหาวิทยาลัยโลกงั้นเหรอ? แม้แต่ซอร์โรที่มู่ฟานชนะมาได้เพราะโชคช่วย ก็ยังพ่ายแพ้ให้กับไฮดี้!" เชอริลกล่าว "มู่ฟาน พรสวรรค์ติดตัวของผู้หญิงคนนั้นคือความสามารถในการทำสามอย่างพร้อมกัน ระวังตัวด้วย นั่นคือทั้งหมดที่ฉันช่วยนายได้!" จ้าวหม่านเยี่ยนตะโกนเตือนมู่ฟานด้วยความหวังดี "ขอบใจมากนะ!" หากมู่ฟานมีเวลา เขาคงยินดีที่จะชูนิ้วกลางให้จ้าวหม่านเยี่ยนแบบเต็มๆ สักครั้ง โชคร้ายอะไรขนาดนี้? เขาถึงกับเดินไปเจอชีปีศาจอยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขาแอลป์ ทั้งที่แค่อยากจะอวดเก่งนิดหน่อยแท้ๆ!