1470 ความงามในถ้ำ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth ธาตุจิตและพลังจิตใจเคยเป็นหนึ่งในจุดอ่อนของโมฟานเสมอมา หากไม่มีธาตุจิต, ธาตุเสียง, และธาตุสาปแช่งในโลกนี้ และทุกคนเพียงแค่ปล่อยเวทธาตุใส่กันเท่านั้น โอกาสที่จะเอาชนะพ่อมดรุนแรงอย่างโมฟานก็ยากจะเป็นไปได้ โมฟานเคยอยู่ในตำแหน่งเสียเปรียบเพราะพลังจิตของศัตรูมาก่อน น้ำตกแฟร์รันไม่เพียงเป็นการทดสอบการควบคุมดวงดาวของพ่อมดเท่านั้น แต่ยังเป็นการทดสอบเจตจินต์ของพวกเขาด้วย! แม้จะเป็นเรื่องธรรมดา หากสภาพแวดล้อมนั้นดังจนรบกวนคนอยู่ก็ยังมีโอกาสให้คนทำพลาดได้ นั่นแหละที่ทำให้เสียงร้องกังวานของน้ำตกแฟร์รันเป็นการฝึกฝนเจตจินต์! “ธาตุอวกาศของฉันคงจะอึดอัดยิ่งกว่าเมื่อถึงระดับที่หกใช่ไหม?” โมฟานก้าวก้อนหนักไปข้างหน้า น้ำที่ไหลก้องใกล้โมฟานขึ้นเมื่อก้าวหนึ่ง กำแพงจิตของเจตจินต์ระดับห้าของเขาไม่อาจทนทานต่อกระแสน้ำได้แล้ว! โมฟานบีบฟันก้าวหน้า น้ำในที่สุดก็พุ่งชนเขาอย่างสัตว์ร้ายที่พยายามบีบจม ช่วยเพียงธาตุอสูรของเขาเพื่อก้าวต่อไป! พลังดิบของน้ำพอจะทำให้พ่อมดระดับซูเปอร์ระดับหนึ่งจมลงก้นบึง! โมฟานส่งเสียงอึกอักยิ่งใหญ่ เก็บศักยภาพแล้วพุ่งไปข้างหน้า เมื่อรู้สึกว่าใกล้จะถูกทุบจมลงใต้น้ำตก แรงกระแทกอันมหึมาก็หายไปทันใด ผนังน้ำแยกออกเผยให้เห็นถ้ำภายใน มันแห้งอยู่โดยน่าอัศจรรย์หินสีฟ้าอ่อนเรียบลื่นดูเหมือนอูโทเปียลับที่คอยรอคอย “ฉันผ่านมาฝั่งนั้นหรือเปล่า?” โมฟานกระซิบด้วยความแปลกใจ ถ้าเป็นครึ่งปีที่แล้ว ก่อนที่ธาตุบางส่วนของโมฟานจะถึงระดับสาม เขาไม่มีทางผ่านน้ำตกแฟร์รันได้เลย ปรากฏว่าการฝึกฝนเพื่อพัฒนาธาตุของเขาก็ทำให้เจตจินต์ของเขาเหนือกว่าพ่อมดระดับเดียวกันหลายคน ถ้ำกว้างใหญ่กว่าที่คาดไว้ และอุณหภูมิภายในก็ร้อนขึ้น โมฟานตามทางไปพบว่าถ้ำคดบิดบ้าง ยากจะบอกว่าถ้ำจะนำเขาไปไหน หลังจากเลี้ยวมุม โมฟานประหลาดใจเห็นการตกแต่งอย่างชัดเจนภายในถ้ำ: พรมเงินขนาดยักษ์บนพื้นและโคมคริสตัลสองดวงบนกำแพง โมฟานก้าวบนพรมแล้วสงสัย “มีใครอาศัยอยู่ที่นี่หรือ?” พูดถึงถ้ำนี้จริง ๆ แล้วมันเป็นสถานที่ฝึกฝนที่ยอดเยี่ยม เสียงดังยังคงอยู่ แต่ไม่มีน้ำพุ่งตีเขาแล้ว เขาเชื่อว่าพลังจิตของเขาจะก้าวขึ้นหนึ่งระดับถ้าได้ฝึกควบคุมเจตจินต์ที่นี่! โมฟานกำลังมองหาโอกาสพัฒนาพลังจิต เขากำลังคิดจะขอให้อัลป์ส อินสตีทิวท์อนุญาตให้ฝึกที่นี่สักระยะ ในการตอบแทนเขาจะสัญญาว่าไม่เข้าไปในหอพักของสาว ๆ! “แปลกจัง ทำไมเหมือนมีใครอาศัยอยู่ที่นี่?” โมฟานเดินต่อไปและเจอสถานที่ที่ตกแต่งคล้ายห้อง ทันทีที่ความคิดนั้นผ่านหัวของโมฟาน เขาก็สังเกตเห็นรูปปั้นผู้หญิงรูปร่างสมบูรณ์นั่งอยู่กลางพรม ผมยาวหยิกสีน้ำตาลเถาวัลย์กระจายบนพรม แม้จะหนาและสวยราวไหม แต่ยังไม่คลุมส่วนก้นกลมของเธอที่โดดเด่นจากท่าทาง โมฟานรู้สึกร่างร้อนขึ้นทันที ทำไมเขายังพลาดเข้าไปในรูปปั้นหญิงเปลือยอยู่เรื่อย ๆ? เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมบางคนถึงชอบรูปปั้น เพราะรูปปั้นมีร่างกายอันศักดิ์สิทธิ์และสมบูรณ์แบบ... โมฟานเดินใกล้ขึ้นเพื่อดูว่าทำไมรูปปั้นจึงตั้งอยู่ในที่เช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ยินเสียงอ่อนๆ ตามมาด้วยลมหายใจอืด โมฟานตะลึง จับจ้องไปที่รูปปั้นที่หันหลังให้เขา รูปปั้นค่อยๆ หมุนร่าง เปิดเผยร่างกายเปลือยของเธอให้โมฟานเห็น เลือดในหลอดเลือดของเขาเริ่มเดือด สวยงาม ใหญ่ โยกเยก... ไม่มาขน? ดวงตาผู้หญิงสีฟ้าเหมือนอัญมณีกว้างโต ใบหน้าสวยงามเต็มไปด้วยความแปลกใจ! ความแปลกใจค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความโกรธ เธอปล่อยมือจับมุมพรมเงินและรีบพันรอบตัวเอง เธอยืนขึ้น ยาวส้มตามสายตาเปลี่ยนจากอายและโกรธเป็นความเย็นยะเยือกและดุสะคน! “บอกเหตุผลให้ฉันไม่ฆ่าคุณเถอะ!” ผู้หญิงตะโกนด้วยความร้ายแรง อากาศรอบข้างเริ่มเย็นจัด โมฟานอัศจรรย์ใจเมื่อรับรู้ออร่าที่รบกวนเต็มเปี่ยม ผู้หญิงดูอายุใกล้เคียงกับเขา ทำไมการบรรลุของเธอถึงยอดเยี่ยมขนาดนี้? “ไม่รู้ว่ามีคนอยู่ในนี้เลย ไม่ต้องพูดถึงว่าคนนี้เปลือย!” โมฟานแสดงสีหน้าที่อึดอัด เขาอดคิดในใจว่า นี่รางวัลที่อัลป์ส อินสตีทิวท์เตรียมให้ถ้าผ่านการทดสอบหรือเปล่า? เขาเข้าใจผิดโรงเรียนไปมาก ดูสิว่าพวกเขาเป็นมิตรแค่ไหน! “อาจจะตายเดี๋ยวนี้!” ดวงตาผู้หญิงฉายแสงสีฟ้าอมม่วง สดใส พลังเจตจินต์บีบอัดแรงกดดันพุ่งเข้าหาโมฟานด้วยความเร็วแสง โมฟานยังอยู่ในความคิดลามกของเขา ไม่คิดว่าผู้หญิงจะทำการโจมตีรุนแรง พลังเจตจินต์นั้นทรงพลังมาก จะบดบังเขาให้กลายเป็นเลือดสาดถ้าเขาไม่ป้องกัน! “สบาย ๆ หน่อยได้ไหม?” โมฟานตอบโต้อย่างรวดเร็ว กระโดดขยับตัวหลบการโจมตีของผู้หญิง “อย่างนั้นก็เอาตายของเธอเลยหรือว่าฉันตาย!” ผู้หญิงพูดเย็นชา ผู้หญิงก้าวเดินหนึ่งก้าวต่อจากประโยคนั้น ทันใดนั้นเธอก็หายลับไปในอากาศบาง ๆ ทำให้ฝุ่นคริสตัลสีน้ำเงินร่วงลงบนพรมเงิน โมฟานทันตระหนักว่าผู้หญิงใช้เทคนิคบลิ๊งค์ เนื่องจากเธอหายไปจากสายตาในระยะที่มองเห็นได้ จึงคาดว่าเธอน่าจะอยู่ข้างหลังเขา! โมฟานหันกลับมามอง เห็นดวงตาสีฟ้าเย็นของผู้หญิงจ้องตรงที่เขา หลายออสตาลคไทท์ขนาดใหญ่และแหลมคมลอยอยู่เหนือศีรษะของเธอ ด้วยการสั่นสว่าง ออสตาลคไทท์พุ่งมาที่โมฟาน พวกมันดูเหมือนได้รับแรงเร่งจากสนามพลังพิเศษ ทำให้เคลื่อนที่เร็วมาก โมฟานไม่ทันหลบหลบพวกมันได้ทันเวลา เขาต้องสร้างกำแพงเจตจินต์เพื่อป้องกันตัวเอง! ออสตาลคไทท์กระแทกกำแพงเจตจินต์และระเหยเป็นผง แม้กระนั้นโมฟานก็ถูกแรงกระแทกผลักถอยหลังไปหลายก้าว! “โหดร้ายขนาดไหนกัน? ฉันเป็นคนทำให้เธอไม่มีเสื้อผ้าอยู่สาธารณะหรือไง? เธอควรขอบคุณที่ฉันไม่ได้เรียกตำรวจเพราะรูปร่างของเธอดีพอไม่ทำให้ฉันตาบอด แต่เธอก็ยังโจมตีฉันล่ะ! อยากได้อะไร?!” โมฟานสาปแช่งขณะยึดที่ยืนมั่น “ใครบอกเธอว่าได้เข้ามาในที่นี้! ไอ้ไร้ศีนะ!” ผู้หญิงอุทานด้วยความโกรธจัด ผู้หญิงไม่มีความตั้งใจหยุดการโจมตี แม้ในขณะที่พูด เธอชัดเจนว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธาตุอวกาศ เจตจินต์ของเธอแยกออกเป็นหมู่ฝักศูนย์หลายๆ แห่ง ควบคุมทุกวัตถุที่เธอมองเห็น!