บทที่ 995: การต่อสู้ชวนระทึกขวัญในทะเลลึก! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ จัดทำโดย Aelryinth โม่ฝานยอมรับว่านี่เป็นหนึ่งในงานที่น่ากลัวที่สุดที่ได้รับมอบหมาย ตั้งแต่ครั้งที่ต้องลงไปในเหวแห่งความมืด การคุ้มครองหนอนนั้นยากลำบากอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ทีมถูกขอให้ล่อเจ้าแมลงป่องทะเลออกมาจากน้ำ สะกิดมันให้ตื่น และต่อสู้กับสัตว์อสูรชั่วร้ายที่ขึ้นชื่อว่าหนึ่งใน “สุดยอดอสูรสยองำพัน” ของโลก แค่คิดก็แทบจะหัวใจเต้นระรัวแล้ว “เสี่ยวซวู่ ระวังตัวให้ดีนะ หากอันตรายเกินไปก็วิ่งหนีไปเลย” โม่ฝานได้กำชับหมู่หนิงซวู่เป็นการเฉพาะ หนิงซวู่ถูกมอบหมายให้เป็นคนล่อแมลงป่องทะเลออกมา ในขณะที่โม่ฝานคอยรบกวนมัน ส่วนบอบบี้กับหลิงหลิงจะรอเฝ้ายืนขังตัวอยู่นอกระยะที่ไฟฟ้าประจุถึง ทุกคนมีหน้าที่ของตนในแผน แต่โม่ฝานกังวลอย่างหนัก เพราะหนิงซวู่ต้องดำลงไปในทะเลลึกเพื่อยั่วยุแมลงป่องทะเลตัวนั้น! อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น โม่ฝานเหมาะกับการยั่วยุแมลงป่องทะเลด้วยพลังธาตุฟ้าดีที่สุด ส่วนหนิงซวู่ซึ่งแทบไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ภายใต้น้ำ คือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดในการไล่ตามแมลงป่องทะเล “คุณด้วยนะ” หนิงซวู่กล่าว หน้าที่ของทั้งคู่เต็มไปด้วยความอันตราย หากแมลงป่องทะเลปล่อยประจุไฟฟ้าออกมาพร้อมๆ กัน สถานการณ์จะอันตรายไม่ต่างอะไรกับการเผชิญหน้ากับ “มังกรทะเลดำ” เลยทีเดียว ท้ายที่สุดแล้ว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการทำงานเป็นทีม ว่าพวกเขาจะแก้คำสาปจมน้ำได้หรือไม่ในวันนี้! — หนิงซวู่เป็นคนแรกที่ก้าวลงสู่ท้องทะเล เธอใช้ธาตุลมผลักตัวเองให้แร้นลึกลงไปเรื่อยๆ รอบข้างมืดสนิท สักครู่ก่อน เธอยังเห็นแสงสะท้อนเป็นระลอกอยู่เหนือหัว เหมือนแสงนำทางส่องสว่างออกมาจากปลายถ้ำ แต่ตอนนี้มันมืดสนิท เพราะแสงไม่อาจส่องทะลุลงมาถึงระดับนี้ได้ ข้างๆ เธอมีแนวปะการังยักษ์ทอดตัวลงไปยังก้นทะเล ดูตระการตาน่าดู แต่เมื่อมองเห็นคู่ตาของสัตว์ที่เปล่งแสงแดงโผล่ขึ้นมาจากน้ำ หนาแน่นราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามราตรี หัวใจของหนิงซวู่ก็เต้นระรัว หนิงซวู่ดำลงไปเรื่อยๆ น้ำรอบกายขุ่นมัวและมืดครึ้ม เธอรู้อยู่แก่ใจว่า ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายจะช้าลงเรื่อยๆ จากอาการชาที่เกิดจากไอหมอกแห่งความมืด ยิ่งอยู่ในน้ำดำสนิทนานเท่าไร เธอได้เข้าสู่เขตแดนของมังกรทะเลดำแล้ว ห้อมล้อมไปด้วยน้ำเย็นและความมืด หนิงซวู่ก็ชะงักงันด้วยความตื่นตระหนก เมื่อหนิงซวู่ดำลึกลงไปอีก เธอสังเกตเห็นโพรงขนาดมหึมาในปะการัง มีกระแสน้ำวนเวียนเข้าออกอย่างต่อเนื่อง สิ่งใดก็ตามที่ว่ายน้ำเข้าใกล้โพรงนั้นจะถูกกระแสน้ำผลักกระเด็นไปไกล เมื่อได้ยินเสียงครวญครางทุ้มก้องกังวานดังกังวานออกมาจากโพรง หัวใจของหนิงซวู่ก็เต้นสั่น คลื่นน้ำที่วนเวียนเข้าออกจากโพรง ปรากฏว่าเป็นการกรนของมังกรทะเลดำ นี่แสดงให้เห็นว่ามังกรตัวนี้ใหญ่โตมโหฬารเพียงใด! “มันกำลังเคลื่อนไหว พร้อมใจกัน! เฝ้าระวัง!” เสียงของหลิงหลิงดังขึ้นจากอุปกรณ์สื่อสาร หนิงซวู่เงี่ยหูฟังและจ้องมาที่โพรงมืดสนิทไม่กะพริบตา ทันใดนั้น ปะการังก็เริ่มสั่นระริกอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงคำรามอันดังสนั่นก้องกังวานออกมาจากโพรง หนิงซวู่รู้สึกได้ทันทีว่ามีกระแสน้ำวนรุนแรงกวาดเข้าใส่ ทั้งบริเวณนั้นก็พลอยหวั่นไหวไปด้วย! “หนอนน้ำลายถูกบุกรุกแล้ว รีบดึงความสนใจของมังกรทะเลดำมาไว้ที่นี่! ห้ามให้หนอนน้ำลายตายเด็ดขาด” เสียงของหลิงหลังเริ่มแผ่วลง หนิงซวู่ก็ใช้แรงมากเท่าที่จะทำได้เพื่อต้านทานกระแสน้ำ ด้วยจิตใจเพียงนิดเดียว เธอก็เรียกห่วงโซ่น้ำแข็งกว่าสิบเส้นออกมา และยิงเข้าไปในโพรงมืดสนิท ปลายห่วงโซ่น้ำแข็งทรยศที่มีหนามแหลมคม หนิงซวู่เห็นห่วงโซ่น้ำแข็งหลายเส้นหยุดนิ่งทันที เป็นเพราะมันแทงเข้าจนโดนมังกรทะเลดำอย่างแม่นยำแล้ว แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที หนิงซวู่ก็ตระหนักว่าห่วงโซ่น้ำแข็งกำลังคล้อยตัว เพราะมีร่างเงามืดที่น่ากลัวกำลังรุดเข้าหาเธออย่างรวดเร็วจากโพรงที่มืดมัว ตาของที่เปล่งประกายเหมือนไฟสปอตไลต์คู่หนึ่ง กำลังมองมาที่ร่างเล็กๆ บางบางของเธอตรงๆ! ทันทีนั้นเอง หนิงซวู่ก็รู้สึกถึงแรงกดดันที่ท่วมท้น ราวกับว่าหัวใจของเธอกำลังจะระเบิด! ห่วงโซ่น้ำแข็งยังพันติดอยู่ที่ร่างของบุคคลทรงอิทธิฤทธิ์ แต่ห่วงโซ่น้ำแข็งหนาๆ เหล่านี้ดูไม่มีน้ำหนักอะไรเลย ราวกับใยแมงมุม มังกรทะเลดำก็เพิกเฉยต่อสิ่งเหล่านั้น แต่จ้องมองอย่างจริงจังไปยังมนุษย์ผู้กล้าที่บุกรุกเข้ามาในดินแดนของมัน! ลมหายใจร้อนแรงของสัตว์ร้ายทำให้น้ำกระเพื่อมขึ้น ขณะที่มังกรทะเลดำว่ายน้ำออกมาจากโพรง ขนาดอันมหึมาทำให้เกิดความแตกต่างที่เด่นชัดกับร่างร่างเล็กๆ บางบางของหนิงซวู่ เธอดูเหมือนงูทะเลตัวเล็กๆ ที่อยู่หน้าวาฬยักษ์ตัวโตกว่าสิบเมตร นี่คือภาพที่น่าขนลุกขนพองในน้ำทะเลลึกมืดสนิท! หนิงซวู่ไม่กล้าอยู่ต่อแม้เพียงนาทีเดียว เธอเรียกพายุลมเข้ามา แล้วผลักตัวเองพร้อมๆ กับหมุนตัววนขึ้นสู่ผิวน้ำ… มังกรทะเลดำไม่ยอมปล่อยให้ผู้บุกรุกหนีไปอย่างง่ายดาย ต่างจากมังกรทั่วไปที่มีปีก สัตว์ร้ายตัวนี้มีครีบเกล็ดยักษ์ แค่เพียงกระดิกครีบเพียงนิดเดียว มังกรทะเลดำก็พุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าตกใจ วิ่งไล่ตามหนิงซวู่! ความเร็วของมังกรทะเลดำเร็วกว่าหนิงซวู่มากกว่าสองเท่า ระยะทางเจ็ดร้อยเมตรในตอนแรก ก็เหลือเพียงสองร้อยเมตรในพริบตา ราวกับว่ามังกรทะเลดำจะกลืนกินหนิงซวู่ลงทั้งตัวด้วยคำกัดเดียว! “แข็งตัวลง!” หนิงซวู่คว้าพลังเวทย์มนต์น้ำแข็งอันทรงพลังของเธอออกมา และปล่อยมันลงไปในน้ำระหว่างเธอกับมังกรทะเลดำ! เกลียวคลื่นน้ำแข็งขาวปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วในน้ำทะเลระหว่างทั้งสอง และกระจายไปทั่วบริเวณนั้นขณะที่น้ำกลายเป็นก้อนน้ำแข็ง! มังกรทะเลดำไม่อาจหยุดยั้งได้ มันเพิกเฉยต่อน้ำแข็งและบดขยี้มันไปได้ โดยอาศัยพลังมหาศาลของมวลร่างกาย… ชั้นน้ำแข็งชะลอการเคลื่อนไหวของมังกรทะเลดำลงเล็กน้อย ทำให้หนิงซวู่สามารถรักษาระยะห่างจากมันได้ “มังกรกำลังขึ้นมาแล้ว โม่ฝาน เร็วเข้า เตรียมตัวให้พร้อม!” หนิงซวู่เตือนโม่ฝานทันทีที่มีโอกาสได้หยุดหายใจ “ฉันมีปัญหานิดหน่อยที่นี่…” “แก้ไขได้ไหม?” “ทำได้!” — ในชั้นกลางของถ้ำปะการัง โม่ฝานใช้ธาตุเงาเพื่อแอบเข้าไปในถ้ำ แต่โครงสร้างภายในซับซ้อน ภายในถ้ำปะการังก็เหมือนเขาวงกตที่เชื่อมต่อถ้ำที่มีขนาดต่างกัน ทุกถ้ำก็เต็มไปด้วยน้ำทะเลตามธรรมชาติ หากไม่มีพลังธาตุเงา โม่ฝานคงจะลำบากในการเดินทางระหว่างกัน โม่ฝานได้ไปถึงรังของแมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้แล้ว ปัญหาคือ เขาไม่ได้โดดเด่นเหมือนบอบบี้ที่สามารถระบุสัตว์ประหลาดในทะเลได้เพียงแค่มองเห็นมูล โม่ฝานต่อสู้กับความทุกข์ยากเพื่อหาผู้บัญชาการของแมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้! ปกติแล้ว สิ่งมีชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในหมู่แมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้ก็มักจะเป็นผู้บัญชาการ แต่การหาผู้บัญชาการในที่ที่ซับซ้อนเช่นนี้ค่อนข้างจะยุ่งยาก “ฉันกำลังหมดเวลา ชะล่าใจและสร้างความยุ่งเหยิงครั้งใหญ่ แล้วจากไปซะ!” โม่ฝานหมดหวังที่จะหาผู้บัญชาการ เขาจ้องมองไปที่ถ้ำที่มีฝูงแมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้นอนหลับ และเริ่มวาดภาพกลุ่มดาวสายฟ้า! “สายฟ้าฟาดเงียบ!” โม่ฝานรวมวงจรสายฟ้าไว้ที่แขนทั้งสองข้างและผลักมันไปข้างหน้า รังสีสายฟ้าแห่งความตายพุ่งไปข้างหน้าและตัดกันที่จุดเดียว การชนกันระหว่างรังสีสายฟ้าทำให้เกิดพายุสายฟ้าฟาดทันที โม่ฝานได้สร้างการระเบิดของแมลงป่องทะเลแก่ฝูงแมลงป่องทะเลนั่นเอง! พลังระเบิดแผ่กระจายไปทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว เส้นสายฟ้าที่หนาปกคลุมเต้นรำไปมาเหมือนมังกรสีม่วงดำ ระเบิดแผ่ออกไปทุกทิศทาง ภูเขาปะการังทั้งลูกก็สั่นสะเทือนจากแรงกระแทกมหึมา! หินเริ่มร่วงหล่นเพราะชั้นหินที่บอบบางเริ่มแตกหัก น้ำทะเลที่สงบเริ่มปั่นป่วนเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังกระวนกระวาย… แมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้ซึ่งมักจะหลับใหลอยู่ในเวลากลางวันตื่นขึ้นด้วยความตกใจ ตาของพวกสัตว์มีประกายสีแดงอมฟ้าส่องสว่างเหมือนดวงดาว ทันทีที่ถูกคุกคาม แมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้ปล่อยประจุไฟฟ้าที่สะสมไว้ในร่างออกมาทันที ลูกไฟพุ่งกระจายไปไกลหลายร้อยเมตรในพริบตา เร็วๆ นี้ แมลงป่องทะเลที่ระเบิดได้มากขึ้นถูกรบกวน และลูกไฟที่แข็งแกร่งกว่าเริ่มแพร่กระจายออกไปไกลกว่าเดิม แสงไฟสว่างขึ้นทันทีในทะเลมืด ลูกไฟที่เต้นรำพุ่งไปมาในทุกทิศทาง สายฟ้ากะพริบทุกๆ สองสามสิบเมตร สายไฟพันกันและรวมตัวกันเป็นสนามไฟฟ้าขนาดยักษ์ที่แผ่กระจายไปไกลกว่ากิโลเมตร! ลิงทะเลที่อาศัยอยู่บนชั้นเหนือฝูงแมลงป่องตกอยู่ในความยุ่งยากอย่างหนัก พวกมันว่ายน้ำวุ่นวายขึ้นสู่ผิวน้ำทันทีเมื่อเห็นลูกไฟพุ่งเข้ามาหาพวกมันเหมือนกองทัพทหารขี่ม้า แต่สายฟ้าเร็วเกินไป มันไล่มาทันลิงทะเลในพริบตาและลดร่างทั้งหมดให้กลายเป็นเถ้าถ่าน! โม่ฝานหนีรอดด้วยชีวิตในระหว่างเล็บอันน่าขนลุกของสายฟ้าที่น่ากลัว ตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะสามารถทนต่อสนามไฟฟ้าได้ในระดับหนึ่ง เพราะเขาก็มีพลังธาตุฟ้าเช่นกัน แต่รู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าไฟฟ้านั้นมีพลังรุนแรงกว่าที่เขาคิดไว้หลายเท่า เขาแทบจะสลบไปเมื่อลูกฟ้าลูกแรกตกลงมาบนเขา! โม่ฝานสวมเกราะงูดำทันที และรู้สึกดีขึ้น ฝ่าฟันสายฟ้า โม่ฝานโล่งใจเมื่อในที่สุดก็เห็นแสงเหนือหัว เขาเร่งฝีเท้าและรีบวิ่งขึ้นสู่ผิวน้ำในครั้งเดียว เขารีบวิ่งไปยังบริเวณฉนวนเพื่อไปสมทบกับบอบบี้และหลิงหลิง เมื่อโม่ฝานไปถึงปะการังตื้น เขาหายใจด้วยความโล่งอก เขาหันกลับไปมองน้ำและตกตะลึงเมื่อเห็นเส้นสายไฟหนาแน่นพุ่งไปมาอย่างบ้าคลั่งทั่วบริเวณ เหมือนกับงูไฟฟ้านับพันตัวที่กำลังพุ่งเข้าชนกันอย่างบ้าคลั่ง! ด้วยเสียงคำรามอันดัง ผิวน้ำเริ่มเอ่อล้น มังกรทะเลดำก็มาถึงผิวน้ำเช่นกัน มันถูกบังคับให้หนีขึ้นบกหลังจากถูกทรมานด้วยสนามไฟฟ้าอันโหดร้าย “มันมาแล้ว!” ตาของหลิงหลิงเป็นประกาย “โอ้ แม่!” บอบบี้ล้มทับดาดฟ้าเรือด้วยเหงื่อเย็น ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นมังกรทะเลดำตัวเด็ก ขนาดพอๆ กับเรือลากอวนลำเฉลี่ย แต่令他惊讶的是，这只黑龙竟然大得离谱。原来这是一头相当年长的野兽！-看看那些暴露在空气中的獠牙！那些真的是它的牙齿吗？每个都像一把巨剑！-