บทที่ 1014: โจมตีพีระมิด! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ปรับแก้โดย Aelryinth “ลองคิดดูสิ พีระมิดที่ถูกฉายออกมาโดยภาพมายานั้นเป็นแค่สุสานของฟาโรห์ขุนน้อย แต่เมืองก็เกือบจะวิกฤติถึงเพียงนี้ ถ้าเป็นพีระมิดใหญ่ที่น่ากลัวที่สุดอย่างพีระมิดแห่งกิซ่ากลับมาแทนเมืองคงจะเป็นหายนะของทั้งประเทศแน่” เจียงอวี่บอกกับเขา ฉู่เฟิงพยักหน้า เขาสัมผัสได้อย่างง่ายดายว่าผู้คุมกำลังโกรธแค่ไหน ดูเหมือนว่าเขาต้องระวังคำพูดไม่ให้พูดอะไรที่อาจก่อหายนะในสถานที่แบบนี้ ยังไงก็ตาม นี่แหละคือที่กำเนิดของธาตุคอรัปชัน หมายความว่าสิ่งที่เขาพูดอาจมีโอกาสเกิดขึ้นจริงได้! ตอนแรกฉู่เฟิงตั้งใจจะไปเยี่ยมซินเซีย แต่เธอยุ่งเรื่องงานมาก เธอแทบไม่มีเวลาคุยกับเขา ดูเหมือนว่าเขาต้องจบสงครามนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อให้ซินเซียได้พักผ่อน ฉู่เฟิงไม่อยากเห็นเธออิดโรย —— หลังจากกลับไปที่ค่ายของทีม ฉู่เฟิงได้ยินกวนหยูกำลังเสนอแผน ภาพมายามักจะคงอยู่นานพอสมควร ถ้าพวกเขาเพียงแต่รอจนภาพมายาหายไปเอง เมืองคงมีแต่จะถูกทําลายราบคาบเร็วๆ นี้ พวกเขาต้องหาทางกำจัดภาพมายาให้ได้ ทุกครั้งที่มีพีระมิดปรากฏในภาพมายา รัฐบาลจะส่งทหารทั้งหมดไปโจมตีพีระมิดและใช้อุปกรณ์พิเศษลบล้างพีระมิดลวงตานั้น จนกว่าสิ่งนั้นจะหายไป ซากศพทั้งหมดจึงจะหยุดปรากฏขึ้นในที่สุด “ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของทหารคือมัมมี่ทองคำพิษ เพราะบาดแผลที่พวกมันทําไว้ไม่อาจรักษาให้หายได้ วิหารปาร์ทเทนอนสามารถส่งหมอผีเพียงไม่กี่คนมาที่นี่ แต่คนเจ็บมีมากมาย รัฐบาลท้องถิ่นจึงหวังว่าเราจะจัดการกับมัมมี่ทองคำพิษและขจัดภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดนี้” นันยูกล่าว —— “ทำไมเราต้องเป็นฝ่ายรับภารกิจอันตรายที่สุดตลอดเวลาด้วย ทหารของพวกเขาไม่มีจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งบ้างหรือไง” หมู่ติงหยิงถาม “พวกเขาส่งมาแล้ว แต่ยังไม่กลับมาก็เท่านั้น” บรรยากาศของทีมเปลี่ยนแปลงทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ชัดเจนว่ามัมมี่ทองคำพิษไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาควรกวนด้วยเหมือนกัน! “ซึ่งเหตุผลที่ข้าพูดว่า ถ้าทำลายผู้นำแล้ว ที่เหลือก็จะพังพินาศเอง เราต้องจัดการกับผู้บัญชาการของมัมมี่ทองคำพิษ เมื่อนั้นกองทัพที่เหลือก็จะล่มสลายด้วยตัวมันเอง!” กวนหยูกล่าว กวนหยูถนัดการซุ่มโจมตีและลอบสังหารเป้าหมาย เขายอมไปลอบสังหารผู้บัญชาการที่กุมทัพมัมมี่ทองคำพิษมากกว่าจะเสียเวลาต่อสู้กับกองทัพทั้งหมด ซากศพนั้นฆ่ายาก และยากที่จะบอกว่าซากศพนั้นตายจริงหรือไม่ เพราะส่วนใหญ่สามารถลุกขึ้นมาใหม่ได้แม้จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ พวกมันแทบจะอมตะ! “เสี่ยงเกินไป ถ้าเราล้มเหลว เราจะถูกล้อมโดยมัมมี่ทองคำพิษ และกองทัพท้องถิ่นคงลำบากในการช่วยเรา” นันยูสั่นหัวไปมา ความเสี่ยงนั้นมากเกินกว่าที่เธอจะเห็นด้วย “อีกอย่าง ทำไมเราไม่ลองไปยังพีระมิดเพื่อกำจัดภาพมายาและจบสงครามนี้ซะเลยล่ะ” ฉู่เฟิงถาม กวนหยูหัวเราะแห้งและเย้ยหยันทันที “พวกเจ้าคิดว่าซากศพเป็นแค่ของตกแต่งหรือ พวกมันไม่กลัวความตาย! พวกมันมีเป้าหมายเดียวเท่านั้นนอกจากการฆ่าทุกสิ่งที่ขวางหน้า นั่นคือการปกป้องพีระมิด! ทุกสิ่งที่เข้าใกล้พีระมิดภายในระยะสิบกิโลเมตรจะถูกล้อมทันที ทางสู่พีระมิดมักจะมีศพของจอมเวทย์มากมายวางเรียงราย!” “เขาพูดถูก อย่าประมาทซากศพเลยแม้แต่พีระมิดเล็กๆ ก็ตาม จำนวนซากศพที่ล้อมรอบพีระมิดมีมากมายเกือบเทียบเท่าฝูงสัตว์อสูร หลายคนจะเสียชีวิตเพียงเพื่อเปิดทางไปยังพื้นที่ที่อ่อนไหวที่สุดสำหรับซากศพ เพราะพวกมันฆ่ายากกว่าสัตว์อสูรมาก คนเจ็บจำนวนมากที่ถูกส่งมาที่นี่มาจากแนวหน้า ตอนนี้ยังพอมีทางพาคนเจ็บกลับเข้าเมืองได้จากจุดที่กองทัพหลักอยู่ แต่เมื่อกองทัพเดินหน้าต่อไปอีกหลายกิโลเมตร จะพาคนเจ็บกลับเข้าเมืองได้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย” นันยูกล่าว “ตอนนี้มีกองทัพกำลังมุ่งหน้าไปที่พีระมิดแล้วหรือ” ฉู่เฟิงถาม “ใช่ ตอนนี้อยู่ห่างจากเมืองประมาณห้ากิโลเมตร แต่ยังอยู่ห่างจากพีระมิดฮาโบถึงสามสิบกิโลเมตรเลยทีเดียว จริงๆ แล้วกองทัพเพิ่งเจอกับซากศพในชั้นนอกเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนตายมากมายแล้ว ทั้งๆ ที่กองทัพพยายามแค่จะยึดฐานที่มั่นเท่านั้น” นันยูบอกพวกเขา กองทัพกำลังเดินหน้าอย่างคลื่น ในคำพูดที่ง่ายกว่า พวกเขาจะมีทีมแนวหน้าคอยเปิดทางข้างหน้า ในขณะที่คนอื่นๆ จะตั้งค่ายชั่วคราวอยู่ข้างหลัง หลังจากตั้งค่ายเสร็จ พวกเขาจะส่งทีมจอมเวทย์ชุดใหม่ไปที่ค่ายและเดินหน้าต่อไปเพื่อผลักดันแนวหน้าให้ไปข้างหน้า... เมื่อไปถึงจุดหมายที่สาม พวกเขาจะยึดพื้นที่และรอให้กองกำลังชุดถัดไปมาจากเมืองก่อน จากนั้นจึงเดินหน้าต่อไปอีก... ด้วยวิธีนี้ เมื่อกองทัพเดินหน้า จะยังคงมีเส้นทางที่โล่งระหว่างเมืองกับกองทัพ ทำให้สามารถลำเลียงเสบียงและพาคนเจ็บกลับเข้าเมืองได้ คนที่เหนื่อยล้าสามารถเปลี่ยนกะได้ เพื่อป้องกันไม่ให้กองทัพหมดเรี่ยวแรง ยิ่งไปกว่านั้นถ้าพลังของทหารหมดลงเมื่ออยู่ลึกในเขตของซากศพ กองทัพทั้งกองจะถูกกวาดล้างได้ง่ายๆ! ยุทธวิธีนี้เป็นสิ่งที่ชาวอียิปต์คิดขึ้นหลังจากต่อสู้กับซากศพมาหลายพันปี เมื่อฉู่เฟิงนึกถึงสถานการณ์ในเมืองโบราณ ยุทธวิธีนี้อาจจะใช้ได้ดีกับพวกเขาเช่นกัน หมายความว่า... เดี๋ยวนะ อาจจะไม่ได้ผลเพราะตอนนั้นพวกเขาเหลือเวลาไม่มาก! “ค่ายแรกตั้งขึ้นแล้ว เราจะตามกองทัพไปพรุ่งนี้ พวกเขาขอให้เราจัดการกับมัมมี่ทองคำพิษเพื่อลดความสูญเสีย” นันยูกล่าว “นี่คือสงคราม หลายคนจะต้องตายอีกครั้ง” เจียงอวี่ถอนใจ “อะไรก็ดีกว่าถูกกวาดล้าง” —— เช้าวันต่อมา พอพระอาทิตย์ขึ้น กองทัพขนาดใหญ่ได้มารวมตัวกันทางตะวันตกของเมืองแล้ว มีคนจำนวนมากมาเป็นเกียรติให้พวกเขา ทุกคนต่างรู้ดีว่าสงครามนี้จะอันตรายเพียงใด เพราะไม่มีใครสามารถการันตีได้ว่าพวกเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย ทว่ามีบางคนต้องทำลายภาพมายาของพีระมิด ทหารกล้าหาญและไม่ลังเลเหมือนทีมเล็กๆ ส่วนใหญ่เห็นการทำลายภาพมายาเป็นเกียรติยศสูงสุด! ทีมจีนมาเพื่อให้ความช่วยเหลือ และได้รับคำสั่งให้เดินหน้าไปพร้อมกับกองทัพ ทีมได้พบกับผู้บัญชาการปฏิบัติการ นายพลเฟนนา หญิงวัยสี่สิบเศษ ไม่มีร่องรอยของความเป็นผู้หญิงจากเธอเลย แต่มีความน่าเกรงขามและประสบการณ์จากการรบมาอย่างโชกโชน! “จงเดินหน้าตามกองทัพไป เราจะมอบมัมมี่ทองคำพิษให้พวกเจ้าจัดการ” เสียงของนายพลเฟนนาค่อนข้างแหบ แววตาของเธอเย็นชาเสมอ “เราจะพยายามสุดความสามารถ” นันยูตอบ เส้นทางนั้นได้ถูกเปิดไปแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่มีซากศพมากนักระหว่างเมืองกับค่าย พวกเขาจึงมาถึงค่ายที่ห่างจากเมืองห้ากิโลเมตรอย่างรวดเร็ว เมื่อกองทัพรายที่สองมาถึง กองทัพหลักจึงเริ่มเดินหน้า เป้าหมายของพวกเขาคือการยึดเนินสูงที่อยู่ห่างจากพีระมิดสิบห้ากิโลเมตร พวกเขาต้องยึดฐานที่มั่นที่นั่นให้ได้ก่อนจึงจะเดินหน้าต่อ! “มีมัมมี่ทองคำพิษอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเนินเขา พวกมันชำนาญในการใช้พิษและแยบยลมาก พวกมันชอบซ่อนตัวอยู่หลังกองซากศพและใช้พิษโจมตีโดยที่เราไม่ทันระวัง กองทัพจะเดินหน้าไปยังเนินเขาจากด้านหน้าและจัดทีมขวางเพื่อป้องกันไม่ให้ซากศพเข้ามา ทั้งนี้ทีมของเราจะแอบข้ามเนินเขาไปจัดการกับมัมมี่ทองคำพิษ เมื่อกองทัพหลักสามารถยึดเนินเขาได้แล้ว เราจะถอยกลับเข้าไปในกำแพงกั้น เราไม่จำเป็นต้องฆ่ามัมมี่ทองคำพิษให้หมดก็ได้” นันยูอธิบายแก่ทีม ทีมชาติประกอบด้วยบุคคลที่มีความสามารถเยี่ยมยอดและหยิ่งยโส นันยูไม่อยากให้มีใครใน الفريقเสียชีวิตเพียงเพราะพยายามแสดงฝีมือ พวกเขากำลังอยู่กลางสงครามที่โหดร้าย ไม่ใช่สนามเด็กเล่น นันยูในฐานะผู้มาจากกองทัพจะไม่อนุญาตให้ใครในฝ่าฝืนคำสั่งของเธอ! กวนหยูเล舐ริมฝีปาก เขากล่าวไม่เห็นด้วยกับแผนเช่นนี้ คนอื่นๆ ไม่มีความคิดเห็น ในขณะที่กองทัพหลักกำลังเข้าใกล้เนินเขา ทีมชาติก็ได้แอบข้ามเนินเขาด้วยการสนับสนุนจากจอมเวทย์เงาจำนวนหนึ่ง หลังจากข้ามเนินเขาทรายสีเหลืองไปแล้ว พวกเขาก็เห็นดินแดนสีเขียวทองอันกว้างใหญ่เปล่งประกายใต้แสงแดด ทีมตระหนักว่าที่แห่งนี้ดูแวววาวก็เพราะผิวหนังสีทองและสะท้อนแสงของมัมมี่ มัมมี่ที่พิลึกพิลั่นนอนอยู่อีกฝั่งของเนินเขา เกือบจะเติมพื้นที่ทุกตารางนิ้ว ดูจากระยะไกลแล้วเนินเขาคลุมด้วยกระเบื้องทองเขียว... อย่างไรก็ตาม ทัศนียภาพของมัมมี่นับไม่ถ้วนที่นอนนิ่งบนพื้นนั้นบรรยายยาก ส่งกลิ่นพิษอันรุนแรงจากร่างกายของพวกมันลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ — “ท่านนายพล ท่านแน่ใจหรือว่านักศึกษาเหล่านี้สามารถจัดการกับสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเหล่านั้นได้ ถ้าพวกเขาจัดการกับสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นไม่ทัน ก่อนที่เราจะถึงเนินเขา จะไม่หมายความว่าทหารของเราจะตายมากมายหรือครับ? ข้าต้องซื่อสัตย์ ข้าไม่คิดว่าการมอบหมายงานที่สำคัญเช่นนี้ให้กับนักศึกษาที่ไม่น่าเชื่อถือกลุ่มหนึ่งนั้นเป็นการฉลาดเลย!” กัปตันวานโกสพูดขึ้น “เราต้องเชื่อใจพวกเขาหากเราขอความช่วยเหลือจากพวกเขา” นายพลเฟนนาสำรวจสภาพแวดล้อมรอบข้างเพื่อประเมินจำนวนซากศพที่ปรากฏในช่วงหนึ่งนาทีที่ผ่านมา “เรายังต้องมีแผนสำรอง อะไรจะเกิดขึ้นถ้าเรายังต้องส่งกำลังเสริมให้พวกเขา?” “ท่านดูเหมือนจะลำเอียงไปทางพวกเขา” “ไม่ใช่ว่าข้าลำเอียง ข้าเพียงแต่เป็นห่วงว่าพวกเขาจะไม่มีประโยชน์กับเราในสถานการณ์ที่ร้ายแรงเช่นนี้ จะเป็นไงถ้าพวกเขาเป็นแค่กลุ่มจอมเวทย์มือใหม่จากจีน!” กัปตันวานโกสเสียงดัง