Chapter 474: การหาแผนที่ บริเวณกำแพงเมือง วอยด์เป็นคนแรกที่ลองเทเลพอร์ตเข้าไปในเมือง เหตุผลที่เกรย์บอกให้เขาไปก่อนเป็นเพราะว่านอกจากวอยด์จะเชี่ยวชาญธาตุมิติมากกว่าแล้ว ด้วยขนาดตัวที่เล็กจิ๋วของเขา หากเกิดปัญหาขึ้นมาเขาก็จะสามารถหลบหลีกได้ง่ายกว่า ‘นายตามมาได้เลย มันมีความต้านทานอยู่นิดหน่อยตอนที่สร้างอุโมงค์มิติ แต่ก็น่าจะผ่านเข้ามาได้’ เสียงของวอยด์ดังก้องอยู่ในหัวของเกรย์ ‘ตกลง’ เกรย์พยักหน้าก่อนจะพยายามสร้างอุโมงค์มิติขึ้นมา น่าประหลาดใจที่เขาล้มเหลวตั้งแต่ความพยายามครั้งแรก ซึ่งนั่นทำให้เขาตกใจมาก ถึงวอยด์จะบอกว่ามีความต้านทานอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่คิดว่ามันจะรุนแรงถึงขนาดนี้ เขาพยายามเปิดมันอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม เขาไม่สามารถเปิดช่องทางมิติได้ เขาไม่ได้ถอดใจในทันทีและพยายามอีกสี่ครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม เขาไม่สามารถทำได้ ที่น่าหงุดหงิดกว่านั้นคือพลังงานมิติในตัวของเขากำลังถูกสูบออกไปในอัตราที่เหลือเชื่อ ‘เอ่อ... วอยด์ ฉันว่านายคงต้องเปิดอุโมงค์มิติให้ฉันแล้วล่ะ ฉันทำเองไม่ได้เลย’ เกรย์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอความช่วยเหลือจากวอยด์ ตอนนี้เขาได้รู้ถึงความแตกต่างระหว่างเขากับอีกฝ่ายในแง่ของการควบคุมธาตุมิติ วอยด์สามารถสร้างอุโมงค์มิติได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่เขากลับทำไม่ได้เลยแม้จะพยายามหลายครั้งแล้วก็ตาม ไม่นานนักวอยด์ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาจากรอยแยกเล็กๆ ในความว่างเปล่า รอยแยกนั้นขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วจนกว้างพอที่เกรย์จะเดินผ่านเข้าไปได้ หลังจากที่เกรย์ก้าวเข้าไปแล้ว รอยแยกมิตินั้นก็ปิดตัวลง พื้นที่บริเวณนั้นกลับคืนสู่สภาพปกติ .... ภายในตัวเมือง เกรย์ปรากฏตัวขึ้นที่ข้างกำแพงเมือง หลบอยู่หลังอาคารแห่งหนึ่ง “อืม ที่นี่มีอาคมตรวจจับติดตั้งอยู่ทั่วเมืองเลย อีกไม่นานผู้คนก็น่าจะพบเรา ไม่น่าแปลกใจเลยที่ยามคนนั้นกล้าถามเรื่องใบอนุญาตเข้าเมืองอย่างมั่นใจขนาดนั้น” เกรย์กล่าวทันทีที่ปรากฏตัวขึ้น “ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก ฉันสามารถซ่อนพวกเราจากอาคมนี้ได้ง่ายๆ” วอยด์ตอบกลับอย่างมั่นใจ “วอยด์ ฉันคิดถึงนายมากเลยตอนที่นายหลับไป” เกรย์กล่าวพร้อมกับส่ายหัว ปัญหาหลายอย่างที่เขาเผชิญตอนที่วอยด์หลับไปนั้น หากมีวอยด์อยู่ด้วยเขาคงไม่ต้องเจอเรื่องเหล่านั้น เพราะวอยด์มีความสามารถรอบด้านเหลือเกิน จนเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าวอยด์รู้เรื่องเหล่านี้มาจากไหนกัน “วอยด์ มีโอกาสไหมที่จะมีแมวประเภทเดียวกับนายอยู่ในทวีปนี้? ดูเหมือนว่าที่นี่จะเจริญก้าวหน้ากว่าที่นั่นนะ” เกรย์ถาม “มีทางเดียวที่จะรู้ได้ คือการออกสำรวจ เราจะสำรวจทุกตารางนิ้วของทวีปนี้เลย” วอยด์กล่าวอย่างตื่นเต้น “ใช่ ฉันก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นแหละ” เกรย์ตอบ เขาต้องออกสำรวจที่นี่ระหว่างที่ตามหาพ่อแม่ ดังนั้นเขาจึงต้องออกผจญภัยไปทั่วทวีปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่สำหรับตอนนี้ การหาแผนที่และข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญอันดับแรก เมื่อได้ข้อมูลทั้งหมดมาแล้ว เขาถึงจะเริ่มออกตามหาเอลลิส การมุ่งหน้าไปยังที่ที่เอลลิสอยู่โดยไม่มีความรู้เกี่ยวกับพื้นที่แห่งนี้เลย ไม่ต่างอะไรกับการพาตัวเองไปเสี่ยงอันตราย ซึ่งนิสัยที่ระมัดระวังตัวของเขาไม่มีทางยอมทำแบบนั้นแน่ “ไปกันเถอะ ก่อนที่พวกยามจะมาถึง” วอยด์กล่าว “นั่นสินะ ฉันลืมไปเลยว่าพวกเขาตรวจพบเราตั้งแต่ตอนที่ก้าวเข้ามาที่นี่แล้ว” เกรย์กล่าวพลางเดินจากไป ไม่กี่นาทีหลังจากที่พวกเขาจากไป ร่างสามร่างก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า จ้องมองไปยังจุดที่พวกเขาเคยยืนอยู่ “นายบอกว่าออร่านั้นหายไปกะทันหันอย่างนั้นเหรอ?” ร่างหนึ่งหันไปถามอีกร่างหนึ่ง “ถูกต้อง ราวกับว่าพวกเขาตรวจพบอาคมนี้แล้วรีบซ่อนตัวไป” ร่างนั้นพยักหน้า “อืม ช่างเถอะ บอกให้พวกยามเฝ้าระวังให้ดี เราไม่รู้ว่ากำลังเผชิญหน้ากับใคร ทางที่ดีที่สุดควรเข้าหาเรื่องนี้ด้วยความระมัดระวัง” ร่างแรกกล่าว “รับทราบ” ร่างนั้นกล่าวตอบก่อนจะเลือนหายไป “คิดว่าจะเป็นระดับวิเนอเรเบิลไหม?” ร่างทางซ้ายเอ่ยถาม “มีความเป็นไปได้สูง มีเพียงระดับวิเนอเรเบิลเท่านั้นที่สามารถเข้าเมืองมาและหลบซ่อนจากพวกเราได้อย่างง่ายดาย” อีกคนตอบกลับ “ระดับวิเนอเรเบิลจะมาต้องการอะไรในเมืองเล็กๆ อย่างพวกเรากัน?” “เราควรกลับไปเฝ้าระวังดีกว่า หากคนผู้นี้ต้องการอะไร ด้วยสถานะของพวกเขา พวกเขาคงมาหาเราแล้วเอ่ยปากถามเองนั่นแหละ” หลังจากพูดจบ ทั้งสองก็หายตัวไป .... ในขณะที่บุคคลเหล่านั้นกำลังกังวลกับการมาถึงของระดับวิเนอเรเบิลปริศนา เกรย์และวอยด์กำลังเดินอยู่ที่ตลาดเพื่อตามหาแผนที่ นี่เป็นสิ่งแรกที่เกรย์รู้สึกว่าเขาควรจะได้รับมาครอบครอง เขาจึงมุ่งหน้าไปหาซื้อเป็นอย่างแรก “เจ้าหนู ไม่มีทางที่เจ้าจะหาแผนที่ที่แสดงทั้งทวีปได้หรอก เจ้าเคยรู้ไหมว่ามันใหญ่แค่ไหน?” พ่อค้ามองเกรย์ด้วยความไม่เชื่อเมื่อเกรย์บอกว่าเขาต้องการแผนที่ที่แสดงรายละเอียดของทั้งทวีป “อ้อ ถ้าอย่างนั้นขอแค่แผนที่ที่ครอบคลุมเขตที่เราอยู่ในตอนนี้ก็ได้ครับ” เกรย์ถามด้วยความรู้สึกอับอายเล็กน้อย พ่อค้าพยักหน้าก่อนจะหยิบแผนที่กว้างเกือบหนึ่งเมตรออกมา “สามพันหินพลังงานระดับสูง” พ่อค้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “แพงขนาดนั้นเลยเหรอ?” เกรย์ถามด้วยความตกใจ “ถ้าไม่อยากได้ก็วางลงแล้วออกไปซะ” พ่อค้าตอบ เกรย์วางแผนที่ลงก่อนจะเดินไปอีกทิศหนึ่ง ที่นี่คือตลาด ไม่มีทางที่ร้านนี้จะเป็นร้านเดียวที่ขายแผนที่ เขาดูออกทันทีว่าชายคนนั้นพยายามขูดรีดเขาเพราะเห็นว่าเป็นคนแปลกหน้า หลังจากเดินไปอีกสามร้าน เขาก็หาแผนที่ได้ในราคาเพียงหนึ่งร้อยหินพลังงานระดับสูงเท่านั้น “สรุปนี่คือทวีปตะวันตก เราจะต้องมุ่งหน้าไปยังทวีปเหนือเพื่อตามหาเอลลิส” เกรย์พึมพำกับตัวเอง เขาไม่ได้ดูแผนที่อย่างละเอียดนัก เขาเก็บมันไว้แล้วถามถึงที่ตั้งของห้องสมุด เขาต้องการรู้เรื่องราวเกี่ยวกับที่นี่ให้มากขึ้น และห้องสมุดเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการหาประวัติศาสตร์ของพื้นที่แห่งนี้ แม้เขาจะไม่สามารถรู้ทุกอย่างได้ แต่ก็น่าจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง ไม่นานเขาก็ถูกนำทางไปยังอาคารขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง