บทที่ 498: การท้าทายเริ่มต้นขึ้น "ฉิบหายแล้ว" หนึ่งในชายหนุ่มพูดขึ้น เขามั่นใจเหลือเกินว่าไม่มีทางป้องกันสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้ เบื้องหน้ากำแพงน้ำแข็ง จารึกขนาดใหญ่สามอันกำลังหันเข้าหาพวกเขา ทั้งหมดต่างส่องประกายด้วยแสงสีที่แตกต่างกัน ทันทีที่ชายหนุ่มพูดจบ จารึกเหล่านั้นก็ปล่อยการโจมตีอันทรงพลังออกมา จารึกทั้งสามครอบคลุมพื้นที่เป็นวงกว้าง ทำให้แต่ละอันสามารถปล่อยการโจมตีขนานใหญ่ได้ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เกรย์จงใจทำกับพวกเขา จารึกสายฟ้าปล่อยสายฟ้าจำนวนมากออกมา ส่วนจารึกเพลิงปลดปล่อยนกเพลิงที่ระเบิดออกทันทีเมื่อเข้าใกล้จุดที่ทั้งห้าคนยืนอยู่ ขณะที่จารึกวารีโจมตีด้วยศรน้ำแข็ง ตู้ม! โครม! เปรี้ยง! การโจมตีทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมาเร็วมากจนกลุ่มผู้ท้าชิงไม่มีเวลาถอยหนี ทุกคนถูกบีบให้ต้องพยายามป้องกันตัว เพียงไม่กี่วินาที การป้องกันของพวกเขาก็พังทลายลง ทิ้งให้พวกเขาไร้ทางสู้ต่อการจู่โจมเหล่านั้น ตู้ม! เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้น ส่งให้นักสู้ทั้งห้าคนกระเด็นออกไป โครม! ปัง! "คนต่อไป" เสียงที่ไร้อารมณ์ของเกรย์ดังขึ้นอีกครั้ง ฝูงชนจับจ้องมาที่เขา พร้อมกับความคิดในหัวที่ตรงกัน พวกเขาประเมินฝีมือของเขาต่ำเกินไป นับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้น เวลาผ่านไปไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ แต่เขากลับไม่เพียงแค่จัดการพวกที่อยู่ในระดับ 8 ของขอบเขตต้นกำเนิดเท่านั้น แต่เขายังแสดงให้เห็นอีกว่าแม้แต่ระดับ 9 ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเช่นกัน กลุ่มนักสู้ระดับ 9 ของขอบเขตต้นกำเนิดกลุ่มถัดมาปีนขึ้นมาบนเวทีอย่างรวดเร็ว แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ได้ต่างไปจากกลุ่มแรก หลังจากต่อสู้ไปห้ากลุ่ม เกรย์ตัดสินใจเพิ่มจำนวนคนที่เขาต้องสู้ในแต่ละรอบ เมื่อจำนวนเพิ่มขึ้น เขาจึงไม่สามารถปิดฉากการต่อสู้ได้รวดเร็วเหมือนตอนที่สู้กับห้าคน เวลาล่วงเลยไปหนึ่งชั่วโมงนับตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ "เขาเก่งเอาเรื่องเลยนะ ไม่น่าเชื่อว่าเขายังไม่ถูกการโจมตีของใครแตะตัวเลยสักครั้ง?" ชายชราคนหนึ่งในโซนพิเศษให้ความเห็น "เขาก็แค่สู้กับพวกที่อยู่ในขอบเขตต้นกำเนิด ก็เป็นธรรมดาที่พวกนั้นจะทำอะไรเขาไม่ได้" พ่อของคลาร่ากล่าว "ท่านลืมไปแล้วหรือว่าเขาก็ยังอยู่ในขอบเขตต้นกำเนิดเหมือนกัน?" ชายชราถามกลับอย่างเยาะเย้ย พ่อของคลาร่าอยากจะค้าน แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายพูดถูก เกรย์นั้นแข็งแกร่งเกินไปจนเขาเผลอลืมไปว่าเกรย์ยังคงอยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตต้นกำเนิด ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่ลืม แม้แต่คนในฝูงชนเองก็ลืมเรื่องนี้ไปเช่นกัน มีบางคนคิดว่าเกรย์โกหกตอนที่บอกว่าเขายังอยู่ในขอบเขตต้นกำเนิด เพราะพลังที่เขาแสดงออกมานั้นเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะคนในขอบเขตจ้าวเวหาเท่านั้น ไม่ใช่แค่นักธาตุขอบเขตจ้าวเวหาธรรมดา แต่เป็นพวกที่สามารถสู้ข้ามระดับได้ .... ตู้ม! เปรี้ยง! โครม! เสียงการโจมตีดังระงมขึ้นบนเวทีอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับร่างของผู้คนที่ถูกซัดกระเด็น เวลานี้ผ่านไปกว่าสองชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้น และเกรย์เพิ่งจะมาถึงกลุ่มที่ประกอบด้วยนักสู้ในระดับจุดสูงสุดของขอบเขตต้นกำเนิดเช่นเดียวกับเขา ในเชิงตัวบุคคล ไม่มีใครในที่นี้เป็นคู่ปรับของเขาได้ แต่หากต้องสู้กับสิบคนพร้อมกันก็น่าจะมีโอกาสบ้าง เช่นเดียวกับที่ทำมาตลอด เขาเริ่มสู้กับห้าคนในรอบแรก กลุ่มนี้ประกอบด้วยชายหนุ่มนักธาตุวารีสองคน และหญิงสาวอีกสามคนที่เป็นนักธาตุสายฟ้า วายุ และปฐพี การต่อสู้เริ่มต้นอย่างดุเดือด แต่เกรย์สามารถต้านทานการโจมตีชุดใหญ่ที่ถาโถมเข้ามา ก่อนจะเริ่มสวนกลับ หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่กระบวนท่า เขาก็เอาชนะกลุ่มแรกได้อย่างค่อนข้างง่ายดาย ราวกับว่าพวกเขาไม่รู้วิธีรับมือกับเขาเลย กลุ่มทั้งหมดที่ขึ้นมาบนเวทีต่างพยายามใช้วิธีการที่ต่างออกไป แต่ทุกคนล้วนพบกับผลลัพธ์เดียวกัน นั่นคือความพ่ายแพ้ ใช้เวลาไม่นานนัก ผู้ที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดของขอบเขตต้นกำเนิดก็เริ่มหมดหวัง การรู้ว่าคุณไม่สามารถเอาชนะใครได้นั่นเรื่องหนึ่ง แต่การรู้ว่าต่อให้มีพวกพ้องเพิ่มอีกสี่คนก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขานั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง พวกที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดของขอบเขตต้นกำเนิดก็ยอมแพ้ และน่าแปลกที่ไม่มีใครในฝูงชนรู้สึกว่าการตัดสินใจของพวกเขานั้นแปลกประหลาด พวกเขาสามารถบอกได้ตั้งแต่การต่อสู้รอบแรกแล้วว่าไม่มีความหวังสำหรับคนเหล่านี้เลย ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ในบรรดาผู้ที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดของขอบเขตต้นกำเนิดนั้น มีเหล่าอัจฉริยะที่สามารถต่อกรกับนักธาตุที่เพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวเวหาได้ แต่พวกเขาไม่มีใครรู้สึกว่าตนเองแกร่งพอที่จะยืนหยัดต่อสู้กับเกรย์ได้เลย .... "ได้เวลาที่พวกระดับ 1 ของขอบเขตจ้าวเวหาจะก้าวขึ้นมาแล้ว" ผู้นำตระกูลเกลกล่าว เขาหันไปมองเกรย์ "เจ้าหนุ่ม เจ้าต้องการพักก่อนไหม?" "ผมยังไหว เริ่มการต่อสู้รอบถัดไปได้เลย" เกรย์ส่ายหัว แม้เขาจะต่อสู้มานานกว่าสามชั่วโมงแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยล้าอะไรนัก เขาแทบไม่ได้ขยับออกจากจุดที่ยืนอยู่ตั้งแต่เริ่มใช้ธาตุโจมตี และด้วยการฝึกฝนกับหญิงสาวผู้นั้น ทำให้เขาสามารถใช้พลังธาตุที่เสียไปให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในขณะที่สามารถดึงพลังโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิมออกมาได้ "เอาล่ะ ในเมื่อเจ้าตัดสินใจเช่นนั้น เราจะต่อกันเลย" ผู้นำตระกูลเกลตอบกลับ เขาเริ่มหมดหวังแล้วเพราะไม่เห็นใครที่เขาคิดว่าจะเอาชนะเกรย์ได้ แต่ทว่า ยังมีคนระดับ 3 ของขอบเขตจ้าวเวหาอีกสิบห้าคน ซึ่งทั้งหมดมาจากกลุ่มไพโร ด้วยคนกลุ่มนั้น ไม่ว่าเกรย์จะปีศาจแค่ไหน เขาก็ไม่น่าจะเอาชนะพวกเขาได้ใช่ไหม? เกรย์มองไปยังทิศทางของกลุ่มผู้ที่อยู่ในขอบเขตจ้าวเวหา 'คราวนี้แหละ การท้าทายที่แท้จริงถึงจะเริ่มต้นขึ้น'