บทที่ 629 - ผู้บุกรุกในท้องพระคลังหลวง "พวกเจ้าไร้ความสามารถกันขนาดนี้เชียวหรือ?" ชายชราที่อยู่ตรงกลางเอ่ยถามอย่างนุ่มนวล น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำแต่หนักแน่น จักรพรรดิคนปัจจุบันก้มหน้าลงโดยไม่อาจตอบโต้ นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นภายในปราสาท และในฐานะผู้รับผิดชอบ แน่นอนว่าเขาคือคนที่ต้องตกเป็นเป้าแห่งความโกรธเกรี้ยวเมื่อผู้ที่อยู่เหนือกว่ามาถึง "ท่านทวดครับ ถ้าผม..." "เจ้าก็ด้วย ด้วยสติปัญญาของเจ้า ข้าคาดหวังว่าเจ้าจะหาตัวคนผู้นี้พบตั้งแต่ตอนที่เด็กคนนั้นเกือบถูกลอบสังหารแล้ว แต่พวกเจ้าทุกคนทำให้ข้าผิดหวัง" ชายชราขัดจังหวะเจสัน เจสันก้มศีรษะลง ไม่กล้าเอ่ยสิ่งใดอีก ต่างจากบิดาของเขา ต่อหน้าท่านทวดคนนี้ เขาไม่มีความกล้าหาญหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนที่อยู่ในโถงต่างพากันเงียบกริบ กลัวว่าจะทำให้ชายชราขุ่นเคืองใจไปมากกว่านี้ "พี่ชาย การดุด่าพวกเขาไปก็ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นหรอก" ชายชราอีกคนที่ดูคล้ายกับคนที่เจสันเรียกว่าท่านทวดเอ่ยขึ้นเพื่อไกล่เกลี่ย "ท่านพ่อ ท่านควรจะผ่อนปรนกับโรเบิร์ตบ้าง เราทุกคนลงมือจัดการมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังหาตัวผู้บุกรุกไม่พบเช่นกัน" ชายชราคนสุดท้ายกล่าวขึ้น แม้จะดูเกรงใจแต่ก็ยังเอ่ยแย้ง "นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะให้อภัยความประมาทเลินเล่อของเขาได้" ชายชราคนกลางกล่าวอย่างเย็นชา "ข้าเข้าใจแล้ว เรื่องนี้จะถูกจัดการหลังจากทุกอย่างคลี่คลาย" "ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ไปแล้ว ท่านคิดว่าเราควรทำอย่างไรดี? จักรวรรดิอาซูร์กำลังใช้โอกาสนี้รุกคืบเข้ามาในดินแดนของเรา และอีกสองจักรวรรดิก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือเช่นกัน" จักรพรรดิรายงานสถานการณ์ปัจจุบันให้พวกเขาฟัง เช่นเดียวกับองค์กรเลนซ์ เหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงในปราสาทต่างก็ครอบครองอุปกรณ์สื่อสารเอาไว้ ด้วยความช่วยเหลือของมัน พวกเขาจึงรู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในสนามรบอย่างชัดเจน ใบหน้าของเหล่าชายชราเริ่มมืดครึ้ม พวกเขาแลกเปลี่ยนสายตากันไปมา "เด็กพวกนั้นอยู่ที่ไหน?" บิดาของจักรพรรดิองค์ปัจจุบันถามขึ้น "คนที่เกือบถูกสังหารยังคงนอนพักรักษาตัวอยู่ ส่วนเพื่อนๆ ของเขาก็คอยเฝ้าไข้อยู่ ในบรรดาทั้งสามคน คนนั้นมีภูมิหลังลึกลับที่สุด และอาจกล่าวได้ว่าเขามีศักยภาพสูงที่สุด..." เจสันสรุปข้อมูลโดยสังเขปเกี่ยวกับเกรย์และเพื่อนของเขา ตอนที่เขาเริ่มออกตามหาตัวเกรย์ เขาได้ตรวจสอบประวัติของอีกฝ่ายอย่างละเอียด แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ เขาก็ไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่ของเกรย์ได้เลย นอกจากที่ว่าพวกเขาปรากฏตัวและหายตัวไปจากเมืองสีแดงอย่างกะทันหัน เขาก็ไม่ได้เบาะแสอะไรอีกเลย ถ้าหากเกรย์ไม่ได้อยู่ที่นี่ ก็ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่บนโลกนี้ หลังจากฟังรายงานจากเจสัน ชายชราคนกลางก็ตัดสินใจ เจสันยังบอกพวกเขาถึงข้อเสนอของเขาที่จะประหารชีวิตเกรย์และเพื่อนๆ ต่อหน้าสาธารณชนทุกคน "เรายืนยันได้หรือไม่ว่าพวกเขาดูดซับน้ำหยาดทิพย์ปฐพีไปแล้ว?" ชายชราคนกลางถาม "เราจะชิงแก่นพลังจากร่างของพวกมันทันทีที่พวกมันตาย การฆ่าทิ้งอย่างลับๆ ไม่ได้ช่วยเปลี่ยนสถานการณ์ปัจจุบัน เพราะฝ่ายอื่นคงคิดว่าเราแค่โกหก แต่ถ้าพวกมันถูกประหารต่อหน้าทุกคนในเมือง เรื่องก็จะจบสิ้น จักรวรรดิอื่นย่อมต้องเรียกทหารของตนกลับไป และเราจะใช้โอกาสนั้นจัดการกับจักรวรรดิอาซูร์ให้สิ้นซาก อย่างไรเสียที่นี่ก็คือจักรวรรดิของเรา เรามีอำนาจเหนือกว่าที่นี่" เจสันตอบอย่างใจเย็น ชายชราคนกลางพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเจสัน แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก รูม่านตาของเขาก็เบิกโพลง ก่อนที่พลังธาตุอันน่าสะพรึงกลัวจะระเบิดออกมา ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศทาง จนเกือบจะแช่แข็งเจสันและจักรพรรดิที่ยังไม่ได้บรรลุระดับเซียน ร่างของชายชราสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด "ตามหาตัวมันเดี๋ยวนี้!" เขากู่ร้องสุดเสียง "พี่ชาย เกิดอะไรขึ้น?" ชายชราผู้มีหน้าตาเหมือนเขาถามขึ้น "คลังหลวง" ชายชราคนกลางไม่จำเป็นต้องกล่าวอะไรเพิ่ม ทุกคนสัมผัสได้ถึงความโกรธแค้นที่อัดแน่นอยู่ในน้ำเสียงของเขา ทิ้งคำพูดเหล่านั้นไว้เพียงไม่นาน ร่างของเขาก็หายวับไปในอากาศ ชายชราอีกสองคนที่อยู่ข้างๆ แลกสายตากันก่อนจะหายตัวตามไป ใบหน้าของจักรพรรดิบิดเบี้ยวด้วยความเคร่งเครียด ส่วนเจสันก็แสดงสีหน้าหงุดหงิด จากคำพูดของชายชรา พวกเขารู้ทันทีว่ามีบางคนบุกเข้าไปในคลังหลวง หากคนผู้นั้นเป็นคนเดียวกับที่ก่อเรื่องก่อนหน้านี้ละก็ มันจะเป็นหายนะครั้งใหญ่ โชคดีที่ชายชราได้สร้างค่ายกลเอาไว้เพื่อแจ้งเตือนทันทีที่มีคนย่างกรายเข้าไปในคลังหลวง ซึ่งต่างจากค่ายกลทั่วไปที่เน้นสัมผัสออร่า แต่ค่ายกลนี้เน้นไปที่การสัมผัสทางกายภาพ ไม่มีทางที่ใครจะหลบเลี่ยงการสัมผัสทางกายภาพไปได้ ตราบใดที่มีคนเหยียบเข้าไปในคลัง แม้เพียงก้าวเดียว เขาก็จะได้รับสัญญาณเตือนทันที เหล่าผู้ใช้พลังธาตุระดับเซียนคนอื่นๆ ในโถงต่างก้มหน้าก่อนจะรีบออกไปตามทางที่มุ่งสู่คลังหลวง ในเมื่อชายชราหายตัวไปทันทีที่สัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก เขาต้องสามารถจับตัวคนผู้นั้นได้ก่อนจะหนีไปแน่นอน เจสันและจักรพรรดิรีบตามไปติดๆ คลังหลวงตั้งอยู่ไม่ไกลจากอาคารปราสาทนัก เช่นเดียวกับคลังสมบัติส่วนใหญ่ มันถูกสร้างไว้ใต้ดินในจุดที่มีการป้องกันแน่นหนา .... เมื่อชายชราและน้องชายไปถึงจุดที่คลังหลวงตั้งอยู่ พวกเขาเห็นผู้ใช้พลังธาตุระดับเซียนที่ทำหน้าที่เฝ้าคลังกำลังนั่งขัดสมาธิหลับตาด้วยสีหน้าสงบ เมื่อเห็นเช่นนั้น ชายชราก็เดือดดาลและโจมตีออกไปทันที "ไอ้คนไร้ค่า!" ความเย็นยะเยือกพุ่งออกจากร่างของชายชรา ผู้เชี่ยวชาญระดับเซียนลืมตาขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงพลัง เขาพยายามจะต่อต้าน แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขาก็หยุดชะงักทันที ปล่อยให้ความเย็นนั้นพุ่งเข้าใส่ ร่างของเขาถูกแช่แข็งติดอยู่กับพื้น เหลือเพียงส่วนหัวที่โผล่พ้นน้ำแข็งออกมา ชายชราเดินตรงไปยังก้อนหินที่ปิดทางเข้าคลังหลวง และเมื่อเขาเปิดมันออก ลูกตาของเขาก็แทบจะถลนออกมา "เป็นไปได้อย่างไร?" เขาเซถอยหลัง แทบจะล้มลงไปกองกับพื้น น้องชายที่อยู่ข้างๆ รู้สึกราวกับอยากจะกระอักเลือดออกมา เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเช่นกัน เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ แต่คลังหลวงทั้งหลังกลับว่างเปล่า นี่คือคลังหลวง ไม่ใช่คลังสมบัติของเมืองทั่วไป "เป็นไปไม่ได้..." เขาพึมพำด้วยความตื่นตะลึง